دانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Career Doubt in University Students: The Role of Education, Career Aspirations and Coping Skillsتردید مسیر شغلی در دانشجویان: نقش آرزوهای تحصیلی-شغلی و مهارتهای مقابله1168433110.22059/japr.2021.314209.643702FAفاطمهسمیعیاستادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانمرضیهجلالیدانشجوی دکتری مشاوره دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانسهیلاباباییکارشناس ارشد مشاوره شغلی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20201124The aim of the present study is to investigate the effects of coping skills and career aspirations on career doubts among undergraduate students at Isfahan University. The design of this study, which is a basic research, is descriptive and correlational. The statistical population includes all BA students of Isfahan University in the academic year 2018–2019. The sample group consists of 248 students (154 females and 94 males) that was selected using stratified random sampling proportional to the sample size. The data collection instruments includes Career Doubt Questionnaire (CDQ), Academic and Career Aspirations Questionnaire (ACAQ), and Coping Inventory (CI). Data were analyzed using Pearson's correlation coefficient and multivariate regression analysis in SPSS-23 software. The results indicate that there is a significant negative relationship between task-oriented coping skills, educational and career aspirations, and career doubts. There is also a significant positive relationship between disengagement orientation coping skills and career doubts. Besides, disengagement coping skills predicted 34% of the variance in career doubts in the first step and 36% in the second step along with academic career aspirations. Thus, it can be concluded that the use of coping skills other than engagement increases students' career doubts.Moreover, academic career desires along with disengagement-oriented coping strategies play a role in career doubts.هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی نقش آرزوهای تحصیلی-شغلی و مهارتهای مقابلهای در ایجاد تردید مسیر شغلی در میان دانشجویان دانشگاه اصفهان است. طرح این تحقیق که یک پژوهش بنیادی بهشمار میآید، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش حاضر را دانشجویان دانشگاه اصفهان در مقطع کارشناسی در سال 1398-1397 تشکیل میدهند. گروه نمونه به تعداد 248 نفر (154 زن و 94 مرد) با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای متناسب با حجم انتخاب شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات، شامل سه پرسشنامۀ تردید شغلی (CDQ)، آرزوهای تحصیلی-شغلی (ACAQ) و مهارتهای مقابلهای (CI) بود. دادهها بهکمک روش ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیری در نرمافزار SPSS نسخۀ 23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان میدهد مهارت مقابلهای وظیفهگرا و آرزوهای تحصیلی-شغلی با تردید مسیر شغلی رابطهای منفی و معنادار دارند. همچنین مهارت مقابلهای اجتنابی با تردید مسیر شغلی رابطهای مثبت و معنادار دارد. علاوهبراین، مهارت مقابلهای اجتنابی در گام اول، 34 درصد و سپس همراه با آرزوهای تحصیلی و شغلی در گام دوم، 36 درصد از واریانس تردید مسیر شغلی را پیشبینی کردند؛ بنابراین میتوان نتیجه گرفت استفاده از مهارت مقابلهای اجتنابی، تردید مسیر شغلی دانشجویان را افزایش میدهد. همچنین داشتن آرزوهای تحصیلی و شغلی در کنار مهارت مقابلهای اجتنابی در تردید مسیر شغلی آنها نقش دارد.<br /> https://japr.ut.ac.ir/article_84331_705811a07e68c7a2f008ba020d916dee.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Investigating the relationships between Psychological Factors (Personality Traits, Depression and Emotional Support) with Episodic and Semantic Memory in Old Age; the Mediating Role of Executive Functionsبررسی رابطۀ عوامل روانشناختی (افسردگی، ویژگیهای شخصیتی، حمایت عاطفی) با عملکرد حافظۀ رویدادی و معنایی در سالمندی: نقش واسطهای کارکردهای اجرایی17368433310.22059/japr.2021.315408.643718FAعطیه ساداتمتقی قمصریدانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانجوادحاتمیدانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانهادیبهرامی احساناستاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانمسعودلواسانیدانشیار گروه مشاوره و روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20201216The aim of this study is to investigate the relationship of psychological factors (personality traits, depression, and emotional support) with episodic and semantic memory (word fluency), with a mediating role of executive functions in adults aged 50 years and older. This research is fundamental in terms of its objectives. The research method is correlational and structural equations. The study population is all adults aged 50 years and older living in Tehran. From this population, a sample of 435 people (299 women, 134 men and 2 people of unknown gender) was conveniently selected from September 2014 to March 2016. The NEO-FFI Personality Questionnaire (short form), Depression subscale of the Depression, Anxiety and Stress Scale-21 (DASS-21) short version, episodic memory, word fluency, Stroop color word test, Corsi blocks, and reverse digit span test were used to measure the variables. Pearson correlation, bootstrap test, and structural equation modeling (SEM) methods were used to analyze the data. Data were analyzed using SPSS-16 and Mplus-8 software. Pearson correlation test results showed the relationship of personality traits of neuroticism and openness, emotional support, working memory and inhibition loss with episodic memory and word fluency. SEM results also showed that the modified model fit the sample data well. In this model, neuroticism and openness, emotional support, and inhibition loss predicted episodic memory and word fluency with mediation of working memory: This model may facilitate the explanation of episodic memory and word fluency function in the elderly.هدف مطالعۀ بنیادی حاضر بررسی رابطۀ عوامل روانشناختی (ویژگیهای شخصیتی، افسردگی و حمایت عاطفی) با عملکرد حافظۀ رویدادی و معنایی و بررسی نقش واسطهای کارکردهای اجرایی در بزرگسالان 50 سال به بالا است. روش تحقیق همبستگی و از نوع معادلات ساختاری است. جامعۀ پژوهش مدنظر بزرگسالان 50 ساله و بالاتر ساکن تهران هستند. از این جامعه نمونهای به حجم 435 نفر (299 خانم، 134 آقا و 2 نفر با جنسیت نامعلوم) به روش نمونهگیری دردسترس در فاصلۀ زمانی مهر 93 تا اسفند 94 انتخاب شدند. بهمنظور اندازهگیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامۀ شخصیتی NEO-FFI (فرم کوتاه)، زیرمقیاس افسردگی پرسشنامۀ افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21)، آزمونهای حافظۀ رویدادی (EM)، سیالی واژگان (WF)، رنگ- واژۀ استروپ (SCWT)، بلوکهای کرسی (CBT) و فراخنای ارقام روبهعقب (BDS) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش آماری همبستگی پیرسون، آزمون بوتاسترپ و مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد. دادهها نیز با استفاده از نرمافزار SPSS نسخۀ 16 و Mplus نسخۀ 8 تحلیل شدند. نتایج آزمون همبستگی پیرسون ارتباط بین ویژگیهای شخصیتی روانرنجورخویی و گشودگی، حمایت عاطفی، حافظه فعال و فقدان بازداری با حافظۀ رویدادی و سیالی واژگان را نشان میدهد. براساس نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نیز مدل اصلاحشده با دادههای نمونه برازش مناسب دارد. در این مدل، ویژگیهای شخصیتی روانرنجورخویی و گشودگی، حمایت عاطفی و فقدان بازداری با میانجیگری حافظۀ فعال، حافظۀ رویدادی و سیالی واژگان پیشبینی شده است. این مدل میتواند تبیین عملکرد حافظۀ رویدادی و معنایی را در سالمندان تسهیل کند.https://japr.ut.ac.ir/article_84333_29ae154394bed9abf4593ef0c6a1eacf.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Study of the Role of Family Factors in the Return Anxiety of Female Students Living in a Dormitoryمطالعۀ نقش عوامل خانوادگی در اضطراب بازگشت به خانۀ دانشجویان دختر ساکن خوابگاه37578433510.22059/japr.2021.316610.643724FAآسیهشریعتمداراستادیار، گروه آموزشی مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامهطباطبایی، تهران، ایران.فرینازعمادیکارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانآتوساکلانتر هرمزیدانشیار، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانJournal Article20210104The purpose of this study is to determine the effective familial factors in the anxiety of going home of female college students living in dormitories. In order to understand the familial factors, the study was qualitative and used a phenomenological approach. The statistical population of the study consists of single female students living in a dormitory who were pursuing a master's degree at Allameh Tabatabaei University in Tehran Province and graduated at the end of the academic year 2017-2018. Among these female students, 10 samples were selected by purposive sampling method, snowball sampling method and their perceptions of effective factors related to family in anxiety of going home were investigated through semi-structured interviews. The results were examined. The seven-step method was used to analyze the results. Data analysis resulted in the identification of 24 primary concepts that were classified into 12 subthemes. From the reclassification of these themes, 4 major themes or topics emerged such as dysfunctional family communication style, confused family boundaries, and lack of effective decision making. Inefficient parenting styles were identified and the research results were classified and tabulated. The results show that ineffective parenting styles in each of the areas of communication style, family boundaries, decision making, and kindness styles lead to anxiety about going home among female dormitory students. Therefore, by informing families, especially in the context of family education in public media and children's schools, it is possible to increase the likelihood of female college students going home and lay the foundation for the stability of the family institution.