دانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622The Impact of Mindfulness-Based Cognitive Therapy (MBCT) on the Executive Functions of Students with Sluggish Cognitive Tempoاثربخشی شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی (MBCT) بر ارتقای کارکردهای اجرایی دانشآموزان با علائم ضربآهنگ شناختی کند1149586610.22059/japr.2024.355475.644542FAکریمعبدالمحمدیاستادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.عسگرعلیمحمدیگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.Journal Article20230215The purpose of this study was to assess the efficacy of mindfulness-based cognitive therapy (MBCT) in enhancing the executive functions of students with sluggish cognitive tempo. The study was conducted using a semi-experimental method that involved a pre-test and post-test design and a control group. The study population consisted of all male students in the first year of secondary school in Tabriz in 2022-2023 who had a sluggish cognitive tempo. Thirty students with sluggish cognitive tempo were randomly assigned to two experimental and control groups from this population, as determined by purposeful sampling. The experimental group received mindfulness-based cognitive therapy program in 12 sessions. The data was collected using the sluggish cognitive tempo Scale (SCTS) and executive skills questionnaire (ESQ-R) .The present research data were analyzed using multi-variance covariance analysis. The data analysis was conducted using SPSS-25 software. The results showed that the mindfulness-based cognitive therapy demonstrated a significant effect on the three components of planning, emotion regulation, and time management (p<0.05). However, the component of organization and behavior regulation did not experience any substantial impact. Therefore, it is recommended that clinicians and educators implement mindfulness-based cognitive therapy to enhance the executive functions of students with symptoms of sluggish cognitive tempo. This is due to the fact that the intervention had a positive effect on planning, emotional regulation, and time management.هدف پژوهش حاضر ارزیابی اثربخشی شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی (MBCT) بر ارتقای کارکردهای اجرایی دانشآموزان با علائم ضربآهنگ شناختی کند بود. پژوهش حاضر نیمهآزمایشی از نوع طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان پسر با علائم ضربآهنگ شناختی کند بود که در سال تحصیلی 1402-1401 در مدارس شهر تبریز در دورۀ اول دبیرستان مشغول به تحصیل بودند. از این جامعه، به روش نمونهگیری هدفمند 30 دانشآموز که علائم ضربآهنگ شناختی کند داشتند، انتخاب شدند و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در 12 جلسه، برنامۀ شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی را دریافت کردند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامۀ علائم ضربآهنگ شناختی کند (SCT) و پرسشنامۀ مهارتهای اجرایی (ESQ-R) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها به روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS-25 استفاده شد. نتایج نشان داد برنامۀ شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر سه مؤلفۀ برنامهریزی، تنظیم هیجان و مدیریت زمان تأثیر معنادار دارد (05/0>p)، اما تأثیر معناداری در مؤلفههای سازماندهی و تنظیم رفتار مشاهده نشد؛ بنابراین، با توجه به اینکه شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی در بهبود برنامهریزی، تنظیم هیجان و مدیریت زمان دانشآموزان با علائم ضربآهنگ شناختی کند تأثیر داشت، پیشنهاد میشود متخصصان و معلمان از این مداخله برای بهبود کارکردهای اجرایی دانشآموزان با ضربآهنگ شناختی کند استفاده کنند.https://japr.ut.ac.ir/article_95866_0a0f9def990653465f23a680b23f2e18.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622Development of a Student Social Anxiety Model Based on Uncompromising Perfectionism and Experiential Avoidance with a Mediating Role of Difficulty in Emotion Regulationتدوین مدل اضطراب اجتماعی دانشآموزان براساس کمالگرایی سازشنایافته و اجتناب تجربهای با نقش واسطهای دشواری در تنظیم هیجان15329952810.22059/japr.2024.375061.644904FAمحمدحاتمی نژادگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.محمدرضانوروزی همایونگروه مشاوره، دانشکدۀ علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.مسعودصادقیگروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان ، خرم آباد، ایران.اسماعیلصدری دمیرچیگروه مشاوره، دانشکدۀ علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.Journal Article20240424The current research was conducted to formulate students' social anxiety models based on uncompromising perfectionism, experiential avoidance, and the mediating role of difficulty in emotion regulation. The method of descriptive-correlational research was structural equation modeling. The statistical population of the research included all high school students in Khorramabad city. 350 students were selected by random cluster sampling method, and social anxiety questionnaires (SPIN), perfectionism (PI), experience avoidance (AAQ), and difficulty in emotion regulation (DERS) were completed. SPSS22 software and Amos26 path analysis were used to analyze descriptive and correlational data. The results showed that the proposed model has a good fit, and the findings also showed that uncompromising perfectionism and experiential avoidance both directly and indirectly play a mediating role in regulating emotion and social anxiety in students. Is a transition. The results of the Bootstrap test confirmed the indirect role of difficulty in emotion regulation and the indirect effect of this psychological factor on students' social anxiety. Therefore, according to the results obtained from the research, it can be concluded that to control the level of social anxiety of students, necessary interventions and training should be done to regulate emotions, establish effective communication with other students, and increase self-awareness.پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل اضطراب اجتماعی دانشآموزان براساس کمالگرایی سازشنایافته و اجتناب تجربهای و نقش واسطهای دشواری در تنظیم هیجان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ دانشآموزان دورۀ متوسطۀ شهرستان خرمآباد در سال تحصیلی 1403-1402 بود که به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی، 160 پسر و 190 دختر (350 دانشآموز) انتخاب شدند و پرسشنامههای اضطراب اجتماعی (SPIN)، کمالگرایی (PI)، اجتناب تجربهای (AAQ) و دشواری در تنظیم هیجان (DERS) را تکمیل کردند. برای تحلیل دادههای توصیفی و همبستگی از نرمافزار SPSS-22 و برای تحلیل مسیر از نرمافزار<sub> </sub>AMOS-26 استفاده شد. یافتهها نشان داد کمالگرایی سازشنایافته (0/34₌β؛ 0/01>p) و اجتناب تجربهای (0/42=β؛ 0/01>p) اثر مستقیم، مثبت و معناداری بر اضطراب اجتماعی دارد. همچنین کمالگرایی سازشنایافته (0/31₌β؛ 0/01>p) و اجتناب تجربهای (0/54₌β؛ 0/01>p) اثر مستقیم با دشواری در تنظیم هیجان دارند. درنهایت دشواری در تنظیم هیجان دارای اثر مستقیم و معنادار بر اضطراب اجتماعی است (0/19₌β؛ 0/01>p). بهطورکلی نتایج مشخص کرد مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. بهعلاوه آزمون بوتاسترپ نقش غیرمستقیم دشواری در تنظیم هیجان و نقش غیرمستقیم این عامل روانشناختی را بر اضطراب اجتماعی دانشآموزان تأیید کرد؛ بنابراین پیشنهاد میشود در مدارس برای کنترل اضطراب اجتماعی دانشآموزان مداخلات و آموزشهای لازم در جهت تنظیم هیجان، برقراری ارتباط مؤثر با دیگر دانشآموزان و خودآگاهی انجام شود.https://japr.ut.ac.ir/article_99528_8babf0dc70ccfcb1d8ad5dfe9000e64f.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622Comparing the Effectiveness of Two Intervention Methods Based on Education with Music Software and Visual Communication on Stereotyped Movements and Hand-Eye Coordination in Children with Autismمقایسۀ اثربخشی دو شیوۀ مداخله مبتنی بر آموزش با نرمافزار موسیقی و ارتباط تصویری بر حرکات کلیشهای و هماهنگی چشم و دست در کودکان اوتیسم33469512810.22059/japr.2023.357898.644599FAآزادهطالبیگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.لیلا;کاشانی وحیداستادیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.مریماساسهگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.غلامعلیافروزگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.