دانشگاه تهران-دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی- موسسه روانشناسی و علوم تربیتی فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 8 4 2018 02 20 Relationship between compromise and creativity of children with the popularity of parents رابطه سازش یافتگی و خلاقیت فرزندان با محبوبیت والدین 69 87 65667 10.22059/japr.2018.65667 FA سمیه عابدینی مزرعه دانشگاه آزاد اسلامی واحدتهران مرکزی غلامعلی افروز استاد گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی ، دانشگاه تهران آنیتا باغداساریانس عضو هیات علمی دانشگاه آزاد تهران مرکزی پریسا تجلی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی Journal Article 2017 04 10 The purpose of this study was to investigate the relationship between compromise and creativity of children with the popularity of parents. The research method was correlation type. The statistical population was consisted of all students in the fifth and sixth grade of Tehran's 4th district in the academic year 1394-95, and in a sample of 100 individuals and by access available method, executed. To measure the variables, three standard questionnaire of parents' popularity by Afrooz (2012); Social Adaptation of California; and Abedi's creativity (1984) have been used. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics using SPSS software. In the description level the measures of central tendency and dispersion of different charts was used and to evaluate hypotheses of study regression analysis and its assumptions have been used. The findings suggest that.1) Parents' popularity is able to predict the overall score of social adaptation and components of social skills, family relationships, and social relationships, but has not had a meaningful relationship with the components of social templates, antisocial interests, and school relationships.2) Parents' popularity is able to predict the total score of creativity and its quadruple components (fluidity,expansion, innovation, flexibility). The result is that by promoting and reinforcement of parents' popularity socialization and creativity can be promoted. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سازش یافتگی و خلاقیت فرزندان با محبوبیت والدین انجام شده است. روش تحقیق همبستگی بوده است. جامعه آماری شامل کلیه دانش­آموزان پایه پنجم و ششم منطقه 4 شهر تهران در سال تحصیلی 95-1394 بوده و نمونه­ای به حجم 100 نفر و به روش نمونه-گیری در دسترس انتخاب شدند. برای سنجش متغیرها از سه پرسشنامه محبوبیت والدین افروز (1391)؛ سازش یافتگی اجتماعی کالیفرنیا (1953) و خلاقیت عابدی (1363) استفاده شده است. داده­ها با استفاده از نرم افزار SPSS در دوسطح توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. در سطح توصیفی از شاخص­های گرایش مرکزی، پراکندگی و جهت بررسی فرضیه‌های پژوهش نیز از تحلیل رگرسیون استفاده شده است. یافته‌ها حاکی از آن بود که: 1) محبوبیت والدین قادر به پیش­بینی نمره کل سازش یافتگی اجتماعی و مولفه­های مهارت­های اجتماعی، روابط خانوادگی و روابط اجتماعی بوده است، ولی با مولفه­های قالب­های اجتماعی، علایق ضداجتماعی و روابط مدرسه ای، رابطه معناداری نداشته است. 2) محبوبیت والدین قادر به پیش­بینی نمره کل خلاقیت و مولفه‌های چهارگانه آن (سیالی، بسط، ابتکار، انعطاف پذیری) می­باشد. نتیجه اینکه با تقویت و ارتقای محبوبیت والدین می­توان سازش یافتگی اجتماعی و خلاقیت را ارتقاء بخشید.