هدف پژوهش حاضر، شناسایی عوامل مؤثر خانوادگی در اضطراب بازگشت به خانۀ دانشجویان دختر ساکن خوابگاه است. این پژوهش بنیادی است و بهمنظور درک عوامل خانوادگی، به روش کیفی و با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی انجام شده است. جامعۀ آماری پژوهش را دانشجویان دختر خوابگاهی مجرد تشکیل دادند که در حال تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبایی استان تهران بودند و تا پایان سال تحصیلی 1397-1396 فارغالتحصیل شدند. از میان این دانشجویان دختر، 10 نمونه به روش نمونهگیری مبتنی بر هدف، از نوع نمونهگیری گلولهبرفی انتخاب شدند و ادراکات آنها از عوامل مؤثر مربوط به خانواده در اضطراب بازگشت به خانه از طریق مصاحبۀ نیمه ساختاریافته بررسی شد. بهمنظور تحلیل یافتهها از روش هفتمرحلهای کلایزی استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها به شناسایی 24 مفهوم اولیه منجر شد که در 12 مضمون فرعی طبقهبندی شدند. از طبقهبندی مجدد این مضامین، چهار تم یا مضمون اصلی سبک ارتباطی ناکارآمد در خانواده، مرزهای مغشوش خانوادگی، فقدان تصمیمگیری کارآمد و سبکهای فرزندپروری ناکارآمد بهدست آمد. یافتههای پژوهش نیز بهصورت جدولهایی طبقهبندی و ارائه شدند. نتایج نشان میدهد ناکارآمدی در هریک از حیطههای سبک ارتباطی، مرزهای خانوادگی، تصمیمگیری و سبکهای فرزندپروری به اضطراب بازگشت به خانۀ دانشجویان دختر خوابگاهی منجر میشود؛ بنابراین میتوان با آگاهیبخشی به خانوادهها، بهویژه در بافت آموزش خانواده در رسانههای عمومی و مدارس فرزندان، احتمال بازگشت دانشجویان دختر را به خانه افزایش داد و زمینۀ ثبات نهاد خانواده را فراهم کرد.https://japr.ut.ac.ir/article_84335_7ec4f119ab6e559a15731a8cdf76b76a.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Analysis of Factors Influencing Women's Perception of Fertility during COVID-19 Pandemicواکاوی عوامل مؤثر در ادراک زنان نسبت به فرزندآوری در دورۀ کووید-1959848432310.22059/japr.2021.316349.643720FAغلامعلیافروزاستاد ممتاز، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علومتربیتی، دانشگاه تهران، تهران ، ایرانسیده ثریاعلوی نژاددانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانمرتضیولاییکارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانمعصومهضابطی آرانیدانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانسمانهبوتیمازدانشجوی کارشناسی روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20201231The present study was conducted to investigate the factors affecting women's perception of fertility during the Covid-19 pandemic. The research method is qualitative and has a descriptive phenomenological approach. The statistical population of the study is 30-year-old mothers with one child and at least a bachelor's degree during the period from June 21, 2020 to November 5, 2020 in Tehran. 20 mothers were selected by purposive sampling according to the criterion type. The data of this study were analyzed based on the mothers' lived experiences and by conducting a semi-structured interview about the women's perceptions of fertility during the Covid-19 period. For the validity and formality of the interview questions, the professors of the Department of Psychology and experts in the field of qualitative research were consulted. Then all data were analyzed using Colaizzi's seven-step method and MAXODA version 12 software. The results of the present study are provided in 8 main themes, disease risks with 3 subthemes, stress with 6 subthemes, desire for pregnancy with 3 subthemes, economic conditions with 3 subthemes, psychological security with 4 subthemes, improvement of family relations with 8 subthemes, research and study with 2 subthemes, and foresight is obtained with 5 subthemes. As a result, due to the increasing public awareness of the importance of pregnancy, most women prefer to plan their pregnancy. Therefore, addressing the factors related to women's perception of fertility in the high-risk period of Covid-19 may lead to comprehensive maternal awareness and safe pregnancy.پژوهش حاضر، با هدف واکاوی عوامل مؤثر در ادراکات زنان به فرزندآوری در دورۀ کووید-19 به انجام رسید. روش پژوهش مطالعۀ حاضر کیفی است و با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شده است. جامعۀ آماری این پژوهش، مادران سیساله، دارای یک فرزند و حداقل تحصیلات کارشناسی است که در بازۀ زمانی 1 تیر 1399 تا 15 آبان 1399 در شهر تهران مطالعه شدند. نمونۀ پژوهش نیز 20 نفر از مادرانی است که به روش نمونهگیری هدفمند از نوع ملاکی انتخاب شدند. دادههای این پژوهش با تکیه بر تجارب زیستۀ مادران و با انجام مصاحبۀ نیمهساختاریافته دربارۀ ادراک زنان به فرزندآوری در دورۀ کووید-19 واکاوی شد. برای بررسی روایی صوری پرسشهای مصاحبه نیز با استادان گروه روانشناسی و صاحبنظران حوزۀ پژوهشهای کیفی مشورت صورت گرفت. سپس تمامی دادههای بهدستآمده با استفاده از روش هفتمرحلهای کلایزی و نرمافزار MAXODA نسخۀ 12 تجزیه و تحلیل شد. نتایج پژوهش حاضر در هشت بنمایۀ اصلی، خطرات ابتلا به بیماری با سه بنمایه، استرس با شش بنمایه، تمایل به بارداری با سه بنمایه، شرایط اقتصادی با سه بنمایه، امنیت روانی با چهار بنمایه، بهبود روابط خانواده با هشت بنمایه، تحقیق و مطالعه با دو بنمایه و آیندهنگری با پنج بنمایه بهدست آمد؛ درنتیجه بهدلیل افزایش آگاهی عمومی از اهمیت دوران بارداری، بیشتر زنان ترجیح دادند تا با برنامهریزی برای بارداری اقدام کنند؛ بنابراین پرداختن به عوامل مربوط به ادراک زنان به فرزندآوری در دوران پرمخاطرۀ کووید-19 میتواند به آگاهی جامع مادران و بارداری ایمن بینجامد.https://japr.ut.ac.ir/article_84323_589151ed7db6ff0120c7d5a5925adfeb.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Lived Experience of Patients with Sex Addiction: A Qualitative Studyتجربه زیسته بیماران مبتلا به اعتیاد جنسی: یک مطالعه کیفی851048433010.22059/japr.2021.313944.643695FAریحانهفیروزی خجسته فردانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانکریمعسگریدانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانمهردادکلانتریاستاد، گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانفیروزهرئیسیدانشیار، گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران، تهران، ایرانزهراشاهواریستادیار بهداشت و باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه آزاد، واحدگچساران، گچساران، ایرانJournal Article20201122Sexual addiction is a growing disorder which is accompanied with many personal and social consequences. The current fundamental study aims to investigate and discover the factors affecting the development of sexual addiction, with a qualitative view at the experience, thoughts and feelings of patients with sex addiction. Using a qualitative method, 13 patients with sex addiction (10 male and 3 female) aged 21–50 were selected by purposeful sampling and interviewed in 2019 in Tehran with a semi-structured interview. Then, the data was analyzed by using a seven-step Colaizzi method. The results were categorized into three main categories including personal issues, family inefficiency and inattentiveness of the society about sex education, and further categorized into 11 subcategories. Our findings provide invaluable insights into sex addiction for physicians and other mental health providers. Given the lack of community planning and policy regarding the sex education for teachers, parents and youth, we emphasize the responsibility of parents in teaching healthy sexual behaviors to their children and adolescents.
