دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 9 1 2018 05 22 Comparison of the Personality Dimensions in Male Cigarette Smokers and non-smokers مقایسه سرشت و منش در مردان سیگاری و غیر سیگاری 59 71 66788 10.22059/japr.2018.66788 FA سعید پورنقاش تهرانی دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران زهرا حسین زاده گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2018 02 12 The aim of this study was to compare temperament and character dimensions according to the Cloninger’s seven-factor model of personality in cigarette smokers and non-smokers. The research was causal-comparative and statistical population consisted of male college students of Tehran University, from which two-hundred persons were selected purpose. The research tools were Nicotine Dependence Syndrome Scale (NDSS; Shiffman et al, 2004) and the short form of Temperament and Character Inventory (TCI-56)(1994). The data were analyzed using Multivariate analysis of variance (MANOVA) and logistic regression by means of version 22 of SPSS.  The results showed the significant difference between two groups in only two factors of temperament and character of subjects: Novelty-Seeking (NS) and Self-Directedness (SD) (p<0/001). In other words, non-smokers earned more scores in novelty-seeking and smokers earned more scores in directedness.  Further studies are required to confirm these results on larger sample including both genders. هدف پژوهش حاضر مقایسه ویژگی‌های سرشت و منش در دو گروه سیگاری و غیر سیگاری بر اساس ابعاد هفتگانه شخصیت در مدل روانی ـ زیستی کلونینجر است. طرح پژوهش علی ـ مقایسه‌ای، و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان پسر دانشگاه تهران است که از میان آن‌ها تعداد ۲۰۰ نفر به­صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای سنجش شامل مقیاس نشانگان وابستگی به نیکوتین (NDSS؛ شیفمن، ۲۰۰۴) و سیاهه سرشت و منش کلونینجر (TCI-56) (1994) است. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) و رگرسیون لجستیک و با کمک نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل گردید. نتایج نشان داد که دو گروه تنها در دو مؤلفه نوجویی و خودهدایت‌مندی با یکدیگر تفاوت معناداری دارند. سیگاری‌ها در مؤلفه نوجویی و خودهدایت‌مندی نمره پایین‌تری در مقایسه با گروه غیرسیگاری کسب کردند. لذا می‌توان نتیجه گرفت که دو مؤلفه نوجویی و خودهدایت‌مندی شانس تعلق به وابستگی به سیگار یا عدم وابستگی را پیش‌بینی می‌کنند (001/0p<)؛ به­طوری‌که افزایش نمره نوجویی با شانس عدم وابستگی و افزایش نمره خودهدایتمندی با کاهش احتمال وابستگی به سیگار همبسته است. https://japr.ut.ac.ir/article_66788_aff65c90f64ab5132b79e03c5bf69603.pdf