پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.294440.643402 مقاله پژوهشی اثربخشی آموزش فرزندپروری مبتنی بر شفقت به خود بر مشکلات رفتاری و خودپنداره کودکان با نارسایی های ذهنی و تحولی مدحی محمد دانشجوی دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان. اصفهان،ایران قمرانی امیر استادیار گروه آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان.اصفهان، ایران 21 11 2020 11 3 1 18 24 12 2019 27 03 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78439.html

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مبتنی بر شفقت به خود بر مشکلات رفتاری و خودپنداره کودکان با نارسایی های ذهنی و تحولی بود. روش مطالعه برحسب گردآوری اطلاعات، آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری شامل مادران دارای کودک نارسایی های ذهنی و تحولی شهر قم در سال تحصیلی 97-1396 بود. نخست، آزمودنی‌ها بر اساس ملاک‌های ورود غربال شدند، سپس30 مادر کودکان با نارسایی های ذهنی و تحولی انتخاب‌شده و به‌طور تصادفی در گروه‌های آزمایشی و کنترل جای گرفتند (هر گروه 15 نفر). مادران در گروه آزمایشی هشت جلسه مداخله دریافت کردند و گروه کنترل، مداخله‌ای دریافت نکردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مشکلات رفتاری نقاط قوت و ضعف (SDQ) و مقیاس عزت نفس رزنبرگ (SES) بود که در هر سه مرحله برای آزمودنی‌ها اجرا شدند. تحلیل داده‌ها در نرم افزار 20-SPSS  و با استفاده از تحلیل واریانس با تکرار سنجش نشان داد که در متغیرهای مشکلات رفتاری و خودپنداره کودکان با نارسایی های ذهنی و تحولی، بین دو گروه آزمایشی و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. با استناد به یافته ها، مشخص شد که فرزندپروری مبتنی بر شفقت برنامه‌ای مؤثر برای مادران کودکان با نارسایی های ذهنی و تحولی است که این امر، می تواند مشکلات رفتاری این کودکان را کاهش و خودپنداره آنان را بهبود بخشد.

 فرزندپروری مبتنی بر شفقت مشکلات رفتاری خودپنداره نارسایی های ذهنی و تحولی اصلانی، خ.، وارسته، م.، و امان‌الهی، ع. (1395). اثربخشی آموزش برنامه والدگری مثبت بر کیفیت تعامل والد- کودک. فصلنامه فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی. 7(28)، 201-183. بشلیده، ک.، یوسفی.، حقیقی، ج.، و بهروزی، ن (1391). بررسی ساختار عاملی مقیاس عزت‌نفس روزنبرگ با سه شکل واژه‌پردازی مثبت، منفی و نیمی از ماده‌ها مثبت و نیمی منفی در دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز. مطالعات روان‌شناسی تربیتی. بهار و تابستان 1391، 9(15)، 50-41. تهرانی‌دوست، م.، شهریور، ز.، پاکباز، ب.، رضایی، آ.، و احمدی، ف. (1385). روایی نسخه فارسی پرسشنامه توانایی‌ها و مشکلات (SDQ). تازه‌های علوم شناختی. 8(4)، 39-33. رضایی، ف.، غضنفری، ف.، و رضائیان، م. (1396). اثربخشی آموزش گروهی والدگری مثبت بر استرس و خودکارآمدی والدگری مادران و مشکلات رفتاری دانش‌آموزان ناتوان ذهنی. مجله طنین سلامت. 5(1)، 16-7. عظیمی‌فر. ش.، جزایری، ر.، فاتحی‌زاده، م.، و عابدی، ا. (1398). هم‌سنجی اثربخشی آموزش مدیریت والدین و آموزش فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد بر مشکلات رفتاری برونی‌سازی‌شده‌ کودکان در سنین پیش‌از‌دبستان. فصلنامه پژوهش‌های کاربردی روان‌شناختی. 10(2)، 18-1. فضلی، ن.، و سجادیان، ا. (1395). اثربخشی آموزش فرزندپروری ذهن‌آگاهانه بر مشکلات رفتاری کودک و استرس والدگری مادران دارای فرزند مبتلا به ‌اختلال نقص‌توجه بیش‌فعالی. دانش و پژوهش در روان‌شناسی کاربردی (17)3، 35-26. مدحی، م.، قمرانی، ا.، و یارمحمدیان، ا. (1398). رابطه ساختاری بین استرسور، استرس ادراک‌ شده، منابع حمایتی و سازگاری مادران کودکان با ناتوانی هوشی: نقش واسطه‌ای سبک‌های مقابله‌ای براساس مدل Double ABCX. فصلنامه خانواده‌پژوهی. 15(4)، 580-559. نائب حسین‌زاده، س.، فتح‌الله‌زاده، ن.، سعادتی، ن.، و رستمی، م. (1395). اثربخشی آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد در افزایش کیفیت زندگی و خود- شفقتی مادران کودکان ناتوان آموزش‌پذیر. مطالعات روان‌شناختی. 12(3)، 122-103. نصیری، ن.، فقیه، م. ح.،  یزدان‌پرست، ع.، و معتمد، ع. (1386). بررسی اختلالات سلامت روان در کودکان دبستانی شهرستان بوشهر سال 86-1385. رساله دکتری حرفه ای پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بوشهر. نواب، م.، دهقانی ا.، و صالحی م. (1397). تأثیر گروه درمانی مبتنی بر شفقت بر کیفیت زندگی و تغییر در اهداف و اولویت‌های مادران کودکان مبتلا به ‌اختلال نارسایی توجه/ فزون کنشی. فصلنامه سلامت روان کودک. 5(1)، 137-127. نوری، ح.،و  شهابی ب. (1396). اثربخشی آموزش شفقت با خود بر افزایش تاب‌آوری مادران دارای فرزند مبتلا به ‌اُتیسم. دانش و پژوهش در روان‌شناسی کاربردی. (18)3، 128-116. ولی‌زاده، پ.، داودی‌فر، آ.، بردی ازون دوجی، ر.، و اعلایی، ز. (1389). اثربخشی آموزش مهارت‌های مقابله بر سطح استرس و ناامیدی مادران کودکان کم‌توان ذهنی. پژوهشدرحیطهکودکاناستثنائی. 1(3)، 244-237. Allodi, M. W. (2000). Self-concept in children receiving special support at school. European Journal of Special Needs Education. 15(1), 69-78. American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®). American Psychiatric Pub. Baudewijns, L., Ronsse, E., Verstraete, V., Sabbe, B., Morrens, M., & Bertelli, M. O. (2018). Problem behaviours and major depressive disorder in adults with intellectual disability and autism. Psychiatry Research. 270, 769-774. Baurain, C., & Nader-Grosbois, N. (2012). Socio-emotional regulation in children with intellectual disability and typically developing children in interactive contexts. Alter. 6(2), 75-93. Borthwick-Duffy, S. A. (1994). Prevalence of destructive behaviors. Destructive behavior in developmental disabilities: Diagnosis and treatment. Journal of Consulting and Clinical Psychology. 62(1), 17–27. Cooper, S. A., Smiley, E., Jackson, A., Finlayson, J., Allan, L., Mantry, D., & Morrison, J. (2009). Adults with intellectual disabilities: prevalence, incidence and remission of aggressive behaviour and related factors. Journal of Intellectual Disability Research. 53(3), 217-232. Coutu, S., Maïano, C., Morin, A. J., Tracey, D., Lepage, G., & Moullec, G. (2019). Self‐concept research with school‐aged youth with intellectual disabilities: A systematic review. Journal of Applied Research in Intellectual Disabilities. 32(2), 238-255. Dekker, M. C., Koot, H. M., Ende, J. V. D., & Verhulst, F. C. (2002). Emotional and behavioral problems in children and adolescents with and without intellectual disability. Journal of Child Psychology and Psychiatry. 43(8), 1087-1098. Duclos, G. (2004). L’estime de Soi, un Passeport pour la Vie, 2e édition, coll. Parents, Montréal, Éditions de l’Hôpital Sainte-Justine. Emerson, E., & Einfeld, S. L. (2011). Challenging behaviour. Cambridge University Press. Fiasse, C., & Nader-Grosbois, N. (2013). Emotional Sense of Children with an Intellectual Disability: How to Assess It and Identify its Variability? Francophone. Journal of Intellectual Disability. 24, 108-125. Frishman, N., Conway, K. C., Andrews, J., Oleson, J., Mathews, K., Ciafaloni, E., & McKirgan, L. (2017). Perceived quality of life among caregivers of children with a childhood-onset dystrophinopathy: a double ABCX model of caregiver stressors and perceived resources. Health and quality of Life Outcomes. 15(1), 33-52. Gilbert, P. (2009). Introducing compassion-focused therapy. Advances in Psychiatric Treatment. 15(3), 199-208. Gilbert, P. (Ed.). (2005). Compassion: Conceptualisations, research and use in psychotherapy. Routledge. Gilbert, P., & Plata G. (2013). Compassion focused therapy, Junfermann Verlag GmbH. Gilbert, P., & Procter, S. (2006). Compassionate mind training for people with high shame and self‐criticism: Overview and pilot study of a group therapy approach. Clinical Psychology & Psychotherapy: An International Journal of Theory & Practice. 13(6), 353-379. Goodman, R. (1997). The Strengths and Difficulties Questionnaire: a research note. Journal of Child Psychology and Psychiatry. 38(5), 581-586. Harter, S. (2012). Emerging self-processes during childhood and adolescence. Guilford Publications Harter, S. (2015). The construction of the self: Developmental and sociocultural foundations. Guilford Publications. Jones, J. L. (2009). Influences on the self-concept of adolescents with intellectual disabilities (Doctoral dissertation, Oklahoma State University). Jones, J. L. (2012). Factors associated with self-concept: Adolescents with intellectual and development disabilities share their perspectives. Intellectual and Developmental Disabilities. 50(1), 31-40. Kim, J. H., & Chung, D. W. (2011). Effects of group art therapy program on self-esteem and peer relationship of children in low-income and single-parent family. Korean Journal of Human Ecology. 20(5), 967-981. Leary, M. R., Tate, E. B., Adams, C. E., Batts Allen, A., & Hancock, J. (2007). Self-compassion and reactions to unpleasant self-relevant events: The implications of treating oneself kindly. Journal of Personality and Social Psychology. 92(5), 887-904. Lemetayer, F., & Kraemer, D. (2005). School Context and Self-Esteem in Adolescence: A Comparative Study of Non Deficient Adolescents and Adolescents with Mild Intellectual Disabilities. Psychoeducation Journal. 34(1), 57-70. Lesack, R., Bearss, K., Celano, M., & Sharp, W. G. (2014). Parent–Child Interaction Therapy and autism spectrum disorder: Adaptations with a child with severe developmental delays. Clinical Practice in Pediatric Psychology. 2(1), 68-82.  Lundqvist, L. O. (2013). Prevalence and risk markers of behavior problems among adults with intellectual disabilities: A total population study in Örebro County, Sweden. Research in Developmental Disabilities. 34(4), 1346-1356. Maïano, C., Ninot, G., Bunting, G., & Benattar, B. (2003). Impact of special placement on the sense of competence of teens who fail school. Canadian Psychology. 44(2), 139. Mantzicopoulos, P. (2006). Younger children's changing self-concepts: Boys and girls from preschool through second grade. The Journal of Genetic Psychology. 167(3), 289-308. Marsh, H. W., & Ayotte, V. (2003). Do Multiple Dimensions of Self-Concept Become More Differentiated with Age? The Differential Distinctiveness Hypothesis. Journal of Educational Psychology. 95(4), 687-706. Miller-Lewis, L. R., Baghurst, P. A., Sawyer, M. G., Prior, M. R., Clark, J. J., Arney, F. M., & Carbone, J. A. (2006). Early childhood externalising behaviour problems: Child, parenting, and family-related predictors over time. Journal of Abnormal child Psychology. 34(6), 886-901. Moldovan, T., Moldovan, S., & Pescari, T. (2014). The specifics of self-esteem in adolescents with mental retardation. Academica Science Journal, Psychologica Series. 2, 33–44. Molteno, G., Molteno, C. D., Finchilescu, G., & Dawes, A. R. L. (2001). Behavioural and emotional problems in children with intellectual disability attending special schools in Cape Town, South Africa. Journal of Intellectual Disability Research. 45(6), 515-520. Nader‐Grosbois, N., & Vieillevoye, S. (2012). Variability of self‐regulatory strategies in children with intellectual disability and typically developing children in pretend play situations. Journal of Intellectual Disability Research. 56(2), 140-156. Neff, K. D. (2011). Self‐compassion, self‐esteem, and well‐being. Social and Personality Psychology Compass. 5(1), 1-12. Orth, U., Robins, R. W., & Widaman, K. F. (2012). Life-span development of self-esteem and its effects on important life outcomes. Journal of Personality and Social Psychology. 102(6), 1271-1288. Park, K. M., & Park, H. (2015). Effects of self-esteem improvement program on self-esteem and peer attachment in elementary school children with observed problematic behaviors. Asian Nursing Research. 9(1), 53-59. Rosenberg, M. (1965). Rosenberg self-esteem scale (SES). Society and the adolescent self-image. Princeton, NJ: Princeton. University Press. Ruble, D. N., Boggiano, A. K., Feldman, N. S., & Loebl, J. H. (1980). Developmental analysis of the role of social comparison in self-evaluation. Developmental Psychology. 16(2), 105-115. Sanders, M. R. (2012). Development, evaluation, and multinational dissemination of the Triple P-Positive Parenting Program. Annual Review of Clinical Psychology, 8, 345-379.  Smyth, E., Healy, O., & Lydon, S. (2015). An analysis of stress, burnout, and work commitment among disability support staff in the UK. Research in Developmental Disabilities. 47, 297-305. Thomasset, M., & Blanc, R. (2008). Self-esteem in children with Williams-Beuren syndrome: The influence of schooling. Neuropsychiatry of Childhood and, Adolescence. 56(3), 165-172. Tirch, D. D. (2010). Mindfulness as a context for the cultivation of compassion. International Journal of Cognitive Therapy. 3(2), 113-123. Tonge, B. J., & Einfeld, S. L. (2003). Psychopathology and intellectual disability: The Australian child to adult longitudinal study. International Review of Research in Mental Retardation. 26, 61-91. Varsamis, P., & Agaliotis, I. (2011). Profiles of self-concept, goal orientation, and self-regulation in students with physical, intellectual, and multiple disabilities: Implications for instructional support. Research in Developmental Disabilities. 32(5), 1548-1555. Weiss, J., Diamond, T., Demark, J., & Lovald, B. (2003). Involvement in Special Olympics and its relations to self-concept and actual competency in participants with developmental disabilities. Research in Developmental Disabilities. 24(4), 281-305. Wong, S. Y., Lai, A. C., Martinson, I., & Wong, T. K. (2006). Effects of an education programme on family participation in the rehabilitation of children with developmental disability. Journal of Intellectual Disabilities. 10(2), 165-189._||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.297897.643439 مقاله پژوهشی اثربخشی مدل آموزش تربیت مثبت مدرسه محور بر سطوح درگیری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی سادات سما دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران واحدی شهرام استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز ،تبریز ،ایران فتحی آذر اسکندر استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز ،تبریز، ایران بدری گرگری رحیم استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 21 11 2020 11 3 19 35 15 02 2020 22 04 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78330.html

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی مدل آموزش تربیت مثبت مدرسه محور بر سطوح درگیری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی بود. روش پژوهش برحسب هدف، کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات، آمیخته- اکتشافی بود. جامعه آماری شامل ٥٧ دبستان پسرانه در منطقه یک شهر تهران بود که دو مدرسه (هر کدام دارای یک کلاس پایه ششم و در مجموع  ٥۹ نفر) به شیوه خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در گروه آزمایش (۲٨ نفر) و کنترل (۳١ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش ١٢ جلسه به مدت ٤٠ دقیقه آموزش تربیت مثبت مدرسه محور دریافت نمودند. آزمودنی ها قبل و بعد از آموزش، پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو و تسینگ (AEQ) را پاسخ دادند.  تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار 21-SPSS انجام شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد بعد از مداخله در مؤلفه درگیری تحصیلی، افزایش معناداری وجود داشت (٠٠١/٠(p

