دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 10 3 2019 11 22 The Brain's Default Mode Network: A Review on History, Anatomy and Functions شبکه حالت پیش‌فرض مغز: مروری بر تاریخچه، ساختار تشریحی و کارکردها 47 65 73282 10.22059/japr.2019.270470.643079 FA رضا رستمی استاد گروه روان‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-9318-108X زینب خجوی دانشجوی دکتری روان‌شناسی سلامت، دانشگاه تهران، تهران، ایران عبدالرحمن رستمیان استاد گروه روماتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران غلامعلی حسین زاده دهکردی استاد گروه مهندسی برق، دانشگاه تهران، تهران، ایران نیما قربانی استاد گروه روان‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-2763-5498 حجت الله فراهانی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0002-9799-7008 Journal Article 2018 12 02 The Default Mode Network (DMN) is one of the large-scale networks of the brain that is anatomically defined well. This network that is active during rest state, is associated with stimulus-independent thought, self-reflection and autobiographical memory retrieval. The regions of DMN include medial prefrontal cortex (mPFC), posterior cingulate cortex (PCC), inferior parietal lobule (IPL), lateral temporal cortex (LTC) and hippocampal formation (HF). This network consists of two subsystems: the medial temporal lobe subsystem, which provides data from previous experiences and the medial prefrontal subsystem, which uses this information during the construction of self-relevant and stimulus-independent thoughts. Studies have shown that DMN have neuroplasticity in front of kinds of experiences and its function is impaired in some of the diseases and disorders such as schizophrenia, depression, autism spectrum, and Alzheimer. Also, this network is effective in biological and psychological treatments. In this article, after reviewing the history and anatomy of the DMN, the focus will be on DMN’s functions, its normal changes in development, and its changes in a variety of diseases and disorders. Finally, to the clinical application of these findings will be discussed شبکه حالت پیش‌فرض مغز (DMN) یکی از سیستم‌های مغزی در مقیاس بزرگ است که از نظر تشریحی به‌خوبی تعریف شده است. این شبکه که در حالت استراحت فعالیت بیشتری نشان می‌دهد، با پردازش افکار مستقل از محرک، افکار خودارجاعی و یادآوری خاطرات زندگی‌نامه‌ای مرتبط است. نواحی اصلی شبکه DMN شامل قشر پیش‌پیشانی میانی (mPFC)، قشر سینگولیت خلفی (PCC)، قشر آهیانه‌ای پایینی (IPL)، قشر گیجگاهی جانبی (LTC) و ساختار هیپوکامپال (HF) هستند. این شبکه از دو زیرسیستم تشکیل شده است: زیرسیستم لوب گیجگاهی میانی که داده‌هایی از تجارب قبلی فرد در اختیار می‌گذارد و زیرسیستم پیش‌پیشانی میانی که از این اطلاعات برای ایجاد افکار مستقل از محرک و مربوط به خود استفاده می­کند. مطالعات نشان می‌دهند که شبکه حالت پیش‌فرض در مقابل تجارب مختلف انعطاف­پذیری دارد و کارکرد آن در بعضی از بیماری­ها و اختلالات همچون اسکیزوفرنی، افسردگی، طیف اُتیسم و آلزایمر تغییر کرده است. از‌سوی‌دیگر، این شبکه به درمان‌های زیستی و روان‌شناختی پاسخ می‌دهد. در این مقاله پس از مروری بر تاریخچه و ساختار تشریحی شبکه حالت پیش‌فرض مغز، به کارکردها، تغییرات بهنجار طی تحول و تغییرات آن در انواع بیماری‌ها و اختلالات می‌پردازیم و در نهایت، مروری بر کاربردهای بالینی این یافته‌ها در زمینه درمان خواهیم داشت.  https://japr.ut.ac.ir/article_73282_198493fe68d189127c9f5a4eb5fdd17f.pdf