دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 Effectiveness of Emotion-Focused Couple Therapy on Cognitive Emotion Regulation and Marital Adjustment in Couples with ADHD Children اثربخشی زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر تنظیم شناختی هیجان و سازگاری زناشویی زوجین دارای فرزند مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی 1 18 93044 10.22059/japr.2023.333969.644086 FA پریسا موید کارشناس ارشد مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0002-0078-5501 اعظم نقوی دانشیار، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0003-0559-6192 مریم فاتحی زاده استاد، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-8342-8680 Journal Article 2021 11 14 This study’s objective was to evaluate the efficacy of emotion-oriented couple therapy on cognitive emotion regulation and marital adjustment in parents of children with attention deficit/hyperactivity disorder. In this study, a single-case A-B-A design was utilized. In 2020, couples in Isfahan with children aged 7 to 11 years old and Attention Deficit/Hyperactivity Disorder comprised the statistical population of this investigation. Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ), Revised Marital Adjustment Scale (RDAS), and the fourth edition of the Swanson, Nolan and Pelham Scale (Parent Form) (SNAP-IV) were utilized in this study. Three couples were selected using purposive sampling and participated in eight sessions of emotion-focused couple therapy. The effect of the treatment was determined by calculating the percentage of non-overlapping data (POD) and the percentage of overlapping data (PND) using visual analysis and SPSS-20 statistical software. The results showed that emotion-oriented couple therapy had a positive and statistically significant effect on cognitive regulation of emotion and marital adjustment of parents with children with attention deficit/hyperactivity disorder (PND= 66/67% to 100%), and that the treatment’s effects persisted during follow-up. Based on the findings of the current study, emotion-focused couple therapy can be used as an effective intervention to improve adjustment and emotion regulation in couples with children who have attention deficit/hyperactivity disorder. هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی اثربخشی زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر تنظیم شناختی هیجان و سازگاری زناشویی در والدین دارای فرزند مبتلا به اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی بود. در این مطالعه، از طرح A-B-A پژوهش مورد منفرد استفاده شد. جامعۀ آماری شامل زوجین دارای فرزند 7 تا 11 سال مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی، در شهر اصفهان در سال 1399 بود. ابزارهای استفاده‌شده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ تنظیم شناختی هیجان (CERQ)، مقیاس سازگاری زوجین اصلاح‌شده (RDAS) و چهارمین ویرایش مقیاس سوانساوان-ناونن و پلهام (فرم والدین) (SNAP-IV) بود. با نمونه‌گیری هدفمند، سه زوج که دارای فرزند مبتلا به این اختلال بودند انتخاب شدند و مداخلۀ زوج‌درمانی هیجان‌مدار را دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل دیداری و نرم‌افزار آماری SPSS-20 تجزیه و تحلیل شدند و برای سنجش میزان تأثیر درمان، از درصد داده‌های غیرهمپوش (POD) و درصد داده‌های همپوش (PND) استفاده شد. نتایج نشان داد زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر تنظیم شناختی هیجان و سازگاری زناشویی والدین دارای فرزند مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی اثر مثبت و معنادار دارد (66/67 تا 100 درصد =PND). نتایج درمان در زمان پیگیری نیز ادامه داشت. براساس نتایج پژوهش حاضر، رویکرد زوج‌درمانی هیجان‌مدار می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای مؤثر برای افزایش سازگاری و تنظیم هیجان زوجین دارای فرزند مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی مورد استفاده قرار گیرد.

https://japr.ut.ac.ir/article_93044_4d92b9e4e20107d5f4ada78f54656d49.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 The Impact of a School-based Self-injury Prevention Program on Adolescent Girls' Risk-Taking and Metaemotions اثربخشی برنامۀ پیشگیری از خودزنی در مدارس بر خطرپذیری و فراهیجان‌های دختران نوجوان 19 38 93083 10.22059/japr.2023.326654.643897 FA ندا نژادحمدی دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران 0000-0001-7840-4361 فریبرز درتاج استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. 0000-0002-9186-2196 اسماعیل سعدی پور استاد، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. 0000-0001-5984-1320 کامران شیوندی چلیچه استادیار، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. 0000-0003-3427-4627 سجاد رضائی دانشیار، گروه روان‌شناسی عمومی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0000-0001-7292-9669 Journal Article 2021 07 04 The aim of this study was to ascertain the impact of a school-based self-injury prevention program on adolescents’ risk taking and metaemotions. The study has an applied objective and a quasi-experimental design, with experimental and control groups and follow-up. In 2019-2020, the statistical population comprised all adolescent females attending Rasht schools who had self-inflicted at least once. The sample consisted of 34 adolescents who had self-inflicted injuries and had been randomly assigned to experimental and control groups. Data was collected using two scales: “Iranian adolescents’ risk” (IARS) and meta-emotion (MS). The experimental group received 16 sessions of self-injury prevention training (twice per week), while the control group received no training. Data were analyzed using repeated measures ANOVA and SPSS-25 software. P <0.001 indicated a significant effect of the training program on decreasing risk taking, negative emotion, and increasing positive emotion. During the follow-up phase, the risk-taking variable and the subcomponent of interest in metaemotion were not positively affected by the components of alcohol orientation, relationship to sexual orientation and behavior, and orientation to the opposite sex. Effectiveness of an educational package consisting of emotion regulation training, cognitive reconstruction, and… in reducing risk, reducing negative metaemotions, and increasing positive metaemotions in adolescent females. According to the results, interventions can be recommended to prevent self-injury in schools. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی برنامۀ پیشگیری از خودزنی در مدارس بر خطرپذیری و فراهیجان‌های نوجوانان دختر بود. پژوهش حاضر به‌لحاظ هدف، کاربردی و روش آن نیمه‌آزمایشی با گروه آزمایش و گواه و مرحلۀ پیگیری بود. جامعۀ آماری شامل تمام دختران نوجوانی بود که در سال تحصیلی 1399-1398 در مقطع متوسطۀ اول مدارس رشت مشغول به تحصیل بودند و حداقل یک بار اقدام به خودزنی داشتند. نمونۀ پژوهش شامل 34 نوجوان خودزنی‌کننده بود که از طریق نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. برای جمع‌آوری اطلاعات، از دو مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (IARS) و فراهیجان (MS) استفاده شد. گروه آزمایش در معرض 16 جلسه برنامۀ آموزشی پیشگیری از خودزنی (دو بار در هفته) قرار گرفتند و گروه گواه آموزشی دریافت نکرد. نتایج با استفاده از نرم‌افزار SPSS و با روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها حاکی از اثرگذاری معنی‌دار بستۀ آموزشی بر کاهش خطرپذیری، کاهش فراهیجان منفی و افزایش فراهیجان مثبت در سطح 001/0>P بود. در مرحلۀ پیگیری، اثرگذاری بسته بر مؤلفه‌های گرایش به الکل، گرایش به رابطه و رفتار جنسی و گرایش به رابطه با جنس مخالف از متغیر خطرپذیری و زیرمولفۀ علاقه از فراهیجان مثبت معنی‌دار نبود. بستۀ آموزشی از طریق آموزش تنظیم هیجان‌ها و بازسازی شناختی بر کاهش خطرپذیری، کاهش فراهیجان‌های منفی و افزایش فراهیجان‌های مثبت دختران نوجوان مؤثر است و به‌عنوان مداخله‌ای برای پیشگیری از خودزنی در مدارس پیشنهاد می‌شود.

