دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 9 4 2019 02 20 The Effect of Induction of Emotions on Risky Decisions and Behavioral Inhibition تاثیر القای هیجانات بر تصمیم‌گیری پرخطر و بازداری رفتاری 57 70 70400 10.22059/japr.2019.70400 FA حسین زارع دانشیار گروه روان شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران زهره عزیزی دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2018 04 21 <span>In the present study, the effect of emotions on risky decision making and behavioral inhibition was investigated. The method of study was experimental. The research sample consisted of 60 male students with different educational degrees in Tehran University who were randomly assigned into two experimental groups and one control group (20 students in each group). In order to assess the risky decision-making and behavioral inhibition, two computerized tests, Balloon Analogue Risk Task (BART) and Go/No-Go Task were used. Positive and negative emotions were induced via an emotion induction procedure into two experimental groups. The results of multivariate analysis of variance (MANOVA) showed that different levels of independent variable including positive, negative and lack of emotion induction had a significant difference in both risky decision making and behavioral inhibition (p< 0.05). Generally, the results of the study showed that induction of positive emotions compared to negative emotions and the control group, significantly increases the risky decisions rate and reduces behavioral inhibition</span> <span lang="FA" dir="RTL">در مطالعه پیش رو، تاثیر هیجانات بر تصمیم‌ گیری پرخطر و بازداری رفتاری مورد بررسی قرار گرفت. روش این مطالعه از نوع آزمایشی بود. نمونه پژوهش شامل 60 نفر از دانشجویان مرد مقاطع مختلف تحصیلی دانشگاه تهران بود که به ‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه 20 نفر) جای­گذاری شدند. به ‌منظور سنجش وضعیت افراد از منظر تصمیم‌ گیری پرخطر و بازداری رفتاری، از دو آزمون کامپیوتری خطرپذیری بادکنکی بارت و برو نرو استفاده شد. سپس با استفاده از پروتکل القای هیجانات، در دو گروه آزمایش، هیجانات مثبت و منفی القاء شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره </span><br /> <span>MANOVA</span><br /> <span lang="FA" dir="RTL">نشان می ‌دهد که سطوح مختلف متغیر مستقل شامل القای هیجان مثبت، منفی و عدم القاء هیجان، هم در رابطه با تصمیم ‌گیری پرخطر و هم در رابطه با بازداری رفتاری از نظر آماری تفاوت معنی ‌دار داشتند (05/0 </span><span>p<</span><span lang="FA" dir="RTL">). به ‌طورکلی، نتایج این مطالعه نشان داد که القای هیجانات مثبت در مقایسه با هیجانات منفی و گروه گواه، به ‌طور معنی‌داری نرخ تصمیم ‌گیری پرخطر را افزایش داده، و بازداری رفتاری را کاهش می ‌دهد.</span> https://japr.ut.ac.ir/article_70400_57f9f827703ddd27d20e386903ce8726.pdf