اعتیاد جنسی یک اختلال رو به رشد است که عوارض فردی و اجتماعی قابلتوجهی به همراه دارد.<strong> </strong>پژوهش بنیادی حاضر با هدف بررسی و کشف عوامل موثر در ایجاد اعتیاد جنسی، با نگاهی کیفی به بررسی تجارب، افکار و احساسات بیماران مبتلا به اعتیاد جنسی پرداخت . با استفاده از روش پژوهش کیفی، 13 نفر (10 مرد و 3 زن) از بیماران مبتلا به اعتیاد جنسی 50-21 ساله شهر تهران در سال 1398 و با استفاده از نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و به مصاحبه عمیق نیمهساختار یافته پاسخ دادند. سپس مصاحبهها با ساتفاده از روش هفت مرحله ای کلایزی مورد تحلیل قرار گرفت. یافتههای پژوهش در<strong> </strong>3 طبقه اصلی، " عوامل فردی"، "ناکارآمدی خانواده" و "بیتوجهی جامعه نسبت به آموزش جنسی" و 11 طبقه فرعی دسته بندی شد. یافتههای پژوهش حاضر، دانش متخصصین سلامت روان را درباره اعتیاد جنسی افزایش میدهد. علاوه بر این مشخص میکند که با توجه به فقدان برنامه ریزیها و سیاستگزاریهای جامعه در حوزه آموزش موضوعات جنسی به معلمین، والدین و جوانان، مسئولیت والدین در زمینه آموزش رفتارهای جنسی سالم به کودکان و نوجوانان بسیار مهم و قابلتوجه است.https://japr.ut.ac.ir/article_84330_9664a96051e80086a49ec00b76c10d58.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Psychological Components Related to Students Success in a Blended Learning Environmentمؤلفههای روانشناختی مرتبط با موفقیت دانشجویان در محیط یادگیری ترکیبی1051278433910.22059/japr.2021.326666.643902FAالههحجازیدانشیار گروه روان شناسی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0003-3032-5554فاطمهنارنجی ثانیاستادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانعاطفهغفرانیدانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20210606This study aims to identify the psychological components related to student success in a blended learning environment. The research method is applied , and data collection was conducted using a qualitative approach through a systematic review method. To achieve the goal of the study, a systematic and comprehensive review of the research background was conducted based on Sandlowski and Barroso's (2006) seven-step model. For this purpose, resources from databases (Elsevier, Scopus, ProQuest, Eric, Emerald, Springer) and related keywords were searched. After reviewing 480 papers from theoretical and scientific sources related to the research topic based on specific criteria and removing unrelated papers, a full review of the remaining 58 studies was performed. The systematic review of the research background resulted in the identification of 5 components, 9 concepts, and 75 codes. The results of the meta-synthesis indicate that the psychological components of students who want to succeed in the blended learning environment at the university include the following: emotional strategies and components (positive emotions and motivational beliefs), communication (connection resources, communication skills), cognitive (high-level thinking and academic engagement), metacognitive (self-management in learning and self-perception of learning), and personality.Among these, the role of emotional and metacognitive strategies and components is more important than others. Therefore, they have a greater impact on the success of blended learning.هدف پژوهش حاضر شناسایی مؤلفههای روانشناختی مرتبط با موفقیت دانشجویان در محیط یادگیری ترکیبی است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و بهلحاظ نحوۀ گردآوری یافتهها کیفی است. همچنین با استفاده از شیوۀ مطالعۀ مروری نظاممند انجام شده است. برای دستیابی به هدف مطالعه، مرور منظم و گستردۀ پیشینۀ پژوهشی بر مبنای هفت مرحلۀ الگوی سندلوسکی و باروسو (2006) انجام شده است. بدینمنظور منابع مرتبط با حوزۀ پژوهش از پایگاههای اطلاعاتی الزویر، اسکپوس، پروکوئست، اریک، امرالد، اشپرینگر و با استفاده از کلیدواژههای مناسب جستوجو شد. پس از بررسی منابع علمی، 480 منبع مرتبط با موضوع تحقیق و براساس معیارهای مشخص شناسایی شد. پس از بررسی موضوع پژوهش، چکیده و محتوای آنها، درنهایت 58 مقاله انتخاب و تحلیل نهایی شد. سپس تحلیل یافتهها به شناسایی 75 مفهوم منجر شد که پس از بررسی ارتباط مفهومی و محتوایی در قالب 9 مقوله و درنهایت 5 مؤلفه طبقهبندی شد. نتایج پژوهش نشان میدهد مؤلفههای روانشناختی مرتبط با موفقیت دانشجویان در محیط یادگیری ترکیبی شامل راهبردها و مؤلفههای هیجانی-انگیزشی (احساسات مثبت و باورهای انگیزشی)، ارتباطی (پیوندجویی، مهارتهای برقراری ارتباط) شناختی (تفکر سطح بالا و درگیری تحصیلی)، فراشناختی (خودمدیریتی در یادگیری و خودآگاهی برای یادگیری) و شخصیت هستند که از این میان، نقش مؤلفهها و راهبردهای هیجانی-انگیزشی و پس از آن با اختلاف اندکی مؤلفههای فراشناختی از دیگران پررنگتر بوده است.https://japr.ut.ac.ir/article_84339_83e5823801d3c40cee02710fa521c5fb.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Psychometric Properties of the Goals and Aspirations Inventoryویژگیهای روانسنجی پرسشنامۀ اهداف و آرزوها1291558431810.22059/japr.2021.305101.643556FAهوشنگگراوندنویسنده مسئول، استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانمسلمقبادیاناستادیار،گروه علوم تربیتی،دانشگاه فرهنگیان، تهران،ایرانJournal Article20200625This study aims to investigate the psychometric properties of the Goals and Aspirations inventory. In this applied study, a psychometric design was used and the statistical population consisted of students of Allameh Tabatabaei University during the academic year 2011–2012. Among the students of Allameh Tabatabai University, 250 people (115 girls, 135 boys) were selected through an available sampling method and answered the Aspirations Index (AI) and the Religious Orientation Scale (ROS). Validity and reliability, exploratory and confirmatory factor analysis were analyzed using SPSS-22 and Lisrel-8.8 software. The results of the first-order exploratory analysis confirmed the structure of the operational decade of goals and aspirations with 41 items in the Iranian youth population. In the second-order exploratory factor analysis, all ten subcomponents were classified into three indices: external, internal, and self-transcending aspirations. The results of the first and second level confirmatory factor analysis confirmed the good fit of the model and also the convergent validity of the questionnaire. Cronbach's alpha ranged from 0.77 to 0.86 for the components and was 0.90 for the intrinsic aspirations index, 0.90 for the external aspirations index, and 0.82 for the self-transcendence index. Therefore, researchers and educators can be suggested to use this questionnaire in research related to assigning goals and aspirations and, if necessary, use this instrument to provide a basis for reviewing adolescents' life goals.هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگیهای روانسنجی پرسشنامۀ اهداف و آرزوها در ایران است. این مطالعۀ کاربردی طرحی روانسنجی است و جامعۀ آماری آن را دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در سال تحصیلی 1392-1391 تشکیل میدهند. از میان این دانشجویان، 250 نفر (115 دختر و 135 پسر) به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و به شاخص آرزو (AI) و مقیاس جهتگیری مذهبی (ROS) پاسخ دادند. روایی و پایایی، تحلیلعاملی اکتشافی و تأییدی با استفاده از نرمافزارهای SPSS نسخۀ 22 و Lisrel-8.8 بررسی شد. نتایج حاصل از تحلیل اکتشافی مرتبۀ اول، ساختار دهعاملی اهداف و آرزوها با 41 گویه در جمعیت جوانان ایرانی را تأیید کرد که در تحلیلعاملی اکتشافی مرتبۀ دوم، تمام ده خردهمؤلفه در سه شاخص آرزوهای بیرونی، درونی و تعالی خود طبقهبندی شدند. نتایج تحلیلعاملی تأییدی مرتبۀ اول و دوم، مؤید برازش خوب مدل و همچنین روایی همگرای پرسشنامه مناسب است. آلفای کرونباخ برای خردهمؤلفهها بین 57/0 تا 86/0 و برای اهداف ذاتی 90/0، بیرونی 90/0 و تعالی خود 82/0 بهدست آمد؛ بنابراین میتوان به محققان و دستاندرکاران آموزشی و تربیتی پیشنهاد داد که از این پرسشنامه در پژوهشهای مربوط به تعیین اهداف و آرزوها بهره بگیرند و درصورت نیاز از طریق این ابزار، زمینه را برای بازنگری اهداف زندگی جوانان فراهم کنند.https://japr.ut.ac.ir/article_84318_1cff0bd0c564931a8f3c6676170bcee0.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Studying the Relationship between Childhood Maltreatment and Inflammatory Biomarkers in Adulthood from a Psychoneuroimmunological Perspective: A Meta-Analysisبررسی رابطۀ دلبستگی و تجربۀ بدرفتاریهای دوران کودکی با نشانگرهای التهابی در بزرگسالی از منظر سایکونوروایمونولوژی: یک مطالعۀ فراتحلیل1571698433610.22059/japr.2021.318187.643742FAهانیهزراعت کاردانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.محمدعلیبشارتاستاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانرضارستمیاستاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانکیوانصالحیاستادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده روان شناسی و علومتربیتی؛ دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-8673-4248عبدالرحمانرستمیاندانشیار گروه داخلی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تهران ، تهران، ایرانJournal Article20210130This study was conducted since inflammation is one of the underlying mechanisms of many autoimmune diseases, cardiovascular diseases, type 2 diabetes, etc. The aim of this study is to collect and compare research findings on the relationship between childhood maltreatment and attachment styles with the level of CRP-IL-6 inflammatory markers. A systematic search of Pub Med, Springer, and Elsevier from 2000 to 2019 yielded approximately 30 English-language papers. Finally, 11 papers met the research criteria and were included. In the included studies, a total of 16,867 subjects were screened for CRP inflammatory markers and 6728 subjects were screened for IL-6 markers. And the random effect meta-analysis results show that people who were exposed to abuse as children, childhood maltreatment, or severe stress or psychological trauma had significantly higher baseline CRP (Z = 3.2, 95% CI= 0.05-0.09) and more IL-6 (Z = 3.1, 95%CI = 0.19-3.19) in adulthood. This systematic review suggests that the experience of severe abuse and stress in childhood contributes to the development of preinflammatory conditions in adulthood. Given the sensitivity and importance of this topic, further research is needed to elucidate many intermediary mechanisms.