https://japr.ut.ac.ir/article_93083_d5956165b4ff86a3b46631623f789ecc.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 A Grounded Theory Analysis of the Experience of Repeated Love Failure among Iranian Youth واکاوی تجربۀ شکست عشقی مکرر در جوانان ایرانی (یک مطالعۀ داده‌بنیاد) 39 68 93050 10.22059/japr.2023.334765.644103 FA لعیا دین دوست دکتری مشاوره، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0000-0002-2703-1558 اسماعیل اسدپور دانشیار، گروه مشاوره، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0000-0002-2516-6635 کیانوش زهراکار استاد، گروه مشاوره، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0000-0002-7845-2934 فرشاد محسن زاده دانشیار، گروه مشاوره، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0000-0002-6264-5301 Journal Article 2021 11 30 Using qualitative research grounded in theory, the purpose of this study was to investigate the various factors that influence repeated love failure. Based on the saturation principle, semi-structured interviews were conducted with 16 unattached boys and girls in Tehran in 2021 (6 boys and 10 girls) who had experienced at least two love failures. This study’s participants were selected using a targeted, snowball and available methodology. Strauss and Corben’s (1987) systematic analysis and three coding techniques—open, axial, and selective—were utilized to analyze the interviews. According to the results, the core concept of the model was determined to be emotional-impulsive choice, communication weakness, and love failure categories. Analyzed were the eight categories of recurrent love failure: selection and communication based on active and unhealthy goals, pathological dependence combined with anxiety, self-destruction and lack of self-compassion, lack of necessary preparations to lead the relationship to stable interaction, destructive and unstable interaction patterns, conflicting differences, unrealistic fears, and facilitator personality traits. There were two categories of risk factors (family dysfunction and absence of a specialized and effective social network guide). Interfering factors of recurrent love failure fell into two categories: lack of facilitators of right choice and constructive action, interfering skill deficiencies. The actions (strategies) were categorized into four groups: transitory and destructive emotional-cognitive actions, stable and destructive emotional-cognitive actions, destructive physical actions, and destructive behavioral actions. The consequences were divided into three categories: facilitators of correct choice and committed romantic relationship, absolute avoidance of romantic interactions, facilitators of incorrect choice, and re-failure of romantic relationship. هدف پژوهش حاضر، بررسی عوامل مختلف مؤثر بر شکست عشقی مکرر در قالب پژوهشی کیفی و با استفاده از گراندد تئوری بود. جامعۀ آماری تحقیق، کلیۀ دختران و پسران مجرد شهر تهران در سال 1400 بودند که حداقل دو بار تجربۀ شکست عشقی داشتند. از بین آن‌ها 16 نفر (6 پسر و 10 دختر) به شیوۀ هدفمند و گلوله‌برفی انتخاب شدند و براساس اصل اشباع، مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته انجام شد. برای تحلیل مصاحبه‌های انجام‌شده از روش تحلیل سیستماتیک استراوس و کوربن و سه روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی بهره گرفته شد. مطابق نتایج، مفهوم هسته‌ای مدل مقوله‌ها (انتخاب هیجانی-تکانشی، سستی ارتباطی و شکست عشقی) درنظر گرفته شد. شرایط علی شکست عشقی مکرر در هشت مقوله قرار گرفتند: انتخاب و ارتباط مبتنی بر اهداف کنشی و ناسالم، وابستگی بیمارگونۀ توأم با اضطراب، خودتخریب‌گری و نداشتن شفقت به خود، نداشتن آمادگی‌های ضروری برای هدایت رابطه به‌سمت تعامل پایدار، الگوهای تعاملی مخرب و ناپایدار، تفاوت‌های تعارض‌برانگیز، ترس‌های غیرواقع‌بینانه و ویژگی‌های شخصیتی تسهیل‌گر. عوامل زمینه‌ساز نیز دو مقولۀ مختل‌بودن کارکرد خانواده و بهره‌مند‌نبودن از راهنمایی شبکۀ اجتماعی متخصص و کارآمد بود. عوامل مداخله‌گر در دو مقولۀ نداشتن تسهیل‌گرهای انتخاب درست و کنش سازنده، و ضعف‌های مهارتی مداخله‌گر قرار گرفتند. کنش‌ها در چهار مقوله طبقه‌بندی شدند: کنش‌های هیجانی-شناختی گذرا و مخرب، کنش‌های هیجانی-شناختی پایدار و مخرب، کنش‌های جسمانی مخرب و کنش‌های رفتاری مخرب. همچنین سه مقولۀ پیامدهای شکست عشقی مکرر عبارت‌اند از: تسهیل‌گرهای انتخاب درست و رابطۀ عاشقانۀ متعهدانه، اجتناب مطلق از تعاملات عاشقانه، و تسهیل‌گرهای انتخاب اشتباه و شکست مجدد رابطۀ عاشقانه.

https://japr.ut.ac.ir/article_93050_00fc3b8fd6b839a443e871da3fddc042.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 The Impact of Resilience Training on Psychological Capital and Emotion Regulation in COVID-19 Patients اثربخشی آموزش تاب‌آوری بر سرمایۀ روان‌شناختی و تنظیم هیجان افراد مبتلا به بیماری کووید-19 69 82 93046 10.22059/japr.2023.330914.644035 FA سعیده دهقانی عشرت آباد کارشناسی ارشد، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0009-0003-4214-2090 حمیدرضا وطن خواه استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-3456-9815 سعیده زمردی استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی،، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0001-9338-9817 Journal Article 2021 10 09 The purpose of this study was to determine the efficacy of resilience training on psychological capital and affective regulation in COVID-19 patients. Practical and semi-experimental, with a pre-test and post-test, was the research design. The statistical population included male and female patients with corona virus who visited Fajr and Bou Alisina hospitals in Tehran’s 13th and 14th districts during the second quarter of 2021. The total number of these individuals was 8900 (5400 men and 3500 women). In addition, 120 individuals were selected based on the entry criteria, and then 30 individuals were randomly divided into experimental and control groups. The experimental group was exposed to virtual and group resiliency training for ten 60-minute sessions per week, twice per week. Luthans Psychological Capital Questionnaire (PCQ) and Gross and John Emotion Regulation Questionnaire (ERQ) were used to collect data. The data were analyzed using multivariate and univariate covariance tests and SPSS-25 software. The findings showed that resilience training enhanced self-efficacy, resilience, optimism (psychological capital dimensions), and suppression (emotion regulation dimension) in the experimental group compared to the control group (p<0.05) during the post-test phase. Therefore, it can be concluded that treatments based on positive psychology, such as resilience, can be effective in enhancing the psychological health of corona patients, and their use is recommended in addition to medication therapy and home treatment. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش تاب‌آوری بر سرمایۀ روان‌شناختی و تنظیم هیجان بیماران مبتلا به کووید-19 انجام گرفت. طرح پژوهش، کاربردی و از نوع نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامعۀ آماری شامل بیماران زن و مرد مبتلا به کرونا بود که در سه‌ماهۀ نخست سال 1400 به بیمارستان‌های فجر و بوعلی‌سینا در منطقۀ 13 و 14 شهر تهران مراجعه کردند. تعداد این افراد 8900 نفر بود (5400 نفر مرد و 3500 نفر زن) که از بین آنان 120 نفر براساس ملاک‌های ورود به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. سپس به‌صورت تصادفی 30 نفر انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جای‌دهی شدند. شرکت‌کنندگان گروه آزمایش به مدت 10 جلسۀ 60 دقیقه‌ای و هفته‌ای دو مرتبه در معرض آموزش مجازی و گروهی تاب‌آوری قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامۀ سرمایۀ روان‌شناختی لوتانز (PCQ) و پرسشنامۀ تنظیم هیجان گراس و جان (ERQ) بود. به‌منظور تحلیل داده‌ها از آزمون کوواریانس چندمتغیری و تک‌متغیری و نرم‌افزار SPSS-25 استفاده شد. یافته‌ها نشان داد آموزش تاب‌آوری موجب بهبود خودکارآمدی، تاب‌آوری، خوش‌بینی (ابعاد سرمایۀ روان‌شناختی) و فرونشانی (بعد تنظیم هیجان) در مرحلۀ پس‌آزمون در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (05/0>p)؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت درمان‌های مبتنی بر روان‌شناسی مثبت‌نگر مانند تاب‌آوری می‌تواند در بهبود وضعیت روان‌شناختی بیماران مبتلا به کرونا مؤثر واقع شود و استفاده از آن‌ها در کنار دارودرمانی و درمان خانگی توصیه می‌شود.

