دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 8 2 2017 08 23 Language as an Explanatory Factor for Theory of Mind in Children with Autism Spectrum Disorder قابلیت تبیین زبان در نظریه ذهن کودکان با اختلال طیف اتیسم 69 77 63708 10.22059/japr.2017.63708 FA کیانا تقی خان کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران سعید حسن زاده دانشیار گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی 0000-0001-9986-0120 سهیلا خداوردیان استادیار دانشگاه آزاد اسلامی Journal Article 2017 11 01 Theory of mind is the ability to attribute mental states—belief, intent, desire, pretending, knowledge, etc.—to oneself and others and to understand that others have mental states that are different from one's own and also reality. Regarding the considerable impairment of communication abilities in children with autism, the present study addresses the relationship between Theory of Mind and language, as well as those components of language that explain the abilities involved in ToM, in these children. The subjects comprised 110 children with autism, aged 4 to 16, who were evaluated using the Persian version of The Test of Language Development (Hassanzadeh & Minaei, 2002) and False Belief Tasks (Wimmer& Perner, 1983). The results of analysis of  data revealed significant impact of subtests of grammatical understanding, picture vocabulary and oral vocabulary on the Theory of Mind in autistic children. توانایی نسبت دادن ادراکات ذهنی ­ای همچون باور، نیت، میل، وانمود کردن، دانش و از این قبیل به خود و دیگران و فهم این موضوع که ادراکات ذهنی‌ دیگران می­ تواند با  ادراکات ما و حتی با واقعیت متفاوت باشد، نظریه ذهن نامیده می‌شود. با توجه به ناتوانی شدید کودکان اتیستیک در رشد مهارت‌های ارتباطی، پژوهش حاضر با هدف بررسی این فرضیه مطرح شد که آیا بین نظریه ذهن و زبان در این کودکان ارتباطی وجود دارد و اگر چنین ارتباطی وجود دارد، کدام یک از مؤلفه‌های زبانی قابلیت تبیین توانمندی در نظریه ذهن را دارند. به این منظور، 110 کودک اتیستیک 4 الی 16 ساله با استفاده از نسخه فارسی آزمون رشد زبان (حسن­ زاده و مینایی، 1380) و تکالیف باور کاذب (ویمر و ورنر، 1983) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج به‌دست ‌آمده  نشان دادند که بین توانمندی در درک دستوری، واژگان تصویری و واژگان شفاهی با توانایی در نظریه ذهن ارتباط وجود دارد. https://japr.ut.ac.ir/article_63708_9147d9126ccf1b3261a9014b9ce98c81.pdf