التهاب یکی از سازوکارهای زیربنایی بسیاری از بیماریهای خودایمنی، قلبی-عروقی و دیابت نوع 2 است؛ از اینرو مطالعۀ حاضر با هدف مقایسۀ پژوهشهای انجامشده دربارۀ تجربۀ بدرفتاری و استرسهای دوران کودکی با سطح نشانگرهای التهابی CRP-IL-6 انجام شده است. با جستوجو در پایگاههای دادههای پژوهشی Pub Med، Springer، Elsevier از سال 2000 تا 2019 و با زبان انگلیسی سی مقاله بهدست آمد. از این میان، پس از بررسی چکیدۀ مقالات، یازده مقاله که به بررسی ارتباط تروماها و بدرفتاریهای دوران کودکی (زیر 18 سال) با نشانگرهای التهابی (CRP-IL-6) در دوران بزرگسالی پرداخته بودند، انتخاب و بررسی شدند. در پژوهشهای مرورشده، درمجموع برای نشانگر التهابی CRP 16867 نفر و برای نشانگر IL-6 6728 نفر بررسی شدند. نتایج تأثیر تصادفی فراتحلیل نشان میدهد افرادی که در کودکی در معرض بدرفتاریها، استرسهای شدید یا ترومای روانی قرار گرفتهاند، بهطور معناداری سطح پایۀ CRP (2/3=Z، 09/0-05/0= CI 95 درصد) و IL-6 (1/3=Z، 19/0-31/0= CI 95 درصد) بیشتری در بزرگسالی دارند. این مطالعه حاکی از آن است که تجربۀ بدرفتاری و استرسهای شدید در دوران کودکی در ایجاد شرایط پیشالتهابی در دوران بزرگسالی دخالت دارد؛ بنابراین با توجه به حساسیت و اهمیت این حوزه، کاوش بیشتری برای روشنشدن بسیاری از سازوکارهای واسطهای نیاز است.https://japr.ut.ac.ir/article_84336_8fa01b65e25a5ac387d2c41a37d14c99.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Examining the Role of the Therapeutic Alliance in Treatment Efficacy by Mediating Client Engagementبررسی نقش اتحاددرمانی در اثربخشی درمان با میانجیگری همراهی مراجع1711908432410.22059/japr.2021.313926.643694FAشفیقهایمان زادهدانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.مرضیهعلیوندی وفااستادیار گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانتورجهاشمیاستاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی ،دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانمعصومهآزمودهاستادیار گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانJournal Article20201119The purpose of this study is to determine the role of the therapeutic alliance in treatment effectiveness through mediation of client engagement. Individuals who had approached counseling centers of welfare organization, oil company, and Tabriz municipality in 2019 were selected as the statistical population. The statistical sample of the present study consists of 324 participants (225 women and 99 men) who were selected through purposive sampling based on entry and exit criteria, after obtaining their consent. The Working Alliance Inventory-Short Revised (WAI-SR), Client Engagement (CES), Client Satisfaction (CSQ), and Client Outcome (COM) questionnaires were used to collect data, and the data were analyzed using structural equation modeling and Amos24 software. Results showed that therapeutic alliances with client engagement mediation were able to explain changes in treatment effectiveness. In addition, the results of the mediation test showed that client engagement partially mediated the relationship between the therapeutic alliance and treatment outcome, but fully mediated the relationship between the therapeutic alliance and client satisfaction. The results of the fit indices indicated that the measured model was in good agreement with the theoretical research model. In conclusion, this study showed that client engagement was a mediating variable in explaining treatment efficacy, so therapists should pay special attention to the role of client engagement in treatment efficacy in addition to selecting appropriate treatment approaches.هدف این پژوهش تعیین نقش اتحاددرمانی در اثربخشی درمان با میانجیگری همراهی مراجع است. جامعۀ آماری مطالعه را افرادی تشکیل میدهند که در سال 1398 برای دریافت خدمات مشاورۀ روانشناختی به مراکز مشاورۀ بهزیستی، شرکت نفت و شهرداری تبریز مراجعه کرده بودند. نمونۀ تحقیق حاضر، 324 نفر (225 نفر زن و 99 نفر مرد) هستند که با نمونهگیری هدفمند و براساس معیار ورود و خروج پس از جلب رضایتشان انتخاب شدند. پژوهش حاضر از لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از حیث روش از نوع پژوهشهای توصیفی-همبستگی است. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای فرم کوتاه اتحاددرمانی (WAI-SR)، همراهی مراجع (CES)، رضایتمندی مراجع (CSQ) و پیامد درمان برای مراجع (COM) استفاده شده است. همچنین برای تحلیل دادهها از روش مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار Amos24 استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان میدهد که اتحاددرمانی با میانجیگری همراهی مراجع میتواند تغییرات اثربخشی درمان (رضایتمندی مراجع و پیامد درمان برای مراجع) را تبیین کند. همچنین نتایج آزمون میانجی نشان میدهد همراهی مراجع رابطۀ میان اتحاددرمانی و پیامد درمان را بهصورت جزئی، اما رابطۀ بین اتحاددرمانی و رضایت مراجع را بهطور کامل میانجیگری میکند. نتایج شاخصهای نیکویی برازش نشان میدهد مدل اندازهگیریشده با مدل نظری تحقیق برازش مناسبی دارد. این مطالعه نشان میدهد همراهی مراجع یک متغیر میانجی در تبیین اثربخشی درمان است و درمانگران باید علاوه بر انتخاب رویکردهای درمانی مناسب، به نقش همراهی مراجع در اثربخشی درمان توجه ویژهای داشته باشند.https://japr.ut.ac.ir/article_84324_b8aa2076075aa065870d325ee41f417e.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Effectiveness of the Thinking Skills Development Program (Based on Brookfield’s Model) on Students’ Critical Thinking, Academic Resilience, and Academic Achievementاثربخشی برنامۀ پرورش مهارتهای تفکر (الگوی بروکفیلد) بر تفکر انتقادی، تابآوری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان پسر1912118431710.22059/japr.2021.301082.643499FAشهابافرازکارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه مشاوره و روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.منصورهحاج حسینیاستادیار گروه مشاوره و روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20200416The purpose of the present study is to evaluate the effectiveness of thinking skills development program (based on Brookfield's model) on academic achievement, academic resilience and critical thinking The method of the study is a quasi-experimental study with pretest-posttest with a control group and was applied based on the purpose. The statistical population of the study consists of male high school students of Alborz Province of the 2018-2019 academic year who participated in one of the nationally validated pilot tests for the college entrance examination. The sample consists of thirty male high school students at one of the high schools in Karaj who were randomly assigned to an experimental group and a control group. The measures used in the study included: examinations test scores, Samuels’ Academic Resilience Inventory (ARI) and Ricketts Critical Thinking Disposition Inventory (CTDI). The program was conducted in 8 sessions of 90 minutes group training for the experimental group while the control group received no training. Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) was used to evaluate the effectiveness of the program using the software IBM SPSS (version 23). The results show that implementing the Thinking Skills Development Program for studensts improved critical thinking (in three components: innovativeness, cognitive maturity, and engagement), academic achievement, and academic resilience (in two components: problem-oriented-positive and future-oriented). Communication skills were not statistically significantly different) among high school students. The results of the study confirm that it may be useful to include the program in the curriculum for high school students who fail the pilot tests for college entrance exams.پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامۀ پرورش مهارتهای تفکر، مدل برکفیلد بر پیشرفت تحصیلی، تابآوری تحصیلی و تفکر انتقادی دانشآموزان صورت گرفته است. پژوهش حاضر از نظر روش نیمهآزمایشی و از نظر هدف کاربردی است و در چارچوب طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه قرار دارد. جامعۀ آماری پژوهش شامل دانشآموزان پسر مشغول به تحصیل رشتۀ تجربی متوسطۀ دوم استان البرز در سال تحصیلی 1398-1397 است که در یکی از آزمونهای آزمایشی معتبر سطح کشور برای آمادگی کنکور سراسری شرکت داشتند. نمونهگیری به روش نمونۀ دردسترس انجام شده و شامل سی دانشآموز پسر متوسطه دورۀ دوم رشتۀ تجربی یکی از دبیرستانهای شهر کرج است که بهصورت تصادفی در دو گروه پانزده نفری به گروههای آزمایشی و گواه منصوب شدند. برای گردآوری اطلاعات در این پژوهش از پرسشنامۀ سیاهۀ تابآوری تحصیلی ساموئلز (SARI) و سیاهۀ گرایش به تفکر انتقادی ریکتس (CTDI) و نمرۀ تراز آزمون آزمایشی استفاده شد. برنامۀ اجرایی به مدت هشت جلسۀ آموزش گروهی 90 دقیقهای برای گروه آزمایش اجرا شد، اما گروه گواه، آموزشی دریافت نکرد. برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزار IBM SPSS (نسخۀ 23) استفاده شد. یافتهها حاکی از معناداری اثر برنامه در ارتقای تفکر انتقادی دانشآموزان در سه مؤلفۀ خلاقیت، بلوغ شناختی و درگیری ذهنی، و تابآوری تحصیلی در دو مؤلفۀ مسئلهمحور-مثبتنگر و جهتگیری آینده و پیشرفت تحصیلی بود. براساس نتایج پژوهش گنجاندن این مقوله در برنامه آموزشی دانشآموزان متوسطه دورۀ دوم که در آزمونهای آمادگی کنکور با ناکامی مواجه هستند، میتواند مفید باشد.https://japr.ut.ac.ir/article_84317_5d391a0e070995d6098873ac0c6e3a5b.