https://japr.ut.ac.ir/article_93046_4724798c915cd229896cfc23af7560ee.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 Determining the Self-Development Dimensions of University Employees and Their Relationship to Learning Efficacy (Case: University of Tehran) شناسایی ابعاد خودتوسعه‌ای کارکنان دانشگاه‌ها و رابطۀ آن با چابکی یادگیری (مورد: دانشگاه تهران) 83 105 93166 10.22059/japr.2023.355258.644538 FA محمد علی گودرزی استادیار پژوهش، جهاد دانشگاهی، واحد تهران، تهران، ایران. 0000-0002-6094-4922 فرزانه رباطی کارشناس ارشد آموزش و توسعۀ منابع انسانی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران 0009-0007-2271-6834 ابراهیم مزاری استادیار، دانشکدۀ حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-5415-5006 Journal Article 2023 02 12 The purpose of the present study was to identify the dimensions of self-development of university employees and their relationship with the learning agility of Tehran University employees on the campus of the social and behavioral sciences. It is an exploratory mixed method study. In the qualitative part, meta-composition was used, and with the aid of Sandelowski and Barroso’s (2007) model, 60 related scientific research documents were analyzed from among 410 titles, and more than 410 open codes were identified. In 2021–2022 there were 197 members of the social and behavioral sciences campus research community at Tehran University. 127 individuals from seven faculties were selected by straightforward random sampling. In the qualitative part, the composite form was utilized, whereas in the quantitative part, the self-development and learning agility questionnaire created by the researcher was used. The findings reveal the existence of four dimensions, namely psychological, behavioral, affective, and moral self-development. Using Lisrel8.8 software, a self-developed measurement model was created with the aid of structural modeling, demonstrating the model’s excellent fit with the data. Learning agility has a correlation coefficient of 0.72 with self-development. Employee learning agility was significantly related to psychological self-development with a coefficient of 0.72, emotional self-development with a coefficient of 0.63, behavioral self-development with a coefficient of 0.67, and moral self-development with a coefficient of 0.59. In general, it is possible to assert that self-development consists of four essential dimensions, and that all of these dimensions have a positive and significant relationship with the learning agility of employees. پژوهش حاضر، با هدف شناسایی ابعاد خودتوسعه‌ای کارکنان دانشگاه‌ها و رابطۀ آن با چابکی یادگیری کارکنان دانشگاه تهران در پردیس علوم اجتماعی و رفتاری انجام شد. روش پژوهش آمیختۀ اکتشافی بود. در بخش کیفی از فراترکیب استفاده شد که با کمک مدل سندلوسکی و باروسو (2007)، از میان 410 عنوان، 60 سند علمی-پژوهشی مرتبط تحلیل و بیش از 410 کد باز شناسایی شدند. جامعۀ آماری پژوهش شامل کارکنان پردیس علوم اجتماعی و رفتاری دانشگاه تهران در سال 1401-1400 به تعداد 197 نفر بود. با نمونه‌گیری تصادفی ساده، 127 نفر از هفت دانشکده به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. در بخش کیفی، از فیش فراترکیب و در بخش کمی از پرسشنامۀ محقق‌ساختۀ خودتوسعه‌ای کارکنان و چابکی یادگیری استفاده شد. نتایج حاکی از شناسایی چهار بعد شامل خودتوسعه‌ای روان‌شناختی، رفتاری، عاطفی و اخلاقی بود. با کمک مدل‌سازی ساختاری و با نرم‌افزار لیزرل 8/8 مدل اندازه‌گیری خودتوسعه‌ای ترسیم شد که نشان داد مدل از برازش خوبی با داده‌ها برخوردار است. خودتوسعه‌ای با ضریب همبستگی 72/0 با چابکی یادگیری کارکنان ارتباط دارد. خودتوسعه‌ای روان‌شناختی نیز با ضریب 72/0، خودتوسعه‌ای عاطفی با ضریب 63/0، خودتوسعه‌ای رفتاری با ضریب 67/0 و خودتوسعه‌ای اخلاقی با ضریب 59/0 با چابکی یادگیری کارکنان رابطۀ معنادار داشته است. به‌طورکلی می‌توان گفت خودتوسعه‌ای دارای چهار بعد کلیدی است و تمامی مؤلفه‌های آن با چابکی یادگیری کارکنان رابطۀ مثبت و معنادار داشته است.

https://japr.ut.ac.ir/article_93166_17642f168c28dfb8656664961cc39197.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 15 The Impact of Flipped Learning on Cognitive Adaptability and Educational Motivation of Male Students during the Coronavirus Epidemic تأثیر روش یادگیری معکوس بر انعطاف‌پذیری ‌شناختی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان پسر در دوران همه‌گیری ویروس کرونا 107 124 93199 10.22059/japr.2023.335331.644121 FA علی رهایی کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران. 0000-0003-4555-929X محمدرضا فیروزی دانشیار، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران. 0000-0003-3813-8198 Journal Article 2021 12 09 During the coronavirus epidemic, the purpose of this study was to determine the effect of the flipped learning method on the flexibility, cognition, and academic motivation of male students. The method was quasi-experimental and applied in terms of purpose; it is a component of the pre-test, post-test, and control group design. In the academic year of 2020-2021, the statistical population consisted solely of male fifth-grade elementary school students in the city of Shahreza. A primary school for males was chosen at random, and 40 students were selected using the available sampling method and divided into two groups of 20 using randomization. Experiments and witnesses have been substituted. The experimental group underwent 10 training sessions using pre-prepared online training modules, whereas the control group received traditional training. All participants in both groups completed pre- and post-tests utilizing the Harter Academic Motivation Scale (HEMS) and the Dennis and Vanderwall Cognitive Flexibility Scale (CFI). The collected data were analyzed using covariance analysis and IBM SPSS (version 26) software. Post-test analysis of covariance revealed that the flipped learning method improved cognitive flexibility and academic motivation in the experimental group relative to the control group (p <0.05). The flipped learning method can be used to improve the flexibility, cognition, and motivation of students in schools and educational centers utilizing the online education method, particularly during the coronavirus epidemic. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر روش یادگیری معکوس بر انعطاف‌پذیری شناختی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان پسر در دوران همه‌گیری ویروس کرونا انجام شد. روش تحقیق نیمه‌آزمایشی و از نظر هدف کاربردی بود و در چارچوب طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه صورت گرفت. جامعۀ آماری آن تمام دانش‌آموزان پسر کلاس پنجم ابتدایی شهرستان شهرضا در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که از میان آن‌ها، یک مدرسۀ ابتدایی پسرانه به‌صورت تصادفی انتخاب شد. درمجموع 40 دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و به روش تصادفی در دو گروه 20 نفری آزمایش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش در 10 جلسه آموزش به‌وسیلۀ بسته‌های آموزشی آنلاین شرکت کرد؛ درحالی‌که گروه گواه به شیوۀ سنتی آموزش دید. فرایند جمع‌آوری داده‌ها در مرحلۀ پیش‌آزمون و پس‌آزمون با مقیاس انگیزش تحصیلی هارتر (HEMS) و مقیاس انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندروال (CFI) برای همۀ شرکت‌کنندگان در دو گروه انجام گرفت. داده‌های گردآوری‌شده به روش تحلیل کوواریانس و نرم‌افزار IBM SPSS (نسخۀ 26) تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد روش یادگیری معکوس موجب افزایش انعطاف‌پذیری شناختی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه در پس‌آزمون شده است (05/0> p). روش یادگیری معکوس می‌تواند برای افزایش انعطاف‌پذیری شناختی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس و مراکز آموزشی در شیوۀ آموزش آنلاین به‌ویژه در دوران همه‌گیری ویروس کرونا مورد استفاده قرار گیرد.