 تربیت مثبت مدرسه محور درگیری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی امامقلی، ف.، کدیور، پ.، و شریفی، ح. پ. (۱٣٩٨). پیش‌بینی شادکامی ‌و خلاقیت براساس جوّ مدرسه با میانجی‌گری درگیری تحصیلی و شایستگی هیجانی- اجتماعی دانش‌آموزان دختر دبیرستانی. فصلنامه روان‌شناسی تربیتی. ١۵(۵۲)، ١٨١-١۵۵. آرین‌فر، ن.، کتانی، م.، و عابدی، ا. (۱٣٩٤). تاب‌آوری در کودکان: چگونه کودکانی منعطف و مقاوم در برابر آسیب‌های هیجانی و رفتاری پرورش دهیم؟ اصفهان: نوشته. آزادی‌ده‌بیدی، ف.، و فولادچنگ، م. (۱٣٩٨). مدل علّی درگیری تحصیلی: نقش حمایت تحصیلی و خودتنظیمی ‌تحصیلی. نشریه علمی ‌آموزش و ارزشیابی. ١۲(٤٧)، ١٨۳-١۵۹. بدری‌گرگری، ر.، نعمتی، ش.، واحدی، ش.، و طاهری، ا. (۱٣٩٨). اثربخشی مداخلات روان‌شناسی مثبت‌گرای مبتنی بر مدرسه بر سطوح اجتماعی و رفتاری بهزیستی تحصیلی. نشریه راهبردهای آموزش در علوم پزشکی. ١۲(١)، ١٠۹-١٠۲. براتی‌سده، ف. (١٣٨٩). نگاهی به ‌مدرسه مثبت‌گرا. مجله سپیده دانایی. ٤(٣٤). ٥٤. بردبار، م.، و یوسفی، ف. (۱٣٩۵). نقش واسطه‌ای فرآیندهای نظام خود و هیجان‌های تحصیلی در رابطه بین محیط حامی‌ خودپیروی و درگیری تحصیلی. روان‌شناسی تحولی: روان‌شناسان‌ایرانی. ۱٣(٤٩)، ۲۸-13. چاچو، ج. (۱٣٩۵). تدریس کاملاً مثبت: شیوه‌ای پنج مرحله‌ای برای انرژی دادن به ‌دانش‌آموزان و معلمان. ترجمه محمد پوررضایی. کرمان: دانشگاه آزاد اسلامی ‌واحد کرمان. چم‌زاده قنواتی، م. (۱٣٩٣). من و اندیشه‌هایم: آموزش مهارت‌های مثبت‌اندیشی برای کودکان. اصفهان: پویش اندیشه. چهری، پ.، صادقی، م.، و ویسکرمی، ح. ع. (۱٣٩۵). بررسی تأثیر آموزش امید بر درگیری تحصیلی دانش‌آموزان دختر کم‌توان ذهنی. تعلیم‌وتربیت استثنائی. ۱٦(۲)، ٣٧-٣٠. حاجی‌علیزاده، ک.، رفیعی‌پور، ا.، و سماوی، س. ع. و. (۱٣٩۵). بررسی شاخص‌های روان‌سنجی پرسشنامه درگیری تحصیلی در دانش‌آموزان دبیرستانی شهر بندرعباس.فصلنامه اندازه‌گیری تربیتی. ٦(۲٤)، ۱٠۲-۸٣. رادمهر، ف.، و کرمی، ج. (۱٣٩٨). بررسی نقش تحمل ابهام و شکفتگی در پیش‌بینی درگیری تحصیلی دانشجویان. فصلنامه روان‌شناسی تربیتی. ١۵(۵۲)، ۲١٦-۲٠۳. سازمند، ا.، و حسین‌بر، ی. م. (۱٣٩٧). چگونگی مشارکت دانش‌آموزان در فرآیند یاددهی و یادگیری. پنجمین کنفرانس ملی روان‌شناسی، علوم اجتماعی و تربیتی. بابل: مؤسسه علمی‌- تحقیقاتی کومه علم‌آوران دانش. سانت، هـ. (۱٣٩٦). مداخله مثبت برای دانش‌آموزانی که در مدرسه پرخاشگری و دعوا می‌کنند: توسعه یک برنامه درسی ابتدایی اصلاح‌ شده. ترجمه اعظم اکبری‌زاده. تهران: راز نهان. ساندرز، م. (۱٣٩٣). برای همه پدرها و مادرها: شیوه‌ای مثبت جهت رسیدگی به ‌رفتار کودکان. ترجمه نوشین شمس. تهران: ذهن آویز. سلیقه، م. (۱٣٩٧). چگونه فرزندان خود را با اعتمادبه‌نفس تربیت کنیم؟ تهران: نظری. شریف، م. (۱٣۸٩). برنامه درسی: گفتمان نظریه، پژوهش و عمل برنامه درسی کارآیی اجتماعی (ترجمه). اصفهان: جهاد دانشگاهی. شهیدی، ل.، و منشئی، غ. ر. (۱٣٩٤). اثربخشی آموزش مبتنی بر فراشناخت، بر تنظیم هیجانی و هیجان تحصیلی ریاضی دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم. فصلنامه تازه‌های علوم شناختی. ۱٧(٣)، ٣٧-٣٠. صادقی، د.، امین فلاح، ز.، و مؤمنی، ح. (۱٣٩٨). پیش‌بینی درگیری تحصیلی دانش‌آموزان براساس سرمایه‌های روان‌شناختی و اجتماعی. نشریه علمی آموزش و ارزشیابی. ١۲(٤٧)، ١٤٠-١١٧. صیف، م. ح. (۱٣٩٤). ارائه الگوی روابط علّی جهت‌گیری هدف تحصیلی و درگیری شناختی: نقش واسطه‌ای هیجان‌های تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی. دوفصلنامه علمی- پژوهشی شناخت اجتماعی. ٤(٢)، ٢۱-٧. ضرغامی، ف.، و علاقبندراد، ج. (۱٣٩٤). درمان شناختی رفتاری برای نوجوانان مضطرب و افسرده: بچه‌های سرحال (کتاب کار). تهران: ابن‌سینا. علوی، ز.، قدم‌پور، ع. ا.، و غضنفری، ف. (۱٣٩٦). تأثیر آموزش خوش‌بینی به‌ روش قصه‌گویی بر اختلالات رفتاری دانش‌آموزان پسر پایه پنجم. مجله روان‌شناسی بالینی و شخصیت. ۱۵(٢)، ٩٦-۸۵. فتی، ل.، موتابی، ف.، محمدخانی، ش.، و کاظم‌زاده عطوفی، م. (۱٣۸۵). راهنمای عملی برگزاری کارگاه‌های آموزش مهارت‌های زندگی ویژه دانشجویان. تهران: دفتر امور زنان: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی. فتی، ل.، و کاظم‌زاده عطوفی، م. (۱٣۸۵). مهارت حل‌مسئله. تهران: دانژه. فتی، ل.، و موتابی، ف. (۱٣۸۵). مهارت روابط بین‌فردی مؤثر. تهران: دانژه. قدسی، ا.، طالع‌پسند، س.؛ محمدرضایی، ع.، و محمدی‌فر، م. ع. (۱٣٩٨). پیشایندهای درگیری تحصیلی: آزمون مدلی براساس نظریه انتظار- ارزش. فصلنامه روان‌شناسی تربیتی. ١۵(۵١)، ۲۵٧-۲۳١. قدم‌پور، ع. ا.، میردریکوند، ف.، ا. و بیرانوند، ک. (۱٣٩٦). تأثیر آموزش معنادرمانی بر درگیری تحصیلی دانش‌آموزان. فصلنامه تازه‌های علوم شناختی. ۱٩(٢)، ٦۱-۵٢. کریمی، ر.، و روشنایی، ع.، (۱٣٩۵). کودکان شاد، با اعتمادبه‌نفس و موفق. چاپ اول. تهران: بهار سبز. کوئیلیام، س. (۱٣۸٦). مثبت‌اندیشی و مثبت‌گرایی کاربردی. ترجمه فریده براتی‌سده و افسانه صادقی. تهران: رشد. لتهام، گ. (۱٣۸٦). تربیت مثبت. ترجمه مهدی قراچه‌داغی. تهران: قطره. لیندنفیلد، گ. (۱٣۸٧). اعتمادبه‌نفس در نوجوانان: چگونه نوجوانی مثبت‌نگر، دارای اعتمادبه‌نفس و خوشحال تربیت کنیم؟ ترجمه فرامرز سهرابی. تهران: پنجره. مگیار، م. ا. (١٣٩١). فنون روان‌شناسی مثبت گرا: راهنمای درمانگران. ترجمه فریده براتی‌سده. تهران: رشد. مهنا، س.، و طالع‌پسند، س. (۱٣٩۵). رابطه بین حمایت‌های محیطی و خودآگاهی هیجانی با درگیری تحصیلی: نقش میانجی بهزیستی تحصیلی. مجله ‌ایرانی آموزش درعلوم پزشکی. ۱٦(٤)، ٤۱-٣٢. میرکمالی، س. م. (۱٣٩۱). روابط انسانی در آموزشگاه. تهران: یسطرون. نیکزادی‌پناه، س.، و محمدیان، م. (۱٣٩۵). روان‌شناسی مثبت‌نگر در مدرسه. تهران: سخنوران. وکیلی، س.، نقش، ز.، و رمضانی خمسی، ز. (۱٣٩٧). نقش واسطه‌گری درگیری تحصیلی در رابطه بین هیجان تحصیلی و پیشرفت. پژوهش در نظام‌های آموزشی. ١۲، ٦۲٧-٦١۵. هوپر، ج. (۱٣٩٤). راه‌های تقویت شادی، اعتمادبه‌نفس و موفقیت کودکان: برنامه گام‌به‌گام روان‌شناسیمثبت برای شکوفاییکودکان. ترجمه دکتر علی اصغر کاکوجویباری و محدثه کاکوجویباری. چاپ اول. تهران: دانژه. یوسف‌وند، م.، قدم‌پور، ع. ا.، صادقی، م.، و غلامرضایی، س. (۱٣٩٨). ارائه مدل علّی تاب‌آوری تحصیلی براساس منبع کنترل (با واسطه‌گری درگیری تحصیلی): کاربرد تحلیل مسیر. نشریه علمی‌ آموزش و ارزشیابی. ١۲(٤٧)، ۳٧-١۳. Alrashidi, O., Phan, H. P., & Ngu, B. H. (2016). Academic Engagement: An Overview of its Definitions, Dimensions and major Conceptualizations. International Education Studies. 9(12), 41-52. Bernard, M., & Walton, K. (2011). The effect of You Can Do It! Education in six schools on student perceptions of wellbeing, teaching, learning and relationships. Journal of StudentWellbeing. 5(1), 22–37. Blake, T. (2019). Learning and living positive education. Institute of Positive Education Geelong Grammar School. Available at: https://www.ggs.vic.edu.au. 23/3/2020 Bozkurt, T. (2014). Positive Education and Emerging Leadership Roles of Counselors. Procedia-Social and Behavioral Sciences. New Horizons in Education. 140, 452-461. Dockray, S., & Steptoe, A. (2014). Positive affect and psychobiological processes. Neuroscience & Biology-Behavioral Reviews. 35(1), 69-75. Ferguson, C. (2018). Is positive education another fad? Perhaps, but it’s supported by good research. Available at: https://www.theconversation.com. 23/3/2020 Finlay, K. A. (2006). Quantifying School Engagement: Research Report. National center SchoolEngagement. 17, 1-5. Fredricks, J. A.; Blumenfeild, P. C., & Paris A. H. (2004). School Engagement: Potential of the concept, state of the evidence. Review of Educational Research. 74 (1), 59-109. Janosz, M., Blance, M., Boulerica, B., & Tremblay, R. E. (2000). Predicting Different Types of school Dropouts: A Typological Approach with Two longitudinal samples. Journal of Educational Psychology. 92(1), 171-190. Lee, J., & Shute, V. J. (2010). Personal and Social-contextual factor in K- 12 academic performance: An integrative perspective on student learning. Educational Psychologist. 45, 185-202. Marsh, C. (2004). Key Concepts for Understanding Curriculum. 3rded. Sedney; Longman. Mathew, A., White, Ph. d., & Simon Murray, A. (2015). Evidence-Based Approaches in Positive Education: Implementing a Strategic Framework for Well-being in Schools. Positive Education,Series Editor: Ilona Boniwell. No 10. Norrish, J., Robinson, J., & Williams, P. (2011). A Model for Positive Education: Literature Reviews. Institute of Positive Education (www.ggs.vic.edu.au/PosEd). A Comprehensive Summary of Philosophy and Research Suporting each domain Can Be Found on Geelong Grammar School’s Website. Ouweneel, E., Le Blanc, P. M., & Schaufeli, W. B. (2011). Flourishing students: A longitudinal study on positive emotion, personal resource and study engagement. The Journal of positive Psychology: Dedicated to Furthering Research and Promoting Good Practice. 6(2), 142-153. Reeve, J., & Tseng, M. (2011). Agency as a fourth aspect of student engagement during learning activities. Contemporary Educational Psychology. 36(4), 257-267. Reschly, A., & Christenson, S. L. (2006). School completion. In G. Bear and K. Minke (Eds.) Children’s needs: Development, prevention, and intervention Washington DC: National Association of School Psychologist, 147-169. Robinson, J. (2020). Positive education skills and knowledge come to the fore in challenging times. Institute of Positive Education Geelong Grammar School. Available at: https://www.ggs.vic.edu.au. 23/3/2020 Seligman, M. E., Rashid, T., & Parks, A. C. (2006). Positive psychotherapy. American Psychologist. 61(8), 774-778. Shankland, R., & Rosset, E. (2017). Review of Brief School-Based Positive Psychological Interventions: a Taster for Teachers and Educators, Springer Science. Business Media New York. 29(2), 363–392. Shoshani, A., & Slone, M. (2017). Positive Education for Young Children: Effects of a Positive Psychology Intervention for Preschool Children on Subjective Wellbeing and Learning Behaviors. Frontiers in Psychology. 8(1866), 1-11. Shoshani, A., Steinmetz, S., & Kanat-Maymon, Y. (2016). Effects of the Maytiv positive psychology school program on early adolescents’ well-being, engagement and achievement. Journal of School Psychology. 57, 73–92. Skinner, E. A., Pitzer, J. R., & Brule, H. (2014). The role of emotion in engagement, coping and development of motivational resilience. In R. Pekrun, & L. Linnenbrink-garcia (Eds.), International handbook of emotions in education (331-347). New York: Routledge. Wang, M. T., & Holcombe, R. (2010). Adolescents’ Perceptions of School Environment, Engagement, and Academic Achievement in Middle School. American Educational Research Journal. 47(3), 633-662. Wang, M. T., & Peck, S. C. (2013). Adolescent educational success and mental health vary across school engagement profiles. Dev Psychol. 49(7), 1266-76. Waters, L., & White, M. (2015). Case study of a school well-being initiative: Using appreciative inquiry to support positive change. International Journal of Well-Being.  5(1), 19-32. Waters. L. (2011). A Review of School-Based Positive Psychology Interventions. The Australian Educational and Developmental Psychologist. 2(28), 75-90. White, M., & Kern, M. L. (2018). Positive education: Learning and teaching for well-being and academic mastery. International Journal of Wellbeing. 8(1), 1-17.  _||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.265071.642963 مقاله پژوهشی تأثیر برنامه درمانی مبتنی بر تعامل والد کودک (PCIT) بر رابطه خانواده با کودکان دارای اختلال طیف اُتیسم جوادی فرشته دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران حسن زاده سعید دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران افروز غلامعلی استاد ممتاز گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران قاسم زاده سوگند استادیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 21 11 2020 11 3 37 54 06 09 2018 11 06 2019 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78325.html

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر برنامه درمانی مبتنی بر تعامل والد کودک (PCIT) بر رابطه خانواده با کودکان دارای اختلال طیف اتیسم بود. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه لیست انتظار بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه‌ی کودکان با تشخیص اختلال طیف اتیسم سنین ۳ تا ۷ سال بود. نمونه بر روی ۲۷ کودک (۵ دختر و ۲۲ پسر) با اختلال طیف اُتیسم (3 تا 7 سال) در مرکز پدیده در محله‌ شهران تهران (انتخاب شده از بین مراکز توان‌بخشی کودکان با اختلال طیف اُتیسم) و در سال ۱۳۹۷ انجام شد. آزمودنی‌ها از طریق نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه ۱۵ و ۱۲ نفری مداخله ای و لیست انتظار قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها مقیاس اندازه‌گیری اتیسم گیلیام، ویرایش دوم (GARS-2) و پرسشنامه رابطه والد-کودک پیانتا(CPRS) بودند؛ همچنین داده‌ها به روش اندازه‌گیری‌های مکرر مورد تحلیل قرار گرفت. گروه مداخله به مدت ۱۳ جلسه 60 دقیقه‌ای به‌صورت گروهی، هفته‌ای دو بار تحت برنامه درمانی تعامل والد کودک (PCIT)  قرار گرفت و پرسشنامه رابطه والد-کودک پیانتا را تکمیل کردند. یافته‌های به‌دست‌آمده از آزمون اندازه‌گیری مکرر، نشان داد PCIT به کاهش تعارض و وابستگی و افزایش نزدیکی انجامید؛ بنابراین، می‌توان گفت که برنامه درمانی مبتنی بر تعامل والد کودک (PCIT)، باعث افزایش تعامل مثبت والدین و فرزندان طیف اتیسم می‌شود و می‌توان از این روش برای افزایش کارآمدی و افزایش تعاملات خانوادگی استفاده کرد.

 اختلال طیف اتیسم درمان تعامل والد-کودک رابطه با خانواده ابارشی، ز.، طهماسیان، ک.، مظاهری، م. ع.، پناغی، ل. (۱۳۸۸). تأثیر آموزش برنامه ارتقای رشد روانی- اجتماعی کودک از طریق بهبود تعامل مادر- کودک بر خوداثرمندی والدگری و رابطه مادر و کودک زیر سه سال. نشریه پژوهش‌ در سلامت روان‌شناختی. ۳(۳)، ۵7-۴۹. احمدی، س. ج.، صفری، ط.، همتیان، م.، و خلیلی، ز. (۱۳۹۰). بررسی شاخص‌های روان‌سنجی آزمون تشخیصی اُتیسم (مرکز آموزش و توان‌بخشی کودکان اُتیسم اصفهان). فصلنامه پژوهش‌های علوم شناختی و رفتاری دانشگاه اصفهان. 1(1)، ۱۰۴-۸۷. بادیفورد مک‌نیل، چ.، و همبری کیگین، ت. (2010). درمان تعامل والد- کودک. ترجمه سید بدرالدین نجمی و نازیتا جانقربان (1395). چاپ اول. تهران: ارجمند. طهماسیان، ک.، خرم‌آبادی، ر.، و چیمه، ن. (۱۳۹۱). اثربخشی آموزش مدیریت رفتار بر تنیدگی والدینی مادران کودکان اُتیستیک. نشریه‌ روان‌شناسی تحولی. ۸(۳۱)، ۲۷۷-۲۶۹. عابدی شاپورآبادی، ث.، پورمحمدرضای تجریشی، م.، محمدخانی، پ.، و فرضی، م. (۱۳۹۱). اثربخشی برنامه گروهی والدگری مثبت بر رابطه مادر- کودک در کودکان با اختلال بیش‌فعالی/ نارسایی توجه. مجله روان‌شناسی بالینی. 4(۳)، پیاپی ۱۵، 73-63. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®). American Psychiatric Pub., P. 508. Anan R. M., Warner, L. J., McGillivary, J. E., Chong, I. M., & Hines S. J. (2008). Group intensive family training (GIFT) for preschoolers with autism spectrum disorders. Behavioral Interventions. 23(3), 165-180. Baghdadli, A., Pascal, C., Grisi, S., & Aussilloux, C. (2003). Risk factors for self‐injurious behaviours among 222 young children with autistic disorders. Journal of Intellectual Disability Research. 47(8), 622-627. Baron-Cohen, S. (2000). Theory of mind and autism: a fifteen-year review. In S. Baron-Cohen, H. Tager-Flusberg, & D. J. Cohen (Eds.), Understanding other minds. (2nd ed). New York: Oxford University Press. Bauminger, N., Shulman, C., & Agam, G. (2003). Peer interaction and loneliness in high-functioning children with autism. Journal of Autism and Developmental Disorders. 33(5), 489-507. Epstein, T., Saltzman‐Benaiah, J., O’hare, A., Goll, J. C., & Tuck, S. (2008). Associated features of Asperger Syndrome and their relationship to parenting stress. Child: Care, Health and Development. 34(4), 503-511. Feinstein, A. (2010). The Two Teaching Pioneers, in A History of Autism: Conversations with the Pioneers. Wiley-Blackwell, Oxford, UK. Fombonne, E. (2003). Modern views of autism. Can J Psychiatry. 48(8), 503–5. Fonseca, D., Santos, A., & Bastard-Rosset, D. (2009). Can children with autistic spectrum disorders extract emotions out of contextual cues? Res Autism Spectrum Disord. 3(1), 50-56. Greco, L. A., Sorrell, J. T., & McNeil, C. B. (2001). Understanding manual-based behavior therapy: Some theoretical foundations of parent-child interaction therapy. Child & Family Behavior Therapy. 23(4), 21-36. Hastings, R. P., & Symes, M. D. (2002). Early intensive behavioral intervention for children with autism: Parental therapeutic self-efficacy. Research in Developmental Disabilities. 23(5), 332-341. Hlavatá, P., Kašpárek, T., Linhartová, P., Ošlejšková, H., & Bareš, M. (2018). Autism, impulsivity and inhibition a review of the literature. Basal Ganglia. 14, 44-53. Kaale, A., Smith, L., Sponheim, E. (2012). A randomized controlled trial of preschool-based joint attention intervention for children with autism. J Child Psychol Psychiatry. 53(1), 97e105. Keown, L. J., Sanders, M. R., Franke, N., & Shepherd, M. (2018). Te Whānau POU Toru: a randomized controlled trial (RCT) of a culturally adapted low-intensity variant of the triple P-Positive parenting program for Indigenous Māori families in New Zealand. Prevention Science. 19(7), 954-965. Masse, J. J., McNeil, C. B., Wagner, S. M., & Chorney, C. B. (2007). Parent-Child Interaction Therapy and high functioning autism: A conceptual overview. Journal of Early and Intensive Behavior Intervention. 4(4), 714–735. Matson, J. L., & Lovullo, S. V. (2009). Trends and topics in autism spectrum disorders research. Research in Autism Spectrum Disorders. 3(1), 252-257. Mauchly, J. W. (1940). Significance test for sphericity of a normal n-variate distribution. The Annals of Mathematical Statistics. 11(2), 204-209. McClintock, K., Hall, S., & Oliver, C. (2003). Risk markers associated with challenging behaviours in people with intellectual disabilities: a meta‐analytic study. Journal of Intellectual Disability Research. 47(6), 405-416. Murphy, G. H., Beadle-Brown, J., Wing, L., Gould, J., Shah, A., & Holmes, N. (2005). Chronicity of challenging behaviours in people with severe intellectual disabilities and/or autism: A total population sample. Journal of Autism and Developmental Disorders. 35(4), 405-418. Nefdt, N., Koegel, R., Singer, G., & Gerber, M. (2010). The use of a self-directed learning program to provide introductory training in pivotal response treatment to parents of children with autism. Journal of Positive Behavior Interventions. 12(1), 23-32.    Sadock, B. (2017). Dan Ruiz P. Kaplan and Sadock’s Comprehensive Textbook of Psychiatry. P.3571-3586. Sofronoff, K., & Farbotko, M. (2002). The effectiveness of parent management training to increase self-efficacy in parents of children with Asperger syndrome. Autism. 6(3), 271-286. Steinman, G. (2019). Prenatal identification of autism propensity. Medical Hypotheses. 122, 210-211. Wallace, Nancy M., Quetsch, Lauren B., Cree Robinson., McCoy Kelsey., & McNeil Cheryl B. (2018). Infusing parent-child interaction therapy principles into community-based wraparound services: An evaluation of feasibility, child behavior problems, and staff sense of competence. Children and Youth Services Review. 88(4), 567-581. Wallace., N. M., Quetsch., L. B., Robinson., C., McCoy., K., & McNeil, Ch, B. (2018). Infusing parent-child interaction therapy principles into community-based wraparound services: An evaluation of feasibility, child behavior problems, and staff sense of competence. Children and Youth Services Review. 88(4), 567-581. Whittingham, K., Sofronoff, K., Sheffield, J., & Sanders, M. R. (2009). Stepping Stones Triple P: An RCT of a parenting program with parents of a child diagnosed with an autism spectrum disorder. Journal of Abnormal Child Psychology. 37(4), 469. Zisser, A., & Eyberg, S. M. (2010). Parent-child interaction therapy and the treatment of disruptive behavior disorders. In J. R. Weisz & A. E. Kazdin (Eds.), Evidence-based psychotherapies for children and adolescents (p. 179–193). The Guilford Press._||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.297614.643446 مقاله پژوهشی مطالعه مقدماتی ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه ظرفیت تأملی والدینی بر روی یک نمونه ایرانی موسوی ولاء دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران بهرامی احسان هادی استاد، گروه روانشناسی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران 21 11 2020 11 3 55 68 21 02 2020 30 05 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78440.html

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اعتبار و روایی پرسشنامه ظرفیت تأملی والدینی (لویتن و همکاران، 2017) بود. این مطالعه کاربردی، یک طرح روان­سنجی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل مادران دارای کودک یک تا پنج سال استان تهران در سال 1398 بودند. در این مطالعه از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد که نمونه آماری شامل 244 نفر از مادران دارای کودک 1 تا 5 سال (106 دختر و 138 پسر) بود. ابزار سنجش مورد استفاده در این پژوهش مقیاس ظرفیت تأملی والدینی (PRFQ) بود. روایی سازه از طریق تحلیل عاملی اکتشافی و با شیوه مولفه اصلی و چرخش واریماکس بررسی شده و سه عامل پیش ذهن‌سازی، اطمینان از وضعیت روانی و کنجکاوی در مورد وضعیت روانی به دست آمده و 48/43 درصد از واریانس استخراج شد. مقدار آلفای کرونباخ به ترتیب در سه عامل 68/0، 72/0، 68/0 و در کل مقیاس 70/0 به دست آمد. با توجه به نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و اعتبار به دست آمده، به نظر می‌رسد شواهد اولیه همگرا با نتایج به دست آمده از مقیاس اصلی وجود دارد و این مقیاس توانایی سنجش میزان ظرفیت تأملی والدینی را دارد.