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122The Effectiveness of Virtual Group Training of the Needs Support Intervention Program on the Satisfaction of Basic Psychological Needs and Employee Well-Beingاثربخشی آموزش گروهی-مجازی برنامة مداخلهای حمایت از نیازها بر کامروایی نیازهای اساسی روانشناختی و بهزیستی کارکنان2132338433210.22059/japr.2021.314483.643708FAنوریکعب عمیردکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایراننسرینارشدیاستاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانمرتضیکرمیدانشیار، مطالعات برنامه درسی و آموزش، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایرانJournal Article20201129The purpose of this study is to investigate the effectiveness of the Needs Support Intervention Program's virtual group training on employee satisfaction and well-being with their basic psychological needs. The research method is applied in relation to the purpose and the research design is a quasi-experimental pre-test-post-test with a control group. The statistical population of the study comprises all employees and their immediate supervisors in Maroon Oil and Gas Producing Company in 2020. From this population, 30 supervisors were selected through purposive sampling and randomly assigned to an experimental group and a control group (15 individuals in each group). Of the employees in each supervisor group, 2 to 3 individuals (83 in total; 81 men and 2 women) were selected through simple random sampling to study the effect of the intervention. The instrument of the study includes Tafvelin and Stenling's Needs Satisfaction at Workplace Scale (NSa- WS) and Zheng et al.'s Employee Well-Being Scale (EWB). The intervention includes the Needs Support Intervention Program training in eight 90-minute sessions. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance in SPSS-24 software. The results showed that Needs Support Intervention Program training had a significant effect on satisfying the needs of autonomy, competence, and relatedness, as well as on increasing the well-being of employees (p<0.05). According to the results of this study, teaching the Needs Support Intervention Program is an effective intervention that organizations can use to improve employees' well-being and meet their psychological needs.هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش گروهی-مجازی «برنامة مداخلهای حمایت از نیازها» بر کامروایی نیازهای اساسی روانشناختی و بهزیستی کارکنان است. روش پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و طرح پژوهش نیز نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه گواه است. جامعة آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان و سرپرستان بلافصل آنان در شرکت بهرهبرداری نفت و گاز مارون در سال 1399 است. از این جامعه، 30 سرپرست به روش نمونهگیری هدفمند و بهصورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) انتخاب شدند. از میان کارکنان هر سرپرست، 2 تا 3 نفر بهمنظور بررسی تأثیر مداخلة آموزشی بهصورت تصادفی ساده انتخاب شدند که مجموع تعداد آنها 83 نفر (81 نفر مرد و 2 نفر زن) بود. ابزار پژوهش شامل مقیاس کامروایی نیازها در محیط کار (NSa-WS) تاولین و استنلینگ و مقیاس بهزیستی کارکنان (EWB) ژنگ و همکاران بود. مداخله شامل آموزش برنامة مداخلهای حمایت از نیازها در هشت جلسة 90 دقیقهای بود. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرمافزار SPSS نسخة 24 انجام شد. نتایج نشان میدهد، آموزش برنامة مداخلهای حمایت از نیازها بر کامروایی نیاز به خودمختاری، نیاز به شایستگی و نیاز به ارتباط و نیز افزایش سطح بهزیستی کارکنان تأثیر معناداری دارد (05/0p<). با توجه به نتایج این پژوهش، آموزش برنامة مداخلهای حمایت از نیازها مداخلهای اثرگذار است که سازمانها میتوانند از این برنامه برای ارتقای بهزیستی کارکنان و نیز کامروایی نیازهای روانشناختی آنان استفاده کنند.
https://japr.ut.ac.ir/article_84332_79356a08128ada92ccf1180013c064f4.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Psychometric Properties and Confirmatory Factor Analysis of the Shafa Scale in Parents of Visually Impaired Childrenویژگیهای روانسنجی و تحلیلعاملی تأییدی مقیاس شفا در والدین کودکان دارای آسیب بینایی2352548433410.22059/japr.2021.316603.643726FAعاطفهمحمدی فیض آبادیدانشجوی دکتری روانشناسی وآموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانسوگندقاسم زادهاستادیار گروه روانشناسی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانعلی اکبرارجمندنیادانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20210105The present study aims to investigate the study of psychometric properties of Arjmandnia questionnaire on parenting methods among families with visually impaired children. The method of the present study was descriptive survey and correlation study a fundamental purpose. The population of this study includes all visually impaired parent residing in Tehran during 2019-2020, of which 300 mothers including 185 parents of male students and 115 parents of female students were available for sampling and visits to schools for visually impaired children in Tehran city were selected. Data was collected using Arjmandnia Parenting Style Questionnair (APMQ) and Bumrind's Modern Parenting Style Scale (BPS) and analyzed using SPSS 24 and LISREL 8.8 software. The model fit indices were appropriate and confirmatory factor analysis showed that the structure of the 5-factor model of the scale was correct. The components of Arjmandnia parenting style include democratic parenting, cooperation with spouse in parenting, family role, exthedra parenting and parental dependence. In addition, all 28 questions of the questionnaire were approved. Cronbach's alpha and correlation tests indicate a favorable evaluation of this scale and its components. The Arjmandnia Parenting Styles Scale is a suitable Iranian instrument to study parenting styles and can be used in families with visually impaired children or in samples similar to the sample of the present study.هدف این پژوهش بررسی ویژگیهای روانسنجی مقیاس شیوههای فرزندپروری ارجمندنیا در نمونهای از خانوادههای دارای فرزند با آسیب بینایی است. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع پیمایشی، همبستگی و با هدف بنیادی است. جامعة آماری این پژوهش، شامل والدین دارای فرزند با آسیب بینایی در سال ۱۳۹۸ در شهر تهران است که از میان آنها 300 نفر از مادران شامل 185 والد دانشآموز پسر و 115 نفر والد دانشآموز دختر به روش نمونهگیری دردسترس و با مراجعه به مدارس آموزشی کودکان با آسیب بینایی شهر تهران انتخاب شدند. دادههای این پژوهش با استفاده از پرسشنامة شیوههای فرزندپروری ارجمندنیا (APMQ) و مقیاس سبکهای فرزندپروری بامریند (BPS)<strong> </strong>گردآوری شده و تحلیلعاملی تأییدی با استفاده از نرمافزارهای SPSS نسخۀ 24 و LISREL 8.8 تجزیه و تحلیل شد. شاخصهای برازش مدل مناسب بود و تحلیلعاملی تأییدی نشان از درستی سازه مدل پنجعاملی مقیاس داشت. مؤلفههای شیوههای فرزندپروی ارجمندنیا شامل فرزندپروری دموکراتیک، همکاری با همسر در فرزندپروری، نقش فامیل، فرزندپروری مقتدرانه و وابستگی به والدین بود. همچنین 28 سؤال پرسشنامه تأیید شد. آزمونهای آلفای کرونباخ و همبستگی قابلیت اعتماد مطلوب این مقیاس و مؤلفههای آن را تأیید کردند. مقیاس شیوههای فرزندپروری ارجمندنیا ابزاری ایرانی مناسب برای بررسی سبک فرزندپروری است و میتواند در والدین کودکان دارای آسیب بینایی یا در نمونههای مشابه با نمونه پژوهش حاضر شود.https://japr.ut.ac.ir/article_84334_d98abaa2fc0792e5cd0708391a46cb70.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Predicting the Extramarital Affairs Proneness Based on Psychological Androgyny and Wisdom, Considering the Mediating Role of the Sexual Relationship in Married Womenپیشبینی استعداد روابط فرازناشویی براساس نقش جنسیتی دوگانه و خردمندی با درنظرگرفتن نقش میانجی رابطۀ جنسی در زنان متأهل2552888431910.22059/japr.2021.310973.643649FAنسیمظفر قلیزادهدانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی،ارومیه، ایرانعلیخادمیدانشیار گروه روانشناسی، مرکز تحقیقاتی روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایرانرضاتسبیح سازان مشهدیاستادیارگروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایرانJournal Article20200929The purpose of this study is to predict the propensity to have extramarital affairs based on psychological androgyny and wisdom considering the mediating role of the sexual relationship. This study is basic and the research method was descriptive and a structural equation modeling. The statistical population includes married women in Urmia in 2017–2018, and 800 of these women were selected through an available sample. The research instruments were the Extramarital Affairs Scale (EAPS) by Zafar Gholizadeh, Khademi & Tasbihsazan Mashhadi (2021), the Sex Role Inventory (BSRI) by Bem (1974), the Three-Dimensional Wisdom Scale (3D-WS) by Ardelt (2003), and the Sexual Relations Scale (SRS) by Hughes & Snell (1990). The results showed that all variables in the study, except for exchangeable orientation, had a significant negative relationship with the propensity to have extramarital affairs (P≤0/01). The data were analyzed using Pearson moment correlation coefficient and structural equation modeling technique with SPSS version 22 and AMOS software, and to test the significance of the indirect paths, Sobel test was used. The results indicated that the model fit well, with both psychological androgyny and wisdom directly and indirectly (via sexual relationship) predicting the propensity to have extramarital affairs. Psychological androgyny and wisdom appear to play a key role in the propensity to have extramarital affairs, along with other factors including how people perceive their sexual relationships, and it is necessary to pay attention to these factors in the counseling situation.