https://japr.ut.ac.ir/article_93199_56baf334202ed2f25c4ccca20c43be7b.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 Comparison of Interoceptive Awareness and Equanimity Based on Heart Rate Variability (HRV) Between Women Who Practice Yoga and Those Who Do Not مقایسۀ هشیاری درون‌بدنی و توازن مبتنی بر تغییرپذیری ضربان قلب (HRV) در زنان با تمرین یوگا و گروه بدون تمرین 125 143 93177 10.22059/japr.2023.354952.644530 FA فاطمه سمیعی کارشناس ارشد روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-7117-9368 مریم عباسی سورشجانی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-1288-3221 رضا کاظمی استادیار، گروه روان‌شناسی شناختی، مؤسسۀ آموزش علوم شناختی، تهران، تهران. 0000-0002-2433-0712 Journal Article 2023 02 06 The aim of the present study is to compare the two indicators of interoceptive awareness and equanimity between yoga practitioners and non-practitioners. This is fundamental research conducted using a post-event methodology. During April and May of 2022, the research was conducted in Tehran and the laboratory of the Faculty of Psychology and Educational Sciences at Tehran University. The sample consisted of women who routinely practiced yoga (n=17) and women who did not (n=16). The target population consisted of Tehran-dwelling women. Multidimensional Assessment of Interoceptive Awareness (MAIA) was among the instruments utilized in this study. This instrument was utilized to assess interoceptive awareness and its eight subscales. In addition, the physiological index of heart rate variability (HRV) was used to accurately and objectively measure the equanimity component. The obtained data were then compared using an analysis of covariance test (with anxiety and depression scores as controls) and IBM SPSS Statistics 26 software. Interoceptive awareness and four of its subscales (attention regulation, self-regulation, listening to the body, and trust differ significantly between these two groups, according to the results. This indicates that, compared to the other group, those who practice yoga have a more conscious perception of their inner emotions and a general understanding of their inner physiological conditions. LF-HRV index differed significantly between the two groups based on comparison of HRV in the quiescent state. This information demonstrates various autonomic nervous system activities, which could be interpreted as evidence for the effect of equanimity. Various applications of the results are discussed in conclusion. هدف مطالعۀ پیش‌رو، مقایسۀ دو شاخص هشیاری درون‌بدنی و توازن میان افرادی بود که تمرین یوگا را به‌صورت مرتب انجام می‌دهند و گروهی که این تمرین را انجام نمی‌دهند. این پژوهش از نوع بنیادی بود و به روش پس‌رویدادی انجام گرفت. روند کار در شهر تهران و در آزمایشگاه دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران و طی ماه‌های فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۱ اجرا شد. جامعۀ آماری، زنان ساکن شهر تهران بودند و نمونۀ آماری آن نیز زنانی (17n=) بودند که تمرین یوگا را به‌صورت منظم انجام می‌دادند و گروه مقایسه را زنانی (16n=) شکل دادند که این تمرین‌ها را نداشتند. از جمله ابزارهای این پژوهش «مقیاس ارزیابی چندبعدی هشیاری درون‌بدنی (عمقی) (MAIA)» بود. این مقیاس برای سنجش میزان هشیاری درون‌بدنی و زیرمقیاس‌های هشت‌گانۀ آن به‌کار رفت. علاوه بر آن از شاخص فیزیولوژیکی تغییرپذیری ضربان قلب (HRV) نیز استفاده شد تا سنجش مؤلفۀ توازن به شکلی دقیق و عینی میسر شود. درنهایت داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (با کنترل نمرات اضطراب و افسردگی) و در نرم‌افزار IBM SPSS Statistics 26 مقایسه شدند. نتایج تحلیل آماری، تفاوت معنادار بین دو گروه در میزان هشیاری درون‌بدنی و چهار مورد از زیرمقیاس‌های آن (تنظیم توجه، خودتنظیمی، گوش‌دادن به بدن و اعتمادداشتن) را نشان داد. به این معنی که افراد گروه با تمرین یوگا در مقایسه با گروه دیگر، نسبت به احساسات درونی خود ادراک هشیارانه دارند و دارای درکی کلی از شرایط فیزیولوژیکی درونی خود هستند. نتایج مقایسۀ HRV در حالت استراحت نیز تفاوت معناداری را بین دو گروه در شاخص LF-HRV نشان داد. این یافته تفاوت فعالیت سیستم خودمختار را در دو گروه نشان می‌دهد که می‌تواند شاهدی بر تأثیر توازن باشد. کاربردهای این یافته‌ها به بحث گذاشته شده است.

https://japr.ut.ac.ir/article_93177_37132cd40e8bd0cd4f2aa4099aa59631.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 24 The Effectiveness of Executive Functions Training on Self-Control and Social Competence for Children with Low Self-Control اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی بر خودکنترلی و شایستگی اجتماعی کودکان دارای خودکنترلی ضعیف 145 161 93323 10.22059/japr.2023.333106.644057 FA نیکو فرحزادی دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکدۀ روان‌شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. 0009-0009-4063-7878 شهره قربان شیرودی دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. 0000-0001-8473-1756 جواد خلعتبری دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. 0000-0002-9519-9686 محمدرضا زربخش دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. 0000-0003-3708-2882 Journal Article 2021 11 01 The present study was conducted to investigate the effectiveness of executive functions training on the self-control and social competence of children with low self-control. It was an experimental study consisting of pre-test, post-test, control group, and two-month follow-up period. In the academic year 2021-2022, the statistical population of the study consisted of Tehran primary school children with low self-control. 26 children with limited self-control were randomly assigned to experimental and control groups through multistage cluster sampling. The experimental group received eight 75-minute executive functions training sessions. This research employed the Children’s Self-control Questionnaire (CSQ) and the Social Competence Questionnaire (SCQ). Using SPSS-23, the data were analyzed using a mixed ANOVA and Bonferroni Follow-up test. Executive functions training has a significant effect on the self-control and social competence of children with limited self-control (p<0.001). Using techniques such as increasing attention, concentration, and accuracy, organizing activities, avoiding response, and controlling impulsivity, the present study concludes that executive functions training is an effective method for increasing self-control and social competence in children with low self-control. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی بر خودکنترلی و شایستگی اجتماعی کودکان دارای خودکنترلی ضعیف انجام گرفت. پژوهش حاضر آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل کودکان دورۀ ابتدایی دارای خودکنترلی ضعیف شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 بود. در این پژوهش 26 کودک دارای خودکنترلی ضعیف با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و به روش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جای‌دهی شدند. گروه آزمایش، آموزش کارکردهای اجرایی را طی دو ماه در هشت جلسۀ 75 دقیقه‌ای دریافت کرد. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ خودکنترلی کودکان (CSQ) و پرسشنامۀ شایستگی اجتماعی (SCQ) بود. داده‌ها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش کارکردهای اجرایی بر خودکنترلی و شایستگی اجتماعی کودکان دارای خودکنترلی ضعیف تأثیر معنادار دارد (001/0>p). براساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت آموزش کارکردهای اجرایی با بهره‌گیری از فنونی مانند افزایش توجه، تمرکز و دقت، سازمان‌دهی فعالیت‌ها، بازداری پاسخ و کنترل تکانشگری می‌تواند به‌عنوان روشی کارآمد برای افزایش خودکنترلی و شایستگی اجتماعی کودکان دارای خودکنترلی ضعیف مورد استفاده قرار گیرد.