منوچهرمرادی سبزوارگروه مهندسی برق و کامپیوتر ، دانشکدۀ مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20230417This study aimed to evaluate the efficacy of two intervention methods based on education with music software and visual communication, in addressing stereotyped movements and hand-eye coordination in autistic children in Amol city. Applied research and quantitative data collection method (semi-experimental) were implemented with a pre-test-post-test and follow-up design. The research population was comprised of all minors diagnosed with autism disorder at the Khurshid Autism Center in Amol city in 2022. Randomly divided into three groups (2 experimental groups and 1 control group), the sample size was selected from 45 volunteers (24 males and 21 girls). The autism diagnostic questionnaire (GARS) and the motor-visual test (DTVP) were implemented. The video communication method (PECS) was implemented in six sessions, each lasting 30 minutes, and music software training was conducted in ten sessions. The data were subjected to multivariate covariance analysis and the LSD post hoc test using the spss24 software. The results indicated a distinction between the experimental groups and the control group. Treatment intervention programs demonstrated a positive outcome (P<0.05). The therapeutic interventions in the experimental groups remained stable after one month, as indicated by the results of the follow-up test. Music software training was demonstrated to be effective in enhancing the hand-eye coordination and stereotyped movements of autistic children. Consequently, its application in autistic individuals was justified.هدف پژوهش حاضر، مقایسۀ اثربخشی دو شیوۀ مداخله مبتنی بر آموزش با نرمافزار موسیقی و ارتباط تصویری بر حرکات کلیشهای و هماهنگی چشم و دست در کودکان اوتیسم شهر آمل بود. پژوهش کاربردی و روش گردآوری اطلاعات کمی (نیمهآزمایشی) بود که با طرح پیشآزمون-پسآزمون و پیگیری انجام گرفت. جامعۀ پژوهش متشکل از کلیۀ کودکان مرکز اوتیسم خورشید، شهر آمل در سال 1401 بود. حجم نمونه از بین 45 داوطلب (24 پسر و 21 دختر) انتخاب شد که در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه گواه) بهصورت تصادفی قرار گرفتند. از پرسشنامۀ تشخیصی اوتیسم (GARS) و آزمون حرکتی-دیداری (DTVP) استفاده شد. آموزش نرمافزار موسیقی در ده جلسه و روش ارتباط تصویری (PECS) در شش جلسه (هر جلسه 30 دقیقه) انجام گرفت. دادهها از طریق تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی LSD بهوسیلۀ نرمافزار spss24 تحلیل شدند. نتایج بیانگر تفاوت در گروههای آزمایش با گروه گواه بود. برنامههای مداخلۀ درمانی از اثرگذاری مطلوبی برخوردار بود (0/05> P). نتایج آزمون پیگیری بیانگر ثبات مداخلات درمانی پس از یک ماه در گروههای آزمایش بود. نتایج نشان داد آموزش با نرمافزار موسیقی در بهبود وضعیت حرکات کلیشهای و هماهنگی چشم و دست کودکان اوتیسم مؤثر است؛ بنابراین استفاده از آن برای کودکان اوتیسم پیشنهاد میشود.https://japr.ut.ac.ir/article_95128_e5cc3a7ca01b50de63fb9ecd88dfa5ef.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622The Effect of Mindfulness Training on Forgiveness and Empathy Towards Others in Students with Bullying Behaviorتأثیر آموزش ذهنآگاهی بر بخشش و همدلی نسبت به دیگران در میان دانشآموزان دارای رفتار قلدری476410002510.22059/japr.2025.357096.644583FAشهروزنعمتیاستاد، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.رحیمبدریگروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.سپیدهکاظمیگروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.Journal Article20230326This study investigated the effect of mindfulness training on the development of empathy and forgiveness toward others in students who exhibit abusive behavior. The current investigation employed a quasi-experimental approach, which included pre- and post-testing, a control group, and a three-month follow-up. The statistical population included all male and female students who exhibited bullying behavior in the second secondary school of Bostanabad city during the academic year of 2021-2022. Thirty of these students were selected using the available sampling method and were subsequently replaced randomly and by gender in two groups of 15 individuals: experimental and control. The experimental group was subjected to mindfulness training for eight 45-minute sessions, while the control group did not receive any training. The research instruments were used to re-evaluate both groups after the sessions concluded and after three months in the follow-up phase. The data was collected using the Bullying/Victem Questionnaire (B/VQ), Emotional Empathy Scale (EES), and Forgiveness Evaluation Scale (FES). The SPSS-23 statistical software was employed to analyze the data obtained from the research using the analysis of variance with repeated measurements method. The results showed that mindfulness training had a significant effect on forgiveness and empathy toward others; this effect persisted in the follow-up phase (P<0.05). Based on the findings of the research, the mindfulness training bundle can be implemented as a method by employing techniques such as self-awareness training, anger management, interpersonal relationships, and familiarity with current thoughts. It can be used effectively to reduce and improve the behavioral problems of adolescentsپژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش ذهنآگاهی بر بخشش و همدلی نسبت به دیگران در دانشآموزان دارای رفتار قلدری انجام گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری سهماهه بود. جامعۀ آماری شامل تمامی دانشآموزان پسر و دختر دارای رفتار قلدری دورۀ متوسطۀ دوم شهرستان بستانآباد، در سال تحصیلی 1401-1400 بود که 30 نفر از آنها به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و بهصورت تصادفی و با تفکیک جنسیت در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش آموزش ذهنآگاهی را به مدت 8 جلسۀ 45 دقیقهای دریافت کرد؛ درحالیکه به گروه کنترل هیچ آموزشی ارائه نشد. پس از پایان جلسات و نیز بعد از سه ماه در مرحلۀ پیگیری، هردو گروه مجدداً با ابزارهای پژوهش ارزیابی شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامۀ قلدری/قربانی (B/VQ)، مقیاس همدلی هیجانی (EES) و مقیاس ارزیابی گرایش به بخشش (FES) استفاده شد. دادههای پژوهش به شیوۀ تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با استفاده از نرمافزار آماری SPSS-23 تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش ذهنآگاهی تأثیر معناداری بر همدلی با دیگران و بخشش دارد. این تأثیر در مرحلۀ پیگیری نیز تداوم دارد (05/0P<). براساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که بستۀ آموزشی ذهنآگاهی با بهرهگیری از فنونی مانند آموزش خودآگاهی، یادگیری نحوۀ تنظیم هیجانات و کنترل خشم، مدیریت روابط بینفردی و آشنایی با افکار جاری میتواند بهعنوان روشی کارآمد برای کاهش و بهبود مشکلات رفتاری نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.https://japr.ut.ac.ir/article_100025_70aca27b7f928a8cfc58afb5f8585491.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622Efficacy of Anodal Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) on Anhedonia and Symptoms of Combat Related Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD)اثربخشی تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمهای (tDCS) آنودال بر بیلذتی و نشانههای اختلال استرس پس از ضربه (PTSD) مرتبط با جنگ65799461210.22059/japr.2023.358885.644613FAمهدیرضاییاستادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.0000-0002-0468-5065Journal Article20230508This study aimed to investigate the efficacy of Transcranial Direct Stimulation (tDCS) in the treatment of anhedonia and Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD). This research was a double-blind experimental study that was conducted with pre-test-post-test design with a control group. The psychiatric clinic of Baqiyatullah al-Azam Hospital was visited by military personnel who were suffering from PTSD from March 2018 to April 2020. This population was included in the statistical analysis. From this population, 33 participants with PTSD were selected using the available sampling method, with 17 participants in the experimental group and 16 in the control group. The control group underwent 10 sessions of sham stimulation, while the experimental group received 10 sessions of anodal tDCS (administered at 2 mA to the left dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC). The post-traumatic stress disorder checklist for DSM-5 (PCL-5) and Snaith-Hamilton Pleasure Scale (SHAPS) were used for data collection. The data was also subjected to the multivariate analysis of covariance (MANCOVA) test using SPSS-26 software. The experimental group exhibited a substantially higher rate of reduction in anhedonia (F (1,20) =4.75 p=0.038) and PTSD symptoms (F (1,20) =9.37, p=0.006) compared to the control group, with 41% of patients responding to tDCS treatment. This study demonstrated that tDCS could be considered as a novel and complementary treatment technique for the treatment of anhedonia and PTSD symptoms in militaries with post-traumatic stress disorder.