پژوهش حاضر با هدف پیشبینی استعداد روابط فرازناشویی براساس نقش جنیستی دوگانه و خردمندی با درنظرگرفتن نقش میانجی رابطۀ جنسی در زنان متأهل انجام شده است. این مطالعه بنیادی و طرح پژوهش توصیفی و از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ زنان متأهل ساکن شهر ارومیه در سال 1397-1396 بود که 800 نفر از آنان با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس استعداد روابط فرازناشویی ظفرقلیزاده، خادمی و تسبیحسازان مشهدی (EAPS)، پرسشنامۀ نقش جنسیتی بم (BSRI)، مقیاس سهبعدی خردمندی آردلت (3D-WS) و مقیاس رابطۀ جنسی هاگز و اسنل (SRS) است. در تجزیه و تحلیل دادهها از ضریب همبستگی گشتاوری پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری، با نسخۀ 22 نرمافزار SPSS و AMOS و برای آزمون مسیرهای غیرمستقیم از آزمون سوبل استفاده شد. نتایج نشان داد همۀ متغیرهای پژوهش جز جهتگیری مبادلهای رابطۀ منفی معناداری با استعداد روابط فرازناشویی داشتند (01/0>P). نتایج حاکی از برازش مناسب مدل است که در آن هم نقش جنسیتی دوگانه و هم خردمندی بهصورت مستقیم و غیرمستقیم (از طریق رابطۀ جنسی) استعداد روابط فرازناشویی را پیشبینی کردند. دوگانۀ جنسیت و خردمندی در کنار سایر عوامل از جمله چگونگی درک افراد از روابط جنسیشان، نقشی کلیدی در استعداد روابط فرازناشویی ایفا میکنند و لزوم توجه به این عوامل در موقعیتهای مشاورهای ضروری است.https://japr.ut.ac.ir/article_84319_cb3904b1cfd4a69ae66ed8927cae2947.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Relationship between the Communication Patterns and the Emotional Atmosphere of the Family of Origin and the Attitude toward Marriage Mediating Role of Self-Differentiationرابطۀ الگوهای ارتباطی و جو عاطفی خانواده مبدأ با نگرش به ازدواج: نقش واسطهای تمایزیافتگی2893058433810.22059/japr.2021.322585.643821FAسمیهشاهمرادیاستادیار گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانرعناآقاباباییدانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانزهراحبیبیدانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20210426The aim of the present study is to investigate the relationship between the communicational patterns and emotional atmosphere of the family of origin and the attitude toward marriage considering the mediating role of self-differentiation. This study was conducted fundamentally, using the correlation method of path analysis. The statistical population included single students in Tehran and the sample consisted of 325 students (230 girls/90 boys). The instruments used were Marriage Attitude Scale (MAS), Family Communicational Pattern (RFCP), Emotional Atmosphere (Hill-Bern), and Self-differentiation (DSI-SF). Data were analyzed by path analysis using SPSS-24 and AMOS software. The results showed that among the communication patterns of the family of origin, the patterns of dialog and conformity had a significant relationship with self-differentiation. There was a significant relationship between emotional atmosphere in the family of origin and self-differentiation. There was a significant relationship between self-differentiation and optimistic, realistic, and ideal attitudes toward marriage. The results showed that self-differentiation mediated the relationship between the dialog patterns and the emotional atmosphere of the family of origin with an optimistic attitude toward marriage. Therefore, it can be concluded that by improving the communication patterns and emotional atmosphere of the family of origin, and thus increasing the self-differentiation of the individual, one can help to achieve an optimistic, realistic, and idealistic attitude toward marriage.هدف پژوهش حاضر، مطالعۀ رابطۀ الگوهای ارتباطی و جو عاطفی خانواده مبدأ با نگرش به ازدواج با توجه به نقش میانجیگر تمایزیافتگی است. این مطالعه بنیادی است و بهروش کمی همبستگی از نوع معادلات ساختاری انجام شده است. جامعۀ آماری شامل دانشجویان مجرد شهر تهران در سال تحصیلی 1400-1399 هستند. برای این منظور، 325 دانشجو (۲۳۰ دختر و ۹۰ پسر) از دانشجویان شهر تهران به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده، مقیاسهای نگرش به ازدواج (MAS)، الگوی ارتباطی خانواده (RFCP)، جو عاطفی (Hill-Bern) و تمایزیافتگی (DSI-SF) بود. دادهها با استفاده از معادلات ساختاری و بهکمک نرمافزار SPSS 24 و AMOS تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان میدهد از میان الگوهای ارتباطی خانواده مبدأ، الگوی گفتوشنود و الگوی همنوایی ارتباط معناداری با تمایزیافتگی دارند. همچنین بین جو عاطفی خانوادۀ مبدأ و تمایزیافتگی و نیز بین تمایزیافتگی و نگرش خوشبینانه، واقعگرایانه و ایدئال به ازدواج رابطۀ معناداری وجود دارد (05/0 ≥ p). بهعلاوه، تمایزیافتگی در ارتباط بین الگوی گفتوشنود و جو عاطفی خانوادۀ مبدأ با نگرش خوشبینانه به ازدواج، نقش میانجی دارد؛ بنابراین میتوان نتیجه گرفت، با بهبود الگوهای ارتباطی و جو عاطفی خانواده مبدأ و درنتیجه با افزایش تمایزیافتگی افراد میتوان به کسب نگرش خوشبینانه، واقعگرایانه و ایدئالگرایانه به ازدواج کمک کرد.https://japr.ut.ac.ir/article_84338_5549388697637a288f4e3c0bab4abb5a.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122The Effectiveness of Computer-Based Cognitive RehabilitationTraining on Creative Problem Solving and Information Processing Speed in Elementary School Girlsاثربخشی توانبخشی شناختی رایانهای بر مسئله گشایی خلاق و سرعت پردازش اطلاعات دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی3073338432210.22059/japr.2021.314576.643710FAاکرممحمدلوکارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانذکرالهمروتیاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانمجیدیوسفی افراشتهاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانJournal Article20201205The purpose of this study is to investigate the effectiveness of computer-based cognitive rehabilitation training on creative problem solving and information processing speed of female elementary school students. In terms of purpose, this study belongs to applied research, in terms of method, it is a quantitative type, and in terms of data collection, it is quasi-experimental with pre-test-post-test design with control group. The statistical population consists of all sixth grade female elementary school students in the city of Khorram Dareh in the academic year 2019-2020, who were selected as a sample according to the available sampling method and divided into two groups: the control group (n = 15) and the experimental group (15 subjects ). The experimental group received computer cognitive rehabilitation training using Captain Log software for 10 sessions (two 40-minute sessions per week) and the control group received no program. Data were collected using the Basader Creative Problem Solving Questionnaire (BCPSQ) and the Stroop Computer Classic Questionnaire and analyzed using SPSS22 software and analysis of covariance. The results showed that after the presentation of the cognitive computer rehabilitation program, there was a significant difference between the post-test scores of the experimental group and the control group (P <0.01). This suggests that an intervention based on computer-based cognitive rehabilitation programs is effective in improving creative problem solving and increasing information processing speed of elementary school students.
.پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی توانبخشی شناختی رایانهای بر مسئله گشایی خلاق و سرعت پردازش اطلاعات دانشآموزان دختر مقطع ابتدایی صورت گرفته است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، از لحاظ روش از نوع کمی و از جهت جمعآوری دادهها از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل است. جامعۀ آماری پژوهش را دانشآموزان دختر پایۀ ششم ابتدایی شهرستان خرمدره در سال تحصیلی 1399-1398 تشکیل دادند که 30 نفر از آنها به روش نمونهگیری دردسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند و بهصورت تصادفی، در دو گروه کنترل (15 نفر) و آزمایش (15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش بهمدت ده جلسه (هر هفته دو جلسۀ 40 دقیقهای)، تحت آموزش توانبخشی شناختی رایانهای با نرمافزار کاپیتان لاگ قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ برنامهای دریافت نکردند. دادهها با استفاده از پرسشنامه حل مسئلۀ خلاق باسادر (BCPSQ) و آزمون رایانهای استروپ (Stroop Test) جمعآوری و با نرمافزار SPSS نسخۀ 22 و آزمون تحلیل کواریانس، تجزیه و تحلیل شد. یافتهها نشان میدهد بعد از ارائۀ برنامۀ توانبخشی شناختی رایانهای میزان سرعت پردازش اطلاعات و مسئلهگشایی خلاق گروه آزمایش افزایش یافته است و میان نمرات پسآزمون گروه آزمایش و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (P<0/01). براساس این یافتهها میتوان نتیجه گرفت، برنامههای توانبخشی شناختی رایانهای بر بهبود مسئلهگشایی خلاق و افزایش سرعت پردازش اطلاعات دانشآموزان ابتدایی مؤثر بوده است.https://japr.ut.ac.ir/article_84322_9e871832fb33a0806016197569239509.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Relationship between Personality Disorder and Moral Judgment Considering the Moderating Role of Empathy: Application of Eye-Tracking Tasksرابطۀ اختلال شخصیت و قضاوت اخلاقی با نقش تعدیلکنندۀ همدلی: کاربرد فناوری ردیابی چشم3353528434110.22059/japr.2021.314772.643714FAگلنوشرهبری زادهکارشناس ارشد روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.فاطمهدهقانی آرانیاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانحجت الهفراهانیاستادیارگروه روانشناسی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس،تهران،ایرانJournal Article20201203The purpose of this study is to examine the relationship between individuals' moral judgment and their personality and disorder, and the role of empathy as a moderating component. The statistical population of this study includes all individuals aged 18 to 36 years and with at least a bachelor's degree. In the present study, after administering the Millon Clinical Multiaxial Inventory-III (MCMI-III) to eligible volunteers, 40 subjects (12 males and 28 females) were purposively selected into two groups, normal and personality disorders. All subjects then answered the Defining Issues Test (DIT) and the Interpersonal Reactivity Index (IRI). An eye tracking tool was also used in this study to measure empathy. Data were analyzed using descriptive statistics and a logistic regression model in SPSS software. The results showed that there was a significant relationship between personality disorder and moral judgment (p = 0.03), but empathy as a moderator was not significant in this regard. Competitive examination of two empathy measures was not significant in the present study. The results suggest that personality disorders reduce individuals' moral judgment. The present study is a first step in the application of the new eye-tracker technology in the study of psychological structures.پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ قضاوت اخلاقی و اختلالات شخصیت و همچنین نقش همدلی بهعنوان مؤلفه تعدیلکننده انجام شد. مطالعۀ بنیادین حاضر یک مطالعۀ همبستگی با طرح علی-مقایسهای است. جامعۀ آماری شامل افراد 36-18 ساله و دارای حداقل تحصیلات لیسانس است. در مطالعۀ حاضر، پس از اجرای آزمون بالینی چندمحوری میلون 3 (MCMI-III) بر داوطلبان واجد شرایط، 40 نفر (12 مرد و 28 زن) به روش هدفمند انتخاب و در دو گروه عادی و دارای اختلال شخصیت همتا شدند. سپس کل آزمودنیها به پرسشنامههای قضاوت اخلاقی (DIT) و واکنشهای بینفردی (IRI) پاسخ دادند. همچنین در این پژوهش از ابزار ردیابی چشم برای سنجش همدلی استفاده شد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و مدل رگرسیون لوجستیک در نرمافراز SPSS نسخۀ 25 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان میدهد بین اختلال شخصیت و قضاوت اخلاقی رابطهای معنادار وجود دارد (03/0p=)، اما نقش همدلی بهعنوان تعدیلگر در این رابطه معنادار نشد. بررسی رقابتی دو ابزار سنجشگر همدلی نیز در پژوهش حاضر معنادار نشد. نتایج حاکی از آن است که اختلالات شخصیت سبب کاهش قضاوت اخلاقی در افراد میشوند. پژوهش حاضر گام اولیهای بود در راستای کاربرد فناوری نوین ردیاب چشمی در بررسی و مطالعه سازههای روانشناختی.https://japr.ut.ac.ir/article_84341_cb051bee59029db9166ab501f9a10c56.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122The Effectiveness of Integrative Therapy Short-Term Psychodynamic Psychotherapy and Cognitive-Behavioral Therapy in Increasing Ego Strength and Reducing Generalized Anxiety Disorderاثربخشی ترکیب درمان شناختی-رفتاری و درمان روانپویشی کوتاهمدت بر افزایش نیرومندی من و کاهش علائم اختلال اضطراب فراگیر3533698432010.22059/japr.2021.311846.643666FAمرضیهعروتی عزیزدکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران ،Journal Article20201019The aim of this study is to investigate the effectiveness of Integrative Therapy, Short-Term Psychodynamic Psychotherapy and Cognitive Behavioral Therapy in increasing ego strength and reducing generalized anxiety disorder. The research method of the present study is applied and is quasi-experimental with a pretest-posttest design with control group. The statistical population of the study consists of all individuals with generalized anxiety disorder who attended counseling centers in Hamadan during 2017-2019. The subjects diagnosed with generalized anxiety disorder were selected based on Hamilton Anxiety Rating Scale (HRSA) and Psychosocial Inventory of Ego Strengths (PIES). Twenty-four of them were selected through a semi-structured clinical interview and randomly divided into two experimental (n = 12) and control (n = 12) groups. The experimental group received 15 sessions of 60 minutes of Integrative Therapy and a psychiatric diagnosis once a week and were randomly divided into two groups: experimental and control. Multivariate analysis of covariance was performed to analyze the data. The results showed that when controlling for the pretest effect, there was a significant difference between the posttest scores of the experimental and control groups in terms of ego strength and generalized anxiety (p<0.05). Consequently, Integrative Therapy was effective in increasing ego strength and decreasing generallized anxiety of the experimental group.پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی ترکیب درمان شناختی-رفتاری و درمان روانپویشی کوتاهمدت بر افزایش نیرومندی من و کاهش علائم اختلال اضطراب فراگیر صورت گرفته است. روش پژوهش حاضر کاربردی و از جمله تحقیقات نیمهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل است. جامعۀ آماری شامل افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر هستند که در فاصله زمانی 1397-1395 به یکی از مراکز مشاورۀ همدان مراجعه کرده بودند و براساس مقیاس اضطراب همیلتون و تشخیص روانپزشک واجد ملاکهای اختلال اضطراب فراگیر بودند. از میان آنها 24 نفر بهصورت هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (12 نفر) و کنترل (12 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش در 15 جلسۀ 60 دقیقهای، هفتهای یکبار تحت درمان تلفیقی بهصورت انفرادی قرار گرفت و گروه کنترل نیز در فهرست انتظار گمارده شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامۀ اضطراب همیلتون (HRSA) و سیاهۀ روانشناختی قدرت من (PIES) استفاده شد. نتایج بهدستآمده با آزمون کوواریانس و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخۀ 22 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل دادههای پژوهش نشان میدهد تفاوت معناداری در کاهش اضطراب و افزایش نیرومندی من در میان آزمودنیهای گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل وجود دارد (05/0p<). نتایج پژوهش نشان میدهد ترکیب درمان شناختی-رفتاری و درمان روانپویشی کوتاهمدت در افزایش نیرومندی من و کاهش علائم اختلال اضطراب فراگیر مؤثر است.https://japr.ut.ac.ir/article_84320_cc2c83ad18c2a85e6e6b07f377a001c5.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122The Mediating Role of Self-Knowledge Processes Relationship between Self-Compassion, Self-Esteem, and Narcissismنقش واسطهای فرایندهای خودشناسی در رابطۀ بین شفقت خود، ارزش خود و خودشیفتگی3713948431610.22059/japr.2021.284580.643310FAمحمودامیربیگیدانشجوی دکترای روانشناسی بالینی. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانمهدی رضاسرافرازاستادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانامیدرضاقاسمیدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانعلیفیروزآبادیدانشیار گروه روانپزشکی. دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20210307This paper aims to investigate the continuum of narcissism and the mediating role of self-knowledge processes in the relationship between self-compassion, self-esteem, and narcissism in clinical and non-clinical samples. The present study is basic in terms of its objectives and descriptive-correlational in terms of data collection. The research population consists of government and private employees in Shiraz and clients of psychological and psychiatric hospitals. 