 ظرفیت تأملی والدینی ذهن‌سازی اعتبار روایی Bateman, A., & Fonagy, P. (2010). Mentalization based treatment for borderline personality disorder. World Psychiatry. 9(1), 11-15. Cooke, D., Priddis, L., Luyten, P., Kendall, G., & Cavanagh, R. (2017). Paternal and maternal reflective functioning in the Western Australian Peel child health study. Infant Mental Health Journal. 38(5), 561-574. De Roo, M., Wong, G., Rempel, G. R., & Fraser, S. N. (2019). Advancing Optimal Development in Children: Examining the Construct Validity of a Parent Reflective Functioning Questionnaire. JMIR Pediatrics and Parenting. 2(1), e11561. Fonagy, P., & Luyten, P. (2009). A developmental, mentalization-based approach to the understanding and treatment of borderline personality disorder. Dev Psychopathol. 21(4), 1355-1381. Fonagy, P., & Target, M. (1998). Mentalization and the changing aims of child psychoanalysis. Psychoanalytic Dialogues. 8(1), 87-114. Fonagy, P., Gergely, G., & Target, M. (2007). The parent–infant dyad and the construction of the subjective self. Journal of Child Psychology and Psychiatry. 48(3-4), 288-328. Goodman, M., & Siever, L. J. (2011). Hypermentalization in adolescents with borderline personality traits: extending the conceptual framework to younger ages. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry. 6(50), 536-537. Haeffel, G. J., & Howard, G. S. )2010) Self-report: psychology's four-letter word. Am J Psychol. 123(2), 181-188. Klein, R. A., Vianello, M., Hasselman, F., Adams, B. G., Adams Jr, R. B., Alper, S.,... & Batra, R. (2018). Many Labs 2: Investigating variation in replicability across samples and settings. Advances in Methods and Practices in Psychological Science. 1(4), 443-490. Luyten, P., Fonagy, P., Lowyck, B., & Vermote, R. (2012). Assessment of mentalization. In A. W. Bateman & P. Fonagy (Eds.), Handbook of mentalizing in mental health practice (pp. 43-65). Washington, DC: American Psychiatric Publishing. Luyten, P., Mayes, L. C., Nijssens, L., & Fonagy, P. (2017). The parental reflective functioning questionnaire: Development and preliminary validation. PloS one. 12(5), e0176218. Meins, E. (1998). The effects of security of attachment and material attribution of meaning on children's linguistic acquisitional style. Infant Behavior and Development. 21(2), 237-252. Meins, E., Fernyhough, C., Fradley, E., & Tuckey, M. (2001). Rethinking maternal sensitivity: Mothers' comments on infants' mental processes predict security of attachment at 12 months. The Journal of Child Psychology and Psychiatry and Allied Disciplines. 42(5), 637-648. Meyers, L. S., Gamst, G., & Guarino, A. J. (2016). Applied multivariate research: Design and interpretation. Sage publications. Pajulo, M., Tolvanen, M., Karlsson, L., Halme‐Chowdhury, E., Öst, C., Luyten, P.,... & Karlsson, H. (2015). The prenatal parental reflective functioning questionnaire: Exploring factor structure and construct validity of a new measure in the Finn Brain Birth Cohort pilot study. Infant Mental Health Journal. 36(4), 399-414. Pazzagli, Ch., Delvecchio, E., Raspa, V., Mazzeschi, C., & Luyten, P. (2017). The parental reflective functioning questionnaire in mothers and fathers of school-aged children. Journal of Child and Family Studies. 27(1), 80-90. Robins, R. W., Fraley, R. C., & Krueger, R. F. (Eds.). (2009). Handbook of research methods in personality psychology. Guilford Press. Rutherford, H. J., Goldberg, B., Luyten, P., Bridgett, D. J., & Mayes, L. C. (2013). Parental reflective functioning is associated with tolerance of infant distress but not general distress: Evidence for a specific relationship using a simulated baby paradigm. Infant Behavior and Development. 36(4), 635-641. Siddiqui, K. (2013). Heuristics for sample size determination in multivariate statistical techniques. World Applied Sciences Journal. 27(2), 285-287. Siddiqui, K. (2015). Heuristics of using factor analysis in social research. Sci. Int.(Lahore). 27(5), 4625-4628._||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.292233.643376 مقاله پژوهشی بررسی نقش ویژگی‌های شخصیتی و تنهایی در پیش‌بینی نوموفوبیا پورمحسنی کلوری فرشته دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران جعفریان سمیرا کارشناس ارشد روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران جعفری عیسی دانشیار گروه روانشناسی ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. صنوبر لاله دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 21 11 2020 11 3 69 82 12 11 2019 27 01 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78326.html

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش ویژگی‌های شخصیتی و احساس تنهایی در پیش‌بینی نوموفوبیا در دانشجویان بود. روش پژوهش مطالعه حاضر، کاربردی و توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانشجویان دانشگاه پیام نور شهر زنجان مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 97-1396 تشکیل دادند. نمونه پژوهش حاضر شامل 373 نفر (256 زن و 117 مرد) از این دانشجویان بودند که با روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای دستیابی به اهداف پژوهش از فرم کوتاه پرسشنامه پنج عاملی نئو (NEO-FFI)، مقیاس احساس تنهایی اجتماعی و عاطفی بزرگ سالان (SELSA-S) و پرسشنامه نوموفوبیا (NMP-Q) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین برون‌گرایی، دلپذیر بودن، روان رنجوری و احساس تنهایی با نوموفوبیا همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد (01/0>p)؛ اما بین گشودگی و نوموفوبیا ارتباط معناداری یافت نشد. همچنین نتایج نشان داد که ویژگی‌های شخصیتی و احساس تنهایی توانستند به‌طور معناداری 15 درصد از کل تغییرات نوموفوبیا در استفاده از تلفن همراه را پیش‌بینی نمایند. بنابراین، احساس تنهایی و برخی ویژگی‌های شخصیتی می‌توانند نوموفوبیا در دانشجویان را افزایش دهند.

 ویژگی‌های شخصیتی احساس تنهایی نوموفوبیا انیسی، ج.، مجدیان، م.، جوشن‌لو، م.، و گوهری‌کامل، ز. (1390). بررسی اعتبار و روایی فرم کوتاه پرسشنامه پنج عاملی نئو در دانشجویان. علمی- پژوهشی وزارت علوم. 5(4)، 356-351. پاتو، م.، حقیقت، ف.، و حسن‌آبادی، ح. (1392). بررسی نقش کیفیت ارتباط زوجین در پیش‌بینی احساس تنهایی. مجله مشاوره و روان‌درمانی خانواده. 3(4). 564-543. جعفرنژاد، پ.، فرزاد، و.، شکری، ا.، و مرادی، ع. ر. (1384). بررسی رابطه میان پنج عامل بزرگ شخصیت، سبک‌های مقابله‌ای و سلامت روانی در دانشجویان کارشناسی. مجلهروان‌شناسیوعلومتربیتیدانشگاهتهران 70، 74-51. جوکار، ب.، و سلیمی، ع. (1390). ویژگی‌های روان‌سنجی فرم کوتاه مقیاس احساس تنهایی اجتماعی و عاطفی بزرگ‌سالان. علمی- پژوهشی وزارت علوم. 5(4)، 318-311. رشیدی، ع.، جعفری، ط.، حجت‌خواه، م.، محمدی، ف.، محبوبی، م.، زاهدی، ع.، مهر، ب.، و باغبانی، م. (1394). ارتباط ویژگی‌های شخصیتی، احساس تنهایی و سبک‌های هویتی با وابستگی به تلفن همراه: 1393. مجله علوم پژشکی صدرا. 4(1)، 50-43. سیاح، س.، قدامی، الف.، و آزادی، ف. (1396). بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه نوموفوبیا در بین دانشجویان ایرانی. فصلنامه غلمی- پژوهشی روان‌سنجی. 23(6)، 25-7. شاهرودی، س.، سلطانی، ف.، نوری، ن.، و ریگی، ا. (1397). بررسی رابطه وابستگی اعتیادگونه به تلفن همراه باانگیزه پیشرفت و عملکرد تحصیلی دانشجویان شهر خاش منطقه بلوچستان. مجله روان‌شناسی و روان‌پزشکی سلامت. (6)5، 70-57. شاوردی، م. (1397). فناوری هراسی و راهکارهای مقابله با آن. فصلنامه رشد فناوری. (55)14، 82-76. شولتز، د.، و شولتز، س. ا. (1390). روان‌شناسی شخصیت. ترجمه یحیی سیدمحمدی. تهران: ویرایش. صادقی، م.، و محمدصالحی، ز. (1396). رابطه استفاده آسیب‌زا از تلفن همراه با عملکرد تحصیلی دانشجویان: نقش واسطه‌ای کیفیت خواب. ماهنامه علمی- پژوهشی راهبردهای آموزش در علوم پزشکی. (2)10، 132-123. صحبابی، ف.، شکری، س.، دائمی، م.، و پورزادی، م. (1395). الگوی استفاده از تلفن همراه و ارتباط آن با وضعیت روانی دانشجویان دانشگاه‌های تهران. مجله علمی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران. (3)34، 240-233. محمودیان، ح.، پیرایه، ل.، قانعی‌فرد، ل.، و وثوقی‌مطلق، ا. (1395). پیش‌بینی استفاده آسیب‌زا از تلفن همراه براساس ویژگی‌های شخصیتی در زوجین. مجله مطالعات علوم روان‌شناختی و تربیتی. 11، 22-11. منشئی، غ.، قاسمی‌مطلق، م.، گواهی، ف.، و مرتضوی کیاسری، ف. (1394). رابطه احساس تنهایی و شیوه‌های فرزندپروری با اعتیاد به تلفن همراه در دانشجویان. فصلنامه علمی- پژوهشی پژوهشنامه تربیتی، (45)11، 112-101. Bian, M., & Leung, L. (2015). Linking loneliness, shyness, smartphone addiction, symptoms and patterns of smartphone use to social capital. Social Science Computer Review. 33(1), 61–79. Bianchi, A., & Phillips, J. G. (2005). Psychological predictors of problem mobile phone use. Cyber Psychology & Behavior. 8(1), 39-51. Bragazzi, N. L., & Puente G. D. (2014). A proposal for including nomophobia in the new DSM-V. Psychology Research and Behavior Management. 7, 155-160. Chittaranjan, G., Blom, J., & Gatica-Perez, D. (2013). Mining large-scale smartphone data personality studies. Personal Ubiquitous. 17(3), 433-450. Chorley, M. J., Whitaker, R. M., & Allen, S. M. (2015). Personality and location-based social networks. Computers in Human Behavior. 46(1), 45-56. Costa, P. T., Jr., McCrae, R. R., & Dye, D. A. (1991). Facet scales for Agreeableness and Conscientiousness: A revision of the NEO Personality Inventory. Personality and Individual Differences. 12(9), 887-898. Darçin, A., Köse, S., & Noyan, O. C. (2016). Smartphone addiction and its relationship with social anxiety and loneliness. Journal Behaviour & Information Technology. 30(7), 505-520. Dasgupta, P., Bhattacherjee, S., Dasgupta, S., Roy, J. K., Mukherjee, A., & Biswas, R. (2017). Nomophobic behaviors among smartphone using medical and engineering students in two colleges of West Bengal. Indian Journal of Public Health. 61(3), 199-204. Dizec, G., Yalniz, T., & Bektash, B. (2017). Relationship between smartphone addiction and loneliness among adolescents. Journal of Dependence. 18(4), 103-111. Gezgin, D. M., & Cackir, O. (2016). Analysis of behaviors of adolescents regarding various factors. Journal of Human Sciences. 13(2), 2504-2519. Hussain, I., Cakir, O., Ozdemir, B., Tahirkheli, Sh. A. (2016). Getting closer being apart: living in the age of information and communication technologies. New Horizons. 11(1), 145-160. Jin, B., & Park, N. (2013). Mobile Voice Communication and Loneliness: Cell Phone Use and the Social Skills Deficit Hypothesis. Newm & Society. 15(7), 1094-1111. Khilnani, A. K., Thaddanee, R., & Khilnani, G. (2019). prevalence of nomophobia and factors associated with it: A croos- sectional study. International Journal of Research in Medical Sciences. 7(2), 468-472. Kim, Y., Jeong, E., Cho, H., & Jung, D. J. (2016). Personality Factors predicting Smartphone addiction predisposition: Behavioral inhibition and activation systems impulsivity, and self-control. Journal Smartpone. 11(8), 1-15. Kuss D. J., & Gliffiths. M. D. (2017). Social networking sites and addiction: Tenlessons learned. Environ Res Public Health. 14(3), 311-318. Kuyulu, I., & Beltekin, E. (2020). Relationship between Smartphone Addiction and Personality Traits. Asian Journal of Education and Training. 6(2), 304-313. Lane, W., & Maner, CH. (2014). The impact of personality traits on smartphone use. International Journal of Business and Social Science. 2(17), 22-29. Lee, Y. K., Chang, C. T., Lin, Y., & Cheng, Z. H. (2014). The dark side of smartphone usage: Psychological traits, compulsive behavior and technostress. Computers in Human Behavior. 31(1), 373-383. Luigi Bragazzi, N., Del Puente, G. (2014). A proposal for including nomophobia in the new DSM-V. Psychology Re-search and Behavior Management. 7, 155-160. Mallya, N. V., Kumar, Sunil D. R., & Mashal, S. (2018). A study to evaluate the behavioral dimensions of nomophobia and attitude toward smartphone usage among medical students in Bengaluru. National Journal of Physiology, Pharmacy and Pharmacology, 8(11), 1553-1557. MC. Care, R. R., & Costa, P. T. (1991). Adding Liebe und arbeit: the full five-factor model & Well-being. Personality & Social Psychology Bulletin. 17(2), 227-232. Mertkan, G., Deniz, B. H., Nazire, S., & Gultekin, G. (2018). The relationship between nomophobia and loneliness among Turkish Adolescents. International Journal of Research in Education and Science. 4(2), 358-374. Oztune, M. (2013). Analysis of Problematic Mobile Phone Use, Feelings of Shyness and Loneliness in Accordance with Several Variables. Procedia- Social and Behavioral Sciences. 106, 456-466. Pavithra, M. B., Madhukumar, S., & Murthy, M. (2015). A study on nomophobia- mobile phone dependence among students of a medical college in Bangalore. Journal of Community. 6(3), 340-344. Raberts, T. A., Pullig, Ch., & Manolis, Ch. (2015). A hierarchical model of personality and cell- phone addiction. Personality and Individual Differences. 79, 13-19. Samaha, M., & Hawi, N. S. (2016). Relationships among smartphone addiction, stress, academic performance, and satisfaction with life. Comput Human Behav. 57, 321-325. Shankar, V., Sing, K., & Kumjangir, M. (2018). Nomophobia detection and analysis of smartphone addiction in Indian perspective. International Journal of Applied Engineering Research 0973-4562, 14(73), 11593-11599. Tan, Ç., Pamuk, M., & Dönder, A. (2013). Loneliness and Mobile Phone. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 103, 606-611. Tavolacci, M. P., Meyrignac, G., Richard, L., Dechelotte, P., & Ladner, J. (2015(. problematic use of mobile phone and nomophobia among French college students. European Journal of Public Health. 25(3), 206-300. Walsh, S. P., White, K. M., & Young, R. M. (2010). Needing to connect: The effect of self and others on young people’s involvement with their mobile phones. Australian Journal of Psychology. 62(4), 194–203. Wu, A. M., Cheung, V. I., Ku, L., & Hung, E. P. (2013). Psychological risk factors of addiction to social networking sites among Chinese smartphone users. Journal of Behavioral Addictions. 2(3), 160-166. Xu, R., Frey, R. M., Fleish, E., & Ilis, A. (2016). Understanding the impact of personality traits on mobile Addiction-Insights from a large-scale field study. Computers in Human Behavior. 62, 244-256. Yildirim, C., & Correia, A. P. (2015). Exploring the dimensions of nomophobia: Development and validation of a self-reported questionnaire. Computers in Human Behavior. 49,130-137._||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.294988.643409 مقاله پژوهشی تعیین سهم ذهن آگاهی و بهزیستی روانی در پیش‌بینی یادگیری خودتنظیم شده در دانشجویان سرشار مریم کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران کیان ارثی فرحناز دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران 21 11 2020 11 3 83 92 31 12 2019 08 04 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78328.html

هدف از پژوهش حاضر، تعیین سهم ذهن آگاهی و بهزیستی روانی در پیش‌بینی یادگیری خود تنظیم شده بود. این مطالعه برحسب هدف کاربردی بود که به روش توصیفی صورت گرفت و روش گردآوری داده ها میدانی بود. جامعه آماری مطالعه شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات تهران در نیمسال دوم سال 95-1394 بود. حجم نمونه براساس فرمول کوکران 384 نفر تعیین شد. شرکت کنندگان  به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. بعد از حذف پرسشنامه های نامعتبر 302 نفر برای آنالیز باقی ماندند که تعداد 200 نفر پسر (22/66 درصد) و 102 نفر دختر (78/33 درصد) بودند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه های بهزیستی روان‌شناختی ریف  (RPWB)؛ ذهن آگاهی بائر ((FFMQ-39 و راهبردهای یادگیری خودتنظیم‌شده(MSLQ)  بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌های گردآوری ‌شده با روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون در نرم افزار 16-SPSS انجام پذیرفت. یافته‌ها حاکی از این بود که بین ذهن آگاهی و بهزیستی روان‌شناختی با یادگیری خودتنظیم‌شده رابطه مثبت معنادار وجود داشت (01/0>p). نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد مؤلفه‌های عدم واکنش به تجربه درونی، ارتباط مثبت با دیگران و رشد شخصی قادر به پیش‌بینی یادگیری خودتنظیم‌شده هستند (05/0>p). براساس یافته‌های به‌دست‌ آمده می‌توان نتیجه گرفت که ذهن آگاهی و بهزیستی روان‌شناختی در پیش‌بینی یادگیری خودتنظیم‌شده نقش مثبت دارند؛ بنابراین می‌توان گفت تقویت این متغیرها می‌تواند در افزایش توانایی یادگیری خودتنظیم‌شده دانشجویان اثربخش باشد.

 بهزیستی روانی یادگیری خودتنظیم‌شده ذهن آگاهی احمدوند، ز.، حیدری‌نسب، ل.، و شعیری، م. (1391). تبیین بهزیستی روان‌شناختی براساس مؤلفه‌های ذهن‌آگاهی. فصلنامه علمی- پژوهشی روان‌شناسی سلامت. 1(2)، 69-60. انوشیروانی، ا. (1394). مقایسه بهزیستی روان‌شناختی، حمایت اجتماعی ادراک شده و کیفیت زندگی در زنان مبتلا به اختلال خواب با افراد عادی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، روان شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات. بیانی، ع.، محمدکوچکی، ع.، و بیانی، ع. (1387). روایی و پایایی مقیاس به‌ زیستی روان‌شناختی ریف. مجله روان‌پزشکی و روان‌شناسی بالینی ایران. ۱۴(۲)، ۱۵۱-146. حسنی‌زنگبار، ط.، و لیوارجانی، ش. (1396). بررسی تأثیر آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی بر یادگیری درس ریاضی و اضطراب دانش‌آموزان دختر دوره‌ اول متوسطه شهرستان بستان‌آباد در سال‌تحصیلی 95-1394. نشریه علمی آموزش و ارزشیابی. 10(39)، 93-69. روحانی، م.، جان‌بزرگی، م.، احدی، ح.، و بلیاد، م. (1398). اثربخشی الگوی کوتاه‌مدت «درمانگری چندبُعدی معنوی (SMP)» بر افزایش بهزیستی روان‌شناختی مبتلایان به نشانگان افسردگی. فصلنامه پژوهش‌های کاربردی روان‌شناختی. 10(3)، 45-37. علی‌زاده، ع.، و محمدی، ا. (1393). اثربخشی مواجهه مبتنی بر ذهن‌آگاهی در درمان اختلال وسواسی جبری. مجله تحقیقات علوم رفتاری. 12(3)، 350-342. قربانی، ر.، و فولادچنگ، م. (1394). ارتباط خودتنظیمی و تسلط جمعی با بهزیستی روان‌شناختی. علوم تربیتی و روان‌شناسی. 2(8)، 42-31. کجباف، م.، مولوی، ح.، و شیرازی تهرانی ع. (1382). رابطه باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی با عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی. تازه‌های علوم شناختی. ۵(۱)، ۳۳-27. Ajilchi, B., & Nejati, V. (2017). Executive functions in students with depression, anxiety, and stress symptoms. Basic and Clinical Neuroscience. 8(3), 223-232. Ajjawi, R., Dracup, M., Zacharias, N., Bennett, S., & Boud, D. (2019). Persisting students’ explanations of and emotional responses to academic failure. Higher Education Research & Development. 2(39), 185-1991. Al-badareen, G. (2016). Cognitive Emotion Regulation Strategies as Predictors of Academic Achievement among University Students. Journal of Educational and Psychological Studies. 10(4), 680-686. Baer, R. A., Smith, G. T., Hopkins, J., Krietemeyer, J., & Toney, L. (2006). Using self-report assessment methods to explore facets of mindfulness. Assessment. 13(1), 27–45. Balkis, M., & Duru, E. (2016). Procrastination, self-regulation failure, academic life satisfaction, and affective well-being: underregulation or misregulation form. European Journal of Psychology of Education. 31(3), 439-459. Caballero, C., Scherer, E., West, M. R., Mrazek, M. D., Gabrieli, C. F., & Gabrieli, J. D. (2019). Greater Mindfulness is Associated with Better Academic Achievement in Middle School. Mind, Brain, and Education. 13(3), 157-166. De la Fuente, J., Mañas, I., Franco, C., Cangas, A. J., & Soriano, E. (2018). Differential effect of level of self-regulation and mindfulness training on coping strategies used by university students. International journal of Environmental Research and Public Health. 15(10), 2230. Gross, J. J., Uusberg, H., & Uusberg, A. (2019). Mental illness and well‐being: an affect regulation perspective. World Psychiatry. 18(2), 130-139. Guendelman, S., Medeiros, S., & Rampes, H. (2017). Mindfulness and emotion regulation: Insights from neurobiological, psychological, and clinical studies. Frontiers in Psychology. 8, 220. Kaunhoven, R. J., & Dorjee, D. (2017). How does mindfulness modulate self-regulation in pre-adolescent children? An integrative neurocognitive review. Neuroscience & Biobehavioral Reviews. 74(Pt A), 163-184. Lin, J. W., & Mai, L. J. (2018). Impact of mindfulness meditation intervention on academic performance. Innovations in Education and Teaching International. 55(3), 366-375. Lindfors, P., Berntsson, L., & Lundberg, U. (2006). Factor structure of Ryff’s psychological well-being scales in Swedish female and male white-collar workers. Personality and Individual Differences. 40(6), 1213-1222. McCloskey, L. E. (2015). Mindfulness as an intervention for improving academic success among students with executive functioning disorders. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 174, 221-226. Mikaeili, N., & Barahmand, U. (2013). Training in self-regulation enhances psychological well-being of distressed couples. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 84, 66-69. Pintrich, P. R., & De Groot, E. V. (1990). Motivational and self-regulated learning components of classroom academic performance. Journal of Educational Psychology. 82(1), 33-40. Roeser, R. W., Skinner, E., Beers, J., & Jennings, P. A. (2012). Mindfulness training and teachers' professional development: An emerging area of research and practice. Child Development Perspectives. 6(2), 167-173. Ryff, C. D., & Keyes, C. L. M. (1995). The structure of psychological well-being revisited. Journal of Personality and Social Psychology. 69(4), 719-727. Sandhu, P., & Zarabi, D. (2018). Self-regulation learning and well-being in mainstream classromms: focusing the lens of students with learning disability. International Journal of Educational Sciences and Research. 8(1), 75-90. Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory into Practice. 41(2), 64-70._||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.298988.643461 مقاله پژوهشی مقایسه سوگیری توجه نسبت به تهدید درپسران دارای نشانه‌های اختلالات افسردگی و پرخاشگری مقایسه سوگیری توجه نسبت به تهدید درپسران دارای نشانه‌های اختلالات افسردگی و پرخاشگری خانجانی زینب استاد گروه روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران باقری فاطمه کارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران هاشمی تورج استاد گروه روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 21 11 2020 11 3 93 107 05 03 2020 23 05 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78728.html

پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه‌ای سوگیری توجه نسبت به تهدید در پسران دارای نشانه‌های اختلالات افسردگی و پرخاشگری انجام شد. این پژوهش از نوع علی- مقایسه‌ای بود که در راستای آن، از بین کودکان پسر رده سنی 12-11 سال مقطع ابتدایی در شهرستان تبریز، با روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای، 40 کودک که مبتلا به اختلالات افسردگی و پرخاشگری بودند (برای هر اختلال 20 دانش‌آموز) به‌عنوان نمونه نهایی در نظر گرفته شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پژوهشی پرسشنامه سی بی سی آل و پرسشنامه پرخاشگری سیما شهیم استفاده شد. برای این منظور والدین این کودکان به این دو پرسشنامه پاسخ دادند و از میان این پاسخ ها کودکانی که نمره های آنها از خط برش بالاتر بود انتخاب شدند. و نهایتاً با استفاده از آزمون رایانه‌ای دات- پروب سوگیری توجه در این پسران بررسی شد. نتایج نشان داد که سوگیری توجه نسبت به تهدید در پسران دارای نشانگان افسردگی با پسران دارای نشانگان پرخاشگری متفاوت می‌باشد.