این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمهای (tDCS) بر نشانههای اختلال استرس پس از ضربه و بیلذتی انجام گرفت. این پژوهش از نوع مطالعات آزمایشی دوسوکور بود که با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری شامل مردان نظامی مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه (PTSD) بود که از اسفند 1396 تا فروردین 1399 به درمانگاه روانپزشکی بیمارستان بقیهالله الاعظم (عج) مراجعه کرده بودند. از این جامعه، 33 نفر (گروه آزمایش= 17 نفر، گروه کنترل= 16 نفر) بهصورت دردسترس انتخاب شدند. گروه آزمایش ده جلسۀ tDCS آنودال (2 میلیآمپر در قشر پیشانی پشتی-جانبی چپ (DLPFC) دریافت کردند؛ درحالیکه گروه کنترل ده جلسه تحریک ساختگی را تجربه کردند. بهمنظور جمعآوری اطلاعات، از فهرست اختلال استرس پس از ضربه (PCL-5) و مقیاس خوشکامی اسنیت-همیلتون (SHAPS) استفاده شد. دادهها نیز از طریق آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (مانکووا) و با استفاده از SPSS-26 تجزیه و تحلیل شدند. 41 درصد بیماران به درمان tDCS پاسخ دادند و میزان کاهش نشانههای بیلذتی (F (1,20) =4.75 p=0.038) و اختلال استرس پس از ضربه (F (1,20) =9.37, p=0.006)، بهطور معناداری در گروه آزمایش بیشتر از گروه کنترل بود. این مطالعه نشان داد tDCS میتواند بهعنوان یک تکنیک درمانی جدید و مکمل برای درمان نشانههای بیلذتی و اختلال استرس پس از ضربه در نظامیان درنظر گرفته شود.https://japr.ut.ac.ir/article_94612_261f969adfa189e313e4a795cc8799a1.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622Predicting Job Burnout of Medical Staff of Karaj Government Hospitals by Ego Strength: Mediating Role of Emotion Regulation and Alexithymiaپیشبینی فرسودگی شغلی کادر درمان بیمارستانهای دولتی کرج براساس استحکام من: نقش واسطهای تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی819510176910.22059/japr.2025.382012.645007FAجمیلمنصوریگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران.مینامحمدیگروه مشاوره، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.محمدعلیبشارتگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.نازیلاامانیگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران.Journal Article20240910The objective of the current study was to examine the mediating role of alexithymia and emotion regulation in the prediction of job exhaustion among the treatment staff of Karaj city government hospitals, as determined by ego strength. The current research was descriptive of the correlation type. The research’s statistical population comprised all active medical personnel employed by Karaj public hospitals during the spring of 2024. 250 people (97 men and 153 women) were selected as a sample using the available sampling method. The tools of the current research included Ego Strength Scale (ESS), Emotion Regulation Questionnaire (ERQ), Toronto alexithymia Scale (TAS) and Maslach Job Burnout Questionnaire (MBI). The structural equation analysis method was employed to analyze the collected data in SPSS version 25 and Mplus version 8.3. The obtained findings indicated that job burnout was substantially and negatively predicted by Ego Strength. Ego Strength had a direct and significant effect on emotion regulation and alexithymia, and emotion regulation and alexithymia also had a direct and significant effect on job burnout. The indirect path analysis results indicated that the relationship between ego strength and job burnout is substantially mediated by emotion regulation and alexithymia. Considering the stressful environment of hospitals and considering the findings of the research, it is possible to design and implement educational and intervention programs based on ego strength with more emphasis on emotional dimensions, including emotion regulation and alexithymia, in order to reduce the burnout of medical staff.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی در پیشبینی فرسودگی شغلی براساس استحکام من در کادر درمان بیمارستانهای دولتی شهرستان کرج انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی کادر درمان فعال در بیمارستانهای دولتی کرج بود که در بهار 1403 مشغول خدمت بودند. 250 نفر (97 مرد و 153 زن) به روش نمونهگیری دردسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس استحکام من (ESS)، پرسشنامۀ تنظیم هیجان (ERQ)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS) و پرسشنامۀ فرسودگی شغلی مسلچ (MBI) بود. دادهها به روش تحلیل معادلات ساختاری در نرمافزار SPSS نسخۀ 25 و Mplus نسخۀ 3/8 تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها حاکی از آن بود که استحکام من بهصورت منفی و معنادار فرسودگی شغلی را پیشبینی کرد. استحکام من اثر مستقیم و معناداری بر تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی دارد و تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی نیز اثر مستقیم و معناداری بر فرسودگی شغلی دارند. نتایج تحلیل مسیرهای غیرمستقیم نشان داد تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی بهطور معناداری رابطۀ استحکام من و فرسودگی شغلی را واسطهگری میکنند. با توجه به محیط تنشزای بیمارستانها و با درنظرداشتن یافتههای پژوهش میتوان برنامههای آموزشی و مداخلهای مبتنی بر استحکام من را با تأکید بیشتر بر ابعاد هیجانی از جمله تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی در راستای کاهش فرسودگی شغلی کادر درمان طراحی و اجرا کرد.https://japr.ut.ac.ir/article_101769_8d8809546e8890cf5dba77a9602ee26f.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622Predicting Medical Adherence based on Attachment Styles by Considering the Mediating Role of Emotional Regulation in Patients with Chronic Peptic Ulcer Diseaseپیشبینی تبعیت از درمان براساس سبکهای دلبستگی با درنظرگرفتن نقش میانجی تنظیم هیجانی در بیماران مبتلا به زخم معدۀ مزمن9711110033910.22059/japr.2025.355259.644539FAعباسکیوانلوگروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران.علی اکبرصارمیاستادیار، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران.رضانوریگروه روانپزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران.Journal Article20230212The purpose of this study was to investigate the prediction of medical adherence in patients with chronic peptic ulcers by examining the mediating function of emotional regulation in relation to attachment styles. The current research was fundamental in terms of its purpose and employed a correlational approach through structural equation modeling. The statistical population of the current research comprised all patients with peptic ulcers who were referred to the specialized polyclinics and personal offices of internal medicine specialists in Mashhad during the final six months of 2021. The sample consisted of 150 cases that were selected through a voluntary and intentional process. The revised version of the adult attachment scale (RAAS), Morisky medical adherence scale (MMAS), and difficulties in emotional regulation scale (DERS) were completed by the subjects. The data was analyzed using structural equation modeling. SPSS-20 and SmartPLS-3 statistical software were employed to conduct the data analysis. These findings indicated that attachment patterns have a significant indirect effect on medical adherence. Emotional regulation played a significant mediating role in this context (p<0.05). The prevalence of secure attachment styles was positively correlated with an increase in medical adherence, and individuals with higher emotional regulation reported a higher level of medical adherence. Insecure attachment styles had a significant negative effect on medical adherence; while the effect of secure attachment styles on medical adherence was direct and significant.