140 employees as non-clinical sample and 128 patients as clinical sample were selected by random sampling method. A total of 268 subjects (135 men and 133 women) participated in the current study (2019). Self-knowledge processes were measured using the self-control scale, self-knowledge scale, and mindful attention scale. Goal instability and superiority scales were used to measure narcissism, and Rosenberg Self-Esteem Scale and Self-Compassion Scale were used to measure self-esteem and self-compassion, respectively. The statistical method used in the study to examine the mediating role of self-knowledge processes was path analysis. SPSS 24 software were used to analyze data. The results showed that self-knowledge processes played a mediating role in the relationship between narcissism and self-esteem and self-compassion in both the clinical and non-clinical groups (ps <0.05). These findings highlight the importance of self-compassion as a healthier pole in the development of the narcissism continuum and indicate the mediating role of self-knowledge processes in this development.این پژوهش بهمنظور بررسی پیوستار خودشیفتگی و نقش واسطهای فرایندهای خودشناسی در ارتباط میان شفقت خود، ارزش خود و خودشیفتگی در دو گروه بالینی و غیربالینی صورت گرفته است. پژوهش حاضر بنیادی و برحسب شیوۀ گردآوری اطلاعات توصیفی-همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش کارمندان ارادههای دولتی و خصوصی شیراز و مراجعان به کلینیکهای روانشناسی/ روانپزشکی در سال 1398-1397 است. 140 نفر از کارمندان ادارهها بهعنوان نمونۀ غیربالینی و 128 نفر از مراجعان به کلینیکهای روانشناسی/ روانپزشکی بهعنوان نمونۀ بالینی به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند که درمجموع 268 نفر (135 مرد و 133 زن) بهعنوان نمونه در این پژوهش شرکت کردند. پرسشنامههای خودمهارگری، خودشناسی انسجامی و بهوشیاری برای بررسی فرایندهای خودشناسی، پرسشنامههای ناپایداری هدف و مقیاس برتری، بهمنظور بررسی خودشیفتگی و پرسشنامههای شفقت خود و ارزش خود در اختیار داوطلبان قرار داده شد. روش آماری استفادهشده برای بررسی نقش واسطهای فرایندهای خودشناسی تحلیل مسیر بود. همچنین برای تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخۀ 24 استفاده شد. نتایج نشان میدهد فرایندهای خودشناسی بین خودشیفتگی از یک سو و شفقت خود و ارزش خود از سوی دیگر در هر دو گروه بالینی و غیربالینی نقش واسطهای ایفا میکنند (05/0P<). یافتههای این پژوهش بر اهمیت شفقت خود بهعنوان قطبی سالمتر در تحول پیوستار خودشیفتگی تأکید میکند و فرایندهای خودشناسی را واسطهای در این تحول میداند..https://japr.ut.ac.ir/article_84316_2d1cf4cfb93f08dbc539b3d3ade4ca75.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Explaining Marital Commitment in Married Women Based on Early Maladaptive Schemas and Locus of Control: Investigating the Mediating Role of Spiritualityتتبیین تعهد زناشویی در زنان متأهل براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه و مکان کنترل؛ بررسی نقش میانجیگر معنویت3954098432110.22059/japr.2021.312717.643678FAزهره الساداتامیرارجمندیدانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.پانته آجهانگیراستادیار گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.مژگاننیکناماستادیار گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.Journal Article20201028The purpose of this study is to explain marital commitment among married women based on early maladaptive schemas and locus of control with the mediating role of spirituality. The research method is purposive and descriptive-correlational. The statistical population consists of all married women who visited a total of 1095,000 households in the neighborhood in 2019, of which 347 individuals were selected through two-stage random sampling. Study instruments included the Marital Commitment Inventory (MCI), the Daily Spiritual Experience Scale (DSES), the Young Schema Questionnaire (YSQ), and the Rotter Locus of Control Scale (RLCS). The data in the present study were analyzed using structural equation modeling and SPSS-24 and Amos-24 software. In the present study, the indirect path coefficient between early maladaptive schemas (β=-0.079, P=0.001) and locus of control (β=-0.171, P=0.001) with marital commitment was negative and significant. Based on the present results, it can be said that early maladaptive schemas and locus of control influence the level of spirituality of married women, which in turn increases or decreases their marital commitment.هدف پژوهش حاضر تبیین تعهد زناشویی در زنان متأهل براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه و مکان کنترل با میانجیگری معنویت است. روش پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی-همبستگی و جامعۀ آماری نیز زنان متأهل مراجعهکننده به سراهای محله به تعداد 1.095.000 نفر در سال 1397 است که از میان آنها 347 نفر به روش تصادفی دومرحلهای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامۀ تعهد زناشویی (MCI)، مقیاس تجارب معنوی روزانه (DSES)، پرسشنامۀ طرحوارۀ یانگ (YSQ) و مقیاس مکان کنترل راتر (RLCS) بود. دادههای پژوهش حاضر با استفاده از الگویابی معادلههای ساختاری، نرمافزارهای SPSS-24 و Amos-24 تحلیل شدند. در پژوهش حاضر، ضریب مسیر غیرمستقیم میان طرحوارههای ناسازگار اولیه (079/0-=β، 001/0=P) و مکان کنترل (171/0-=β، 001/0=P) با تعهد زناشویی منفی و معنادار بود. براساس یافتههای حاضر میتوان گفت طرحوارههای ناسازگار اولیه و مکان کنترل بر میزان معنویت زنان متأهل تأثیر میگذارد که موجب افزایش یا کاهش تعهدات زناشویی آنها میشود.https://japr.ut.ac.ir/article_84321_19a3d98c21ed3cdd4a7f09f8ae9c6e76.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812612320211122Comparison of the Effectiveness of Cognitive-Behavioral Play Therapy and Parent-Child Interaction Therapy on Executive Functions in Children with Oppositional Defiant Disorderمقایسۀ اثربخشی بازیدرمانی شناختی-رفتاری و درمان تعامل والد-کودک بر کنشهای اجرایی کودکان با اختلال مقابلهای/ نافرمانی4114288434010.22059/japr.2021.308726.643617FAالهامشیرودآقاییدانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایرانآزیتاامیرفخراییاستادیار گروه روانشناسی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران.اقبالزارعیدانشیار گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و مشاوره، دانشگاه هرمزگان،بندرعباس، ایران.Journal Article20200823The purpose of this study is to compare the effectiveness of cognitive-behavioral play therapy and parent-child interaction therapy on executive functions in children with oppositional defiant disorder. The method of this study is quasi-experimental with a pre-test-post-test design and a control group and the study is applied in terms of objective. The statistical population of the study includes girls with oppositional defiant disorder studying in first to third grade in Tonekabon City during the 2019-2020 school year. A two-stage sampling procedure was used to select 39 samples through screening, which were divided into three cognitive-behavioral play therapy and parent-child interaction therapy and control groups through homogenization and randomization. The present research instruments include the Child Symptom Inventory (CSI), the Behavior Rating Inventory of Executive Function (BRIEF), the cognitive-behavioral play therapy package, and the parent-child interaction therapy package. The data of the study were analyzed using the covariance analysis method and SPSS-24 software. The results showed that there was a significant difference between the effectiveness of cognitive-behavioral play therapy and parent-child interaction therapy on behavioral regulation with an Eta coefficient of 0.765 and metacognitive skills with an Eta coefficient of 0.779 in children with oppositional defiant disorder (P=0.001). Both therapies seem to be effective in improving the executive functions of children with oppositional defiant disorder, but cognitive-behavioral play therapy was more effective.هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثربخشی بازیدرمانی شناختی-رفتاری و درمان تعامل والد-کودک بر کنشهای اجرایی کودکان با اختلال مقابلهای/ نافرمانی است. روش این تحقیق از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و تحقیق به لحاظ هدف کاربردی است. جامعۀ آماری پژوهش شامل دختران دچار اختلال مقابلهای/ نافرمانی مقاطع اول تا سوم ابتدایی شهر تنکابن در سال تحصیلی 1399-1398 است. با انتخاب دومرحلهای تصادفی مدارس، 39 نفر بهعنوان نمونه با غربالگری انتخاب شدند که با همگنسازی و تصادفیسازی در سه گروه بازیدرمانی شناختی-رفتاری و درمان تعامل والد-کودک و گواه قرار گرفتند. ابزار پژوهش حاضر شامل پرسشنامۀ علائم مرضی کودکان (CSI)، پرسشنامۀ عملکرد اجرایی (BRIEF)، بستۀ بازیدرمانی شناختی-رفتاری (CBPTP) و بستۀ درمان تعامل والد-کودک بود (PCITP). دادههای پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و نرمافزار SPSS نسخۀ 24 تحلیل شدند. نتایج نشان میدهد بین اثربخشی بازیدرمانی شناختی-رفتاری و درمان تعامل والد-کودک بر مهارتهای تنظیم رفتار با ضریب اتای 765/0 و فراشناخت با ضریب اتای 779/0 در کودکان با اختلال مقابلهای/ نافرمانی تفاوت وجود دارد (001/0=P). بهنظر میرسد هر دو درمان با بهبود کنشهای اجرایی کودکان دچار اختلال مقابلهای/ نافرمانی اثرگذار باشند، اما اثرگذاری بازیدرمانی شناختی-رفتاری بیشتر است.https://japr.ut.ac.ir/article_84340_3c3c62e9c8056b505ccf6b6babecfbe8.pdf