 اختلالات درونی‌سازی شده اختلالات برونی‌سازی شده سوگیری توجه افسردگی پرخاشگری اشتاد، ا.، غرایی ب.، و قاسم‌زاده، ح. (1394). سوگیری توجه به محرک‌های هیجانی در دو حالت افسردگی و اضطراب. فصلنامه تازه‌های علوم شناختی. 2(17)، 42-33. انجمن روان‌پزشکی آمریکا (1393). راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانیDSM5. ترجمه یحیی سیدمحمدی. تهران: روان. آجیلچی، ب.، و نجاتی، و. (1394). تفاوت سوگیری توجه به تصاویر و چهره‌های هیجانی در افراد افسرده با افراد غیرافسرده. کنفرانس بین‌المللی رویکردهای نوین در علوم انسانی. مالزی، کوالالامپور. 23 آذر1394 بخشار، س.، نظری، م.، چلبیانلو، غ.، و سرافراز، م. (1392). مقایسه سوگیری توجه نسبت به چهره‌های هیجانی در نوجوانان دارای اضطراب خصلتی حالتی بالا و پایین. مجله آموزش و ارزشیابی. 23(6)، 89-77. حسینی‌یزدی، ع.، مشهدی، ع.، کیمیایی، ع.، و عاصمی، ز. (1394). اثربخشی برنامه مداخله‌ای ویژه کودکان طلاق بر مشکلات برونی‌سازی و درونی سازی شده کودکان طلاق. روا‌ن‌شناسی خانواده. 2(1)، 14-3. راجی، ن.، و خلعتبری، ج. (1396). اثربخشی آموزش روش مقابله با استرس بر پرخاشگری دانش‌آموزان مقطع دبیرستان. مجله مطالعات روان‌شناختی دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه الزهراء (س). 1(13)، 135-119. ساطوریان، ع.، هراتیان، ع.، طهماسیان، ک.، و احمدی، م. (1394). مشکلات درونی‌سازی شده و برونی‌سازی شده در کودکان: ترتیب تولد و فاصله سنی. روان‌شناسی تحولی: روان‌شناسان ایرانی. 12(46)، 186-173. سرافراز، م.، تقوی، م.، گودرزی، م.، و محمدی، ن. (1388). مقایسه سوگیری توجه در نوجوانان مبتلا به اختلال حواس اجتماعی و نوجوانان بهنجار. مجله تازه‌های علوم شناختی. 11(1)، 67-56. شرودر، ک.، و گوردون، ب. (1385). سنجش و درمان مشکلات دوران کودکی. ترجمه مهرداد فیروزبخت. چاپ اول. تهران: دانژه. شفیعی، ح.، تقوی، م. ر.، و گودرزی، م. ع. (1386). ساخت نرم‌افزار آزمایه اصلاح شده دات پروب تصویری جهت اندازه‌گیری سوگیری توجه. جهاد دانشگاهی، واحد البرز (تربیت معلم). 3، 334-329. شهیم، س. (1385). پرخاشگری آشکار و رابطه‌ای در کودکان دبستانی. مجله پژوهش‌های روان‌شناختی، 9(1 و 2)، 44-27. کاپلان، هـ.، سادوک، ب.، سادوک، و.، و روئیز، پ. (1394). خلاصه روان‌پزشکی: علوم رفتاری- روان‌پزشکی بالینی. ترجمه دکتر فرزین رضاعی. تهران: ارجمند. مینایی، ا. (1385). انطباق و هنجاریابی سیاهه رفتاری کودک آخنباخ، پرسشنامه خودسنجی و فرم گزارش معلم. مجله کودکان استثنائی. 6(1)، 558-529. یزدخواستی، ف.، و عریضی، ح. (1390). هنجاریابی سه نسخه کودک، پدر/ مادر و معلم سیاهه رفتار کودک در شهر اصفهان. مجله روان‌پزشکی و روان‌شناسی بالینی ایران. 17(1)، ۷۰-60. Achenbach, T. M. (1992). Manual for the Child Behavior Checklist/2-3 and 1992 profile. Department of Psychiatry, University of Vermont. Achenbach, T. M., Rescorla, L. A., & Ivanova, M. Y. (2005). International cross-cultural consistencies and variations in child and adolescent psychopathology. Comprehensive Handbook of Multicultural School Psychology. 674-709. Anderson, C. A., & Bushman, B. J. (2002). Human aggression. Annual Review of Psychology. 53(1), 27-51. Arsenault, D. J., & Foster, S. L. (2012). Attentional processes in children's overt and relational aggression. Merrill-Palmer Quarterly. 58(3), 409-436. Bradley, B. P., Mogg, K., & Millar, N. H. (2000). Biases in overt and covert orienting to emotional facial expressions. Covert and overt orienting of attention to emotional faces in anxiety. Cognition and Emotion. 14(6), 789–808. Cavell, T. A., Harrist, A. W., & Del Vecchio, T. (2013). Working with parents of aggressive children: Ten principles and the role of authoritative parenting. American Psychological Association. Chan, S. C., Raine, A., & Lee, T. M. (2010). Attentional bias towards negative affect stimuli and reactive aggression in male batterers. Psychiatry Research. 176(2-3), 246-249. Crago, R. V., Renoult, L., Biggart, L., Nobes, G., Satmarean, T., & Bowler, J. O. (2019). Physical aggression and attentional bias to angry faces: an event related potential study. Brain Research. 1723, 1-38. Dai, Q., Hu, L., & Feng, Z. (2019). Attentional bias modification reduces clinical depression and enhances attention toward happiness. Journal of Psychiatric Research. 109, 145-155. De Castro, B. O., Veerman, J. W., Koops, W., Bosch, J. D., & Monshouwer, H. J. (2002). Hostile attribution of intent and aggressive behavior: A meta‐analysis. Child Development. 73(3), 916-934. Dodge, K. A. (1993). Social-cognitive mechanisms in the development of conduct disorder and depression. Annual Review of Psychology. 44(1), 559-584. Duque, A., & Vázquez, C. (2015). Double attention bias for positive and negative emotional faces in clinical depression: Evidence from an eye-tracking study. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry. 46, 107-114. Everaert, J., Koster, E. H. W., & Derakhshan, N. (2012). The combined cognitive bias hypothesis in depression. Journal of Clinical Psychology Review. 32(5), 413-424. Gotlib, I. H., Kasch, K. L., Traill, S., Joormann, J., Arnow, B. A., & Johnson, S. L. (2004). Coherence and specificity of information-processing biases in depression and social phobia. Journal of Abnormal Psychology. 113(3), 386-98. Grossheinrich, N., Firk, C., Schulte-Rüther, M., Von Leupoldt, A., Konrad, K., & Huestegge, L. (2018). Looking while unhappy: a mood-congruent attention bias toward sad adult faces in children. Frontiers in Psychology. 9, 1-10. Harrison, A. J., & Gibb, B. E. (2016). Attentional biases in currently depressed children: An eye-tracking study of biases in sustained attention to emotional stimuli. Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology. 44(6), 1008-1014. Joormann, J., Yoon, K. L., & Zetsche, U. (2007). Cognitive inhibition in depression. Applied and Preventive Psychology. 12(3), 128-139. Koster, E. H., Leyman, L., De Raedt, R., & Crombez, G. (2006). Cueing of visual attention by emotional facial expressions: The influence of individual differences in anxiety and depression. Personality and Individual Differences. 41(2), 329-339. Kujawa, A. J., Torpey, D., Kim, J., Hajcak, G., Rose, S., Gotlib, I. H., & Klein, D. N. (2011). Attentional biases for emotional faces in young children of mothers with chronic or recurrent depression. Journal of Abnormal Child Psychology. 39(1), 125-135. Lee, E. J., & Stone, S. I. (2012). Co-occurring internalizing and externalizing behavioral problems: The mediating effect of negative self-concept. Journal of Youth and Adolescence. 41(6), 717-731. Listug-lunde, L., Bredmeier, K., & Tyan, W. D. (2005). Concurrent parent and child group outcomes for child externalizing disorders. International Journal of Behavioral Consultation and Therapy. 1(2), 124-130. MacLeod, C. Mathews, A., & Tata, P. (1986). Attentional bias in emotional disorders. Journal of Abnormal Psychology. 95(1), 15-20. Maoz, K., Adler, A. B., Bliese, P. D., Sipos, M. L., Quartana, P. J., & Bar-Haim, Y. (2017). Attention and interpretation processes and trait anger experience, expression, and control. Cognition and Emotion. 31(7), 1453-1464. Miller, N. V., & Johnston, C. (2019). Social threat attentional bias in childhood: Relations to aggression and hostile intent attributions. Aggressive Behavior. 45(3), 245-254. Sfärlea, A., Löchner, J., Neumüller, J., Asperud Thomsen, L., Starman, K., Salemink, E., ... & Platt, B. (2019). Passing on the half-empty glass: A transgenerational study of interpretation biases in children at risk for depression and their parents with depression. Journal of Abnormal Psychology. 128(2), 151-161. Smith, P., & Waterman, M. (2003). Processing bias for aggression words in forensic and nonforensic samples. Cognition & Emotion. 17(5), 681-701. Suslow, T., & Dannlowski, U. (2005). Detection of facial emotion in depression. Mood state and health. Hauppauge (NY): Nova Science Publishers. 1-32. Tehrani Doost, M., Shahrivar, Z., Pakbaz, B., Rezaie, A., & Ahmadi, F. (2011). Normative data and psychometric properties of the child behavior checklist and teacher rating form in an Iranian community sample. Iranian journal of pediatrics, 21(3), 331–342. Waters, A. M., Forrest, K., Peters, R. M., Bradley, B. P., & Mogg, K. (2015). Attention bias to emotional information in children as a function of maternal emotional disorders and maternal attention biases. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry. 46, 158-163. Watts, S. J., & Markham, R. A. (2005). Etiology of depression in children. Journal of Instructional Psychology. 32(3), 266-271. White, L. K., Helfinstein, S. M., & Fox, N. A. (2010). Temperamental factors associated with the acquisition of information processing biases and anxiety. Information Processing Biases and Anxiety: A Developmental Perspective. 233-252. Yu, K., & Yan, M. (2004). The social information-processing model of children's social adjustment and its special application [J]. Studies of Psychology and Behavior. 1(1), 1-15_||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.294298.643399 مقاله پژوهشی کاربرد علوم شناختی در مدیریت (با بهره گیری از رویکرد فراترکیب) کاربرد علوم شناختی در مدیریت (با بهره گیری از رویکرد فراترکیب) ابیلی خدایار استاد گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران نارنجی ثانی فاطمه استادیار گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مزاری ابراهیم دانشجوی دکتری گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 21 11 2020 11 3 109 132 21 12 2019 18 04 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78727.html

پژوهش حاضر با هدف مطالعه کاربرد علوم شناختی در مدیریت انجام شده است. روش پژوهش حاضر، کیفی و از نوع فراترکیب بوده است. جامعه پژوهش را کلیه اسناد و مدارک یافته شده به تعداد بیش از 2000 سند علمی-فنی تشکیل می‌دهند که در 8 پایگاه علمی داخلی و 10 پایگاه علمی خارجی مورد جستجو قرارگرفتند. از این تعداد مقاله پس از بررسی موضوعی، چکیده و محتوایی نهایتاً 63 مقاله از آن‌ها برگزیده و تحلیل شد. روش تحلیل کدگذاری باز در دو سطح مفاهیم و مقوله‌ها به منظور تحلیل کیفی، مورد استفاده قرار گرفت. براساس تحلیل انجام شده، سه گروه کاربست علوم شناختی در مدیریت شناسایی شد که هر یک از این‌گروه‌ها زیربخش‌هایی را نیز شامل می‌شود. گروه اول، کاربست علوم شناختی در کارکردهای مدیریت از جمله رهبری، تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی، نظارت و کنترل شناختی بوده است. گروه دوم کاربست علوم شناختی در سبک‌های مختلف مدیریت از جمله عصب-رهبری، رهبری عقلی-مغزی، رهبری خردمند و خودرهبری و خودمدیریتی بوده است. گروه سوم، مربوط به کاربست علوم شناختی در حوزه‌های مختلف مدیریت از جمله مدیریت دانش شناختی و مدیریت کسب و کار شناختی بوده است.

 واژگان کلیدی: علوم شناختی مدیریت فراترکیب ابیلی، خ.، و مزاری، ا (1394). توسعه منابع انسانی: با تاکید بر مفاهیم خودتوسعه‌ای، خودرهبری و خودمدیریتی. (جلد 1). تهران: امید. امیریان، م. (1395). رویکردهای مدل‌سازی ذهن در علوم شناختی و چالش‌های فلسفی پیش‌روی آن. پژوهش‌های علوم انسانی نقش جهان. 10(2)، 54-35. خرازی، س. ک. (1385). تأثیر علوم شناختی بر روان‌شناسی معاصر. تازه‌های علوم شناختی. 8(4)، 81-77. خنیفر، ح.، و مسلمی، ن. (1398). اصول و مبانی روش‌های پژوهش کیفی. (جلد اول). تهران: نگاه دانش. زاهدی، م. ص.، و حق‌شناس، ر. ا. (1392). بررسی رویکرد علوم شناختی در مطالعه دین. پژوهش‌نامه فلسفه دین. 11(2)، 164-145. سلطانی، ف.، شاهین، آ.، و شایمی ‌برزکی، ع. (1396). طراحی الگوی تعالی استعداد با استفاده از رویکرد مرور سیستماتیک و فراترکیب کیفی در شرکت گاز استان اصفهان. فصلنامه علمی- پژوهشی مدیریت منابع انسانی در صنعت نفت. 8(22)، 84-51. قاسمیه، ر.، سامی‌نیا، ا. ع.، همتی طاحونه، م. ح.، و کویری بیدگلی، ا. (1395). طراحی مدل اندازه‌گیری چابکی با استفاده از روش فراترکیب (مطالعه موردی در سازمان مدیریت پسماند شهرداری شیراز). فصلنامه مدیریت صنعتی. 11(37)، 100-81. Armstrong, S. J., Cools, E., & Sadler‐Smith, E. (2012). Role of cognitive styles in business and management: Reviewing 40 years of research. International Journal of Management Reviews. 14(3), 238-262. Axelrod, D., Koppel, D. E., Schlessinger, J., Elson, E., & Webb, W. W. (1976). Mobility measurement by analysis of fluorescence photobleaching recovery kinetics. Biophysical Journal. 16(9), 1055. Badenhorst, C. (2015). Identifying and managing the impact of NeuroLeadership during organizational change (Master's thesis). Bryson, J. M. (2012). Strategic Planning and Management. The SAGE Handbook of Public Administration, 50. Buss, M., Hirche, S., & Samad, T. (2018). Cognitive Control. The Impact of Control Technology, T. Samad, and A.M. Anna Swamy (eds.). Available at www.ieeecss.org. Caughron, J. J., & Mumford, M. D. (2012). Embedded leadership: How do a leader's superiors impact middle-management performance? The Leadership Quarterly. 23(3), 342-353. Chakraborty, I., Hu, P. J. H., & Cui, D. (2008). Examining the effects of cognitive style in individuals' technology use decision making. Decision Support Systems. 45(2), 228-241. Cools, E., & Van den Broeck, H. (2007). Development and validation of the Cognitive Style Indicator. The Journal of Psychology. 141(4), 359-387. Cools, E., & Van Den Broeck, H. (2008). Cognitive styles and managerial behavior: a qualitative study. Education & Training. 50(2), 103. Davenport, T. H., & Prusak, L. (2008). Organizational governance of knowledge and learning. Knowledge and Process Management. 15(2), 150-157. Dionne, S. D., Sayama, H., Hao, C., & Bush, B. J. (2010). The role of leadership in shared mental model convergence and team performance improvement: An agent-based computational model. The Leadership Quarterly. 21(6), 1035-1049. Dixon, R. A., & Lammi, M. (2014). Cognitive Mapping Techniques: Implications for Research in Engineering and Technology Education. Journal of Technology Education. 25(2), 2-17. Dóci, E., Stouten, J., & Hofmans, J. (2015). The cognitive-behavioral system of leadership: cognitive antecedents of active and passive leadership behaviors. Frontiers in Psychology. 6(1344), 1-15. Dominick, P. G., Squires, P., & Cervone, D. A (2019). Cognitive Approach to Leadership Development: A Review and Integration of Existing Research A Literature Review Proposal, Available at file:///C:/Users/user/Downloads/ACogntive Approach to Leader Development_Dominick_Squires_Cervone_.pdf. Elsawah, S., Guillaume, J. H., Filatova, T., Rook, J., & Jakeman, A. J. (2015). A methodology for eliciting, representing, and analyzing stakeholder knowledge for decision making on complex socio-ecological systems: From cognitive maps to agent-based models. Journal of Environmental Management. 151, 500-516. Fatemi, M., & Haykin, S. (2014). Cognitive Control: Theory and Application. IEEE Access. 2, 698-710. Forbes, C. E., & Grafman, J. (2013). Social neuroscience: the second phase. Frontiers in Human Neuroscience. 7(20), 1-5. Fuster, J. M. (2003). Cortex and mind: Unifying cognition. Oxford University Press, USA. Halbesleben, J. R., Novicevic, M. M., Harvey, M. G., & Buckley, M. R. (2003). Awareness of temporal complexity in the leadership of creativity and innovation: A competency-based model. The Leadership Quarterly. 14(4-5), 433-454. Hester, K. S., Robledo, I. C., Barrett, J. D., Peterson, D. R., Hougen, D. P., Day, E. A., & Mumford, M. D. (2012). Causal analysis to enhance creative problem-solving: Performance and effects on mental models. Creativity Research Journal. 24(2-3), 115-133. Houghton, J. D., Bonham, T. W., Neck, C., & Singh, K. (2004). The relationship between self-leadership and personality. A comparison of hierarchical factor structures. Journal of Managerial Psychology. 19(4), 427-441. Juma, N., & Jeffrey, M. (2006). The relationship between intellectual capital and new venture performance: An empirical investigation of the moderating role of the environment. International Journal of Innovation and Technology Management (IJITM). 3(04), 379-405. Kiefer, T. (2011). Neuro Leadership-Making change happen. Ivey Business Journal. 1(5), 45-52. Kiefer, T. (2011). NeuroLeadership–Making change happen. Ivey Business Journal. 1(5), 45-52. Kolkman, M. J., Kok, M., & Van der Veen, A. (2005). Mental model mapping as a new tool to analyze the use of information in decision-making in integrated water management. Physics and Chemistry of the Earth, Parts A/B/C. 30(4-5), 317-332. Kroll, A. (2014). Why performance information use varies among public managers: Testing manager-related explanations. International Public Management Journal. 17(2), 174-201. Lester, D., & Lester, C. (2016). 12 Steps of Self-Leadership: The Difference Maker's Guide to Living and Leading on Purpose. Friese Press. Lieberman, M. D., Eisenberger, N., Crockett, M., Tom, S., Pfeifer, J., & Way, B. (2007). Putting feelings into words: Affect labeling disrupts amygdala activity in response to affective stimuli. Psychological Science. 18(5), 421-428. Loch, M. (2018). Neuroleadership Masterclass for Educators. Available at: http://michelleloch.com/wp-content/uploads/2016/08/Neuroleadership-Masterclass-for-Eductors.pdf Medeiros, K. E., Partlow, P. J., & Mumford, M. D. (2014). Not too much, not too little: The influence of constraints on creative problem-solving. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts. 8(2), 198. Methodic (2018). The neuro leadership: Leading the brain. Available at: http://www. Methodic business.com/_r116/media/shop/attrib/tasting/11/The%20Neuroleader%20Executive%20Program.pdf. Miller, E. K., & Cohen, J. D. (2001). An integrative theory of prefrontal cortex function. Annual Review of Neuroscience. 24(1), 167-202. Miller, P. (2012). 'Self-reflection: the key to effective leadership'. Today's Manager. December 2011-January 2012. Mumford, M. D. (2006). Pathways to outstanding leadership: A comparative analysis of charismatic, ideological, and pragmatic leaders. Lawrence Erlbaum Associates Publishers. Mumford, M. D., Connelly, S., & Gaddis, B. (2003). How creative leaders think: Experimental findings and cases. The Leadership Quarterly. 14(4-5), 411-432. Mumford, M. D., Marks, M. A., Connelly, M. S., Zaccaro, S. J., & Reiter-Palmon, R. (2000a). Development of leadership skills: Experience and timing. The Leadership Quarterly. 11(1), 87-114. Mumford, M. D., Schultz, R. A., & Osburn, H. K. (2002). Planning in organizations: Performance as a multi-level phenomenon. The many faces of multi-level issues (Research in Multi-Level Issues, Volume 1). Emerald Group Publishing Limited, 3-65. Mumford, M. D., Todd, E. M., Higgs, C., & McIntosh, T. (2017). Cognitive skills and leadership performance: The nine critical skills. The Leadership Quarterly. 28(1), 24-39. Murphy, C., Ozturgut, O., & French, J. (2013). Brain-Wise Leadership. Journal of International Education and Leadership. 3(2), 1-12. Naidoo, R., Bischoff, C., Botha, C., & Du Plessis, A. J. (2012). Management and leader-ship factors in South African schools. Asia Pacific Journal of Business and Management. 3(2), 68-78. Nesbit, P. (2007). Self-awareness, self-reflection, and self-regulation: an integrated model of managerial self-development. In Australian and New Zealand Academy of Management Conference (21st: 2007) (pp. 1-13). Promo Conventions. Nikulina, I. E., & Khomenko, I. V. (2015). Cognitive Management: Theory and Practice in the Organization. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 166(2015), 441-445. Niu, L., & Zhang, G. (2008, December). A model of cognition-driven decision process for business intelligence. In 2008 IEEE/WIC/ACM International Conference on Web Intelligence and Intelligent Agent Technology (Vol. 1, pp. 876-879). IEEE. Niu, L., Lu, J., Chew, E., & Zhang, G. (2007, November). An exploratory cognitive business intelligence system. In IEEE/WIC/ACM International Conference on Web Intelligence (WI'07) (pp. 812-815). IEEE Nonaka, I., & Takeuchi, H. (2011). Company-creator of knowledge. Origin and development of innovation in Japanese firms. M.: Publisher «Olympus-Business. Nonaka, I., & Takeuchi, H. (2019). The Wise Company: How Companies Create Continuous Innovation. Oxford University Press. Nutt, P. C. (2006). Comparing public and private sector decision-making practices. Journal of Public Administration Research and Theory. 16(2), 289-318. Perreault, G. (2001). Leadership and self0knowledge. Conference Theme: A Leadership Odyssey. University of Northern Iowa. Ploog, D. W. (2003). The place of the Triune Brain in psychiatry. Physiology & Behavior. 79(3), 487-493. Reichard, R. J., & Johnson, S. K. (2011). Leader self-development as an organizational strategy. The Leadership Quarterly. 22(1), 33-42. Ringleb, A. H., & Rock, D. & Conser, J. (2010). Neuro Leadership in 2010. Neuro Leadership. 2(1), 12- 18. Rossouw, L. (2011). The implementation of policies about child and youth care within a team context in child and youth care centers. Social Work/Maatskaplike Werk. 47(2). Rossouw, P., & Henson, C. (2013). A New Frontier-neuroscience in the workplace. Neuro Psychotherapy in Australia. 20, 3-7. Sandelowski, M., & Barroso, J. (2007). Handbook for synthesizing qualitative research Springer Publishing Company. New York. [Google Scholar]. Smith, A. (2009). The empathy imbalance hypothesis of autism: a theoretical approach to cognitive and emotional empathy in autistic development. The Psychological Record. 59(3), 489-510. Smith, M. T., & Neubauer, D. N. (2003). Cognitive behavior therapy for chronic insomnia. Clinical Cornerstone. 5(3), 28-40. Strange, J. M., & Mumford, M. D. (2002). The origins of vision: Charismatic versus ideological leadership. The Leadership Quarterly. 13(4), 343-377. Swan, M. (2012). Sensor mania! the internet of things, wearable computing, objective metrics, and the quantified self-2.0. Journal of Sensor and Actuator Networks. 1(3), 217-253. Tolman, E. C. (1948). Cognitive maps in rats and men. Psychological Review. 55(4), 189-208. Watts, L. L., Mulhearn, T. J., Todd, E. M., & Mumford, M. D. (2017). Leader idea evaluation and follower creativity: Challenges, constraints, and capabilities. Handbook of Research on Leadership and Creativity. 28-82. Wolfe, P. (2014). A toolkit of brain-compatible strategies: A chapter of brain matter translating research into classroom practice (2nd ed.). Alexandria, VA: ASCD. Xu, J., Lu, W., Xue, F., & Chen, K. (2019). ‘Cognitive facility management’: Definition, system architecture, and example scenario. Automation in Construction. 107(2019), 1-10._||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.298249.643445 مقاله پژوهشی تأثیر آموزش زودهنگام بر عملکرد و یادداری تکلیف توالی حرکتی: شواهدی از دوره‌های حساس یادگیری حرکتی صالحی سیدکاوس استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران مرادی عزیز کارشناسی ارشد رفتار حرکتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جامع شوشتر، شوشتر، ایران 21 11 2020 11 3 133 152 21 02 2020 13 06 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78410.html

هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش زودهنگام بر عملکرد و یادداری تکلیف توالی حرکتی بود. پژوهش حاضر به‌لحاظ هدف از نوع کاربردی و از نظر گردآوری داده‌ها، نیمه‌آزمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان و خدمه دانشکده علوم دانشگاه شهید چمران اهواز در نیم سال دوم 1397 بودند که از بین آن‌ها به روش نمونه‌گیری هدفمند و در دسترس، 36 آزمودنی پسر راست دست، دامنه سنی 18 تا 27 سال، سالم از نظر سیستم عصبی (فاقد بیماری‌های نورولوژیک) انتخاب و در سه گروه 12 نفری آموزش زودهنگام، دیرهنگام و گواه گمارده شدند. در این مطالعه، برای گردآوری اطلاعات و ارزیابی نمونه‌ها از پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ)، آزمون مختصر وضعیت روانی- شناختی (MMSE)، مقیاس کلی ارزیابی تمرین و تجربه کار با موسیقی، رایانه و تایپ (GIMTRE) و نرم‌افزار تکلیف ارائه محرک‌های متوالی (SRTT) استفاده شد. در این پژوهش، کل مداخله شامل دو فاز (اکتساب و یادداری) و 10 مرحله پاسخ بود که طی آن‌ها نتایج عملکرد گروه‌ها با هم مقایسه شد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آمار توصیفی، آزمون شاپیرو- ویلک، t همبسته و تحلیل واریانس دوراهه و یک‌راهه استفاده شد. در مرحله اکتساب، در دو مؤلفه زمان و دقت پاسخ، در تمام بلوک‌های حرکتی بین گروه‌های آزمودنی تفاوت معناداری وجود داشت و این تفاوت، به‌نفع گروه آموزش زودهنگام بوده است. در آزمون یادداری نیز، این تفاوت بین گروه‌ها مشهود بود و گروه آموزش زودهنگام سریع‌تر و دقیق‌تر از دیگر گروه‌ها به محرک‌ها پاسخ دادند. این یافته‌ها از احتمال نوعی دوره حساس در دوران کودکی و غنی‌تر کردن آموزش حرکتی از طریق تمرین و تجربه، جهت بهبود عملکرد حرکتی را در مراحل بعدی زندگی حمایت می‌کند.

 دوره حساس یادگیری حرکتی توالی حرکتی Ashe, J., Lungu, O. V., Basford, A. T., & Lu, X. (2006). Cortical control of motor sequences. Current Opinion in Neurobiology. 16(2), 213-221. Bailey, J. A., & Penhune, V. B. (2010). Rhythm synchronization performance and auditory working memory in early-and late-trained musicians. Experimental Brain Research. 204(1), 91-101. Bailey, J., & Penhune, V. B. (2012). A sensitive period for musical training: contributions of age of onset and cognitive abilities. Annals of the New York Academy of Sciences. 1252(1), 163-170. Beitel, R. E., Schreiner, C. E., Cheung, S. W., Wang, X., & Merzenich, M. (2003). Reward-dependent plasticity in the primary auditory cortex of adult monkeys trained to discriminate temporally modulated signals. Proceedings of the National Academy of Sciences. 100(19), 11070-11075. Casey, B., Giedd, J., & Thomas, K. (2000). Structural and functional brain development and its relation to cognitive development. Biological Psychology. 54(1-3), 241-257. Costa-Giomi, E., Gilmour, R., Siddell, J., & Lefebvre, E. (2001). Absolute pitch, early musical instruction and spatial abilities. Annals of the New York Academy of Sciences.930, 394–396 Gaser, C., & Schlaug, G. (2003). Brain structure differences between musicians and non-musicians. Journal of Neuroscience. 23(27), 9240-9245. Green, R. E., & Shanks, D. R. (1993). On the existence of independent explicit and implicit learning systems: An examination of some evidence. Memory & Cognition. 21(3), 304-317. Hansel, C. (2019). Deregulation of synaptic plasticity in autism. Neuroscience Letters. 688, 58-61. Huttenlocher, P. R., & Dabholkar, A. S. (1997). Regional differences in synaptogenesis in human cerebral cortex. Journal of comparative Neurology. 387(2), 167-178. Knudsen, E. I. (2004). Sensitive periods in the development of the brain and behavior. Journal of Cognitive Neuroscience. 16(8), 1412-1425. Koeneke, S., Lutz, K., Wüstenberg, T., & Jäncke, L. (2004). Long-term training affects cerebellar processing in skilled keyboard players. Neuroreport. 15(8), 1279-1282. Lenneberg, E. H. (1967). Biological Foundations of Language. New York: Wiley), pp. 397-416. Luby, J. L., Belden, A., Harms, M. P., Tillman, R., & Barch, D. M. (2016). Preschool is a sensitive period for the influence of maternal support on the trajectory of hippocampal development. Proceedings of the National Academy of Sciences. 113(20), 5742-5747. McMorris, T. (2014). Acquisition and performance of sports skills. John Wiley & Sons. Miyazaki, K. I., & Rakowski, A. (2002). Recognition of notated melodies by possessors and nonpossessors of absolute pitch. Perception & Psychophysics. 64(8), 1337-1345. Moisello, C., Crupi, D., Tunik, E., Quartarone, A., Bove, M., Tononi, G., & Ghilardi, M. F. (2009). The serial reaction time task revisited: a study on motor sequence learning with an arm-reaching task. Experimental Brain Research. 194(1), 143-155. Nejati, V., Garusi Farshi, M. T., Ashayeri, H., & Aghdasi, M. T. (2007). Dual task interference in youth and elderly in explicit and implicit sequence learning. International Journal of Geriatric Psychiatry. 23(8), 801-804. Nicholas, J. G., & Geers, A. E. (2007). Will they catch up? The role of age at cochlear implantation in the spoken language development of children with severe to profound hearing loss. Journal of Speech, Language, and Hearing Research. 50(34), 1048-1062. Nissen, M. J., & Bullemer, P. (1987). Attentional requirements of learning: Evidence from performance measures. Cognitive Psychology. 19(1), 1-32. Payne, V. G., & Isaacs, L. D. (2017). Human motor development: A lifespan approach. Routledge. Penhune, V. B. (2011). Sensitive periods in human development: evidence from musical training. Cortex. 47(9), 1126-1137. Penhune, V. B., Zatorre, R. J., & Feindel, W. H. (1999). The role of auditory cortex in retention of rhythmic patterns as studied in patients with temporal lobe removals including Heschls gyrus. Neuropsychologia. 37(3), 315-331. Salehi, S. K., Sheikh, M., Hemayattalab, R., & Humaneyan, D. (2016). The effect of different ages levels and explicit-implicit knowledge on motor sequence learning. International Journal of Environmental and Science Education. 11(18), 13157-65. Savion-Lemieux, T., & Penhune, V. (2005). The effects of practice and delay on motor skill learning and retention. Experimental Brain Research. 161(4), 423-431. Savion-Lemieux, T., Bailey, J. A., & Penhune, V. B. (2009). Developmental contributions to motor sequence learning. Experimental Brain Research. 195(2), 293-306. Schneider, P., Scherg, M., Dosch, H. G., Specht, H. J., Gutschalk, A., & Rupp, A. (2002). Morphology of Heschl’s gyrus reflects enhanced activation in the auditory cortex of musicians. Nature Neuroscience. 5(7), 688-694. Sowell, E. R., Thompson, P. M., Leonard, C. M., Welcome, S. E., Kan, E., & Toga, A. W. (2004). Longitudinal mapping of cortical thickness and brain growth in normal children. Journal of Neuroscience. 24(38), 8223-8231. Thomas, K. M., & Nelson, C. A. (2001). Serial reaction time learning in preschool-and school-age children. Journal of Experimental Child Psychology. 79(4), 364-387. Tober, C. L., & Pollak, S. D. (2005). Motor development of post-institutionalized children across time. In Biennial meeting of the Society for Research in Child Development, Atlanta, GA. Walker, M. P. (2005). A refined model of sleep and the time course of memory formation. Behavioral and Brain Sciences. 28(1), 51-64. Walker, M. P., Brakefield, T., Seidman, J., Morgan, A., Hobson, J. A., & Stickgold, R. (2003). Sleep and the time course of motor skill learning. Learning & Memory. 10(4), 275-284. Watanabe, D., Savion-Lemieux, T., & Penhune, V. B. (2007). The effect of early musical training on adult motor performance: evidence for a sensitive period in motor learning. Experimental Brain Research. 176(2), 332-340. Weber-Fox, C., & Neville, H. J. (2001). Sensitive periods differentiate processing of open-and closed-class words. Journal of Speech, Language, and Hearing Research. 44(1), 1338–1353 Zatorre, R. J. (2003). Absolute pitch: a model for understanding the influence of genes and development on neural and cognitive function. Nature Neuroscience. 6(7), 692-695._||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.303146.643526 مقاله پژوهشی آموزش خود نظم بخشی رفتاری-هیجانی: روشی برای بهبود فعالیت عملکرد اجرایی و علائم بیش کنشی در نوجوانان مبتلا به ADHD فیروزی منیژه استادیار، گروه روان شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. احسانی سحر گروه روان شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 21 11 2020 11 3 153 167 19 05 2020 16 08 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78665.html

هدف پژوهش، تعیین میزان اثربخشی آموزش خود نظم بخشی نوجوانان مبتلا به ADHD در بهبود عملکرد اجرایی و علائم بیش فعالی بود. پژوهش حاضر، از نوع کارآزمایی بالینی بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان پسر مبتلا بهADHD  در یکی از مدارس منطقه 5 شهر تهران و در سال تحصیلی 98-1397 بود. بدین منظور 32 نفر از دانش آموزان پسر مقطع متوسطه مبتلا به ADHD  به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. به کمک پرسشنامه اختلال عملکرد اجرایی بارکلی (BDEFS-CA)  و رفتار بیش فعالی و نقص توجه کانرز معلمان (CTRS)  متغیرهای پژوهش، اندازه‌گیری شد. پس از اجرای پیش آزمون، شرکت کنندگان گروه آزمایش آموزش خود نظم بخشی دریافت نمودند. سپس، پس آزمون و پس از دو ماه نیز آزمون پیگیری اجرا گردید. در نهایت، داده ها از طریق تحلیل کوواریانس و با ترم افزار SPSS24 تحلیل شد. نتایج نشان داد در پس آزمون همه متغیرها شامل سازماندهی ذهنی، توانایی در هدفگذاری، حل مساله، خود انگیختگی بهبود پیدا کردند و نشانه های ADHD کاهش یافته بود. در پیگیری دو ماهه، توانایی حل مساله به لحاظ آماری معنادار نبود و توانایی در هدف گذاری چه در پس آزمون و چه در دوره پیگیری علارغم معناداری، به دلیل پایین بودن اثر اندازه، نتوانست با مداخله بهبود پیدا کند. نتایج بیانگر این امر است که درمان خود نظم بخشی رفتاری-هیجانی توانسته اثرات مثبتی بر عملکرد اجرایی و کاهش نشانه های ADHD داشته باشد، اما برای اثر بخشی بیشتر به زمان طولانی تر مداخله و تمرین بیشتر مهارتها نیاز است.

 خود نظم بخشی آموزش روان شناختی کنش اجرایی اختلال نقص توجه/فزون کنشی نوجوان American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®). American Psychiatric Pub. Anastopoulos, A. D., & King, K. A. (2015). A cognitive-behavior therapy and mentoring program for college students with ADHD. Cognitive and Behavioral Practice. 22(2), 141-151. Barkley, R. A. (2010). Differential diagnosis of adults with ADHD: the role of executive function and self-regulation. Journal of Clinical Psychiatry. 71(7), 17-22. Barkley, R. A. (2012). Barkley deficits in executive functioning scale--children and adolescents (BDEFS-CA). Guilford Press. Barkley, R. A. (2014). Executive functioning theory and ADHD. In Handbook of executive functioning (pp. 107-120). Springer, New York, NY. Baumeister, S., Hohmann, S., Holz, N., Boecker-Schlier, R., & Banaschewski, T. (2019). The impact of successful learning of self-regulation on reward processing in children with ADHD using fMRI. ADHD Attention Deficit and Hyperactivity Disorders. 11(1), 31-45. Bishry, Z., Ramy, H. A., El-Shahawi, H. H., El-Sheikh, M. M., El-Missiry, A. A., & El-Missiry, M. A. (2018). Screening for ADHD in a sample of Egyptian adolescent school students. Journal of Attention Disorders. 22(1), 58-65. Brown, T. E. (2006). Executive functions and attention deficit hyperactivity disorder: Implications of two conflicting views. International Journal of Disability, Development and Education. 53(1), 35-46. Burnette, J. L., Babij, A. D., Oddo, L. E., & Knouse, L. E. (2020). Self-Regulation Mindsets: Relationship to Coping, Executive Functioning, and ADHD. Journal of Social and Clinical Psychology. 39(2), 101-116. Charach, A. (2010). Children with Attention Deficit Hiperactivity Disorders: Epidemiology, Comorbidity and assessment. Encyclopedia on Early Childhood Development. 20(2), 1-11. Conners, C. K., Erhardt, D., Epstein, J. N., Parker, J. D. A., Sitarenios, G., & Sparrow, E. (1999). Self-ratings of ADHD symptoms in adults I: Factor structure and normative data. Journal of Attention Disorders. 3(3), 141-151. Garland, T. (2014). Self-Regulation Interventions and Strategies: Keeping the Mind, Body, and emotions on Task in Children wth Autism, ADHD or Sensory Disorders. Clinical Psychological Science. 2(5), 397-412. Gawrilow, C., Gollwitzer, P. M., & Oettingen, G. (2011). If-then plans benefit executive functions in children with ADHD. Journal of Social and Clinical Psychology. 30(6), 616-646. Gawrilow, C., Morgenroth, K., Schultz, R., Oettingen, G., & Gollwitzer, P. M. (2013). Mental contrasting with implementation intentions enhances self-regulation of goal pursuit in schoolchildren at risk for ADHD. Motivation and Emotion. 37(1), 134-145. Guderjahn, L., Gold, A., Stadler, G., & Gawrilow, C. (2013). Self-regulation strategies support children with ADHD to overcome symptom-related behavior in the classroom. ADHD Attention Deficit and Hyperactivity Disorders. 5(4), 397-407. He, J. A., & Antshel, K. M. (2017). Cognitive behavioral therapy for attention-deficit/hyperactivity disorder in college students: a review of the literature. Cognitive and Behavioral Practice. 24(2), 152-173. Hebrani, P., Abd, E. E., Behdani, F., Vosoug, I., & Javanbakht A. (2007) The prevalence of attention deficit hyperactivity disorder in preschool-age children in Mashhad, north-East of Iran. Archives of Iranian Medicine. 10(2), 147-151. Knouse, L. E., & Fleming, A. P. (2016). Applying cognitive-behavioral therapy for ADHD to emerging adults. Cognitive and Behavioral Practice. 23(3), 300-315. Modi, M., Alizadeh, H., Ghobaribonab, B., Soleimani, M. (2014). The Effect of Cognitive-Behavioral Therapy on Reducing Anger in Children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder. Psychological Research. 2(2), 112-127. Moura, H. F., Faller, S., Benzano, D., Szobot, C., Von Diemen, L., Stolf, A. R., ... & Kessler, F. H. P. (2013). The effects of ADHD in adult substance abusers. Journal of Addictive Diseases. 32(3), 252-262. Noorani Jurjadeh, S. R., Mashhadi, A., Tabibi, Z., & Kheirkhah, F. (2016). Effectiveness of executive functions training based on daily life on executive functioning in children with attention deficit/hyperactivity disorder. Advances in Cognitive Science. 18(1), 68-78. Ragnarsdottir, B., Hannesdottir, D. K., Halldorsson, F., & Njardvik, U. (2018). Gender and Age Differences in Social Skills Among Children with ADHD: Peer Problems and Prosocial Behavior. Child & Family Behavior Therapy. 40(4), 263-278. Ramsay, J. R. (2012). “Without a Net” CBT Without Medications for an Adult with ADHD. Clinical Case Studies. 11(1), 48-65. Reid, R., Trout, A. L., & Schartz, M. (2005). Self-regulation interventions for children with attention deficit/hyperactivity disorder. Exceptional Children. 71(4), 361-372 Ruane, M. (2016). Action learning in postgraduate executive management education: an account of practice. Action Learning: Research and Practice. 13(3), 272-80. Skogan, A. H., Zeiner, P., Egeland, J., Urnes, A. G., Reichborn-Kjennerud, T., & Aase, H. (2015). Parent ratings of executive function in young preschool children with symptoms of attention-deficit/-hyperactivity disorder. Behavioral and Brain Functions. 11(1), 16. Solanto, M. V., Marks, D. J., Wasserstein, J., Mitchell, K., Abikoff, H., Alvir, J. M. J., & Kofman, M. D. (2010). Efficacy of meta-cognitive therapy for adult ADHD. American Journal of Psychiatry, 167(8), 958-968. Vivas, A. J. B., López, M. V. E., Briceño, E. D., & Chan, J. C. A. (2018). Original Paper Academic Self-Regulation in Three Children with ADHD. World. 5(4),153-163 Ziereis, S., & Jansen, P. (2015). Effects of physical activity on executive function and motor performance in children with ADHD. Research in Developmental Disabilities. 38, 181-191.  _||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.293807.643396 مقاله پژوهشی بررسی مدل ساختاری تأثیر عزت‌نفس، خودشئ‌انگاری، و طرحواره‌های ظاهر بر سبک انتخاب لباس علاءالدینی زهره استادیار گروه رواننشاسی، مؤسسه آموزش عالی المهدی مهر اصفهان، اصفهان، ایران حسن نژاد سودابه استادیار گروه هنر، مؤسسه آموزش عالی المهدی مهر اصفهان،اصفهان، ایران 21 11 2020 11 3 169 178 15 12 2019 13 05 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78327.html

هدف از پژوهش حاضر، بررسی مدل ساختاری تأثیر عزت‌نفس، خودشئ‌انگاری و طرحواره‌های ظاهر  بر سبک انتخاب لباس بود. روش پژوهش، کاربردی و از نوع پژوهش­های پیش‌بین بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مشغول‌به‌تحصیل در دانشگاه‌های سپاهان شهر اصفهان در سال تحصیلی 99-1398 بود. از بین این افراد 192 دانشجوی دختر به‌طور در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های کارکردهای لباس پوشیدن (FC)، عزت‌نفس (SE)، طرحواره های مربوط به ظاهر (ASI)، مقیاس باورها و رفتارهای خودشئ‌انگاری (SOBBS) و پرسشنامه اطلاعات زمینه‌ای پاسخ دادند. نتایج معادلات ساختاری نشان دادکه عزت‌نفس و طرحواره­های ظاهر (خودارزیابی)، می‌توانند کارکردهای لباس پوشیدن را تحت‌تأثیر قرار دهند، به‌طوری که فردیت، امنیت و «مد بودن» را به‌صورت مثبت و استتار را به‌صورت منفی پیش‌بینی می‌کنند. عزت‌نفس بیشترین تأثیر را بر کارکرد «مد بودن» دارد، همچنین می­تواند خودشئ­انگاری (بدن به‌عنوان به خود) را به‌صورت منفی پیش‌بینی کند. خودشئ­انگاری (بدن به‌‌عنوان به خود) نیز، می­تواند به‌طور غیرمستقیم (با نقش واسطه‌ای«طرحواره خودارزیابی») همه کارکردهای لباس پوشیدن را پیش‌بینی کند. به‌طوری که فردیت، امنیت و «مد بودن» را به‌صورت مثبت و استتار را به‌صورت منفی پیش­بینی می­کند. خودشئ‌انگاری (بدن به‌عنوان به خود) و طرحواره­های ظاهر (خودارزیابی) در رابطه بین عزت‌نفس و کارکردهای لباس پوشیدن نقش واسطه‌ای دارند.