هدف پژوهش حاضر، بررسی پیشبینی تبعیت از درمان دارویی براساس سبکهای دلبستگی با درنظرگرفتن نقش میانجی تنظیم هیجانی در بیماران مبتلا به زخم معدۀ مزمن بود. روش پژوهش حاضر همبستگی و از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش کلیۀ افراد مبتلا به زخم معدۀ مراجعهکننده به پلی کلینیکهای تخصصی و مطب شخصی متخصصان داخلی شهر مشهد در ششماهۀ دوم سال 1400 بودند. افراد نمونه ۱۵۰ نفر مرد و زن بودند که به روش داوطلبانه و هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل نسخۀ تجدیدنظرشدۀ مقیاس دلبستگی بزرگسال (RAAS)، مقیاس تبعیت از درمان موریسکی (MMAS) و مقیاس دشواری در تنظیم هیجانی (DERS) بودند. برای تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای آماری SPSS-20 و SmartPLS-3 انجام گرفت. یافتهها نشان داد سبکهای دلبستگی اثر غیرمستقیم معناداری بر تبعیت درمانی دارند. تنظیم هیجانی در این رابطه نقش واسطهای معناداری داشت (0/05>p). با افزایش سبکهای دلبستگی ایمن، تبعیت درمانی افزایش مییافت و افرادی که تنظیم هیجانی بیشتری داشتند، تبعیت درمانی بیشتری گزارش کردند. سبکهای دلبستگی ناایمن بر تبعیت درمانی تأثیر منفی و معنادار داشتند؛ درحالیکه اثر سبکهای دلبستگی ایمن بر تبعیت درمانی مستقیم و معنادار بود.https://japr.ut.ac.ir/article_100339_d25d670327668ac5dc766e504339619d.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622The Effect of Group and Individual Sports Activities on the Quality of Life of Elderly Women with two Optimistic and Pessimistic Cognitive Stylesتأثیر فعالیتهای ورزشی گروهی و انفرادی با دو سبک شناختی خوشبینانه و بدبینانه بر کیفیت زندگی زنان سالمند11313210172610.22059/japr.2025.378570.644955FAرامیناآتشگاهیانگروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.مهدیشهبازیاستاد، گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0002-0875-3993رضارستمیگروه روانشناسی سلامت، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.الههعرب عامریگروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20240701The objective of the present research was to elucidate the quality of life and sports activity of geriatric women aged 65 to 75 who exhibit two cognitive styles: optimistic and pessimistic. It has been conducted with both optimism and pessimism. The current research was semi-experimental in nature, with a pre-test-post-test design, and was applied in terms of purpose. The statistical population of the research included elderly women aged 65 to 75 who resided in Tehran city in 2023. The sample includes 40 elderly individuals who were randomly assigned to four experimental groups based on optimistic and pessimistic cognitive styles and group and individual sports activities. These individuals were selected using the available sampling procedure. The groups were subjected to eight sessions of aerobic exercise and strolling. The pre-test was administered prior to the intervention's implementation, while the post-test was administered subsequent to its conclusion. The World Health Organization quality of life questionnaire form 36 questions (SF-36) and Shearer and Carver optimism questionnaire were administered during the pre-test phase of this study. Subsequently, the groups were subjected to a walking and athletics intervention, and they engaged in aerobics. The data was analyzed using SPSS software version 27 and the composite variance analysis method. The composite variance analysis revealed a significant disparity in the quality of life between the training groups between the pre-test and post-test (P<0.05). Also, the quality of life of the elderly was enhanced in all categories as a result of the group and individual sports intervention. The results indicated that the quality of life of the optimistic groups was superior to that of the pessimistic group during the post-test stage. This investigation demonstrated that the elderly’s health and quality of life are enhanced by engaging in sports activities as a result of lifestyle modificationsپژوهش حاضر با هدف تبیین فعالیت ورزشی و کیفیت زندگی زنان سالمند 65 تا 75 سال با دو سبک شناختی خوشبینانه و بدبینانه انجام گرفت. پژوهش بهلحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش، نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل زنان سالمند 65 تا 75 سال شهر تهران در سال 1402 بود. نمونه شامل 40 سالمند بود که به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در چهار گروه آزمایش براساس سبک شناختی خوشبینانه و بدبینانه و فعالیت ورزشی گروهی و انفرادی قرار گرفتند. گروهها هشت جلسه تمرین ورزشی ایروبیک انجام دادند. پیشآزمون قبل از اجرای مداخله و پسآزمون بعد از اتمام مداخله اجرا شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامۀ کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت فرم 36 سؤالی (SF-36) و پرسشنامۀ خوشبینی شیرر و کارور بود که در مرحلۀ پیشآزمون توزیع شد و در ادامه، گروهها در معرض مداخلۀ ورزشی پیادهروی و ایروبیک قرار گرفتند. بهمنظور تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخۀ 27 و روش تحلیل واریانس مرکب استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس مرکب تفاوت معناداری بین پیشآزمون و پسآزمون در کیفیت زندگی بین گروههای تمرین نشان داد (0/05>P). مداخلۀ ورزشی گروهی و انفرادی نیز موجب بهبود کیفیت زندگی سالمندان در همۀ گروهها شد. براساس نتایج، کیفیت زندگی گروههای خوشبین در مرحلۀ پسآزمون بیشتر از گروه بدبین است. این مطالعه نشان داد<strong> </strong>فعالیت ورزشی از طریق اصلاح سبک زندگی موجب بهبود کیفیت زندگی و افزایش سلامت سالمندان میشود.https://japr.ut.ac.ir/article_101726_1cc9f8c87ade69a62cb211f21f5b97dd.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622The Effectiveness of of the Collaborative and Individual Gamification Method on the Math Performance of Third Grade Elementary School Studentsاثربخشی روش بازیوارسازی بهصورت انفرادی و مشارکتی بر عملکرد ریاضی دانشآموزان پسر پایۀ سوم دبستان13314610172510.22059/japr.2025.376051.644922FAمرضیهعباس پورگروه روشها و برنامههای آموزشی و درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.مرضیهدهقانیدانشیار، گروه روشها و برنامههای آموزشی و درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.محمدجوادی پورگروه روشها و برنامههای آموزشی و درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.ابراهیمخداییگروه روشها و برنامههای آموزشی و درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20240720The purpose of this research is to investigate the effect of gamification on the performance of the third grade of elementary school mathematics. One of the lessons that have always been associated with many challenges in the educational system is mathematics, and these challenges must be solved. One of the teaching methods is using gamification. The research method is semi-experimental with pre-test-post-test with control group. The statistical population of this research is all the students of the third grade of Tehran primary school in the academic year 1401-1402. 60 students with math disorders were randomly divided into three experimental groups: individual, cooperative and control. The students with learning disorders in the experimental group were trained with gamification method for 12 sessions. But the control group participated in the meetings with the traditional method. The data obtained from the pre-test and post-test were analyzed using covariance analysis. The findings showed that the use of this method has led to an improvement in the performance of third grade elementary school students in mathematics. But there is no significant difference between individual and cooperative group.هدف از این پژوهش بررسی اثرگذاری بازیوارسازی روی عملکرد درس ریاضی سوم دبستان بود. روش پژوهش بهلحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش نیمهآزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش کلیۀ دانشآموزان پایۀ سوم دبستان کاظمیۀ شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. 60 دانشآموز پسر که دچار اختلال ریاضی بودند، بهصورت تصادفی در سه گروه آزمایش انفرادی، مشارکتی و کنترل قرار گرفتند. دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری در گروه آزمایش، 12 جلسه روش بازیوارسازی را آموزش دیدند، اما گروه کنترل در جلسات سنتی شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسشهای ریاضی بود که روایی آنها بهوسیلۀ صاحبنظران و تعدادی از آموزگاران باتجربه تأیید شد. ابزار سنجش نیز آزمونهای ریاضی معلمساخته بود. یافتهها نشان داد استفاده از روش بازیوارسازی موجب بهبود عملکرد درس ریاضی دانشآموزان پایۀ سوم ابتدایی میشود. تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از اجرای پیشآزمون و پسآزمون با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل اطلاعات با نرمافزار SPSS نسخۀ 26 انجام گرفت. مطابق نتایج، آموزش به روش بازیوارسازی موجب افزایش معنادار نمرات گروه آزمایشی نسبت به افراد گروه کنترل شده است و تفاوت معناداری بین گروه انفرادی و مشارکتی وجود ندارد؛ بنابراین میتوان با استفاده از روش بازیوارسازی بهصورت انفرادی یا مشارکتی عملکرد دانشآموزان در درس ریاضی را بهبود بخشید. این روش جایگزین مناسبی برای روشهای سنتی است.https://japr.ut.ac.ir/article_101725_ddbc5ca1c0d8e6fd729bd6d26c64ef5f.