https://japr.ut.ac.ir/article_93323_90df3676811483df7520815e71130e3d.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 Effectiveness of Compassion-Focused Therapy on Treatment Adherence and Perceived Stress in Irritable Bowel Syndrome Patients اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر پیروی از درمان و استرس ادراک‌شده در بیماران مبتلا به سندرم رودۀ تحریک‌پذیر 163 177 93330 10.22059/japr.2023.332122.644037 FA آزاده امیری مقدم شیروان گروه روان‌شناسی سلامت، واحد بین‌المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیرۀ کیش، ایران. 0000-0003-3810-131X منصوره نیکوگفتار عظیم دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-2149-878X حسن احدی استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، البرز، ایران. 0000-0001-6797-4203 Journal Article 2021 10 10 The purpose of the present study was to investigate the efficacy of compassion-focused therapy on Irritable Bowel Syndrome (IBS) patients’ treatment adherence and perceived stress. It was a quasi-experimental study consisting of a pre-test, a post-test, a control group, and a two-month follow-up period. In 2019, the statistical population of the present study included IBS patients referred to Bandarabbas therapy centers and gastroenterologists. Using the available sampling technique, 32 IBS patients were randomly assigned to the experimental and control groups. During two and a half months, the experimental group received ten 75-minute sessions of compassion-focused therapy. Perceived Stress Scale (PSS) and Adherence to Treatment Questionnaire (ATQ) were among the questionnaires utilized. The data were analyzed using statistical software version 23 and repeated-measurement ANOVA and Bonferroni follow-up tests. The results showed that compassion-focused therapy has a significant effect on IBS patients’ treatment adherence and perceived stress (P<0.001). According to the findings of the present study, compassion-focused therapy can be used as an efficient therapy to increase treatment adherence and decrease perceived stress in IBS patients by employing techniques such as increasing positive experiences, training compassion expression, and identifying incorrect evaluations. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر پیروی از درمان و استرس ادراک‌شده در بیماران مبتلا به سندرم رودۀ تحریک‌پذیر انجام گرفت. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری شامل بیماران مبتلا به سندرم رودۀ تحریک‌پذیر بودند که به مراکز درمانی و متخصصان گوارش شهر بندرعباس در سال 1398 مراجعه کرده بودند. در این پژوهش، 32 بیمار مبتلا به سندرم رودۀ تحریک‌پذیر به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به روش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جای‌دهی شدند. گروه آزمایش درمان مبتنی بر شفقت را طی 5/2 ماه در 10 جلسۀ 75 دقیقه‌ای دریافت کردند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس استرس ادراک‌شده (PSS) و پرسشنامۀ پیروی از درمان (ATQ) بود. داده‌ها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرنی با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS ویرایش 23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر شفقت، بر پیروی از درمان و استرس ادراک‌شده در بیماران مبتلا به سندرم رودۀ تحریک‌پذیر تأثیر معنادار دارد (001/0>p). براساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت درمان مبتنی بر شفقت با بهره‌گیری از فنونی مانند افزایش تجربه‌های مثبت، آموزش ابراز شفقت و شناسایی ارزیابی‌های غلط می‌تواند به‌عنوان یک درمان کارآمد برای افزایش پیروی از درمان و کاهش استرس ادراک‌شده در بیماران مبتلا به سندرم رودۀ تحریک‌پذیر مورد استفاده قرار گیرد.

https://japr.ut.ac.ir/article_93330_0628b1a15b7cee78dd69e92391ecdb6f.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 Efficacy of Child-Oriented Unified Trans-Diagnostic Treatment for Alexithymia in Divorce-Engaged Children with Emotional Self-Regulation Difficulties اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر کودک‌محور بر ناگویی هیجانی کودکان طلاق با دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی 179 194 93366 10.22059/japr.2023.343642.644274 FA شیوا گوهری دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0009-0001-8363-0651 سیدعلی حسینی المدنی استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0003-2242-1108 فرشته افکاری استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-6155-3077 Journal Article 2022 03 30 The purpose of the current study was to investigate the efficacy of child-oriented unified trans-diagnostic treatment for Alexithymia in divorce-engaged children with emotional self-regulation difficulties. The study employed a quasi-experimental design with a pre-test, post-test, and two-month follow-up period. The statistical population of the present study consisted of female divorced children (9 to 12 years old) with difficulty in emotional self-regulation who attended primary school in Tehran during the academic year 2021-22. 26 female children of divorced parents with difficulties in emotional self-regulation were selected using a purposive sampling method and randomly assigned to experimental and control groups of 13 children each. The experimental group received ten sixty-five-minute sessions of unified trans-diagnostic treatment intervention geared toward children over the course of two months. In this study included Children’s Emotional Regulation Questionnaire (ERQ) and Alexithymia Questionnaire (AQ) were applied as questionnaires. The data were analyzed using SPSS-23 and the mixed ANOVA method. The findings revealed that the child-focused Unified Trans-Diagnostic Treatment has a significant effect on Alexithymia and emotional self-regulation in divorce-engaged children with difficulties in emotional self-regulation (p<0.001). Identifying emotions, teaching emotional awareness, cognitive reevaluation, identifying emotion avoidance models, and examining behaviors resulting from emotions were found to be effective in decreasing alexithymia in divorce-engaged children with difficulty in emotional self-regulation. هدف از این مطالعه، بررسی اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر کودک‌محور بر ناگویی هیجانی کودکان طلاق با دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی بود. روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل کودکان دختر طلاق (9 تا 12 ساله) با مشکل در خودنظم‌دهی هیجانی بود که در سال تحصیلی 1401-1400 در مقطع ابتدایی در شهر تهران مشغول به تحصیل بودند. در این پژوهش، 26 دختر طلاق با مشکل در خودنظم‌دهی هیجانی به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 13 کودک) توزیع شدند. گروه آزمایش، مداخلۀ درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر کودک‌محور را در ده جلسۀ 65 دقیقه‌ای در مدت دو ماه و نیم دریافت کردند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این مطالعه شامل پرسشنامۀ دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی (ERQ) و پرسشنامۀ ناگویی هیجانی (AQ) بود. داده‌های پژوهش با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-23 با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر کودک‌محور بر ناگویی هیجانی و نظم‌جویی هیجانی کودکان طلاق با دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی تأثیر معنادار دارد (001/0>p). براساس نتایج تحقیق می‌توان نتیجه گرفت فراتشخیصی یکپارچه‌نگر با شناسایی هیجان‌ها، آموزش آگاهی هیجانی، ارزیابی مجدد شناختی، شناسایی الگوهای اجتناب از هیجان و بررسی رفتارهای ناشی از هیجان می‌تواند به‌عنوان درمانی مؤثر برای کاهش ناگویی هیجانی کودکان طلاق با دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی مورد استفاده قرار گیرد.

https://japr.ut.ac.ir/article_93366_1778d3991920b419d8bf05c3e1fdbd63.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 Comparing the Effectiveness of Combination Therapy Based on Psychological Resilience and Mindfulness to Cognitive Behavioral Therapy for Anxiety, Depression, Stress, and Job Burnout in the Staff of Isfahan Regional Electric Company مقایسۀ تأثیر درمان ترکیبی مبتنی بر تاب‌آوری روان‌شناختی و ذهن‌آگاهی با درمان شناختی-رفتاری بر اضطراب، افسردگی، استرس و فرسودگی شغلی کارکنان شرکت برق منطقه‌ای اصفهان 195 215 93368 10.22059/japr.2023.334072.644090 FA فروزان ایران دوست دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0002-1176-2903 کورورش نامداری استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0003-2536-0873 حسین سماواتیان گروه روانشناسی صنعتی- سازمانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-9280-5540 احمد عابدی دانشیار، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0002-3828-3419 Journal Article 2021 11 16 This study aimed to compare the effectiveness of combination therapy based on resilience and mindfulness with cognitive behavioral therapy on job burnout, anxiety, stress, and depression in the staff of Isfahan Regional Electric Company who suffered from a mixed anxiety-depressive disorder. This was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design and a control group. In 2021, the statistical universe included the whole male staff of Isfahan Regional Electric Company. 45 employees were selected using a purposeful sampling method based on entry and exit criteria and randomly assigned to one control group and two experimental groups. Maslach's job burnout inventory (MBI) and the Depression, Anxiety, and Stress Scale (DASS-21) were used to obtain the data. Statistical analyses were conducted using SPSS-23 and the multivariate covariance test and Tukey’s post hoc procedure. Both applied therapeutic methods (CBT and Combined therapy) reduced anxiety, stress, depression, and burnout significantly in experimental group members. However, post hoc analyses revealed that there was no statistically significant difference between two methods for reducing dependent variables. According to the findings, the resilience and mindfulness-based combination therapy can be used in conjunction with other therapeutic protocols to ameliorate psychological disturbances such as mood and anxiety symptoms as well as job burnout in individuals. هدف این مطالعه، مقایسۀ اثربخشی درمان ترکیبی مبتنی بر تاب‌آوری و ذهن‌آگاهی با درمان شناختی-رفتاری بر فرسودگی شغلی و نشانه‌های اضطراب، افسردگی و استرس در کارکنان با نشانگان اضطراب افسردگی مختلط در شرکت برق منطقه‌ای اصفهان بود. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی بود و در آن از طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعۀ آماری، شامل تمامی مردان شاغل در شرکت برق منطقه‌ای اصفهان در سال 1398 بود که از میان آن‌ها 45 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند و براساس ملاک‌های ورود و خروج انتخاب و به‌تصادف در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارش شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامۀ فرسودگی شغلی مسلش (MBI) و پرسشنامۀ افسردگی، اضطراب و استرس ((DASS-21 استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از نرم‌افزار SPSS-23 و روش تحلیل واریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی توکی انجام گرفت. نتایج مطالعه نشان داد هردو روش شناختی-رفتاری و درمان ترکیبی مبتنی بر تاب‌آوری و ذهن‌آگاهی سبب کاهش معنادار اضطراب، استرس، افسردگی و فرسودگی شغلی در شرکت‌کنندگان گروه‌های آزمایش شده است. بااین‌حال، نتایج آزمون تعقیبی نشان داد بین دو روش درمانی به‌کاررفته در کاهش متغیرهای وابسته تفاوت معناداری وجود ندارد. با توجه به یافته‌های پژوهش، از درمان مبتنی بر تاب‌آوری و ذهن‌آگاهی می‌توان در کنار سایر پروتکل‌های درمانی دیگر برای کاهش پریشانی‌های روان‌شناختی، از جمله مشکلات خلقی و اضطرابی و فرسودگی شغلی، در افراد کمک گرفت.