 عزت‌نفس خودشئ‌انگاری طرحواره‌های ظاهر سبک انتخاب لباس هومن، ح. ع. (1384). مدل­سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم­افزار لیزرل. تهران: سمت. یزدان­فر، م.، شهنی ییلاق، م.، حاجی یخچالی، ع.، و عالی­پور بیرگانی، س. (1398). مقیاس دوبُعدی توانایی­های شناختی اجتماعی- غیراجتماعی: بازطراحی و مدلسازی براساس نظریه سؤال- پاسخ چندبُعدی، معادلات ساختاری و داده­های شبیه­سازی شده. فصلنامه پژوهش­های کاربردی روان‌شناختی. 10(4)، 24-1. Adams, K. E., Tyler, J. M., Calogero, R., & Lee, J. (2017). Exploring the relationship between appearance-contingent self-worth and self-esteem: The roles of self-objectification and appearance anxiety. Body Image. 23, 176-182. Anderson, J. R., Holland, E., Koc, Y., & Haslam, N. (2018). Objectify: Self‐and other‐objectification on Grindr, a geosocial networking application designed for men who have sex with men. European Journal of Social Psychology. 48(5), 600-613. Banister, E. N., & Hogg, M. K. (2004). Negative symbolic consumption and consumers’ drive for self-esteem: The case of the fashion industry. European Journal of Marketing. 38(7), 850-868. Barzoki, M. H., Vahedi, M., Nourmohamadi, S., & Kalantari, S. E. (2018). The Mediating Role of Contingent Self-Esteem in the Association Between Self-Objectification and Self-Esteem. Sexuality & Culture. 22(4), 1300-1309. Beach, J. L., Kincade, D. H., & Schofield-Tomschin, S. (2005). Human complexity: Development of a theoretical framework for the clothing and textile field. Clothing and Textiles Research Journal. 23(1), 28-44. Calogero, R. M. (2011). Operationalizing self-objectification: Assessment and related methodological issues. Washigton DC: American Psychological Association. Calogero, R. M., & Thompson, J. K. (2009). Sexual self-esteem in American and British college women: Relations with self-objectification and eating problems. Sex Roles. 60(3-4), 160-173. Calogero, R. M., Tantleff-Dunn, S. E., & Thompson, J. (2011). Objectification theory: An introduction. Washigton DC: American Psychological Association. Carrotte, E., & Anderson, J. R. (2018). A systematic review of the relationship between trait self-objectification and personality traits. Personality and Individual Differences. 132, 20-31. Cash, T. (2003). Brief manual for the appearance schemas inventory–revised. Body Image Research Consulting. Virginia. Cash, T. F. (2011). Cognitive-behavioral perspectives on body image. In Cash, T.F. & Smolak, L. (Eds.), Body Image: A Handbook of Science, Practice, and Prevention (pp. 39-47). New York: Guilford Press. Cash, T. F., Melnyk, S. E., & Hrabosky, J. I. (2004). The assessment of body image investment: An extensive revision of the Appearance Schemas Inventory. International Journal of Eating Disorders. 35(3), 305-316. Chang, H. J. J., Yurchisin, J., & Hodges, N.,  Watchravesringkan, K. (2013). An Investigation of Self-Concept, Clothing Selection, and Life Satisfaction among Disabled Consumers. Family and Consumer Sciences Research Journal. 42(2), 162-176. Choma, B. L., Visser, B. A., Pozzebon, J. A., Bogaert, A. F., Busseri, M. A., & Sadava, S. W. (2010). Self-objectification, self-esteem, and gender: Testing a moderated mediation model. Sex Roles. 63(9-10), 645-656. Cohen, R., Newton-John, T., & Slater, A. (2018). ‘Selfie’-objectification: The role of selfies in self-objectification and disordered eating in young women. Computers in Human Behavior. 79, 68-74. Damhorst, M. L. (1999). Dressing through adulthood. In M. L. Damhorst, K. A. Miller, & S. O. Michelman (Eds.), The meanings of dress (pp. 328–370). New York: Fairchild. Damhorst, M. L. (2005). Fashion as a social process. Damhorst, ML, Miller-‐Spillman, KA and Michelman, SO eds. The Meaning of dress. Fairchild Publication. Inc: New York. pp, 403, 447. Dryden, C., & Anderson, J. (2019). The dark triad, trait-based self-objectification, and body image concerns in young women. Personality and Individual Differences. 145, 1-8. Dubler, M. L. J., & Gurel, L. M. (1984). Depression: Relationships to Clothing and Appearance Self‐Concept. Home Economics Research Journal. 13(1), 21-26. Entwistle, J., & Wilson, E. B. (2001). Body dressing: Bloomsbury Academic. Fallon, A. (1990). Culture in the mirror: Sociocultural determinants of body image. In T. F. Cash & T. Pruzinsky (Eds.), Body images: Development, deviance, and change (p. 80–109). Guilford Press. Fredrickson, B. L., & Roberts, T. A. (1997). Objectification theory: Toward understanding women's lived experiences and mental health risks. Psychology of Women Quarterly. 21(2), 173-206. Fredrickson, B. L., Hendler, L. M., Nilsen, S., O’Barr, J. F., & Roberts, T. A. (2011). Bringing back the body: A retrospective on the development of objectification theory. Psychology of Women Quarterly. 35(4), 689-696. Fredrickson, B. L., Roberts, T. A., Noll, S. M., Quinn, D. M., & Twenge, J. M. (1998). That swimsuit becomes you: sex differences in self-objectification, restrained eating, and math performance. Journal of Personality and Social Psychology. 75(5), 1098-1098. Friestad, C., & Rise, J. (2004). A longitudinal study of the relationship between body image, self‐esteem and dieting among 15–21 year olds in Norway. European Eating Disorders Review: The Professional Journal of the Eating Disorders Association. 12(4), 247-255. Frith, H., & Gleeson, K. (2004). Clothing and embodiment: Men managing body image and appearance. Psychology of Men & Masculinity. 5(1), 40-52. Ganem, P. A., de Heer, H., & Morera, O. F. (2009). Does body dissatisfaction predict mental health outcomes in a sample of predominantly Hispanic college students? Personality and Individual Differences. 46(4), 557-561. Garrow, J. S., & Webster, J. (1985). Quetelet's index (W/H2) as a measure of fatness. International Journal of Obesity. 9(2), 147-153. Greenleaf, C. (2005). Self-objectification among physically active women. Sex Roles. 52(1-2), 51-62. Gurel, L. M., & Gurel, L. (1979). Clothing interest: Conceptualization and measurement. Home Economics Research Journal. 7(5), 274-282. Harper, B., & Tiggemann, M. (2008). The effect of thin ideal media images on women’s self-objectification, mood, and body image. Sex Roles. 58(9-10), 649-657. Jones, B. A., & Griffiths, K. M. (2015). Self-objectification and depression: An integrative systematic review. Journal of Affective Disorders. 171, 22-32. Joung, H. M., & Miller, N. J. (2006). Factors of dress affecting self-esteem in older females. Journal of Fashion Marketing and Management: An International Journal. 10(4), 466-478. Kaiser, S. (1997). The social psychology of clothing: symbolic appearances in context. New York: Fairchild. Kang, J. Y. M., Johnson, K. K., & Kim, J. (2013). Clothing functions and use of clothing to alter mood. International Journal of Fashion Design, Technology and Education. 6(1), 43-52.   Argyrides, M., & Kkeli, N. (2013). Multidimensional Body-Self Relations Questionnaire-Appearance Scales: Psychometric Properties of the Greek Version. Psychological Reports, 113(3), 885–897. Kline, P. (2000). The handbook of psychological testing. Psychology Press. Kwon, Y. H. (1991). The influence of the perception of mood and self-consciousness on the selection of clothing. Clothing and Textiles Research Journal. 9(4), 41-46. Kwon, Y. H., & Parham, E. S. (1994). Effects of state of fatness perception on weight conscious women's clothing practices. Clothing and Textiles Research Journal. 12(4), 16-21. Lindner, D., & Tantleff-Dunn, S. (2017). The development and psychometric evaluation of the Self-Objectification Beliefs and Behaviors Scale. Psychology of Women Quarterly. 41(2), 254-272. Lowery, S. E., Kurpius, S. E. R., Befort, C., Blanks, E. H., Sollenberger, S., Nicpon, M. F., & Huser, L. (2005). Body image, self-esteem, and health-related behaviors among male and female first year college students. Journal of College Student Development. 46(6), 612-623. McKinley, N. M. (2006). The developmental and cultural contexts of objectified body consciousness: a longitudinal analysis of two cohorts of women. Developmental Psychology. 42(4), 679-678. Mehak, A., Friedman, A., & Cassin, S. E. (2018). Self-objectification, weight bias internalization, and binge eating in young women: Testing a mediational model. Body Image. 24, 111-115. Moody, W., Kinderman, P., & Sinha, P. (2010). An exploratory study: Relationships between trying on clothing, mood, emotion, personality and clothing preference. Journal of Fashion Marketing and Management: An International Journal. 14(1), 161-179. Morris, D. (1977). Manwatching: Afield guide to human behavior. New York: Abrams. Piacentini, M., & Mailer, G. (2004). Symbolic consumption in teenagers' clothing choices. Journal of Consumer Behaviour: An International Research Review. 3(3), 251-262. Prichard, I., & Tiggemann, M. (2005). Objectification in fitness centers: Self-objectification, body dissatisfaction, and disordered eating in aerobic instructors and aerobic participants. Sex Roles. 53(1-2), 19-28. Roberts, T. A. (2004). Female trouble: The menstrual self-evaluation scale and women's self-objectification. Psychology of Women Quarterly. 28(1), 22-26. Roberts, T.-A., Calogero, R. M., & Gervais, S. J. (2018). Objectification theory: Continuing contributions to feminist psychology. In C. B. Travis, J. W. White, A. Rutherford, W. S. Williams, S. L. Cook, & K. F. Wyche (Eds.), APA handbooks in psychology®. APA handbook of the psychology of women: History, theory, and battlegrounds (p. 249–271). American Psychological Robins, R. W., Hendin, H. M., & Trzesniewski, K. H. (2001). Measuring global self-esteem: Construct validation of a single-item measure and the Rosenberg Self-Esteem Scale. Personality and Social Psychology Bulletin. 27(2), 151-161. Rosen, J. C. (1990). Body-image disturbances in eating disorders. In T. F. Cash & T. Pruzinsky (Eds.), Body images: Development, deviance, and change (p. 190–214). Guilford Press. Rosenberg, M. (1965). Rosenberg self-esteem scale (SES). Society and the Adolescent Self-image. 28(1), 22-26. Rudd, N. A., & Lennon, S. J. (2000). Body image and appearance-management behaviors in college women. Clothing and Textiles Research Journal. 18(3), 152-162. Rusticus, S. A., & Hubley, A. M. (2005). Validation of two body image measures for men and women. Paper presented at the Annual Meeting of the American Psychological Association (APA), Washington, DC, USA. Ryan, M. S. (1953). Psychological Effects of Clothing: Comparison of college students with high school students, rural with urban students, and boys with girls (Vol. 898): Cornell University Agricultural Experiment Station. Schaefer, L. M., Burke, N. L., Calogero, R. M., Menzel, J. E., Krawczyk, R., & Thompson, J. K. (2018). Self-objectification, body shame, and disordered eating: Testing a core mediational model of objectification theory among White, Black, and Hispanic women. Body Image. 24, 5-12. Shorter, L., Brown, S. L., Quinton, S. J., & Hinton, L. (2008). Relationships between body‐shape discrepancies with favored celebrities and disordered eating in young women. Journal of Applied Social Psychology. 38(5), 1364-1377. Siegel, J. A., & Calogero, R. M. (2019). Conformity to feminine norms and self-objectification in self-identified feminist and non-feminist women. Body Image. 28, 115-118. Strelan, P., Mehaffey, S. J., & Tiggemann, M. (2003). Brief report: Self-objectification and esteem in young women: The mediating role of reasons for exercise. Sex Roles. 48(1-2), 89-95. Sweeney, M. M., & Zionts, P. (1989). The" second skin": Perceptions of disturbed and nondisturbed early adolescents on clothing, self-concept, and body image. Adolescence. 24(94), 411-428. Tiggemann, M. (2005). Body dissatisfaction and adolescent self-esteem: Prospective findings. Body Image. 2(2), 129-135. Tiggemann, M., & Andrew, R. (2012). Clothing choices, weight, and trait self-objectification. Body Image. 9(3), 409-412. Tiggemann, M., & Lacey, C. (2009). Shopping for clothes: Body satisfaction, appearance investment, and functions of clothing among female shoppers. Body Image. 6(4), 285-291. Tiggemann, M., & Lynch, J. E. (2001). Body image across the life span in adult women: the role of self-objectification. Developmental Psychology. 37(2), 243-254. Tombs, A. G. (2010). Do our feelings leak through the clothes we wear? Australian & New Zealand Marketing Academy Conference, Brisbane, Australia, 4-6 December 2006. Brisbane, Australia: Queensland University of Technology. Tondl, R., & Henneman, A. (1994). Using Clothing Choices and Body Image to Enhance Self-Esteem. Journal of Extension. 32(2), 38-49. Trautmann, J., Worthy, S. L., & Lokken, K. L. (2007). Body dissatisfaction, bulimic symptoms, and clothing practices among college women. The Journal of Psychology. 141(5), 485-498. Watson, A. F., Blanco, J., Hunt-Hurst, P., & Medvedev, K. (2010). Caregivers' perceptions of clothing for people with severe and profound intellectual disabilities. Perceptual and Motor Skills. 110(3), 961-964. Young, T. R. (2007). Relationship Between Appearance Schemas, Self-esteem, and Indirect Aggression Among College Women. Oklahoma State University. _||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.295569.643416 مقاله پژوهشی مقایسه اثربخشی توان‌بخشی تقویت توجه و تقویت حافظه بر سیالی کلامی و سرعت پردازش اطلاعات دانش‌آموزان نارساخوان محروقی حمید رضا دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران توزنده جانی حسن دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، ، واحد نیشابور، نیشابور، ایران نجات حمید استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قوچان، قوچان، ایران باقرزاده گل مکانی زهرا استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نیشابور، نیشابور، ایران 21 11 2020 11 3 179 191 08 01 2020 01 05 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78329.html

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی توان‌بخشی تقویت توجه و تقویت حافظه بر سیالی کلامی و سرعت پردازش اطلاعات دانش‌آموزان نارساخوان بود. این مطالعه کمّی برحسب هدف کاربردی و روش گرد آوری میدانی بود که به روش نیمه‌آزمایشی صورت گرفت. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان (150 نفر؛ 70 دختر و 80 پسر) نارساخوان مراجعه‌کننده به مرکز اختلالات یادگیری خیامی شهر نیشابور در نیمه اول سال 1398 بود. نمونه آماری (43 نفر؛ 21 دختر و 22 پسر) به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و در سه گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند (هر گروه 14 نفر). شرکت‌کنندگان با کمک پرسشنامه‌های استاندارد خواندن و نارساخوانی نما (جهت ارزیابی نارساخوانی)، آزمون نشانه‌های حروف و نشانه‌های مقوله سیالی کلامی (جهت ارزیابی سیالی کلامی) و مقیاس هوش وکسلر کودکان (WISC) در مرحله قبل- بعد و سه ماه بعد مورد آزمون قرار گرفتند. سپس، متغیرهای مستقل برای دو گروه آزمایش اجرا شد. داده‌ها براساس تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر در نرم‌افزار 24-SPSS مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. در پایان دوره درمان و سه ماه بعدازآن، شرکت‌کنندگان مورد پس‌آزمون و آزمون پیگیری قرار گرفتند. نتایج نشان داد در سیالی کلامی گروه توان‌بخشی شناختی مبتنی بر تقویت توجه با تفاوت میانگین 92/13 و رویکرد توان‌بخشی شناختی مبتنی بر تقویت حافظه کاری با تفاوت میانگین 34/8 با گروه کنترل تفاوت معنادار نشان دادند (05/0<P). در خصوص سرعت پردازش اطلاعات گروه توان‌بخشی شناختی مبتنی بر تقویت توجه با تفاوت میانگین 65/9 و رویکرد توان‌بخشی شناختی مبتنی بر تقویت حافظه کاری با تفاوت میانگین 99/11 با گروه کنترل تفاوت معنادار داشت (05/0<P)؛ بنابراین براساس یافته‌ها، توان‌بخشی شناختی مبتنی بر توجه و تقویت حافظه کاری در بهبود سیالی کلامی و سرعت پردازش اطلاعات در دانش آموزان نارساخوان اثربخش هستند.

 توجه حافظه کاری سیالی کلامی پردازش اطلاعات نارساخوانی امانی، ا.، مظاهری، م.، و نجاتی، و. (1396). اثربخشی توان‌بخشی شناختی بر کارکردهای اجرایی نوجوانان. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 27(147)، 138-126. انجمن روان‌پزشکی آمریکا (1397). راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5). ترجمه مهدی گنجی. تهران: ساوالان. اهرمی، ر.، شوشتری، م.، گلشنی منزه، ف.، و کمرزرین، ح. (1390). اثربخشی آموزش دقت بر توانایی خواندن دانش‌آموزان نارساخوان دختر پایه سوم ابتدایی شهر اصفهان. روان‌شناسی کودکان استثنائی. 1(3)، 155-139. باعزت، ف.، و نوری‌زاده، ن. (1397). تأثیر بسته آموزشی- شناختی دانشگاه یوتا بر ابعاد توجه پایدار، انتخابی و انتقالی کودکان خردسال. فصلنامه سلامت روان کودک. 5(3)، 68-58. بیابان‌گرد، ا. (1398). روان‌شناسی تربیتی. (روان‌شناسی آموزش و یادگیری). چاپ هشتم. تهران: ویرایش. حسینی، م.، مرادی، ع.، کرمی نوری، ر.، حسنی، ج.، و پرهون، هـ. (1395) بررسی اعتبار و روایی عاملی آزمون خواندن و نارساخوانی (نما). فصلنامه تازه‌های علوم شناختی. 18(1)، 34-22. ساعد، ا.، روشن، ر.، و مرادی، ع. (1387). بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس حافظه وکسلر- نسخه سوم در دانشجویان، دانشور رفتار. 15(31)، 10-1. سرشکی، ا. ف.، یادگاری، ف.، و کنعانی، ز. (1395). اثربخشی آموزش توجه بر بهبود عملکرد خواندن دانش‌آموزان نارساخوان. فصلنامه روان‌شناسی شناختی. 4(4)، 54-42. شاه‌محمدی، م.، انتصارفومنی، غ.، حجازی، م.، و اسدزاده، ح. (1398). تأثیر برنامه آموزشی توان‌بخشی شناختی بر هوش غیرکلامی، توجه و تمرکز و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ریاضی. فصلنامه سلامت روان کودک. ۶(۲)، ۱۰۶-93. فتحی‌آشتیانی، م.، اخوان‌تفتی، م.، و خادمی، م. (1395). اثربخشی آموزش شناختی سرعت پردازش و حافظه کاری کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری. فصلنامه روان‌شناسی تربیتی. 12(41)، 141-125. کرمی‌نوری، ر.، و مرادی، ع. (1387). آزمون خواندن و نارساخوانی (نما). تهران: جهاد دانشگاهی. محمودپور، آ. (1395). روش‌ها و راهبردهای تقویت دقت و توجه ویژه دانش‌آموزان دوره ابتدایی «به همراه تمرین‌های دقت و توجه». تهران: منادی تربیت محمودپور، آ. (1397). روش‌ها و راهبردهای تقویت حافظه «به همراه تمرین‌های حافظه». تهران: مدرسه. نظری، س.، و سیاحی، ح. (1393). مقایسه سیالی کلامی آوایی و معنایی در دانش‌آموزان مبتلا به نارساخوانی. نشریه تعلیم‌وتربیت استثنائی. 14(2)، 24-18. نهروانیان، پ.، عسگری، پ. ف.، درتاج، ف.، نادری، ف.، و بختیارپور، س. (1397). تأثیر آموزش شناختی بر حافظه کاری و توجه متمرکز کودکان مضطرب. مجله پژوهش در نظام‌های آموزشی. 21(40)، 14-9. یارمحمدیان، ا.، قمرانی، ا.، سیفی، ز.، و ارفع، م. (1394). اثربخشی آموزش راهبردهای شناختی بر حافظه، عملکرد خواندن و سرعت پردازش اطلاعات دانش‌آموزان نارساخوان. مجله ناتوانی‌های یادگیری، 4(4)، 117-110. Adubasim, I. (2018). Improving Working Memory and Processing Speed of Students with Dyslexia in Nigeria. Journal of Education and Entrepreneurship. 5(2), 103-123. Alloway, T. P., Wootan, S., & Deane, P. (2014). Investigating working memory and sustained attention in dyslexic adults. International Journal of Educational Research. 67, 11-17. Avtzon, S. A. (2012). Effect of neuroscience based cognitive skill training on growth of cognitive deficits associated with learning disabilities in children grades.2-4. [PhD thesis]. Minneapolis: College of Education, Walden University. Baddeley, A. (2018). Exploring working memory. Thrd avenue. NewYork: Oxford University Press. Diamond, A. (2013). Executive functions. Annual Review of Psychology. 64, 135-168. Kim, S. J., & Park, E. H. (2018). Relationship of Working Memory, Processing Speed, and Fluid Reasoning in Psychiatric Patients. Psychiatry Investigation. 15(12), 1154-1161. Lezak, M. D. (2010). Neuropsychological Assessment. 3rd ed. NewYork: Oxford University Press. Liu, Y., Zhang, F., Wang, Z., Cao, L., Wang, J., Na, A., ... & Zhao, X. (2016). Overgeneral autobiographical memory at baseline predicts depressive symptoms at follow-up in patients with first-episode depression. Psychiatry Research. 243, 123-127. Maehler, C., & Schuchardt, K. (2016). Working memory in children with specific learning disorders and/or attention deficits. Learning and Individual Differences. 49(1), 341-347 Meijer, K. A., Van Geest, Q., Eijlers, A. J. C., Geurts, J., Schoonheim, M. M., & Hulst, H. E. (2018). Is impaired information processing speed a matter of structural or functional damage in MS? NeuroImage: Clinical. 20, 844-850. Molinari, M., & Leggio, M. (2016). Cerebellum and verbal fluency (phonological and semantic). In The linguistic cerebellum (pp. 63-80). Academic Press. Moll, K., Gobel, S., Gooch, D., Landrel, K., & Snowing, M. (2016). Cognitive Risk Factors for Specific learning disorders: Processing Speed, Temporal Processing, and Working Memory. Journal of Learning Disabilities. 49(3), 272-281. Serniclaes., W. G., & Sprenger-Charolles, L. (2015). Review of neural rehabilitation programs for dyslexia: how can an allophonic system be changed into a phonemic one? Frontiers in Psychologhy. 6(1), 190-199. Shiran, A., & Breznitz, Z. (2011). The effect of cognitive training on recall range and speed of information processing in the working memory of dyslexic and skilled readers. Journal of Neurolinguistics. 24(5), 524-537. Watson, S. M., Gable, R. A., & Morin, L. L. (2016). The role of executive functions in classroom instruction of students with learning disabilities. International Journal of School and Cognitive Psychology. 3(167), 1-11. Wiseheart, R., & Altmann, L. J. (2018). Spoken sentence production in college students with dyslexia: Working memory and vocabulary effects. International Journal of language & Communication Disorders. 53(2), 355-369. Wout, F., Donnell, O., & Jarrold, C. (2019). An investigation of children’s working memory capacity for task rules. Cognitive Development. 51(2), 14-31. Xiu, L., Zhou, R., & Jiang, Y. (2016). Working memory training improves emotion regulation ability: Evidence from HRV. Journal Physiology & Behavior. 155(1), 25-29. Zuk, J., Perdue, M. V., Becker, B., Yu, X., Chang, M., Raschle, N. M., & Gaab, N. (2018). Neural correlates of phonological processing: Disrupted in children with dyslexia and enhanced in musically trained children. Developmental Cognitive Neuroscience. 34, 82-91.  _||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.305766.643568 مقاله پژوهشی مقایسه رگرسیون خطی و الگوریتم‌های رگرسیون انقباضی (ستیغی، لسو و الستیک شبکه‌ای) با استفاده از داده‌های بیماران استرس‌پس‌از‌سانحه فراهانی حجت اله استادیارگروه روانشناسی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس،تهران،ایران 21 11 2020 11 3 193 206 06 07 2020 29 08 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78578.html

هدف از ابن پژوهش، معرفی الگورینم های رگرسیونی جایگزین، برای رگرسیون خطی بود. به این منظور ازالگوریتم های رگرسیونی نوین چونان ستیغی ،لسو والستیک استفاده شد که درآنان دقت پبش بینی از رهگذر میزان سازی نابع هرینه بیشینه می شود.دراین پژوهش نخست به توضیح مبانی نظری این الگوریتم‌های نوین پرداخته شد و سپس در قالب یک مثال عددی  با استفاده از داده‌های بیماران استرس پس از سانحه به تفسیر خروجی نرم‌افزار و مقایسه آن‌ها مبادرت شد.جامعه پژوهش افراد مبتلا استرس پس از سانحه  شهر تهران در سال 1399 بود که داده‌های 97 بیمار (73 زن و 24 مرد) که در آن‌ها هشت متغیر مرتبط با شدت بازتجربه ترما اندازه‌گیری شده بود به عنوان نمونه پژوهش بررسی شدند. داده هابا رگرسیون چندگانه خطی کلاسیک ،رگرسیون ستیغی (RR) ، لسو (Lasso) و رگرسیون الستیک شبکه ای (Elastic) با استفاده از نرم‌افزار R تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که رگرسیون الستیک، لسو و ستیغی، به‌ترتیب بیشترین درصد واریانس تببینی و کمترین میانگین خطا را در مقایسه با رگرسیون خطی نشان دادند. در شرایطی که مفروضه های نبود، هم‌خطی و ثبات واریانس باقیمانده‌ها احراز نشود، کاربست رگرسیون خطی مشکل‌ساز و کاربرد این روش‌های جایگزین پیشنهاد می شود.  