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622The Relationship between Metacognitive Model and Metaemotion with Addiction Readiness the Mediating Role of Social Support among Adolescentsرابطۀ مدل فراشناختی و فراهیجان با آمادگی به اعتیاد نقش واسطهای حمایت اجتماعی در نوجوانان14716210109110.22059/japr.2025.355227.644536FAعارفهمحمدنژاددانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.نیلوفرمیکائیلیگروه روانشناسی. دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل، ایرانJournal Article20230214The purpose was to investigateexamine the mediating role of social support in the relationship between the metacognitive model and metaemotion, as well as the propensity for addiction in adolescents. The statistical population of secondary school pupils in Shirvan city (N=1100) in 2020-2021, which was selected through online sampling, consisted of 200 individuals (109 boys and 91 girls). The correlational research method employed was structural equations. The Iranian Addiction Potential Scale (IAPS), Metacognitions Questionnaire (MCQ), Meta-Emotion Scale (MES), and Social Support Questionnaire (SSQ) were utilized as tools. The data were analyzed using SPSS 22 and Lisrel 8.8 software, which included mean and standard deviation and path analysis. Metacognitive beliefs and negative meta-excitement had a positive direct effect on addiction readiness, while meta-excitement and social support had a negative direct effect. Conversely, positive meta-excitement with social support had a positive direct effect. Through social support, 37 percent of metacognitive beliefs, 34 percent of positive emotions, and 35 percent of negative emotions indirectly influence readiness for addiction. Additionally, the model demonstrated a good fit. As a result, addiction is preceded by faulty metacognitive beliefs and negative meta-emotions, and the indirect impact of their social support on addiction preparation is discussed.هدف مطالعۀ حاضر بررسی نقش میانجیگری حمایت اجتماعی در رابطۀ مدل فراشناختی و فراهیجان با آمادگی به اعتیاد در نوجوانان بود. روش مطالعه همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری دانشآموزان مقطع متوسطۀ دوم شهرستان شیروان (1100=N) در سال 1401-1400 بودند که به شیوۀ نمونهگیری دردسترس (آنلاین) 200 نفر (109 پسر و 91 دختر) انتخاب شدند. ابزارهای مطالعه شامل مقیاس آمادگی به اعتیاد (IAPS)، پرسشنامۀ باورهای فراشناخت (MCQ)، پرسشنامۀ فراهیجان (MES) و پرسشنامۀ حمایت اجتماعی (SSQ) بود. دادهها با استفاده از میانگین و انحراف معیار و روش تحلیل مسیر با نرمافزارهای SPSS نسخۀ 22 و Lisrel نسخۀ 8/8 تجزیه و تحلیل شدند. بررسیها نشان داد باورهای فراشناختی و فراهیجان منفی بر آمادگی به اعتیاد اثر مستقیم مثبت، فراهیجان مثبت و حمایت اجتماعی بر آمادگی به اعتیاد اثر مستقیم منفی و فراهیجان مثبت با حمایت اجتماعی اثر مستقیم مثبت دارند. باورهای فراشناختی 37 درصد، فراهیجان مثبت 34 درصد و فراهیجان منفی 35 درصد بهطور غیرمستقیم، از طریق حمایت اجتماعی بر آمادگی به اعتیاد تأثیر میگذارند. مدل نیز برازش مطلوبی داشت. درنتیجه باورهای فراشناختی معیوب و فراهیجانات منفی پیشایندهای آمادگی به اعتیاد هستند که اثر غیرمستقیم آنها با واسطۀ حمایت اجتماعی بر آمادگی به اعتیاد را نشان میدهد.https://japr.ut.ac.ir/article_101091_44eb6366acda129686bcfde4d02a6c94.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622Identifying the Components of Cognitive Capital (A Meta-Synthesis Study)شناسایی مؤلفههای سرمایۀ شناختی (یک مطالعۀ فراترکیب)16318010234210.22059/japr.2025.387905.645115FAوکیلآژیدهگروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.جوادپورکریمیدانشیار، گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.حسنمحجوبگروه مدیریت، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران.میتراعزتیگروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20250103The present study aimed to identify and suggest a model of cognitive capital. The meta-synthesis method and a qualitative approach were employed to conduct this research. Consequently, the study population consisted of 814 scientific records from seven international databases (Sincedirect, Sage, GoogleScholar, Emerald, PubMed, Springer, ResearchGate) and three national databases (Noormagz, Magiren, and SID), that were retrieved between 1997 and 2025. Ultimately, 27 scientific documents were chosen and analyzed following a comprehensive examination of their titles, research methodologies, and findings. Using thematic content analysis, the analysis was conducted to ensure the quality of the research by documenting each stage and ensuring high accuracy. The research procedure was informed by expert feedback. Additionally, the CASP (Critical Appraisal Skills Programme) instrument was implemented to regulate the quality of the scientific documents. The proposed model consists of 31 subcomponents and four primary components. The main components of cognitive capital have been identified as the common cognitive background, common cognitive capabilities, common cognitive skills, and common cognitive characteristics, as indicated by the results. By identifying the components of cognitive capital and presenting an integrated model, cognitive capital is highlighted as a set of cognitive and socio-emotional skills, intellectual abilities, and shared values and norms among individuals and groups, which significantly enhance organizational and interpersonal communication and collaboration.پژوهش حاضر با هدف شناسایی و ارائۀ مدل سرمایۀ شناختی با رویکرد کیفی و روش فراترکیب انجام گرفت. کلیۀ اسناد علمی یافتشده در بازۀ زمانی 1376 تا 1403 و 1997 تا 2025 به تعداد 814 سند علمی از هفت پایگاه خارجی Siencedirect، Sage، GoogleScholar، Emerald، PubMed، Springer و ResearchGate و سه پایگاه داخلی نورمگز، مگیران و پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، جامعۀ پژوهش را تشکیل میدهند. درنهایت، 27 سند علمی پس از واکاوی عناوین، روش پژوهش و یافتهها گزینش و تحلیل شد. تحلیل یافتهها به روش تحلیل مضمون (تماتیک) انجام گرفت و بهمنظور کنترل کیفیت پژوهش، تحلیل و واکاوی اسناد با دقت زیاد به همراه مستندسازی مراحل انجام شد. همچنین از بازخوردهای خبرگان در گامهای پژوهش استفاده شد. کنترل کیفیت اسناد علمی با ابزار برنامۀ مهارتهای ارزیابی (کسپ) صورت گرفت. مدل پیشنهادی پژوهش مشتمل بر چهار مؤلفۀ اصلی و 31 مؤلفۀ فرعی است. براساس یافتهها، مؤلفۀ پیشینۀ مشترک شناختی، قابلیتهای مشترک شناختی، مهارتهای مشترک شناختی و ویژگیهای مشترک شناختی بهعنوان مؤلفههای اصلی سرمایۀ شناختی معرفی شدند. با شناسایی مؤلفههای سرمایۀ شناختی و ارائۀ مدلی یکپارچه، سرمایۀ شناختی بهمثابۀ مجموعهای از مهارتهای شناختی و اجتماعی-عاطفی، تواناییهای فکری، و ارزشها و هنجارهای مشترک در میان افراد و گروهها به بهبود ارتباطات و همکاریهای سازمانی و بینفردی کمک شایانی میکند.کند.https://japr.ut.ac.ir/article_102342_f598f156d0095fda5634d7dcb48553f1.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622The Mediating Role of Personality Traits in the Relationship between Parenting Style and Callous-Unemotional Traitsنقش واسطهای ویژگیهای شخصیتی در رابطۀ بین فرزندپروری و صفات سنگدلی-بیرحمی18120010083010.22059/japr.2023.350419.644426FAفاطمهکارگرگروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.قاسمنوروزیگروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.امیرقمرانیدانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20221026The aim of the present study was to examine the mediating role of personality traits in the relationship between parenting style and callous-unemotional traits. The research method was basic in its approach to data acquisition, which included correlational and structural equation analysis. The male pupils of the first secondary school in Qom in 2021 comprised the statistical population of the research. Using the convenient technique, 451 individuals who were diagnosed with conduct disorder using the Children Symptom Inventory (SCI-4) and were willing to participate were selected from this community. Data were collected using the parenting style inventory (PSI), Inventory callous-unemotional (ICU), and Neuroticism-Extraversion-Openness Five-Factor Inventory (NEO-FFI). Pearson correlation and structural equation modeling were performed to analyze the data using SPSS version 21 and AMOS version 24. The results indicated that the direct effect of authoritarian and permissive parenting on Callous-Unemotional traits was both significant and positive. Based on the findings of the present study, the parenting style has the potential to mitigate the severity of callous-unemotional traits in adolescents with conduct disorder by influencing personality traits. The intensity of these traits can be reduced through the implementation of positive parenting methods, as evidenced by the understanding of the effective factors in callous-unemotionalbehavior.پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطهای ویژگیهای شخصیتی در رابطۀ بین سبک فرزندپروری و صفات سنگدلی-بیرحمی انجام شد. پژوهش از نظر هدف بنیادی و از لحاظ گردآوری دادهها همبستگی و از نوع تحلیل معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل دانشآموزان پسر متوسطۀ اول مشغول به تحصیل شهر قم در سال 1400 بود. از این جامعه، 451 نفر با استفاده از پرسشنامۀ علائم مرضی (SCI-4) که بهعنوان کودکان مبتلا به اختلال سلوک تشخیص داده شدند و حاضر به همکاری بودند، به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. دادهها با پرسشنامۀ سبکهای فرزندپروری (PSI)، پرسشنامۀ سنگدلی-بیرحمی (ICU)، پرسشنامۀ شخصیتی پنجعاملی نئو (NEO-FFI) گردآوری و با استفاده از همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری از طریق نرمافزارهای SPSS نسخۀ 21 و AMOS نسخۀ 24 تحلیل شد. نتایج نشان داد نقش مستقیم فرزندپروری مستبدانه و سهلگیرانه بر صفات سنگدلی-بیرحمی مثبت و معنادار است. همچنین مطابق نتایج، نقش واسطهای ویژگی شخصیتی در رابطۀ بین فرزندپروری و صفات سنگدلی-بیرحمی معنادار است. براساس یافتههای مطالعۀ حاضر، سبک فرزندپروری میتواند از طریق تأثیرگذاری بر ویژگیهای شخصیتی، نوجوانان سلوک را از شدتیافتن صفات سنگدلی-بیرحمی محافظت کند. براساس شناخت عوامل مؤثر در سنگدلی-بیرحمی میتوان با شیوههای مثبت فرزندپروری از شدت این صفات کاست.https://japr.ut.ac.ir/article_100830_2ca8ef6fdb5cb0822cb602b005fa8920.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622The Effectiveness of Compassion-Based Intervention on Parental Burnout and the Parent-Child Relationship of Mothers of Children with Separation Anxiety Disorderاثربخشی مداخلۀ مبتنی بر شفقت بر فرسودگی والدینی و رابطۀ والد-کودک مادران کودکان با اختلال اضطراب جدایی20121510177010.22059/japr.2025.354297.644519FAمهنازخسروجاویددانشیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.سمیهمحمدی کشکاگروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.مژگانوکیلیانگروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.علیرضامحمدی سنگاچیندوستگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.سیده زهراسیدنوریگروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.Journal Article20230130The objective of the current study was to examine the effectiveness of compassion-based intervention on parental burnout and the parent-child relationship of mothers of children with separation anxiety disorder in Qaimshahr city for the years 2021-2022. A quasi-experimental methodology was implemented in this investigation, which included a control group and a pre-test-post-test design. Mothers of pupils diagnosed with separation anxiety disorder comprised the statistical population. The sample consisted of 30 mothers who were randomly assigned to two experimental and control groups, with 15 individuals in each group. The mothers were selected using the available sampling method and according to the research criteria. The experimental group underwent compassion training for eight 90-minute sessions, with one session scheduled each week. Conversely, the control group did not receive the intervention. Both groups were evaluated using Roskam's parental burnout scales and Pianta's parent-child relationship scales. The data was analyzed using both single and multivariate covariance analysis. The results indicated that the parent-child relationship improved in the total score and its components (including: conflict, closeness, and dependence) and the total parental burnout scores and its components (including: exhaustion in parental role, feelings of being fed up, emotional distancing, and contrast in parental) decreased following the intervention (p<0.001). Therefore, compassion can be employed as an effective intervention in this field due to its positive impact on the parent-child relationship and the reduction of mothers' burnout by inducing self-awareness and mental health.پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر شفقتورزی بر فرسودگی والدینی و رابطۀ والد-کودک مادران کودکان با اختلال اضطراب جدایی انجام شد. پژوهش از نوع شبهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماری را مادران کودکان با اختلال اضطراب جدایی در سال تحصیلی 1401-1400 شهر قائمشهر تشکیل دادند. نمونه 30 نفر از مادران بودند که به روش نمونهگیری دردسترس و براساس ملاکهای پژوهش انتخاب شدند و سپس به شیوۀ تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (در هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. آموزش شفقتورزی طی هشت جلسۀ 90 دقیقهای هفتهای دو جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد، ولی گروه گواه مداخلهای را دریافت نکرد. هردو گروه با مقیاسهای سنجش فرسودگی والدینی (PBA) و رابطۀ والد-کودک (CPRS) ارزیابی شدند. برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس تک و چندمتغیره استفاده شد. یافتهها نشان داد به دنبال مداخله، نمرات فرسودگی والدینی کل و مؤلفههای آن (شامل خستگی از نقش والدینی، احساس بیزاری و اشباع از نقش والدینی، فاصلهگرفتن عاطفی و تقابل با خود والدینی گذشته) کاهش و رابطۀ والد-کودک در نمرۀ کل و مؤلفههای آن (شامل تعارض، نزدیکی و وابستگی) بهبود یافته است (P<0/001)؛ بنابراین با توجه به نتایج مثبتی که شفقتورزی در کاهش فرسودگی مادران و بهبود رابطۀ والد-کودک از طریق افزایش سلامت روان و خودآگاهی دارد، میتوان آن را بهعنوان یکی از مداخلات مؤثر در این زمینه بهکار گرفت.https://japr.ut.ac.ir/article_101770_f52647a715cecd0c8991ebb0efdd6174.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622The Effectiveness of Proximal Sensory Rehabilitation Exercises on Reflex Inhibition in Children with Developmental Coordination Disorderتأثیر تمرینات توانبخشی حسهای نزدیک بر مهار بازتاب کودکان با اختلال هماهنگی رشدی21723210172410.22059/japr.2025.350312.644422FAفاطمهایزدپناهگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.سعیدرضاییدانشیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.فاطمهنیکخوگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.Journal Article20221023The objective of this investigation was to develop a rehabilitation strategy for the proximal senses (Tactile, Proprioception, and Vestibular) and assess its effectiveness in suppressing reflexes in children with Developmental Coordination Disorder (DCD). Based on its objective, this was an applied investigation. In terms of data collection, it was a pretest-posttest semi-experimental study with a control group. The statistical population consisted of all students with DCD who attended Tabriz schools during the 2021-2022 academic year. After screening and evaluation by the Wilson Developmental Coordination Disorder Questionnaire (DCDQ7), 16 children aged 5 to 12 were purposefully selected and randomly assigned to two groups: Experimental and Control Nine of the children were male and seven were female. In order to ascertain reflex function, the Brunincks-Ozertsky scale (BOT) was implemented in its abbreviated form. The experimental group was provided with the plan, which consisted of two 45-minute sessions per week, separated by two days. The data was analyzed using SPSS-25 at a significance level of 1%, with covariance analysis. The rehabilitation program is effective in inhibiting the reflexes of children, as evidenced by the significant difference between the groups (P-value<0.01). It is recommended that rehabilitation exercises of the proximal senses be implemented in rehabilitation centers, learning disorders, occupational therapy, and sports exercises in both typical and exceptional schools.