https://japr.ut.ac.ir/article_93368_c2772fe942fe1bdcf0fec5d508dd6e23.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 The Effectiveness of a Schema-based Parenting Program on Adolescents with Behavioral Problems’ Resilience اثربخشی فرزندپروری مبتنی بر طرحواره بر تاب‌آوری نوجوانان با مشکلات رفتاری 217 229 93378 10.22059/japr.2023.343884.644286 FA حسین کریمی مقدم دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0009-0005-4074-9942 سوگند قاسم زاده دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0003-0897-1568 علی اکبر ارجمندنیا عضور هیات علمی گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران 0000-0001-8030-8416 Journal Article 2022 05 31 This study aimed to assess the efficacy of a schema-based parenting program on the resilience of adolescents with behavioral problems. In terms of purpose, the current study is part of applied research, and in terms of data collection method, it is a quasi-experimental research with a two-group design, random assignment, and pre- and post-tests. This study’s statistical population comprises adolescents with behavioral problems in Bojnourd’s first year of high school in 2020-2021. Participants with the highest behavioral problem scores among pupils from two boys’ schools and one girls’ school in CBCL were then randomly divided into two groups of 15 individuals. Before and after the intervention program, participants were given CD-RIS pre- and post-tests to complete. SPSS version 24 was used to analyze the data using a one-way statistical model of analysis of covariance. F=59.27 obtained at the level of P=0.01 is significant, indicating that the schema-based parenting program is effective on the “resilience” component. The intensity of the effect is 0.69, indicating a high level of efficacy. Parenting based on schemas can increase resilience and equip individuals with behavioral problems to contend with adversity. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی فرزندپروری مبتنی بر طرحواره بر تاب‌آوری نوجوانان با مشکلات رفتاری انجام گرفت. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ نحوۀ گردآوری داده‌ها، از نوع پژوهش‌های نیمه‌آزمایشی با طرح دوگروهی و انتساب تصادفی با پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود. جامعۀ آماری تحقیق شامل نوجوانان با مشکلات رفتاری دورۀ اول متوسطۀ شهر بجنورد در سال 1400-1399 بود. شرکت‌کننده‌ها از میان دانش‌آموزان دو مدرسۀ پسرانه و یک مدرسۀ دخترانه، بالاترین نمرۀ مشکلات رفتاری را در پرسشنامۀ مبتنی بر تجربۀ آخنباخ فرم والدین (CBCL) کسب کردند و سپس در دو گروه 15 نفره به‌صورت تصادفی قرار گرفتند. به شرکت‌کنندگان دو گروه قبل و بعد از اجرای برنامۀ مداخله، پرسشنامۀ تاب‌آوری کانر و دیویدسون (CD-RIS) به‌عنوان پیش‌آزمون و پس‌آزمون داده شد. تحلیل داده‌ها با مدل آماری تحلیل کوواریانس یک‌طرفه و به کمک SPSS-24 انجام شد. براساس نتایج تحقیق، میزان 27/59 =F به‌دست‌آمده در سطح 01/0=P معنی‌دار است که می‌توان مطرح کرد که برنامۀ فرزندپروری مبتنی بر طرحواره بر مؤلفۀ «تاب‌آوری» مؤثر است و میزان شدت اثر 69/0 است که بیانگر اثربخشی فراوان است. نتایج نشان می‌دهد فرزندپروری مبتنی بر طرحواره می‌تواند تاب‌آوری را در افراد با مشکلات رفتاری افزایش دهد و آن‌ها را در برابر اتفاقات ناگوار زندگی توانمند سازد.

https://japr.ut.ac.ir/article_93378_b142dcd340be8e96ff4beddc2b51c689.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 Integrated Cognitive, Interpersonal, and Systemic Treatment for Women with Depression: Development and Efficacy Evaluation درمان یکپارچۀ شناختی، بین‌فردی و سیستمی افسردگی زنان: ساخت بسته و بررسی اثربخشی 231 255 93434 10.22059/japr.2023.331233.644013 FA روح الله حدادی دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده ۀ روان‌شناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران. 0000-0003-0740-2814 مینا مجتبایی دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-2655-5915 امیرهوشنگ مهریار گروه روان‌شناسی بالینی، مؤسسۀ عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی، تهران، ایران. 0000-0002-5516-7137 Journal Article 2021 09 25 The purpose of this research was to develop and evaluate the efficacy of an integrated package of cognitive, interpersonal, and systemic therapy on the depressive symptoms and coping skills of women with depression. The research design is an extended pre-test-post-test design with multiple groups. The statistical population of the study consisted of the women referred to the Atieh treatment center in Tehran in 2017 and 2018, and 60 of them were randomly divided into four groups of 15 participants.Following grouping, the first group received cognitive therapy, the second group received interpersonal therapy, the third group received systemic therapy, and the fourth group received an integrated bundle of cognitive, interpersonal, and systemic therapy over the course of 12 weekly 90-minute sessions. Data was collected using the Beck Depression Inventory-Second Edition (BDI-II) and the Coping Responses Scale (CRI). The data were analyzed using SPSS-23 statistical software and mixed variance analysis. Post-test results indicated that integrated treatment package training has a significant impact on reducing depressive symptoms and enhancing coping skills among depressed women (P<0.001), but these results were not substantiated during the follow-up phase. This study is founded on the utilization of integrated treatment packages to improve Depression supports services. هدف از پژوهش حاضر، ساخت و بررسی اثربخشی بستۀ یکپارچۀ درمان شناختی، بین‌فردی و سیستمی بر علائم افسردگی و مهارت‌های مقابله‌ای زنان افسرده بود. طرح پژوهش از نوع طرح‌های آزمایشی گسترش‌یافتۀ پیش‌آزمون-پس‌آزمون چندگروهی بود. جامعۀ آماری پژوهش زنانی بودند که در سال 1398-1397 به مرکز درمان آتیه در شهر تهران مراجعه کرده بودند که از این میان 60 نفر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در چهار گروه 15 نفره قرار گرفتند. پس از گروه‌بندی، گروه اول درمان شناختی، گروه دوم درمان بین‌فردی، گروه سوم درمان سیستمی و گروه چهارم بستۀ یکپارچۀ درمان شناختی، بین‌فردی و سیستمی را در 12 جلسۀ 90 دقیقه‌ای، هفته‌ای یک بار دریافت کردند. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامۀ افسردگی بک-ویرایش دوم (BDI-II) و مقیاس راهبردهای مقابله‌ای (CRI) استفاده شد. داده‌ها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیختهبا استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-23 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد آموزش بستۀ یکپارچۀ درمان تأثیر معناداری بر کاهش علائم افسردگی و بهبود مهارت‌های مقابله‌ای زنان افسرده در پس‌آزمون دارد (P<0.001). (اما این نتایج برای مرحلۀ پیگیری تأیید نشد. پژوهش حاضر از به‌کارگیری بسته‌های درمان یکپارچه برای بهبود افسردگی حمایت می‌کند.