 عدم و ثبات واریانس هم‌خطی چندگانه رگرسیون ستیغی رگرسیون لسو رگرسیون شبکه‌ای الستیک فراهانی، ح.، و عریضی، ح. (1387). روش‌های پیشرفته پژوهش در علوم انسانی. اصفهان: جهاد دانشگاهی اصفهان. Cohen, J., Cohen, P., West, S., G., Aiken, L., S. (2003). Applied multiple regression and correlation analysis for the behavioral sciences. Third Edition. New York: Routledge. Ernst, A. F., & Albers, C. J. (2017). Regression assumptions in clinical psychology research practice—a systematic review of common misconceptions. PeerJ. 16(5), e3323. Fox, J. (2016). Applied regression analysis and generalized linear models (3rd Ed.). Thousand Oaks, CA: Sage publications. Hair, J. F., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Black, W. C. (2018). Multivariate Data Analysis. 8th edition: USA. Hastie, T., Tibshirani, R., & Wainwright, M. (2015). Statistical learning with sparsity: The Lasso and generalizations. Chapman Hall, London. Howell, D. (2013). Statistical Methods for Psychology. USA: Wadsworth. Liu, H., & Zhang, J. (2009). Estimation consistency of the group Lasso and its applications. J Mach Learn Res Workshop Conf Proc. 5, 376–83. Maronna, R. A. (2011). Robust ridge regression for high-dimensional data. Technometrics. 53(1), 44-53. Montgomery, D. C., Peck, E. A., &Vining, G. G. (2012). Introduction to linear regression analysis. USA: Wiley & Sons. Park, H., & Konishi, S. (2015). Robust logistic regression modelling via the elastic net-type regularization and tuning parameter selection. Journal of Statistical Computation and Simulation. 86(7), 1-12. Saleh, A. K. M. E., Arashi, M., & Kibria, B. M. G. (2019). Theory of Ridge Regression Estimation with Applications. Wiley, Hoboken, NJ, USA. Samkar, H., & Alpu, O. (2010). Ridge regression based on some robust estimators. Journal of Modern Applied Statistical Methods. 9(2). 495-501. Stein, C. M. (1981). Estimation of the mean of a multivariate normal distribution. Annals of Statistics.9(6), 1135-1151. Wilcox, R. R. (2019). Multicolinearity and ridge regression: results on type I errors, power and heteroscedasticity. Journal of Applied Statistics. 46(5), 946-957. Williams, M. N., Grajales, C., & Kurkiewicz, D. (2013). Assumptions of multiple regression: correcting two misconceptions. Practical Assessment. Research & Evaluation. 18(11), 1–14. Zou, H., & Hastie, T. (2005). Regularization and Variable Selection via the Elastic Net. Journal of the Royal Statistical Society (B). 67(2), 301-320._||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.297861.643438 مقاله پژوهشی اثربخشی یادگیری مستقل بر پیشرفت‌ تحصیلی، خودکارآمدی‌‌ تحصیلی و اضطراب‌ امتحان دانش‌آموزان دختر پایه هفتم شهر اصفهان زینلی فاطمه کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی،واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد ،ایران. حقایق سید عباس استادیار گروه روانشناسی،واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد ،ایران. 21 11 2020 11 3 207 222 14 02 2020 11 05 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78576.html

هدف از پژوهش بررسی اثربخشی یادگیری‌ مستقل بر پیشرفت تحصیلی، خودکارآمدی ‌تحصیلی و اضطراب‌ امتحان دانش‌آموزان دختر پایه هفتم شهر اصفهان بود. روش پژوهش از نوع کاربردی در دسته پژوهش‌های نیمه‌تجربی به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری را دانش‌آموزان دختر پایه هفتم شهر اصفهان در سال تحصیلی 97-1396 تشکیل می‌دادند. به‌منظور انتخاب نمونه از بین مدارس ناحیه‌ 5 اصفهان دو مدرسه و از بین این مدارس30 دانش‌آموز براساس ملاک‌های ورود و خروج انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین‌ شدند‌. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از معدل‌تحصیلی و ریز‌نمرات (ریاضی، علوم، فارسی و تعلیمات اجتماعی)‌، پرسشنامه‌های خودکارآمدی‌تحصیلی (ASES) و اضطراب امتحان (TAI) استفاده شد. همچنین از پرسشنامه‌های انگیزه پیشرفت (A.M.T) و آزمون هوش ماتریس‌های پیشرفته ‌ریون (APM)،‌ هم به‌منظور سنجش دو متغیر کنترل انگیزه‌ پیشرفت و بهره‌‌هوشی در مرحله‌ پیش‌آزمون استفاده شد. آزمودنی‌های گروه‌ آزمایش طی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای آموزش یادگیری‌ مستقل- براساس راهنمای پرورش یادگیری مستقل ی هاروی و چیکی وولف (1392)- را دریافت کردند، ولی گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار 23-SPSS تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس (مانکوا) نشان داد که آموزش یادگیری مستقل بر پیشرفت تحصیلی (‌معدل و ریزنمرات علوم، فارسی و تعلیمات اجتماعی) و خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان تأثیر معنا‌دار داشته است، ولی بر اضطراب امتحان و نمره ‌ریاضی دانش‌آموزان تأثیر معنا‌دار نداشته است. نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش یادگیری مستقل، می‌تواند در بهبود پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان مؤثر باشد.

 اضطراب امتحان پیشرفت تحصیلی خودکارآمدی تحصیلی یادگیری مستقل ابوالقاسمی، ش. (1381) هنجاریابی آزمون انگیزه پیشرفت بر روی دانش‌آموزان راهنمایی شهرستان تنکابن. تنکابن: معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی تنکابن. ابوالقاسمی، ع.، اسدی مقدم، ع.، نجاریان، ب.، و شکرکن، ح. (1375). ساخت و اعتباریابی برای سنجش اضطراب امتحان در دانش‌آموزان پایه سوم دوره راهنمایی اهواز. فصلنامه علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز. دوره سوم(3 و 4)، 74-61.  اکبری، ب. (1386). روایی و اعتبار آزمون انگیزه پیشرفت بر روی دانش‌آموزان دوره متوسطه استان گیلان. پژوهش در برنامه‌ریزی (دانش‌ و پژوهش در علوم‌تربیتی). زمستان 21(16)، 96-73. جمالی، م.، نوروزی، آ.، و طهماسبی، ر. (1392). عوامل مؤثر بر خودکارآمدی تحصیلی و ارتباط آن با موفقیت تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر سال 93-1392. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی. 13(1)، 641-629. حسینی شهیدی، ل.، عطاردی، ع. ر.، و مقیمیان م. (1384). بررسی میزان به‌کارگیری مطالعه و یادگیری دانشجویان. افق دانش. مجله دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، گناباد. 1، 60-53. خواجه، ل.، و حسینچاری، م. (1390). بررسی رابطه بین اضطراب اجتماعی و جوّ روانی- اجتماعی کلاس با خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان دوره راهنمایی. فصلنامه روان‌شناسی تربیتی. 20(7)، 153-131. رحمانی، ج.، و عابدی، م. ر. (1383). هنجاریابی آزمون ریون رنگی کودکان 5 تا 10 ساله در استان اصفهان. فصلنامه آموزه. 23، 6-1 شعاری‌نژاد، ع. ا. (1380). نگاهی نو به روان‌شناسی آموختن یا روان‌شناسی تغییر رفتار. تهران: مؤسسه اطلاعات. عابدی، ا.، قادری نجف‌آبادی، م.، شوشتری، م.، و گلشنی، ف. (1391) .(اثر آموزش برنامه فراشناخت پانورا و فیلیپو بر بهبود عملکرد حل مسئله دانش و مهارت فراشناخت دانش‌آموزان با نارسایی ویژه در ریاضی. فصلنامه روان‌شناسی افراد استثنائی. 2(5)، 145-125. فولادوند، خ. ف.، فرزاد، و. ا.، شهرآرای، م.، و سنگری، ع. ا. (1389). اثر حمایت اجتماعی، استرس تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی بر سلامت روانی و جسمانی. روان‌شناسی معاصر. 4(2)، 93-81. هاروی، و. ا.، و چیکی- وولف، ل. (1392). پرورش یادگیری مستقل. مترجم احمد عابدی و شیرین عظیمی‌فر. اصفهان: نوشته. ReferencesAksan, N. (2009). A descriptive study: Epistemological beliefs and self-regulated learning. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 1(1), 896-901. Altunsoy, S., Cimen, O., Ekici, G., Atik, A. D., & Gokmen, A. (2010). An assessment of the factors that influence diology theacher candidate’s level of academic Self-efficacy. Procedia-social and Behavioral Sciences. 2(2), 2377-23820. Ao man-chih, (2006). The effect of the use of self-regulated learning strategies on college student's performance and satisfaction in physical education. A thesis submitted in partical fulfillment of the requirement of degree doctor of education. Australian Catholic University. Australia Baltruschat, L., et al. (2011). Addressing working memory in children with autism through behavioral intervention. Research in Autism Spectrum Disorders. 5(1), 267-276. Beauchemine, J., Hutchins, T. L., Patterson, F. (2008).Mindfulness meditation may lessen anxiety promote social skills and improve academic performance among adolescents with learning disabilities. Psychology. 13(1), 34-45. Bembenutly, H. (2008). Self-regulation of learning and academic celay of Gender and ethnic differenc among college students. Journal of Advanced Academics. 18(4), 586-616. Berger, J., & Karabenick, S. (2010). Motivation and stdent's use of learning strategies: Evidence of unidirection effects in mathematics class room. Learning and Instruction. 41(51), 1-130 Elias, R. Z. (2008). Anti-intellectual attitudes and academic self-efficacy among business students. Journal of Education for Business. 84(2), 110-117. Feng, H., Fan, J., & Yang, H. (2013). The Relationship of Learning Motivation and Achivment in EFL: Gender as an Itermadiated Variable. Educational Research International. 2(2), 2307-3713. Fetsco, T., & McClure, J. (2005). Educational Psychology: An integrated approach to class room decisions. Mylab schoal Edition Paperback. In Allyn & Bacon. Galyon, C. E., Blondin, C. A., Yaw, G. S., Nalls, M. L., & Williams, R. L. (2012). The relationship of academic Self-efficacy to class participation and exam performance. Social Psychology of Education. 15(2), 233-249. Ledezma, Y. R., Vega, H. B., Rodriguez-vill a Lobos, J. M., Fernandez, I. C, & Lopez-welle, J. (2015). Self-Efficacy Perceived in Academic Behaviors in University Students of ‘Health’ and ‘Social’ Sciences. Science Journal of Education. 1(3), 6-10. Leidl, M., Ritchie, L., Moslemi, (2020). Blended learning in undergraduate nursing education-A scoping review. Nurse Education Today. 86, 10431-8. Maricuțoiu, L. P., & Sulea, C. (2019). Evolution of self-efficacy, student engagement and student burnout during a semester. A multilevel structural equation modeling approach. Learning and Individual Differences. 76, 101785. Matuga, M. J. (2009). Self-regulation goal orientation, and academic achievement of secondary students in online university courses. Educational Technology & Society. 12(3), 4-11. Munari, A. (2000). Jean Piaget, Retrieved at International Bureau of Education 10 August 2012. Naeger, D., Straus, C., Phelps, A., Courtier, J., & Webb, M. (2014). Student-created Independent Learning Modules: An Easy High-value Addition to Radiology Clerkships. Academic Radiology. 21(7), 879-887. Oates, S. (2019). The Importance of Autonomous, Self-Regulated Learning in Primary Initial Teacher Training. Curriculum, Instruction, and Pedagogy. 1-8. Peguero, A. A., & Shaffer, K. A. (2015). Academic Self-efficacy, Dropping out, and the Significance of Inequality. Sociological Spectrum. 35(1), 46-64. Pintrich, P., & De Groot, E. (1990). Motivational and self- regulated learning components of classromm academic performance. Journal of Educational Psychology. 82(1), 33-40. Puustinen, M., & Pulkkinen, L. (2001). Models of self-regulated learning: A review. Scandinavian. Journal of Educational Research. 45(3), 269-286. Redko, L., Yuzhakova, M., & Yanushevskaya, R. (2015). Creative Independent Learning for Developing Students’ Professional Competencies. Social and Behavioral Sciences. 214, 319-324. Richards, A. L. (2010). Improving the Academic Self-efficacy of middle schoal girls toward the study of mathematies through the use of theatrical infusion. West Virginia University. Schunk, D. H., & Ertmer, P. A. (2000). Self-regulated and academic learning: self-efficacy enhancing intervention. In M. Boekaerts, P.R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds). Handbook of self-regulation (pp.631-490). San Diego, CA: Academic Press. Shu-Shen, S. (2004). Role of achievement goals in children’s learning in Taiwan. Journal of Educational Psychology. 98(5), 310-318. Taub, M., Sawyer, R., Smith, Rowe, J., & Lester, J. (2020). The agency effect: The impact of student agency on learning, emotions, and problem-solving behaviors in a game-based learning environment. Computers & Education. 147, 103781. Turgut, M. (2013). Academic Self-efficacy Belifes of Undergraduate mathematies Education students. Acta Didactica Napocen Sia. 6(1), 33-40. Vasile, C., Marhan, A. M., Singer, F. M., & Stoicescu, D. (2011). Academic Self-efficacy cognitive load in students. Procedia-social and B ehavioral Sciences. 12, 478-482. Zeidrne, M., Boekaerts, M., & pintrich, P. (2000). Self-regulation: Directions and challenges for future research. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 749-768). San Diego, CA: Academic press.  _||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.303757.643536 مقاله پژوهشی پیش‌بینی رضایت جنسی و تعهد زناشویی براساس دین‌داری و صمیمیت زناشویی دانشجویان متأهل دانشگاه تهران مرادی زهرا کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران‌، تهران، ایران مدنی یاسر استادیار گروه مشاوره و روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران‌، تهران، ایران 21 11 2020 11 3 223 241 11 06 2020 06 09 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78577.html

هدف از پژوهش حاضر، پیش­ بینی رضایت جنسی و تعهد زناشویی براساس دینداری و صمیمیت بین زوجین بود. طرح این مطالعه، همبستگی از نوع بنیادی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان متأهل ساکن خوابگاه دانشگاه تهران در سال 1397 بود. حجم نمونه 158 نفر از زوجین دانشجوی متأهل دانشگاه تهران ساکن خوابگاه بودند که به روش نمونه­گیری خوشه­ای انتخاب شدند. داده­های این پژوهش توسط پرسشنامه­های رضایت جنسی (ISS)، تعهد زناشویی (DCI)، سنجش نگرش مذهبی (ARA) و صمیمیت زوجین (AIC) که روایی و پایایی آن­ها تأیید شده است، جمع­آوری شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده­ها از روش­های آمار توصیفی و استنباطی (رگرسیون) از نرم افزار 24-SPSS استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که 35 درصد از رضایت جنسی توسط دینداری و صمیمیت زناشویی قابل پیش­بینی است و همچنین دینداری و صمیمیت زناشویی قادر به پیش­بینی 43 درصدی از تعهد زناشویی می­باشند. نتایج تحقیق نشان داد که دینداری و صمیمت زناشویی بر رضایت جنسی و تعهد زناشویی تأثیر مثبت دارد و با تقویت دین­داری و صمیمیت زناشویی، می­توان میزان رضایت جنسی و تعهد زناشویی را در زوجین افزایش داد.

