دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 مقالات آماده انتشار 2025 04 14 The Effectiveness of Emotion-Focused Therapy on Anxiety, Life Satisfaction, Emotional Self-Regulation and Diabetes Management Self Efficacy in Women with Type 2 Diabetes اثربخشی درمان هیجان مدار بر اضطراب و رضایت از زندگی، خودتنظیمی هیجانی و خودکارآمدی زنان مبتلا به دیابت نوع دو 101445 10.22059/japr.2025.365764.644736 FA روجا بیگدلی دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران محبوبه چین آوه استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، موسسه آموزش عالی پیشتازان شیراز، شیراز، ایران. داود جعفری استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران Journal Article 2023 09 23 The purpose of this study was to effectiveness of emotion-focused therapy on anxiety, life satisfaction, emotional self-regulation and diabetes management self efficacy in women with type 2 diabetes. This semi-experimental study was conducted with a pretest-posttest design with control group and follow-up 2 month. In this research, the statistical population was all women with type 2 diabetes in Tehran city in year 2022., With using convenience sampling method, 50 people were selected and then randomly divided into 2 groups (each group 25 people) were replaced and experimental group underwent emotion-focused therapy (8 sessions 90 minutes), but the control group received no training and remained in the waiting list. To collect data Beck anxiety inventory (BAI), satisfaction with life scale (SWLS), emotion regulation questionnaire (ERQ) and diabetes management self-efficacy scale (DMSES). Analysis of variance with repeated measures with SPSS software version 28 was used for data analysis. The results showed that both intervention had a significant effect on anxiety, life satisfaction, emotional self-regulation and diabetes management self efficacy in women with type 2 diabetes (P<0.05). هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر اضطراب و رضایت از زندگی، خودتنظیمی هیجانی و خودکارآمدی زنان مبتلا به دیابت نوع دو بود. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. در این پژوهش جامعه آماری کلیه زنان مبتلا به دیابت نوع 2 شهر تهران در سال 1401 بودند. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 50 نفر انتخاب و سپس به شیوه تصادفی ساده در 2 گروه(هر گروه 25 نفر) جایگزین شدند. سپس گروه‌‌‌ آزمایش هر کدام تحت 8 جلسه 90 دقیقه‌ای درمان هیجان مدار قرار گرفتند. از سیاهه اضطراب بِک(BAI)، مقیاس رضایت از زندگی(SWLS)، پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی(ERQ) و مقیاس خودکارآمدی در مدیریت دیابت(DMSES) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. ‌برای تحلیل داده‌ها از به‌دست‌آمده از تحلیل واریانس با اندازه‏گیری مکرر با نرم افزار SPSS نسخه 28 استفاده شد. نتایج نشان داد مداخله مذکور اثربخشی معناداری بر بهبود اضطراب و رضایت از زندگی، خودتنظیمی هیجانی و خودکارآمدی زنان مبتلا به دیابت داشته است(05/0>P). بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می‏توان گفت که از درمان هیجان‌مدار برای کاهش اضطراب و افزایش رضایت از زندگی، خودتنظیمی هیجانی و خودکارآمدی زنان مبتلا به دیابت نوع 2 استفاده کرد. https://japr.ut.ac.ir/article_101445_0fb2f2f166daeaa1e1d12d1a0587a717.pdf