دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 11 3 2020 11 21 The Role of Mindfulness and Psychological Well-being in Predicting Self-Regulated Learning in University Students تعیین سهم ذهن آگاهی و بهزیستی روانی در پیش‌بینی یادگیری خودتنظیم شده در دانشجویان 83 92 78328 10.22059/japr.2020.294988.643409 FA مریم سرشار کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران فرحناز کیان ارثی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2019 12 31 The purpose of this study was to investigate the role of mindfulness and psychological wellbeing in predicting self-regulated learning. This study was an applied research using descriptive, cross-sectional, and regression methods of analysis. The statistical population of the study included all students of Islamic Azad University of Science and Research during the second semester of 2015-2016 academic year. The proper size of the sample was determined using the Cochran formula, and it was 384. The participants were selected using the cluster sampling method. Following the removal of invalid answers, 302 cases (200 male participants, and 102 female participants) remained to be analyzed. The scales used in the study were Ryff Psychological Well-being Questionnaire (PWB), Baer Mindfulness Questionnaire (FFMQ), and Pintrich Self-Regulated Learning Strategies Questionnaire (MSLQ). Findings indicated that there was a significant positive relationship between mindfulness and psychological well-being with self-regulated learning (p < 0.01). The results of analysis also showed that the components of lack of reaction to internal experience, positive relationships with others, and personal growth were able to predict self-regulated learning (p <0.05). Based on the findings, it can be concluded that improvement in mindfulness and psychological well-being can positively affects self-regulated learning in students. هدف از پژوهش حاضر، تعیین سهم ذهن آگاهی و بهزیستی روانی در پیش‌بینی یادگیری خود تنظیم شده بود. این مطالعه برحسب هدف کاربردی بود که به روش توصیفی صورت گرفت و روش گردآوری داده ها میدانی بود. جامعه آماری مطالعه شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات تهران در نیمسال دوم سال 95-1394 بود. حجم نمونه براساس فرمول کوکران 384 نفر تعیین شد. شرکت کنندگان  به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. بعد از حذف پرسشنامه های نامعتبر 302 نفر برای آنالیز باقی ماندند که تعداد 200 نفر پسر (22/66 درصد) و 102 نفر دختر (78/33 درصد) بودند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه های بهزیستی روان‌شناختی ریف  (RPWB)؛ ذهن آگاهی بائر ((FFMQ-39 و راهبردهای یادگیری خودتنظیم‌شده(MSLQ)  بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌های گردآوری ‌شده با روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون در نرم افزار 16-SPSS انجام پذیرفت. یافته‌ها حاکی از این بود که بین ذهن آگاهی و بهزیستی روان‌شناختی با یادگیری خودتنظیم‌شده رابطه مثبت معنادار وجود داشت (01/0>p). نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد مؤلفه‌های عدم واکنش به تجربه درونی، ارتباط مثبت با دیگران و رشد شخصی قادر به پیش‌بینی یادگیری خودتنظیم‌شده هستند (05/0>p). براساس یافته‌های به‌دست‌ آمده می‌توان نتیجه گرفت که ذهن آگاهی و بهزیستی روان‌شناختی در پیش‌بینی یادگیری خودتنظیم‌شده نقش مثبت دارند؛ بنابراین می‌توان گفت تقویت این متغیرها می‌تواند در افزایش توانایی یادگیری خودتنظیم‌شده دانشجویان اثربخش باشد. https://japr.ut.ac.ir/article_78328_6660409ffd30a4fa6c02ec21225b8095.pdf