دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 11 4 2021 02 19 The Mediating Role of Thinking Styles in the Relationship between Intelligence and Creativity نقش میانجی‌گری سبک‌های تفکر در رابطه هوش و خلاقیت 227 243 79468 10.22059/japr.2021.295897.643418 FA مهتاب سادات حسینی کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب، تهران، ایران مرضیه حاجی زادگان دکتری روان‌شناسی ، دانشگاه پیام نور و کارشناس آزمایشگاه دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران زهرا طاهری فر استادیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2020 01 14 The purpose of this study was to investigate the mediating role of thinking styles in the relationship between intelligence and creativity in 12-to-16-year-old male and female students using descriptive-correlational and multiple regression analyses. The statistical population included all male and female students aged 12-16 years old in the 12th district of Tehran during the second semester of 1396-97. At the end of sampling process, 200 students were selected. The measurement tools were Wechsler Intelligence Scale for Children, Fourth Edition (WISC-IV), Torrance Tests of Creative Thinking (TTCT), and Thinking Styles Inventory (TSI).  Data analysis was performed using Multiple Regression. 21-SPSS software were used for data analysis. The results showed the positive effect of intelligence in predicting creativity (0.142), and the negative role of legislative thinking (-0.145) and judgment (-0.165). According to the results, there was no mediating role for legislative and judiciary thinking; however, executive thinking mediated the relationship between intelligence and creativity (0.165). هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی<strong>‌</strong>گری سبک‌های تفکر در رابطه هوش و خلاقیت در دانش‌آموزان دختر و پسر 12 تا 16 ساله بود. این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر نوع پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمام دانش‌آموزان دختر و پسر 16-12 ساله منطقه 12 شهر تهران در نیمسال دوم تحصیلی 97-1396 بود. تعداد 200 دانش‌آموز (100 دختر و 100 پسر) با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار سنجش شامل آزمون<strong>‌</strong>های هوش وکسلر کودکان فرم 4 (WISC-IV)، تفکر خلاق تورنس فرم تصویری ب (TTCT) و پرسشنامه سبک تفکر نوع اول استرنبرگ فرم کوتاه (TSI) بود. جهت تجزیه<strong>‌</strong>و<strong>‌</strong>تحلیل داده‌های پژوهش از روش رگرسیون چندگانه در نرم<strong>‌</strong>افزار 21-SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد نقش متغیر هوش در پیش­بینی خلاقیت (142/0) مثبت و نقش تفکر قانون<strong>‌</strong>گذارانه (145/0-) و قضاوت‌گر (165/0-) در پیش­بینی خلاقیت منفی بود. همچنین هیچ تأثیر غیر­مستقیم برای متغیر هوش با خلاقیت که نشان از اثر واسطه­ای تفکر قانون<strong>‌</strong>گذارانه و قضاوت‌گر بود نیز دیده نمی­شد؛ اما نقش تفکر اجرایی در پیش­بینی خلاقیت (165/0) مثبت بود و همچنین تأثیر غیرمستقیم برای متغیر هوش با خلاقیت که نشان از اثر واسطه­ای تفکر اجرایی بود نیز دیده می­‌شد. https://japr.ut.ac.ir/article_79468_af6f9698d8722216ae96e14a0caffa9c.pdf