https://japr.ut.ac.ir/article_93434_bf67344c13760af0965e04a76c3b8b33.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 08 07 The Investigation of Aging and Brain Damage on Cognitive-Communicative Mind Functions in Discourse Understanding: A Neurolinguistics Study بررسی افزایش سن و آسیب مغزی بر کارکردهای ارتباطی-شناختی ذهن در درک گفتمان: مطالعۀ عصب‌شناسی زبان 257 277 93436 10.22059/japr.2023.331052.644007 FA غلامرضا اسدی دانشجوی دکتری، گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران. 0009-0001-6286-9663 مسعود دهقان دانشیار، گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبان‌شناسی، دانشکدۀ زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایران. 0000-0001-7925-7770 اکرم کرانی استادیار، گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران. 0009-0002-3862-5834 Journal Article 2021 09 21 The purpose of this research is to assess cognitive-communicative abilities in healthy young and elderly individuals, as well as patients with right hemisphere damage (RHD). The nature of this quantitative study’s methodology was casual-comparative. In Persian, 18 RHDs aged 53 to 75 (7 females and 11 males) and 54 healthy individuals aged 30 to 45, 45 to 60, and 60 to 75 who resided in Tehran in 2021 were evaluated. The subjects were selected using a method of convenience sampling. The Selective Attention Test (SAT), the Wechsler Memory Scale (WMS), the Bedside version of Persian WAB (P-WAB-1), the Ironic Process Test (IPT), and the . SPSS version 25 was used to conduct a one-way analysis of variance (ANOVA) on the data. On memory, selective attention, semantic judgment, proverb perception, and irony perception tests, the functional difference between RHDs and healthy individuals is statistically significant (P< 0.05)Memory and selective attention evaluations reveal a statistically significant (P<0.05) functional difference between the healthy 60-75-year-olds and the two healthy 30-45 and 45-60-year-old groups. In the ironic process test, the functional difference between the healthy group aged 60-75 and the healthy group aged 45-30 is significant (P<0.05). On the semantic judgment and proverb perception tests (P>0.05), there is no statistically significant difference between the 60-75-year-old healthy group and the 30-45 and 45-60-year-old healthy groups. Cognitive resources hypothesis can explain the poor communicative-cognitive test performance of RHDs compared to healthy individuals and the inferior performance of healthy elderly individuals compared to healthy younger individuals. پژوهش حاضر، با هدف ارزیابی کارکردهای ارتباطی-شناختی در افراد سالم جوان و مسن، و بیماران دارای آسیب نیمکرۀ راست انجام گرفت. روش پژوهش حاضر، کمی بود و داده‌ها به روش علی-مقایسه‌ای تحلیل شدند. جامعۀ آماری شامل ساکنان شهر تهران در سال 1400 بودند که از بین آن‌ها 18 فارسی‌زبان آسیب‌دیدۀ نیمکرۀ راست (7 زن و 11 مرد) با ردۀ سنی 53 تا 75 سال و 54 فرد سالم انتخاب شدند و در سه گروه 18 نفره با ردۀ سنی 30 تا 45، 45 تا 60 و 60 تا 75 قرار گرفتند. روش نمونه‌گیری در دسترس بود. برای ارزیابی از آزمون‌های توجه انتخابی (SAT)، حافظۀ وکسلر (WMS)، درک ضرب‌المثل (PCT)، درک کنایات (IPT) و قضاوت معنایی (SJT) استفاده شد. یافته‌ها نشان داد اختلاف عملکردی بین بیماران آسیب‌دیدۀ نیمکرۀ راست و افراد سالم، در سه ردۀ سنی در آزمون‌های حافظه، توجه انتخابی، قضاوت معنایی، درک ضرب‌المثل و درک کنایه معنادار است (05/0 P<). داده‌ها به روش تحلیل واریانس یک‌طرفه با استفاده از برنامۀ SPSS-25 تجزیه و تحلیل شدند. اختلاف عملکردی بین افراد سالم 75-60 سال و افراد سالم 45-30 سال و 60-45 سال در آزمون حافظه و توجه انتخابی معنادار است (05/0 P<). تفاوت عملکردی بین افراد سالم 75-60 سال و افراد سالم 45-30 سال در آزمون درک کنایه معنادار است (05/0 P<). اما تفاوت عملکردی بین افراد سالم 75-60 سال و افراد سالم 45-30 سال و 60-45 سال در آزمون قضاوت واژگانی و آزمون درک ضرب‌المثل معنادار نیست (05/0 P>). براساس نتایج، عملکرد ضعیف بیماران آسیب‌دیدۀ نیمکرۀ راست در مقایسه با افراد سالم، و عملکرد ضعیف‌تر افراد سالم مسن از افراد سالم جوان‌تر در آزمون‌های ارتباطی-شناختی، در قالب فرضیۀ کمبود منابع شناختی قابل‌تبیین است.

https://japr.ut.ac.ir/article_93436_395795b5f9f4dcc3b1c80ee43d8540c6.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 Efficacy of Psychological Capitals Training on Psychological Resilience and Mental Empowerment of Staff with Work-Family Conflict at the Sarkhoon and Qeshm Gas Company اثربخشی آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی بر تاب‌آوری روان‌شناختی و توانمندی روانی کارکنان دارای تعارض کار-خانواده در شرکت گاز سرخون و قشم 279 297 93488 10.22059/japr.2023.335382.644124 FA محمد زارع زاده دانشجوی دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندرعباس، بندرعباس، ایران. 0009-0005-7553-3260 کبری حاج علیزاده دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندرعباس، بندرعباس، ایران 0000-0002-8698-9790 آزیتا امیرفخرایی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندرعباس، بندرعباس، ایران. 0000-0002-3753-0924 Journal Article 2021 12 10 This study was conducted to investigate the efficacy of psychological capitals training on the psychological resilience and mental empowerment of employees with work-family conflict at the Sarkhoon and Qeshm gas company. It was a quasi-experimental study with a pre-test, post-test, control group, and a follow-up period of four months. In the spring of 2021, the statistical population included employees with work-family conflicts at the Sarkhoon and Qeshm oil and gas company. Using a systematic sampling technique, 27 employees were selected and randomly assigned to experimental and control groups. Two and a half months of psychological capitals training (10 sessions) were administered to the experimental group. Work-Family Conflict Questionnaire (WFCS), Psychological Resilience Questionnaire (RQ), and Mental Empowerment Questionnaire (PES) were among the questionnaires utilized in this study. The study’s data were analyzed using Mixed ANOVA and SPSS-23 software. Psychological capitals training had a positive effect on psychological resilience (P<0001, Eta=0.57, F=33.68) and mental empowerment (P<0001, Eta=0.48, F=23.28) among employees with work-family conflict. According to the findings of the present study, training in psychological capitals is an effective method for enhancing psychological resilience and mental empowerment among employees experiencing work-family conflict. پژوهش حاضر، با هدف بررسی اثربخشی آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی بر تاب‌آوری روان‌شناختی و توانمندی روانی کارکنان دارای تعارض کار-خانواده در شرکت گاز سرخون و قشم صورت پذیرفت. این پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری سه‌ماهه انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش شامل کارمندان با تعارض کار-خانواده در شرکت گاز سرخون و قشم در بهار 1400 بود. از بین جامعۀ آماری، 27 کارمند به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی (10 جلسه) را طی دو ماه و نیم دریافت کردند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ تعارض کار-خانواده (WFCS)، پرسشنامۀ تاب‌آوری روان‌شناختی (RQ) و پرسشنامۀ توانمندی روانی (PES) بود. داده‌ها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته، با نرم‌افزار آماری SPSS-23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی بر تاب‌آوری روان‌شناختی (0001>P؛ 57/0=Eta؛ 68/33=F) و توانمندی روانی (0001>P؛ 48/0=Eta؛ 28/23=F) کارکنان دارای تعارض کار-خانواده تأثیر داشته است. براساس یافته‌های پژوهش حاضر، آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی می‌تواند به‌عنوان روشی مؤثر در جهت بهبود تاب‌آوری روان‌شناختی و توانمندی روانی کارکنان دارای تعارض کار-خانواده مورد استفاده قرار گیرد.