هدف پژوهش حاضر، تدوین برنامۀ توانبخشی حسی نزدیک (لامسه، عمقی و دهلیزی) و اثربخشی آن بر مهار بازتاب کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی بود. روش پژوهش براساس هدف، کاربردی و از لحاظ گردآوری اطلاعات، نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانشآموزان دچار اختلال هماهنگی رشدی در مدارس تبریز در سال تحصیلی 1401-1400 بود. 16 کودک 5 تا 12 ساله (9 پسر و 7 دختر) بعد از غربالگری و ارزیابی بهوسیلۀ پرسشنامۀ اختلال هماهنگی رشدی ویلسون (DCDQ-7) بهصورت هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه بهطور تصادفی طبقهبندی شدند. فرم کوتاه برونینکس-اوزرتسکی (BOT) برای ارزیابی مهار بازتاب استفاده شد. گروه آزمایش برنامۀ توانبخشی را به مدت هشت هفته (دو جلسۀ 45 دقیقهای در هفته به فاصلۀ دو روز) دریافت کرد. تحلیل آماری با SPSS<sub>25</sub> و تحلیل کوواریانس در سطح معناداری یک درصد انجام شد. یافتهها نشان داد بین دو گروه آزمایش و گواه، تفاوت معنادار وجود دارد (01/0<P-value) و برنامۀ تدوینشده بر مهار بازتاب کودکان مؤثر است. به این ترتیب کاربرد تمرینات توانبخشی حسهای نزدیک در مراکز توانبخشی، اختلالات یادگیری، کاردرمانی و تمرینات ورزشی در مدارس عادی و استثنایی توصیه میشود.https://japr.ut.ac.ir/article_101724_fc9f8756afcdbedc9eed50ddeace8620.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622Efficacy of Mentalization Based Group Therapy on Object Relations and Difficulties in Emotion Regulation: Outcome for Individuals with Dependent Personality Syndromeاثربخشی گروهدرمانی مبتنی بر ذهنیسازی بر روابط موضوعی و دشواری در تنظیم هیجان در افراد دارای نشانگان شخصیت وابسته23325010157210.22059/japr.2023.352891.644491FAسهیلاملکیگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.لیدالیل آبادیاستادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.شیرینکوشکیگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.Journal Article20221231This study examined the effectiveness of Mentalization-Based Group Therapy (MBT-G) in the treatment of object relations and emotional regulation challenges in individuals diagnosed with dependent personality syndrome. Employing a quasi-experimental pretest-posttest design with a control group and one-month follow-up, the research targeted individuals aged 18 to 40 residing in Tehran. In 2022, thirty-two participants with dependent personality syndrome were randomly assigned to the experimental and control groups, each consisting of sixteen participants. The selection process involved purposive sampling. Based on the Bateman and Fonagy treatment protocol, the experimental group underwent 20 sessions of 75-minute MBT-G. Data were gathered using the Bell Object Relations and Reality Testing Inventory (BORRTI), the Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS), and the Dependent Personality Inventory-Revised (DPI-R). Repeated measures ANOVA was conducted using SPSS 26. The experimental group exhibited substantial enhancements in object relations, emotion regulation, and dependent personality syndrome during both the posttest and follow-up phases (p<0.05). According to these findings, MBT-G is an effective intervention for improving psychological functioning in individuals with dependent personality syndrome, a condition that is classified under Cluster C personality disorders. Given MBT’s traditional focus on cluster B personality disorders, its application to other personality disorder clusters warrants further exploration.این مطالعه به بررسی اثربخشی گروهدرمانی مبتنی بر ذهنیسازی (MBT-G) بر روابط موضوعی و دشواری در تنظیم هیجان در افراد دارای نشانگان شخصیت وابسته پرداخت. پژوهش بهصورت نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و پیگیری یکماهه انجام گرفت. جامعۀ آماری شامل ساکنان ۱۸ تا ۴۰ سالۀ شهر تهران بود و نمونۀ پژوهش ۳۲ نفر از افراد دارای نشانگان شخصیت وابسته در سال 1401 بودند که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هرکدام ۱۶ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۲۰ جلسۀ ۷۵ دقیقهای، تحت گروهدرمانی مبتنی بر ذهنیسازی براساس پروتکل بیتمن و فوناگی قرار گرفت. دادهها با استفاده از پرسشنامههای روابط موضوعی بل (BORRTI)، دشواری در تنظیم هیجان (DERS) و نشانگان شخصیت وابسته (DPI-R) گردآوری شد. تحلیل دادهها با آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و با نرمافزار SPSS-26 انجام شد. نتایج نشاندهندۀ بهبود معنادار در روابط موضوعی، دشواری در تنظیم هیجان و نشانگان شخصیت وابسته در گروه آزمایش، هم در مرحلۀ پسآزمون و هم در پیگیری یکماهه بود (05/0p<). برایناساس میتوان نتیجه گرفت گروهدرمانی مبتنی بر ذهنیسازی در بهبود این متغیرها در افراد دارای نشانگان شخصیت وابسته (از اختلالات خوشۀ C) مؤثر است. از آنجا که این مداخله عمدتاً در اختلالات شخصیت خوشۀ B بهکار رفته، پیشنهاد میشود در درمان سایر اختلالات شخصیت نیز مورد استفاده قرار گیرد و به خوشۀ B محدود نشود.https://japr.ut.ac.ir/article_101572_06ba4e94525865ad053f25e4fb58b2ea.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622Developing a Structural Model of the Relationship between Communication Patterns and Coping Skills with Stress and Life Satisfaction in Married Women: Mediated by Interpersonal Forgivenessتدوین الگوی ساختاری رابطۀ الگوهای ارتباطی و مهارتهای مقابله با استرس با رضایت از زندگی با میانجیگری بخشودگی بینفردی در زنان متأهل25126910192510.22059/japr.2025.354625.644526FAرقیهحاجی رستملوگروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانعبدالحسنفرهنگیاستادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.0000-0001-5296-9727رضاحسین پورگروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم اجتماعی و فرهنگی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.Journal Article20230130The purpose of this study was to develop a Structural Model that explains the relationship between communication patterns and coping skills with stress and life satisfaction in married women, as mediated by interpersonal forgiveness. The research method was descriptive correlational in nature and served a fundamental purpose. The statistical population of this research was comprised of all married women residing in Tehran city in 2021-2022. Of which, 610 married women were selected through multistage random sampling. The communication patterns questionnaire (CPQ), Coping Responses Skills (CRS), and Satisfaction with Life Scale (SLS), and interpersonal forgiveness questionnaires, were employed in the current study. The AMOS software version 24 and the structural equation modeling methodwere employed to analyze the data. The results indicated that the structural model was a suitable match for the data that was collected. The indirect path coefficient between constructive interactions and criticism/defense and life satisfaction was positive and significant at the 0.01 level in this study. Additionally, the indirect path between demand/withdrawal and emotional-coping skills and satisfaction with life exhibited a negative and statistically significant coefficient at the 0.01 level. The findings indicated that the life satisfaction of married women is influenced by interpersonal forgiveness. It is recommended that family counselors and therapists assess the influence of interpersonal forgiveness on the life satisfaction of married women in order to identify and contemplate its manifestations, as indicated by the research results.<br /> هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی ساختاری رابطۀ الگوهای ارتباطی و مهارتهای مقابله با استرس با رضایت از زندگی با میانجیگری بخشودگی بینفردی در زنان متأهل بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و بهلحاظ هدف بنیادی بود. جامعۀ آماری این پژوهش را تمام زنان متأهل شهر تهران در سال 1401-1400 تشکیل دادند که از میان آنها 610 نفر به روش نمونهگیری چندمرحلهای تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر شامل پرسشنامۀ الگوهای ارتباطی (CPQ)، مهارتهای مقابله با استرس (CRI)، رضایت از زندگی (SWLS) و بخشودگی بینفردی (IFI-25) بود. دادهها به روش مدلیابی معادلات ساختاری و بهکارگیری نسخۀ 24 نرمافزار AMOS تحلیل شدند. نتایج نشان داد مدل ساختاری با دادههای گردآوریشده برازش قابلقبولی داشت. در این پژوهش ضریب مسیر غیرمستقیم بین تعاملات سازنده و انتقاد-دفاع با رضایت از زندگی مثبت و در سطح 01/0 معنادار بود. همچنین ضریب مسیر غیرمستقیم بین متوقع و کنارهگیر و مهارتهای مقابلهای هیجانمدار با رضایت از زندگی منفی و در سطح 01/0 معنادار بود. مطابق نتایج، بخشودگی بینفردی بر رضایت از زندگی زنان متأهل تأثیر میگذارد. به این ترتیب به مشاوران و درمانگران حوزۀ خانواده، ارزیابی میزان تأثیر بخشودگی بینفردی برای شناسایی و درنظرگرفتن تظاهرات آن بر رضایت از زندگی زنان متأهل پیشنهاد میشود.https://japr.ut.ac.ir/article_101925_743d1e21f5326af6567e6f25bfd02f05.