دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 11 3 2020 11 21 The Effects of Self-esteem, Self-objectification, and Appearance Schemas on Clothing Choice Style: Examining the Structural Model بررسی مدل ساختاری تأثیر عزت‌نفس، خودشئ‌انگاری، و طرحواره‌های ظاهر بر سبک انتخاب لباس 169 178 78327 10.22059/japr.2020.293807.643396 FA زهره علاءالدینی استادیار گروه رواننشاسی، مؤسسه آموزش عالی المهدی مهر اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-7471-2743 سودابه حسن نژاد استادیار گروه هنر، مؤسسه آموزش عالی المهدی مهر اصفهان،اصفهان، ایران Journal Article 2019 12 15 The purpose of this study was to examine the structural model of the effects of self-esteem and appearance schemas on clothing choice style. The study was an applied and predictive research. The population included all students studying at Sepahanshahr universities in 2019-2020 academic year, from which 192 female students were selected using the convenient sampling method. The scales for assessment used in the study were Functions of Clothing (FC), Self-Esteem (SE), Appearance Schemas Inventory (ASI), Self-Objectification Beliefs, and Behaviors Scale (SOBBS), in addition to the demographic questionnaire. The results showed that self-esteem and appearance schemas affected clothing functions including “individuality”, “security”, and “mode” positively, and “camouflage” negatively. Self-esteem had the greatest impact on the function of "mode" and also predicted self-objectification ("body as self") negatively. Self-objectification ("the body as self") also indirectly (with the mediating role of the "self-evaluation schema") predicted all the functions of clothing (i.e., individuality, security, and mode) positively except for camouflage which was predicted negatively. Self-objectification ("body as self") and appearance schemas (self-evaluation) seem to play a mediating role in the relationship between self-esteem and functions of clothing. It is concluded that self-esteem and various aspects of body image (self-objectification and appearance schemas) influence the clothing choice style. هدف از پژوهش حاضر، بررسی مدل ساختاری تأثیر عزت‌نفس، خودشئ‌انگاری و طرحواره‌های ظاهر  بر سبک انتخاب لباس بود. روش پژوهش، کاربردی و از نوع پژوهش­های پیش‌بین بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مشغول‌به‌تحصیل در دانشگاه‌های سپاهان شهر اصفهان در سال تحصیلی 99-1398 بود. از بین این افراد 192 دانشجوی دختر به‌طور در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های کارکردهای لباس پوشیدن (FC)، عزت‌نفس (SE)، طرحواره های مربوط به ظاهر (ASI)، مقیاس باورها و رفتارهای خودشئ‌انگاری (SOBBS) و پرسشنامه اطلاعات زمینه‌ای پاسخ دادند. نتایج معادلات ساختاری نشان دادکه عزت‌نفس و طرحواره­های ظاهر (خودارزیابی)، می‌توانند کارکردهای لباس پوشیدن را تحت‌تأثیر قرار دهند، به‌طوری که فردیت، امنیت و «مد بودن» را به‌صورت مثبت و استتار را به‌صورت منفی پیش‌بینی می‌کنند. عزت‌نفس بیشترین تأثیر را بر کارکرد «مد بودن» دارد، همچنین می­تواند خودشئ­انگاری (بدن به‌عنوان به خود) را به‌صورت منفی پیش‌بینی کند. خودشئ­انگاری (بدن به‌‌عنوان به خود) نیز، می­تواند به‌طور غیرمستقیم (با نقش واسطه‌ای«طرحواره خودارزیابی») همه کارکردهای لباس پوشیدن را پیش‌بینی کند. به‌طوری که فردیت، امنیت و «مد بودن» را به‌صورت مثبت و استتار را به‌صورت منفی پیش­بینی می­کند. خودشئ‌انگاری (بدن به‌عنوان به خود) و طرحواره­های ظاهر (خودارزیابی) در رابطه بین عزت‌نفس و کارکردهای لباس پوشیدن نقش واسطه‌ای دارند. https://japr.ut.ac.ir/article_78327_078d2a1275f0d53cda67d165440aeb50.pdf