https://japr.ut.ac.ir/article_93488_3945043897c35f7fdbad24964b99d73a.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 07 23 Presenting an Actor-Partner Interdependence Model in Examining the Role of Self- Compassion on Dyadic Conflict Resolution Styles for Couples ارائۀ مدل وابستگی عامل-شریک در بررسی نقش خودشفقت‌ورزی بر سبک‌های حل تعارض متقابل زوجین 299 316 93553 10.22059/japr.2023.333120.644061 FA سمیه سعیدا دانشجوی دکتری روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شاهد، تهران. ایران. 0000-0001-8635-7809 فرشته موتابی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-7241-6353 مینا پهلوان دانشجوی کارشناسی ارشد خانواده‌درمانی، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی. دانشگاه شهید بهشتی. تهران، ایران. 0000-0003-3316-4995 حمیدرضا حسن آبادی دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0000-0001-7076-9219 Journal Article 2021 10 29 The aim of this study was to investigate the impact of self-compassion on couples’ dyadic conflict resolution strategies. This study involved multivariate correlation and an actor-partner interdependence model. In 2020, the statistical population consisted of all Tehran-dwelling couples. The research sample consisted of 167 couples (334 individuals) selected using the available sampling method. Rahim Organizational Conflict Inventory-II (ROCI-II) and Self-Compassion Scale (SCS) were utilized. The collected data were initially analyzed using the SPSS-23 software. Then, in order to study the dyadic effects of couples’ characteristics, the actor-partner interdependence model and the R programming language were utilized. The actor effect of the first model demonstrated that a man’s self-compassion can directly and significantly predict his constructive conflict resolution manner, whereas this is not the case for women. In addition, due to the actor effect of the second model, self-compassion was unable to predict the couples’ manner of avoiding conflict resolution. Self-compassion can significantly predict the dominant conflict resolution style of couples, as demonstrated by the third model's actor effect. By promoting self-compassion skills in even one spouse, it is likely that couples’ conflict resolution will be more productive and their relationship will improve, as suggested by these encouraging results. هدف این پژوهش، بررسی نقش خودشفقت‌ورزی بر سبک‌های حل تعارض متقابل زوجین بود. طرح پژوهش، همبستگی چندمتغیری و از نوع مدلسازی وابستگی متقابل عامل-شریک بود. جامعۀ آماری تحقیق را کلیۀ زوجین ساکن شهر تهران در سال 1399 تشکیل دادند. نمونۀ پژوهش 167 زوج (334 نفر) بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده، پرسشنامۀ سبک‌های حل تعارض (ROCI-II) و مقیاس خودشفقت‌ورزی (SCS) بود. تحلیل مقدماتی داده‌ها از طریق نرم‌افزار SPSS-23 انجام گرفت. سپس به‌منظور مطالعۀ تأثیرات متقابل ویژگی‌های همسران، از دستورالعمل روش مدلسازی وابستگی متقابل و نرم‌افزار R استفاده شد. اثر عامل در مدل اول نشان داد خودشفقت‌ورزی مردان می‌تواند سبک‌های حل تعارض سازنده را در او به‌صورت مستقیم و معنادار پیش‌بینی کند. اما در زنان، قابلیت این پیش‌بینی را ندارد. همچنین در اثر عامل مدل دوم، خودشفقت‌ورزی قابلیت پیش‌بینی سبک حل تعارض اجتناب همسران را نداشت. اثر عامل در مدل سوم نیز نشان داد خودشفقت‌ورزی می‌تواند سبک حل تعارض سلطۀ همسران را به‌صورت معکوس و معنادار پیش‌بینی کند. این نتایج نویدبخش آن است که با ارتقای مهارت خودشفقت‌ورزی حتی در یکی از همسران، می‌توان انتظار داشت که حل تعارض زوجین سازنده‌تر شود و رابطۀ آنان بهبود یابد.

https://japr.ut.ac.ir/article_93553_c3433e1b5e6679dee756200209490677.pdf

دانشگاه تهران فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روانشناختی 2251-8126 14 2 2023 08 22 Mental Health Problems Scale for Adolescents- Parent Report: Development and Preliminary Technical Properties مقیاس مشکلات سلامت روان‌شناسی نوجوانان-نسخۀ والدین: ساخت و ویژگی‌های فنی اولیه 317 331 93561 10.22059/japr.2023.329027.643950 FA سعید اکبری زردخانه استادیار گروه روان‌شناسی کاربردی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0003-0224-8774 سید سعید سجادی اناری استادیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-9405-4365 نادر منصور کیایی دکتری تخصصی، گروه علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. 0000-0003-1000-4294 علی محمد زنگانه دکتری تخصصی مدیریت، معاونت پیشگیری قوۀ قضاییه، تهران، ایران. 0000-0003-3594-1102 محسن جلالت دانش کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل، معاونت پیشگیری قوۀ قضاییه، تهران، ایران. 0000-0002-7535-5952 Journal Article 2021 08 17 This research aimed to develop a scale for adolescent psychological health problems (APHP). The population consisted of parents of high school pupils in six provinces in 2016: Alborz, Kermanshah, East Azarbaijan, Sistan and Baluchistan, Fars, and Razavi Khorasan. For each province, two cities (the provincial center and a low-income city) were selected on purpose. The selection of six institutions in each city was based on a random sampling method, and the selection of parents was based on available sampling. There were 308 parents in the sample, including 195 mothers and 111 fathers. After the data were collected, they were input into the 18th version of the statistical software for social sciences (SPSS). 133 items were examined for their adequacy using seven indicators (mean, standard deviation, standard skew, standard kurtosis, deletion alpha coefficient, multiple correlation, and correlation coefficient with total score) during item analysis. The item analysis revealed that the majority of objects possessed appropriate properties. Exploratory factor analysis of the coefficient revealed six factors that explain 42% of the variance. Internal homogeneity coefficients for the subscales ranged from 0.78 (attention deficit hyperactivity disorder) to 0.95 (deficit in assignments and self-control) and 0.95 for the full scale. The results indicated that the preliminary version of the instrument has adequate psychometric properties. پژوهش حاضر، با هدف ساخت مقیاس مشکلات سلامت روان‌شناختی نوجوانان (APHP) انجام گرفت. جامعۀ پژوهش، والدین دانش‌آموزان مدارس متوسطۀ یکم شش استان البرز، کرمانشاه، آذربایجان شرقی، سیستان و بلوچستان، فارس و خراسان رضوی در ســال تحصیلــی 1396-1395 بودند که از هر استان، دو شهر (مرکز استان و دیگری یکی از شهرهای کم‌برخوردار) به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. انتخاب شش مدرسه در هر شهر به روش تصادفی ساده، و انتخاب والدین به شیوۀ دردسترس صورت گرفت. نمونه شامل 308 نفر از والدین (195 مادر و 111 پدر) بود. پس از جمع‌آوری اطلاعات، داده‌ها در نرم‌افزار SPSS-18 وارد شد. طی فرایند تحلیل آیتم‌ها، هفت شاخص برای بررسی کفایت هر آیتم (میانگین، انحراف استاندارد، کجی استاندارد، کشیدگی استاندارد، ضریب آلفای حذفی، همبستگی چندگانه و ضریب همبستگی با نمرۀ کل) درنظر گرفته شد که درمجموع 133 آیتم به‌دست آمد. تحلیل آیتم نشان داد بیشتر آیتم‌ها از ویژگی‌های مناسب برخوردارند. تحلیل‌عاملی اکتشافی نشانگر وجود شش عامل با تبیین واریانس 42 درصد بود. دامنۀ ضرایب همگونی درونی زیرمقیاس‌ها نیز از 78/0 (کاستی توجه و بیش‌فعالی) تا 95/0 (نقص در انجام تکلیف و خودگردانی) و برای کل مقیاس 95/0 به‌دست آمد. یافته‌ها نشان داد ابزار اولیه از نظر ویژگی‌های روان‌سنجی مناسب است و می‌توان از آن برای سنجش مشکلات نوجوانان ایرانی با اهداف بالینی و پژوهشی استفاده کرد.

https://japr.ut.ac.ir/article_93561_b0d8acd6a71f5a76eae54b73d9849d8d.pdf