دانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260622Academic Buoyancy in Indonesian Students with Daily Academic Problems: The Roles of Anxiety, Grit, Social Support, and Mediating Self-Efficacyتابآوری تحصیلی در میان دانشجویان اندونزیایی دارای مشکلات روزمرۀ تحصیلی: نقش اضطراب، پشتکار، حمایت اجتماعی و میانجیگری خودکارآمدی11510461910.22059/japr.2025.400382.645319FAسوراهمانسوراهمانگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی، دانشگاه دولتی مالانگ، مالانگ، اندونزی.0000-0001-7197-0918ددیکوسواندیگروه فناوری آموزشی، دانشکدۀ آموزش، دانشگاه دولتی مالانگ، مالانگ، اندونزی.ایمانولهیتیپئوگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی، دانشگاه دولتی مالانگ، مالانگ، اندونزی.آگوستودا کوستاگروه روانشناسی، دانشکدۀ آموزش، مؤسسه آموزش عالی کریستال، دیلی، تیمور شرقی.Journal Article20250811This study examined the structural model of academic buoyancy among students experiencing daily academic challenges, focusing on the roles of grit, academic anxiety, social support, and the mediating effect of self-efficacy. This descriptive-correlational study involved 900 undergraduate students from four universities in Malang, Indonesia, with data collected between February and April 2025 using a multistage cluster random sampling technique. Participants were screened to ensure they faced routine academic challenges, including stressors<strong> </strong>such as coursework load, exam pressure, and time management difficulties. Data were collected using the Academic Buoyancy Scale (ABS), Short Grit Scale (Grit-S), Academic Anxiety Scale (AAS), Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS), and General Self-Efficacy Scale (GSES), all demonstrating strong psychometric properties. Structural equation modeling showed that grit, social support, and self-efficacy positively predicted academic buoyancy, whereas academic anxiety had a negative effect. Self-efficacy also mediated the effects of grit, academic anxiety, and social support on academic buoyancy. These findings underscore the importance of strengthening self-efficacy, promoting grit, and reducing academic anxiety to enhance students’ buoyancy in managing academic demands. The study provides theoretical insights and practical implications for developing psychological interventions and educational strategies in higher education.هدف پژوهش حاضر، بررسی مدل ساختاری تابآوری تحصیلی با تمرکز بر نقش پشتکار، اضطراب تحصیلی، حمایت اجتماعی و نقش میانجیگرانۀ خودکارآمدی در میان دانشجویانی بود که با مشکلات روزمرۀ تحصیلی مواجهاند. این مطالعۀ توصیفی-همبستگی با مشارکت ۹۰۰ دانشجوی کارشناسی از چهار دانشگاه شهر مالانگ اندونزی و در بازۀ زمانی فوریه تا آوریل ۲۰۲۵ انجام گرفت. نمونهها به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. پیش از توزیع پرسشنامهها اطمینان حاصل شد که شرکتکنندگان درگیر چالشهای متداول تحصیلی نظیر حجم زیاد تکالیف، فشار امتحانات و دشواری در مدیریت زمان هستند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تابآوری تحصیلی (ABS)، مقیاس کوتاه پشتکار (Grit-S)، مقیاس اضطراب تحصیلی (AAS)، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده (MSPSS)، و مقیاس خودکارآمدی عمومی (GSES) بود که همگی از ویژگیهای روانسنجی مطلوبی برخوردار بودند. تحلیل مدل معادلات ساختاری نشان داد پشتکار، حمایت اجتماعی و خودکارآمدی بهطور مثبت تابآوری تحصیلی را پیشبینی میکنند، اما اضطراب تحصیلی تأثیری منفی دارد. همچنین خودکارآمدی نقش میانجی را در روابط پشتکار، اضطراب تحصیلی و حمایت اجتماعی با تابآوری تحصیلی ایفا کرد. یافتهها بر اهمیت تقویت خودکارآمدی، پرورش پشتکار و کاهش اضطراب تحصیلی برای افزایش توان تابآوری دانشجویان در مواجهه با فشارهای آموزشی تأکید دارند. این مطالعه علاوه بر ارائۀ بینشهای نظری، پیامدهای کاربردی ارزشمندی برای طراحی مداخلات روانشناختی و راهبردهای آموزشی در آموزش عالی فراهم میآورد.https://japr.ut.ac.ir/article_104619_db9d43df6183dec113ea02e5104ffe9e.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701The Effectiveness of Paradox Therapy on Improving Mental Health and Ego Strength in Diabetic Patients type 1 and 2اثربخشی پارادوکسدرمانی بر افزایش سلامت روانی و استحکام من بیماران دیابتی نوع 1 و 2173010666910.22059/japr.2026.396933.645276FAبهاررفیع زادهگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.محمد علیبشارتاستاد، گروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.