دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 8 1 2017 04 21 Comparison of the effectiveness between cognitive behavior therapy and mindfulness based cognitive therapy in mediator variables of generalized anxiety disorder مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی و درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر متغیرهای میانجی اختلال اضطراب فراگیر 49 66 62605 10.22059/japr.2017.62605 FA فرشته مومنی استادیار گروه روانشناسی بالینی.دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی شهریار شهیدی دانشیار گروه روانشناسی بالینی. دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی. دانشگاه شهید بهشتی 0000-0003-2269-7462 فرشته موتابی استادیار گروه روانشناسی بالینی. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه شهید بهشتی 0000-0001-7241-6353 محمود حیدری دانشیار گروه روانشناسی بالینی. دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی. دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2016 04 14 The aim of the present study was to compare the effectiveness of Cognitive-Behavior (CBT) therapy (Borkovec model) and mindfulness based cognitive therapy (MBCT) in mediator variables of generalized anxiety disorder. A Semi experimental design using pre and post-test and a four months follow up was conducted. The statistical population comprised of women with generalized anxiety disorder in Tehran. Participants’ selection was based on availability and they were randomly assigned into two groups. In this research, the following measurement tools were used: Generalized Anxiety Disorder Scale (GAD-7), Cognitive Avoidance Scale (CAQ), Problem Solving Inventory (PSI), Dysregulation of Emotion Scale (DERS), Mindfulness Attention Awareness Scale (MAAS) and Self-Compassion Scale (SCS). Participants completed the tools in pre&post test and 4 months follow up. Data were analyzed via repeated measure analysis of variance. Results showed that CBT was effective in reducing cognitive avoidance, improving problem solving and emotion regulation in post-test and follow up compared to MBCT. MBCT was significantly effective in improving mindfulness attention awareness and self-compassion. It is inferred from the results that the effectiveness of the two treatments in mediator variables is different. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان شناختی- رفتاری (الگوی بورکوک) و درمان شناختی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر متغیرهای میانجی اختلال اضطراب فراگیر بود. این پژوهش به صورت شبه آزمایشی انجام شده و دارای گروه گواه همراه با گمارش تصادفی، پیش­آزمون- پس­آزمون و پی­گیری 4 ماهه بوده است. جامعه پژوهش کلیه زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر شهر تهران بود. روش نمونه­گیری به صورت در دسترس و تخصیص شرکت کنندگان در دو گروه به صورت تصادفی بوده است. در این پژوهش از مقیاس 7 سوالی اختلال اضطراب فراگیر، تنظیم هیجانی، پرسشنامه اجتناب شناختی، حل مسئله، مقیاس آگاهی از توجه ذهن­آگاهانه و خودشفقت­ورزی استفاده شد. شرکت­کنندگان در مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پی­گیری 4 ماهه مقیاس­ها را تکمیل نمودند. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از روش تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که درمان شناختی رفتاری در مقایسه با درمان شناختی مبتنی بر ذهن‌آگاهی اثربخشی بیشتری در کاهش اجتناب شناختی، بهبود تنظیم هیجانی و حل مسئله داشته، و این در حالی است که اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهن­آگاهی بر افزایش توجه ذهن­آگاهانه و خودشفقت­ورزی بیشتر بوده است. بنابراین، از نتایج پژوهش فوق استنباط می­شود که هر کدام از دو روش، اثربخشی متفاوتی در خصوص متغیرهای میانجی این اختلال دارند. https://japr.ut.ac.ir/article_62605_9286323c820f3b6a42ba23c4b90fe618.pdf