 دین‌داری صمیمیت زناشویی رضایت جنسی تعهد زناشویی دانشجویان متأهل اسدی، ع.، فتح‌آبادی، ج.، و شریفی، ف. (1392). رابطه دلزدگی زناشویی، باورهای بدکارکردی جنسی و احقاق جنسی در زنان متأهل. فصلنامه مشاوره و روان‌درمانی خانواده. 3(4)، 684-661. آجلی‌لاهیجی، ل.، و ذاکری، ح. ر. (1396). همبستگی بی‌آلایشی و خشنودی زناشویی با مؤلفه‌های خودآگاهی جنسی زوجین. آسیب‌شناسی، مشاوره و غنی‌سازی خانواده. 3(2)، 80-61. بشارت، م، ع.، و رفیع‌زاده، ب. (1395). پیش‌بینی سطوح رضایت جنسی و سازگاری زناشویی براساس متغیرهای شغلی، تعهد، صمیمیت و دانش و نگرش جنسی. روان‌شناسی خانواده. 3(1)، 46-31. بلاغت، ر.، احمدی، هـ.، و گلزاری‌مقدم، ن. (1395). بررسی رابطه جهت‌گیری مذهبی و هوش اخلاقی با تعهد زناشویی دانشجویان متأهل دانشگاه سیستان‌و‌بلوچستان. فصلنامه پژوهش در نظام‌های آموزشی. 10(32)، 207-186. پوراکبر، س. (1390). بررسی نقش ویژگی­های شخصیتی در تعیین رابطه بین رضایت جنسی با رضایتمندی زناشویی. پایان­نامه کارشناسی ارشد روان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس. تفصیل وسائل‌الشیعه الی‌تحصیل مسائل الشریعه (1416). محمدبن‌حسن حر عاملی و محمدرضا محقق حسینی جلالی. جلد 14، صفحه 10. قم: مؤسسه آل‌البیت (علیهم‌السلام) لاحیاء التراث. تقدسی، م.، قنبری افرا، ل.، قنبری افرا، م.، و گیلاسی، ح. ر. (1395). بررسی رضایت جنسی بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد. نشریه پرستاری قلب و عروق، 5(2). 21-14. ثنایی، ب. (1379). ازدواج؛ انگیزه­ها، پرتگاه­ها و سلامت آن. مجله پژوهش­های تربیتی دانشگاه تربیت معلم. (3 و 4)، 43-19. حبیبی، ب.، و امان‌الهی، ع. (1395). بررسی رابطه بین صمیمیت و میل جنسی با نشانه‌های افسردگی و رضایت زناشویی در زنان 3 ماه تا 2 سال پس از زایمان. دوماهنامه علمی- پژوهشی دانشکده بهداشت یزد. 15(2)، 216-204. حیدری، م. (1396). بررسی روابط چندگانه میان رضایت از زندگی، رضایت زناشویی و رضایت جنسی با بهبود کیفیت زندگی زناشویی زنان متأهل شهرستان آباده. فصلنامه علمی- پژوهشی زن و جامعه. 8(4)، 228-205. خدایاری‌فرد، م.، شکوهی‌یکتا، م.، غباری‌بناب، ب.، اکبری‌زردخانه، س، پاک‌نژاد، م.، و هومن، ح. (1392). ساخت فرم کوتاه مقیاس دینداری برای جمعیت دانشجویی. دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی. دانشگاه تهران. خلیلی هزار جریبی، ر. (1393). رابطه بین تصویر تن و صمیمیت با رضایتمندی زناشویی در زوجین غیربالینی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی. دانشگاه فردوسی مشهد.   خمسه، ف.، زهراکار، ک.، و محسن‌زاده، ف. (1394). تأثیر آموزش کاربرد عملی مهارت‌های روابط صمیمانه بر میزان رضایت جنسی و شادمانی زناشویی زنان متأهل. پژوهش‌نامه روان‌شناسی مثبت. 1(2)، 52-41. دغاغله، ف.، عسگری، پ.، و حیدری، ع. (1391). رابطه بخشودگی، عشق، صمیمیت با رضایت زناشویی. یافته‌های نو در روان‌شناسی. 24، 69-57. رحمانی، ا.، مرقانی خویی، ع.، صادقی، ن.، و الله‌قلی، ل. (1390). ارتباط رضایت جنسی و رضایت از زندگی زناشویی. نشریه مرکز تحقیقات مراقبت­های پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران (نشریه پرستاری ایران). 7(24)، 90-82. رضازاده گلی، ز.، و کیانی، ق. (1396). رابطه رضایت جنسی و تعهد زناشویی و کیفیت زندگی با صمیمیت زناشویی کارکنان متأهل شرکت تجارت الکترونیک پارسیان تهران. کنفراس بین‌المللی نوآوری و تحقیق در علوم انسانی و مطالعات فرهنگی اجتماعی قم. شاه سیاه، م.، بهرامی، ف.، و محبی، س. (1388). بررسی رابطه رضایت جنسی و تعهد زناشویی زوجین شهر اصفهان. مجله علمی- پژوهشی اصول بهداشت روانی. (3)11، 238-233. شهریاری‌پور، ر.، نجفی، س.، امین ییدختی، ع، ا.، رئوفی، م.، و مرادی، ف. (1396). نقش دینداری و مسئولیت‌پذیری در پیش‌بینی تعهد زناشویی دانشجویان. پژوهش‌های مشاوره. 16(63)، 145-126. شیخ‌الاسلامی، ع.، خداکریمی، ش.، و داداش‌زاده، م. (1396). پیش‌بینی تعهد زناشویی براساس رضایت جنسی، سلامت معنوی: نقش میانجی مسئولیت‌پذیری. مجله دین و سلامت. 5(1)، 31-21. صدیقی، ا.، معصومی، ا.، و شاه‌سیاه، م. (1394). بررسی رابطه بین جهت‌گیری مذهبی با رضایت زناشویی زوجین شهر قم. مجله دانشگاه علوم پزشکی سبزوار. 22(6)، 971-965. قرآن‌کریم، سوره آل‌عمران، آیه 14. ترجمه مهدی الهی قمشه‌ای. قم: فاطمه الزهرا (س). کیانی، ا. ر.، فرح‌بخش، ک.، اسدی، م.، و شیرعلی‌پور، ا. (1389). ابعاد جهت‌گیری مذهبی و مرزهای ارتباطی خانواده: یک همبستگی بنیادی. روان‌شناسی و دین. 3(3)، 106-93. محمدی، ب.، حیدرنیا، ا.، و عباسی، هـ. (1395). پیش‌بینی تعهد زناشویی براساس صمیمیت زناشویی و بخشودگی. رویش روان‌شناسی. 5(3)، 50-31. مصلحی، ج.، و احمدی، م، ر. (1392). ﻧﻘﺶ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺬﻫﺒﯽ در رﺿﺎﻣﻨﺪی زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ زوﺟﯿﻦ. روان‌شناسی و دین. 6(2)، 75-90. مهدی‌زادگان، ا.، و شریفی‌رنانی، ز. (1394). مقایسه رضایت جنسی، تعهد زناشویی، صمیمیت زناشویی و تصویر بدن در زنان متأهل شاغل و خانه‌دار. زن و مطالعات خانواده. 8(29)، 150-135. مؤذن‌جامی، ع.، محمدی، ک.، و فلاح‌چای، ر. (1396). پیش‌بینی کیفیت زندگی زناشویی براساس جهت‌گیری معنوی. دین و سلامت. 5(2)، 40-31. مؤمنی، خ، م.، کاوسی، س.، و امانی، ر. (1395). پیش‌بینی تعهد زناشویی براساس تمایزیافتگی خود، همبستگی و انطباق‌پذیری خانواده و صمیمیت زناشویی. دوفصلنامه آسیب‌شناسی، مشاوره. 1(2)، 58-46. نائینی، ع.، و شفیع‌آبادی، ع. (1396). بررسی کیفی نقش تعهد مذهبی بر روابط جنسی زوجین و میزان رضایت زناشویی. کنفراس بین‌المللی علوم اجتماعی، تربیتی علوم انسانی و روان‌شناسی تهران. نائینیان، م، ر.، و نیک‌آذین، ا. (1391). رابطه صمیمیت و رضایت جنسی با سلامت عمومی و بهزیستی شخصی: بررسی تفاوت‌های جنسیتی و سنی. تحقیقات علوم رفتاری. 10(7)، 745-735. نعیم، س. (1387). رابطه بین دلزدگی زناشویی، روابط صمیمی با همسر و تعارضات زناشویی با خشونت علیه زنان شهر ایلام. پایان­نامه کارشناسی ارشد روان­شناسی عمومی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز. نیک‌آذین، ا.، روشن‌چلسی، ر.، و میرزایی، ص. (1393). اعتبار و پایایی مقیاس چندبُعدی رضایت جنسی زنان (SSSW) در نمونه‌ای از زنان ایرانی. روان‌شناسی بالینی و شخصیت (دانشور رفتار). 21(10)، 140-129. هدایتی‌دانا، س.، و صابری، هـ. (1393). پیش‌بینی رضایت زناشویی براساس سبک‌های عشق‌ورزی (صمیمیت، میل و تعهد) و اضطراب. فصلنامه خانواده‌پژوهی. 10(4)، 527-511. یوسفی، ن.، کریمی‌پور، ب. ا.، و امانی، ا. (1395). بررسی مدل باورهای مذهبی، سبک­های حل تعارض و تعهد زناشویی با نگرش نسبت به خیانت زناشویی. دوفصلنامه مشاوره کاربردی. 7(1)، 64-47. Adams, J. M., & Jones, T. (1997). The conceptualization of marital commitment: an integrative analysis. Journal of Personality and Social Psychology, 72(5), 1177-1196. Agbaria, Q., & Natur, N. (2018). The relationship between violence in the family and adolescent’s aggression: The mediator role of self-control, social support, religiosity, and well-being. Children and Youth Services Review. 91, 447-456. Ahmetoglu, G., Swarni, V., & Chamorro-premuzic, T. (2009). The relationship between dimensions of love, personality, and relationship length. Archives of Sexual Behavior, Springer Journal. 39(5), 230-218. Aman, J., Abbas, J., Nurunnabi, M., & Bano, Sh. (2019). The relationship of religiosity and marital satisfaction: The role of religious commitment and practices on marital satisfaction among pakistani respondents. Behavioral Sciences. 3(9) . Austin, P., Macdonald, J., & MacLeod, R. (2018). Measuring spirituality and religiosity in clinical settings: a scoping review of available instruments. Religions. 9(3). Barton, A. W., Beach, S. R. H., Wells, A. C., Ingels, J. B., Corso, P. S., Sperr, M. C., Anderson, T. N., & Brody, G. H. (2018). The Protecting Strong African American Families Program: A randomized controlled trial with rural African American couples. Prev Sci. 19(7), 904-913. Birnie‐Porter, C., & Lydon, J. E. (2013). A prototype approach to understanding sexual intimacy through its relationship to intimacy. Personal Relationships. 20(2), 236-258. Canadian Mental Health Association (2014). Fast facts about mental illness. www.cmha.ca/media/fast-facts-about-mental-illness. Carlson, R. G., Wheeler, N. J., & Adams, J. (2018). The influence of individual‐oriented relationship education on equality and conflict‐related behaviors. Journal of Counseling & Development. 96(2), 144-154. Clyde, T. L., Hawkins, A. J., & Willoughby B. J. (2019). Revising premarital relationship interventions for the next generation. Journal of Marital and Family Therapy. 46(1), 149-164. Curran, M. A., Burke, T. J., Young, V. J., & Totenhagen, C. J. (2016). Relational sacrifices about intimate behavior and relationship quality for expectant cohabitors. Journal Marriage & Family Review. 52(2), 442-460. Dandurand, C., & Lafotain, M. F. (2013). Intimacy and couple satisfaction: the moderating role of romantic attachment. International Journal Psychology Calstudies. 5(1), 74-90. Demaris, A., Mahoney, A., & Pargament, K. I. (2010). Sanctification of marriage and general religiousness as buffers of the effects of marital inequity. Journal Family Issues. 31(10), 1255-1278. Ellison, C. G., Henderson, A. K., Glenn, N. D., & Harkrider, K. E. (2011). Sanctification, stress, and marital quality. Journal Family Relations. 60(4), 404-420. Fuentes, M. D. M. S., & Iglesias, P. S. (2014). A systematic review of sexual satisfaction. International Journal of Clinical and Health Psychology. 14(1). 67-75. Harmon, Kh. D. (2005). Black men and marriage: the impact of spirituality, religiosity, and marital commitment on satisfaction. Unpublished doctoral dissertation, University of Alabama. Henderson, A., Christopher, E., & Glenn, N. (2018). Religion and Relationship Quality Among Cohabiting and Dating Couples. Journal of Family Issues. 7(3). Higgins, J. M., Mullinax, M., Trussell, J., Davidson, J. K., & Moore, N. B. (2011). Sexual satisfaction and sexual health among university students in the United States. American Journal of Public Health Higgin et al. 101, 9. Hudson-Herison, W. W., & Croskap. (1998). Index of sexual satisfaction. In C. M. Davis, W. L. Yarber, R. Bauserman, G. Schreer, S., Davis (Eds.), Handbook OF sexuality-related measures. Thousand Oaks, CA: Sage. PP. 512–513. John, N. A., Seme, A., Roro, M. A., & Tsui, A. O. (2017). Understanding the meaning of marital relationship quality among couples in peri-urban Ethiopia. Culture, Health & Sexuality. 19(2), 267-278. Karen, H., Jerry, L., Helen, M., & Leslie, M. (2016). Spiritual Intimacy, Marital Intimacy, and Physical /Psychological Well-Being: Spiritual Meaning as a Mediator. Psycholog Relig Spiritual. 8(3), 218-227. Karimi, R., Bakhtiyari, M., & Masjedi Arani, A. (2019). The protective factors of marital stability in long-term marriage globally: a systematic review.Epidemiol Health. 41, e2019023. Konstam, V., Curran, T., & Celen-Demirrtas, S. (2018). Commitment among unmarried emerging adults: Meaning, expectations, and formation of relationships. Journal Social Personal Relationships. 36(4), 026540751876232. Langlais, M., & Schwanz, S. (2017). Religiosity and relationship quality of dating relationships: examining relationship religiosity as a mediator. Religions. 8(9). Leonhardt, N. D., Busby, D. M., & Willoughby, B. J. (2019). Sex guilt or sanctification? The indirect role of religiosity on sexual satisfaction. Psychology of Religion and Spirituality. Advance online publication. Liu, E., & Roloff, M. E. (2015). To avoid or not to avoid: When emotions overflow. Communication Research Reports. 32(4), 332-339. Lopez, J., Riggs, S., Pollard, S., & Hook, J. (2011). Religious commitment, adult attachment, and marital adjustment in newly married couples. Journal of Family Psychology, 25(2), 301-309. Macher, S. (2013). Social interdependence in close relationships: The actor partnerinter dependence investment model API-IM. European Journal of Social Psychology. 43(1), 84-96. Mahoney, A. (2013). Religion and conflict in marital and parent-child relationships. Journal of Social Issues. 61(4), 689-706. Manyam, S. B., & Junior, V. Y. (2014). Marital adjustment trend in Asian Indian families. Journal of Couple & Relationship Therapy. 13(2), 114-132. Maslow W. A. H. (1943). Conflict, frustration, and the theory of threat. J. Abnorm. (soc) Psychol. 38(5), 81-86. Natalie, O. R., Loriann, W., Sarah, A. V., & Sean, P. M. (2020). Sexual Intimacy in First-time Mothers: Associations with Sexual and Relationship Satisfaction Across Three Waves. Journal of Sex Research. 49(8), 2849-2861. Padgett, E., Mahoney, A., Pargament, K., & DeMaris, A. (2019). Marital Sanctification and Spiritual Intimacy Predicting Married Couples’ Observed Intimacy Skills across the Transition to Parenthood. Religions. 10(3). Reiman, U. S., Rellini, A. H., & Fallis, E. (2011). The importance of sexual self-disclosure to sexual satisfaction and functioning in committed relationships. Journal of Sexual Medicine. 8(11), 3108-3115. Rose, A., Anderson, Sh., Miller, R., Marks, L., Hatch, T., & Card, N. (2019). Longitudinal Test of Forgiveness and Perceived Forgiveness as Mediators between Religiosity and Marital Satisfaction in Long-Term Marital Relationships. Journal The American Journal of Family Therapy. 64(4), 356-374. Rubin, H., & Campbell, L. (2012). Day-to-day changes in intimacy predict heightened relationship passion, sexual occurrence, and sexual satisfaction: A dyadic diary analysis. Journal Social Psychological & Personality Science. 3(2), 224-231. Samul, L. P., & Andrew, L. W. (2018). Only Bad for Believers? Religion, Pornography Use, and Sexual Satisfaction Among American Men. The Journal of Sex Research. 56(1), 50-61. Schramm, D. G., Marshall, J. P., Harris, V. W., & Lee, T. R. (2012). Religiosity, homogamy, and marital adjustment: An examination of newlyweds in first marriages and remarriages. Journal of Family Issues. 33(2), 246-268 Scott, Sh. Ritchie, L., Knopp, K., Rahoads, G., & Markman, H. (2018). Sexuality within female same-gender couples: Definitions of Sex, Sexual Frequency Norms, and Factors Associated with Sexual Satisfaction. 47(3), 681-692. Shelby, B., Ritchie, L., Knopp, K., Rhoadea, G., & Markman, H. (2018). Sexuality Within Female Same-Gender Couples: Definitions of Sex, Sexual Frequency Norms, and Factors Associated with Sexual Satisfaction. Journal of Marital and Family Therapy. 47(8), 681-692. Stafford, L. (2016). Marital sanctity, relationship maintenance, and marital quality. Journal of Family Issues. 37(1),119-31. Stulhofer, A., Ferreira, L. C., & Landripet, I. (2014). Emotional intimacy, sexual desire, and sexual satisfaction among partnered heterosexual men. Sexual and Relationship Therapy. 29(2), 229-244. Trudel, G., Marchand, A., & Ravart, M. (2010). Aubin S, Turgeon L, Fortier P. The effect of a cognitive-behavioral group treatment program on hypoactive sexual desire in women. Sexual Relationship Therapy. 16(2), 167-75. Van Den Brink, F., Vollmann, M., Smeets, M. A. M., Hessen, D. J., & Woertman, L. (2018). Relationships between body image, sexual satisfaction, and relationship quality in romantic couples. Journal of Family Psychology. 32(4), 466-474. Zhang, H., & Tsang, S. K. M. (2013). Relative income and marital happiness among Urban Chinese women: The moderating role of personal commitment. Journal Happiness Stud. 14, 1575-1584.  _||_
پژوهش‌های کاربردی روانشناختی دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی 115 10.22059/japr.2020.294336.643400 مقاله پژوهشی تبیین مؤلفه‌های حس مکان با رویکرد روان‌درمانی "افسردگی": (تحلیل محتوا) قنبریان راحله کارشناسی ارشد معماری موسسه آموزش عالی حافظ شیراز بامداد علی دکتری معماری, گرایش مرمت و احیا بناها و بافت‌های تاریخی؛ دانشگاه هنراصفهان، اصفهان ایران ایمانی مهدی استادیار گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 21 11 2020 11 3 243 262 18 12 2019 30 09 2020 Copyright © 2020, دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی. 2020 https://japr.ut.ac.ir/article_78709.html

هدف از پژوهش حاضر، تبیین مؤلفه­های حس مکان و شناسایی ارتباط بین متغیرهای آن و ارتقای روان درمانی (افسردگی)، به واسطه بهبود کیفیت فضای درمان به لحاظ ساختار معماری و توجه به عناصر طبیعی و با در نظر گرفتن عوامل تأثیر­گذار حسی بود. این مطالعه، برحسب هدف بنیادی بود و با روش تحلیل محتوا و بررسی دیدگاه نظریه­پردازان و تجزیه و تحلیل مؤلفه­های مداخله­گر متغیرهای حس مکان، روان­درمانی و افسردگی ارائه شد. یافته­های پژوهش بیانگر تأثیر مستقیم مؤلفه­های حس مکان، در طراحی فضای درمان و ادراکات حسی دو­سویه فرد با محیط پیرامون بود. در این راستا، بیمار می­تواند ضمن اثرپذیری از زیبایی خلاق به جستجوی معنا و انگیزه زندگی، به تسلط بر بهبود روان خویش دست ­یابد. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که با تبیین مؤلفه­های حس مکان، راهبردی در جهت ارتقای هوش هیجانی و در نتیجه ایجاد عزت نفس و کاهش افسردگی، بیابیم. در این راستا می­توان به ارتباط اصولی میان حالت­های هیجانی و ادراکات حسی تقویت شده بیمار که نقش مؤثری در بهبود رفتار فردی و اجتماعی دارد، دست یافت.

 مؤلفه‌های حس مکان روان‌درمانی هنردرمانی افسردگی هوش هیجانی باقری، ا.، امیری، ف.، و همتی، م. (1396). تبیین کلی اختلالات افسردگی. دومین کنگره بین‌المللی علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران. پالاسما، ی. (1392). دست متفکر. ترجمه علی اکبری. چاپ دوم. تهران: پرهام نقش. پالاسما، ی. (1395). چشمان پوست معماری و ادراکات حسی. ترجمه رامین قدس. چاپ سوم. تهران: پرهام نقش. تله، ا. (1393). قدرت حال. ترجمه غزال رمضانی. چاپ دوم. تهران: وانیا. جبلی عاملی، ا. (1379). آشنایی با هنردرمانی. فصلنامه تازه‌های روان‌درمانی. 17 و 18، 89-82. چف، ا. (1361). برخی مسائل نظری در روان درمانی. ترجمه قاسم زاده، ح. ماهنامه علمی- فرهنگی هدهد. 4(3)، 221-230. رحمتی نژاد، پ.، شاهی صدرآبادی، ف.، حسینی شریف، س. ز.، و خسروی، ز. (1396). زمینه‌های فرهنگی- اجتماعی آسیب‌شناسی روانی در گروه‌های اقلیت. اولین کنفرانس بین‌المللی فرهنگ، آسیب‌شناسی روانی و تربیت، تهران. زاده‌محمدی، ع.، عابدی، ع. ر.، و خانجانی، م. (1387). بررسی تأثیر هنر روان­درمان­گری با رویکرد روایت درمان‌گری بر خودکارآمدی و حرمت خود. مجله روان‌شناسی. 12(4)، 395-386. زمتور، پ. (1394 الف). اتمسفر. ترجمه علی اکبری. چاپ دوم. تهران: پرهام نقش. زمتور، پ. (1394 ب). معماری اندیشی. ترجمه علیرضا شلویری. چاپ اول تهران: حرفه هنرمند. زیرکی باروجی، ا. (1396). مقایسه هوش هیجانی در افراد عادی و افراد مبتلا به افسردگی. سومین همایش ملی مطالعات و تحقیقات نوین در حوزه علوم تربیتی و روان‌شناسی ایران. قم. شفیع آبادی، ع. (1369). روان‌درمانی از دیدگاه آلفرد آدلر. مجله علوم اجتماعی و انسانی (دانشگاه شیراز). 6(1 و 2)، 23-30. عالی پور، ر.، و حاجی علیزاده، ک، (1396)، اثربخشی گروه­­درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود عزت‌نفس بیماران مبتلا به افسردگی اساسی. کنگره بین‌المللی مدیریت بهداشت روان و علوم روان‌شناختی، تهران. علی­نقی­لو، ش.، و شبیب اصل، ن. (1399). درمان آدلری و ارتباط با دیگر شیوه‌های روان‌درمانی. پنجمین همایش بین­المللی افق­های نوین در علوم تربیتی، روان­شناسی و آسیب­های اجتماعی. تهران. فرانکل، و.ا. (1398). انسان در جست‌و‌جوی معنا. ترجمه مهین میلانی و نهضت صالحیان. چاپ 54. تهران: درسا. فروم، ا. (1385). انسان برای خویشتن (پژوهشی در روان شناسی اخلاق). ترجمه اکبر تبریزی. چاپ سوم. تهران: بهجت. محبی‌نژاد، س. (1392). تحلیل تأثیر حس مکان در بالا بردن کیفیت زندگی جوانان شیرازی. مقاله‌های همایش‌های ایران. همدان. محمدی‌فر، م. (1394). پیوند روان و هنر در معماری مرکز فرهنگ (هنردرمانی). پایان‌نامه مقطع کارشناسی ارشد معماری. واحد تهران مرکزی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی. محمودی، ا.، و فدوی انبیایی، ب، (1398)، نقش حس مکان در مطلوبیت فضای اقامتی کودکان بی­سرپرست. چهارمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی. شیروان. می، ر. (1395 الف). شجاعت خلاق بودن. ترجمه سید محمد باقر حسینی فیاض. چاپ اول. تهران: ارجمند. می، ر. (1395 ب). کشف وجود. ترجمه مهین میلانی. چاپ اول. تهران: دانژه. نجاریان، ف. (1381). انواعافسردگی:افسردگیدیویکهشادی‌هارامی‌بلعد. مجله رشد معلم. 169، 60-63. نوفرستی، ا.، روشن، ر.، فتی، ل.، حسن آبادی، ح.، پسندیده، ع.، و شعیری، م. (1394). اثربخشی روان­درمانی مثبت‌گرا بر شادکامی و بهزیستی روان­شناختی افراد دارای نشانه­های افسردگی: مطالعه تک آزمودنی با چند خط پایه. مجله روان‌شناسی مثبت. 1(1)، 18-1. نئوندورف، ک. ا. (1395). راهنمای تحلیل محتوا. ترجمه حامد بخشی و وجیهه جلائیان بخشنده. چاپ اول. مشهد: جهاد دانشگاهی. هال، ا.، پالاسما، ی.، و پرزگومز، آ. (1395). پرسش های ادراک پدیدارشناسی معماری. ترجمه مرتضی نیک فطرت، سیده صدیقه میرگذار و احسان بیطرف. چاپ سوم. تهران: کتاب فکر نو. یالوم، ا. (1392). اگزیستانسیال. ترجمه سپیده حبیب. چاپ چهارم. تهران: نی. Colbert, S., Cooke, A. M., Camic, P., & Springham, N. (2013). The art-gallery as a resource for recovery for people who have experienced psychosis.The Arts in Psychotherapy. 40(2), 250-256. E. Cross, J. (2001). What is sense of place? Prepared for the 12th Headwaters Conference. Western State College. Farokhi, M. (2011). Art therapy in humanistic psychiatry. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 30, 2088-2092. Haeyen, S., & Heijman, J. (2020). Compassion Focused Art Therapy for people diagnosed with a cluster B/C personality disorder: An intervention mapping study. The Arts in Psychotherapy. 69, 101663. Holmqvist, G., Roxberg, A., Larsson, I., & Lundqvist-Persson, C. (2017). What art therapists consider to be patient’s inner change and how it may appear during art therapy. The Arts in Psychotherapy. 56. 45-52. Stein, D, J., Bass, J. K., Hofmann, S. G., & Ommeren, M. V. (2019). Rethinking psychotherapy. Global Mental Health and Psychotherapy: Adapting Psychotherapy for Low-and Middle-Income Countries (p. 1–7). Elsevier Academic Press. URL:http://www.civilica.com 10.11.2017 URL:http://www.irandoc.ac.ir 10.11.2017 URL:http://www.noormags.ir 10.11.2017 URL:http://www.sciencedirect.com 10.11.2017  _||_