حجت اللهفراهانیگروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی ، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20250612The objective of this study was to examine the efficacy of paradox therapy in enhancing mental health and enhancing ego fortitude in diabetic patients. A quasi-experimental design was employed to conduct this applied study, which included pre-test, post-test, and one- and three-month follow-up phases. All diabetic patients who were referred to endocrinology clinics in Yazd, Iran, in 2023 were statistically included in the population. The purposeful selection of 36 individuals with anxiety symptoms was made from 157 screened patients. The Mental Health Inventory-28 (MHI-28) and the Ego Strength Scale (ESS) were implemented. The intervention included six biweekly sessions, a post-test, and two follow-up assessments. The data were analyzed in SPSS using repeated measures ANOVA. The intervention resulted in a significant reduction in psychological distress and an increase in psychological well-being, as indicated by the results. Ego strength scores also improved significantly, and these positive outcomes remained stable during the one- and three-month follow-ups. Both patients and the therapist expressed favorable assessments of the therapeutic modifications. Paradox therapy offers a cost-effective, short-term approach to improving the quality of life and psychological well-being of diabetic patients by bolstering ego fortitude.هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی پارادوکسدرمانی بر سلامت روانی و استحکام من بیماران دیابتی نوع 1 و 2 بود. این پژوهش کاربردی بود و به روش شبهآزمایشی (طرح پیشآزمون-پسآزمون با دورههای پیگیری یکماهه و سهماهه) انجام شد. جامعۀ آماری شامل کلیۀ بیماران دیابتی مراجعهکننده به مطب پزشکان فوقتخصص شهر یزد در سال ۱۴۰۲ بود. ۳۶ بیمار دیابتی دارای علائم اضطراب (۲۹ زن و ۷ مرد) بهصورت هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس سلامت روانی (MHI-28) و مقیاس استحکام من (ESS) بودند. مداخلۀ درمانی در قالب شش جلسه هر دو هفته یک بار اجرا شد و در پی آن پسآزمون و دو مرحلۀ پیگیری انجام گرفت. دادهها با نرمافزار SPSS و آزمون تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد پارادوکسدرمانی موجب افزایش معنادار بهزیستی و کاهش درماندگی روانشناختی و درنتیجه بهبود سلامت روانی بیماران دیابتی میشود. همچنین نمرات استحکام من پس از مداخله افزایش یافت و این بهبودها در دورههای پیگیری پایدار باقی ماند. میزان تغییرات درمانی نیز از دیدگاه بیماران و درمانگر، مثبت و معنادار ارزیابی شد. پارادوکسدرمانی میتواند بهعنوان رویکردی کارآمد، کوتاهمدت و اقتصادی از طریق تقویت استحکام من، به بهبود سلامت روانی و کیفیت زندگی بیماران دیابتی کمک کند.https://japr.ut.ac.ir/article_106669_f6ab58fe36a75d193ec2835c50ae570c.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701A Comparison of the Effectiveness of Emotion-Focused Couple Therapy and Acceptance and Commitment Therapy on Attachment Behavior in Marital Relationships among Women with Marital Conflictsمقایسۀ اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رفتار دلبستگی در روابط زناشویی زنان دارای تعارضات زناشویی31509926110.22059/japr.2024.360785.644651FAمهنازاسمعیلیگروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.علیرضاماردپوراستادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایرانقادرزاده باقریگروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.Journal Article20230619The objective of this investigation was to evaluate the efficacy of effectiveness of emotion-focused couple therapy and acceptance and commitment therapy in influencing the attachment behavior of women experiencing marital conflicts. The pretest-posttest design was employed in this semi-experimental study, with a follow-up period of two months. In this research, the statistical population consisted of all women who were referred to counseling centers in Tehranin the year 2022. 45 individuals were randomly selected in a multi-stage cluster format and subsequently divided into two experimental groups (N=15 in each group) and a control group (N=15). The experimental groups underwent emotion-focused couple therapy (10 sessions 90 minutes) and acceptance and commitment therapy (10 sessions 90 minutes). The Brief Accessibility, Responsiveness, and Engagement (BARE) Scale and the Marital Conflicts Questionnaire (MCQ) were employed to gather data. The data was analyzed using SPSS software, which employed analysis of variance with repeated measures. The findings indicated that both interventions had a significant effect on the attachment behavior of women experiencing marital conflicts (P<0.05). Furthermore, the Bonferroni post hoc test results demonstrated that emotion-focused therapy is more effective in controlling attachment behavior and that this effect is enduring (P<0.05). It is possible to employ emotion-focused therapy and acceptance/commitment therapy as a treatment method for the attachment behavior of women with marital conflicts, as indicated by the findings of the current study.