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622The Impact of the Logo Therapy Approach on the Family Function and Marital Life Satisfaction of Couples with Marital Conflictsاثربخشی رویکرد معنادرمانی بر عملکرد خانواده و رضایتمندی از زندگی زناشویی زوجین با تعارضات زناشویی27128610198410.22059/japr.2025.349159.644397FAمحمدحسینفرهمندیگروه مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایرانابوالفضلبخشی پوراستادیار گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.محمودجاجرمیگروه مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.Journal Article20220925This study was undertaken to investigate the efficacy of the logo therapy approach in improving the family function and marital satisfaction of couples experiencing marital conflicts. The present study employed a quasi-experimental research methodology, which included a two-month follow-up phase, pretest, posttest, and control group design. The follow-up period was conducted over a period of two months. The statistical population of the present study consisted of couples with marital conflicts who visited consultation and wellbeing centers in zone two of Mashhad in the spring and summer of 2021. The purposive sampling method was employed to select 20 couples (40 individuals) who were subsequently randomly assigned to the experimental and control groups (10 couples in the experimental group and 10 in the control group). Ten sessions of logotherapy (90 minutes) were administered to the experimental group over the course of ten weeks. The marital conflict questionnaire (MCQ), family function questionnaire (FFQ), and ENRICH marital satisfaction (EMS) were utilized in this investigation. The SPSS23 software was used to analyze the data obtained from the study using a mixed ANOVA and Bonferroni follow-up test. The results indicated that the logo-therapy approach is effective in improving the family function (F=47.52; Eta=0.55; P<0001,) and marital life satisfaction (F=43.90; Eta=0.53; p<0001) of couples experiencing marital conflicts. According to the findings of the present study, logo therapy can be a highly effective method for enhancing the marital life satisfaction and family function of couples experiencing marital conflicts. This is achieved by utilizing the meaning discovery method, accountability, overcoming despair, increasing life hope, and fostering affective support among the members.پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رویکرد معنادرمانی بر عملکرد خانواده و رضایتمندی از زندگی زناشویی زوجین با تعارضات زناشویی انجام گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و مرحلۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل زوجین با تعارضات زناشویی مراجعهکننده به مراکز مشاوره و بهزیستی منطقۀ 2 شهر مشهد در ششماهۀ اول سال 1400 بود. در این پژوهش 20 زوج (40 نفر) به روش نمونهگیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایدهی شدند (10 زوج در گروه آزمایش و 10 زوج در گروه گواه). گروه آزمایش رویکرد معنادرمانی (10 جلسه) را طی ده هفتۀ 90 دقیقهای دریافت کردند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ تعارض زناشویی (MCQ)، پرسشنامۀ عملکرد خانواده (FFQ) و پرسشنامۀ رضایتمندی از زندگی زناشویی انریچ (EMS) بود. دادهها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی بهوسیلۀ نرمافزار آماری SPSS-23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد رویکرد معنادرمانی بر عملکرد خانواده (0001>P؛ 55/0=Eta؛ 52/47=F) و رضایتمندی از زندگی زناشویی (0001>P؛ 53/0=Eta؛ 90/43=F) زوجین با تعارضات زناشویی تأثیر دارد. براساس یافتههای پژوهش، رویکرد معنادرمانی با بهرهگیری از تغییر نگرشها و گرفتن معنا از طریق راههای کشف معنا، مسئولیتپذیری، غلبه بر یأس و افزایش امید به زندگی و حمایت عاطفی اعضا از یکدیگر میتواند بهعنوان رویکردی مؤثر در جهت بهبود عملکرد خانواده و رضایتمندی از زندگی زناشویی زوجین با تعارضات زناشویی بهکار رود.https://japr.ut.ac.ir/article_101984_893a79f58827eda884e9c2b21c14bfac.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812616220250622Model Evaluation of Shame and Guilt Feelings in Physically Disabled Patients Based on Attachment Style with the Mediation of Self-Compassionارزیابی مدل احساس شرم و گناه براساس سبکهای دلبستگی با میانجیگری شفقت به خود در معلولان جسمی-حرکتی28730410198610.22059/japr.2025.353990.644513FAآزادهاسدیگروه روانشناسی ، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0009-0000-6809-7783آرزواسکویی شمالیاستادیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.Journal Article20230117The aim of the present study was to identify a structural model for the experience of shame and remorse in physically disabled patients, with the mediation of self-compassion, in accordance with the attachment style. The present study was applied, and the research method was correlation through structural equation modeling. The statistical population consisted of patients with physical disabilities who were hospitalized in specialized facilities located in zones 17 and 18 of Tehran in the spring of 2020. In the current study, 250 patients were selected using the convenient sampling method. The research instruments included Adults’ Attachment Style Scale (ASQ), Self-Compassion Questionnaire (SCQ), and Test of Self-Conscious Affect (SCAQ). The data was analyzed using the Pearson correlation method and structural equation modeling in SPSS and Amos software version 23. Secure attachment had a direct impact on sentiments of shame (p < 0.05, β =-0.563) and guilty (p < 0.05, β = -0.488), as demonstrated by the results. In addition, the avoidant attachment style has a significant direct impact on the feeling of shame (p<0.05, β=0.423) and guilt (p<0.05, β=0.418). In addition, the ambivalent attachment style had a significant direct effect on feelings of shame (β = 0.425, p < 0.05) and guilty (β = 0.519, p < 0.05). Finally, the results indicated that self-compassion, in addition to its direct effect on shame (β = -0.522, p < 0.05) and guilty (β = -0.562, p < 0.05) played a significant mediating role in the relationship between secure, ambivalent, and avoidant attachment styles and feelings of shame and guilt.It is recommended that clinical therapists utilize effective psychological therapy methods, such as compassion-based treatment, to reduce their feelings of shame and remorse by influencing the attachment styles of physically-disabled patients, drawing on the significant mediation role of self-compassion.هدف پژوهش حاضر الگویابی ساختاری احساس شرم و گناه براساس سبکهای دلبستگی با میانجیگری شفقت به خود در معلولان جسمی-حرکتی بود. پژوهش از نوع کاربردی و روش پژوهش همبستگی به شیوۀ مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری شامل معلولان جسمی-حرکتی حاضر در مراکز اقامتی افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی منطقۀ 17 و 18 شهر تهران در بهار 1400 بود. حجم نمونه در پژوهش حاضر 250 نفر بود که به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس دلبستگی بزرگسالان (ASQ)، پرسشنامۀ شفقت به خود (SCQ) و پرسشنامۀ عاطفۀ خودآگاه (SCAQ) بودند. تجزیه و تحلیل دادهها به روش همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری، بهوسیلۀ نرمافزار SPSS و Amos ویرایش 23 صورت گرفت. نتایج نشان داد دلبستگی ایمن بر احساس شرم (0/05>p؛ 0/563- =β)<strong> </strong>و گناه (0/05>p؛ 0/488- =β) اثر مستقیم دارد. همچنین<strong> </strong>سبک دلبستگی اجتنابی بر احساس<strong> </strong>شرم<strong> </strong>(0/05>p ؛ 0/423 =β) و گناه<strong> </strong>(0/05>p ؛ 0/418=β)<strong> </strong>دارای اثر مستقیم معنادار است. در ادامۀ سبک دلبستگی دوسوگرا بر احساس شرم (0/05>p؛0/425 =β) و گناه (0/05>p؛ 0/519 =β) اثر مستقیم معنادار داشت. درنهایت نتایج نشان داد شفقت به خود علاوه بر اثر مستقیم بر احساس شرم (0/05>p؛ 0/522- =β) و گناه (0/05>p؛ 0/562- =β)، در رابطۀ سبکهای دلبستگی ایمن، دوسوگرا و اجتنابی با احساس شرم و گناه نیز نقش میانجی معنادار دارد. با توجه به نقش میانجی معنادار شفقت به خود، پیشنهاد میشود درمانگران بالینی با بهکارگیری روشهای درمانی روانشناختی کارآمد مانند درمان مبتنی بر شفقت، با تأثیر بر سبکهای دلبستگی معلولان جسمی-حرکتی از احساس شرم و گناه آنان بکاهند.https://japr.ut.ac.ir/article_101986_26626a3766131fbfdbdf5a400719b142.pdf