دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 7 4 2017 01 20 The effect of cooperative learning on anxiety, attitude and academic achievement in math اثر یادگیری مشارکتی بر اضطراب، نگرش و پیشرفت تحصیلی در ریاضی 117 132 61084 10.22059/japr.2017.61084 FA منصوره حاج حسینی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران طیبه کوشه کارشناس ارشد مشاوره مدرسه، آموزش و پرورش شهرستانهای تهران مسعود غلامعلی لواسانی دانشیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران محمدحسن مرسلی کارشناس ارشد مشاوره، آموزش و پرورش شهرستانهای تهران Journal Article 2016 01 06 The current study intended to investigate the effectiveness of cooperative learning on math anxiety, attitude toward mathematics, and academic achievement of female high school students. The study method was experimental and was conducted by pretest-posttest design with the control group. The population included all female high school students (second year) who were studying experimental science in Tehran. The sample was selected through convenience sampling, and the subjects were randomly assigned into two groups (22 individuals in experimental group and 20 individuals in control group). The experimental group received cooperate-based math training for 32 sessions while the control group received their regular traditional education. Both groups were assessed in pretest and posttest stages. The data were collected through Math Anxiety scale (Shokrani, 1381), Attitude toward Mathematics Questionnaire (Qanbarzadeh, 1380), and Academic Achievement Test. The data were analyzed via analysis of covariance method. The findings showed that there is a significant difference (P پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثر یادگیری مشارکتی بر اضطراب، نگرش و پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان در درس ریاضی صورت پذیرفت. روش پژوهش، آزمایشی بوده و در طرح پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه گواه انجام یافت. جامعه آماری شامل کلیه دانش­آموزان دختر سال دوم دبیرستان رشته علوم تجربی شهر تهران بود که از آن نمونه­ای به روش نمونه­گیری در دسترس شامل دو کلاس مشابه از دو دبیرستان در منطقه کهریزک برگزیده شده و به طور تصادفی در دو گروه  آزمایشی و گواه قرار گرفتند (22 نفر در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه کنترل). گروه آزمایشی به مدت سی و دو جلسه تحت آموزش ریاضی به روش یادگیری مشارکتی قرار گرفته و گروه گواه در همین مدت با روش سنتی آموزش دیدند و مطابق با طرح تحقیق هر دو گروه پیش و پس از آموزش به لحاظ هر سه متغیر مورد مطالعه، سنجیده شدند. جهت گرداوری داده­ها از مقیاس اضطراب ریاضی (شکرانی، 1381)، پرسشنامه نگرش نسبت به ریاضی (قنبرزاده، 1380) و آزمون پیشرفت تحصیلی معلم ساخته استفاده شد و داده­ها به واسطه تحلیل کوواریانس تک عاملی پردازش شدند. یافته­ های پژوهش تفاوت معنی‌دار P<0/05 میان دو گروه آزمایشی و گواه در هر سه متغیر اضطراب ریاضی، نگرش نسبت به ریاضی و پیشرفت تحصیلی را نشان داد، به طوری ­که گروه آزمایشی اضطراب ریاضی کمتر، نگرش بهتر نسبت به ریاضی و پیشرفت تحصیلی بیشتری داشتند. https://japr.ut.ac.ir/article_61084_1e41d143fb72443711500a4d71b8e6f7.pdf