هدف پژوهش حاضر، مقایسۀ اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رفتار دلبستگی در روابط زناشویی زنان دارای تعارضات زناشویی بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل همراه با مرحلۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری کلیۀ زنان مراجعهکننده به مراکز مشاورۀ شهر تهران در سال 1401 بودند. به شیوۀ تصادفی از نوع خوشهای چندمرحلهای، 45 نفر انتخاب و در دو گروه آزمایش (هر گروه 15 نفر) و یک گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش اول تحت زوجدرمانی هیجانمدار (ده جلسۀ 90 دقیقهای) و گروه آزمایش دوم تحت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (هشت جلسۀ 90 دقیقهای) قرار گرفتند. از مقیاس دسترسیپذیری، پاسخگویی و همدمطلبی (BARES) و پرسشنامۀ تعارضات زناشویی (MCQ) بهمنظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. دادهها با تحلیل واریانس و با اندازهگیری مکرر با نرمافزار SPSS صورت گرفت. نتایج نشان داد هردو مداخلۀ مذکور اثربخشی معناداری بر مؤلفهها و نمرۀ کل رفتار دلبستگی در روابط زناشویی داشته و این تأثیر در طول زمان ماندگار بوده است (0/05>P). نتایج آزمون تعقیبی مشخص کرد درمان هیجانمدار اثربخشی بیشتری بر افزایش رفتار دلبستگی دارد (0/05>P). براساس نتایج پژوهش حاضر، میتوان نتیجهگیری کرد که درمان هیجانمدار و پذیرش و تعهد میتوانند بهعنوان شیوههای درمانی مناسب برای بهبود رفتار دلبستگی زنان دارای تعارضات زناشویی بهکار برده شوند.https://japr.ut.ac.ir/article_99261_08cbd23fbb2d44f7aa60ea8ece842b9b.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260622Identifying the Social Context of the Caregiving Experience among Family Caregivers of People with Dementia: A Qualitative Studyشناسایی بستر اجتماعی تجربۀ مراقبت در مراقبان خانوادگی افراد مبتلا به دمانس: یک مطالعۀ کیفی516610681910.22059/japr.2026.409696.645476FAمرضیهمنصوری گندمانیگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.رضاپورحسیناستاد، گروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.کیوانصالحیگروه روشها و برنامه ریزی آموزشی و درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0001-8673-4248زهراوهابیگروه طب سالمندی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.Journal Article20260113The objective of this study was to identify the social factors that influence the caregiving experiences of family caregivers of individuals with dementia in the Iranian context. This was achieved through the use of a constructivist grounded theory methodology and a qualitative approach. Iranian family caregivers of individuals with dementia with a minimum of six months of experience comprised the study population. In 2025, 13 caregivers (10 women and 3 men), five from Tehran and eight from other cities, participated in data collection in Tehran. Purposive sampling with inclusion criteria was employed at the outset, and as the analysis progressed, theoretical sampling was subsequently used to develop the emerging categories. Semi-structured interviews were implemented to accumulate data. Data were manually analyzed in accordance with Charmaz’s methodology, concurrently with data collection, through initial and focused coding, and continued until category development, conceptual categorization, and theoretical saturation. The development of two primary categories and five subcategories was the result of the conceptual classification of the findings. The category “Caregiving experience within inhibiting social interactions” included subcategories of “exposure to distressing reactions and inappropriate social interference”, “gradual loss of social ties”, and “caregiving loneliness due to minimal involvement of others”. The category “Caregiving experience within inhibiting social interactions” included the subcategories of “social reactions as a source of strengthening resilience and meaning” and “sharing the caregiving burden with others.” These results indicate that caregiving is influenced by the social context in which it is performed, and that Iranian society can either facilitate or impede this process. This is a critical aspect that should be considered in the context of psychoeducational interventions and policymaking.هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل اجتماعی اثرگذار بر تجربۀ مراقبتی مراقبان خانوادگی مبتلایان به دمانس در جامعۀ ایرانی بر پایۀ رویکردی کیفی و روش نظریۀ دادهبنیاد سازهگرایانه بود. جامعۀ آماری شامل مراقبان خانوادگی مبتلایان ایرانی به دمانس با دستکم شش ماه تجربۀ مراقبت بود. گردآوری دادهها در سال 1404 در تهران و با مشارکت 13 مراقب (۱۰ زن و 3 مرد) انجام گرفت که ۵ نفر ساکن تهران و ۸ نفر دیگر از شهرستانها بودند. نمونهگیری براساس ملاکهای ورود به روش هدفمند آغاز شد و همزمان با پیشرفت تحلیل، بهصورت نظری برای استخراج مقولهها ادامه یافت. برای گردآوری دادهها از مصاحبههای نیمهساختاریافته استفاده شد. فرایند تحلیل بهصورت دستی و براساس رویکرد چارمز همزمان با گردآوری دادهها، با تمرکز بر کدگذاری اولیه و متمرکز اجرا شد و تا مرحلۀ استخراج مقولهها و زیرمقولهها، مرتبسازی مفهومی و دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. طبقهبندی مفهومی دادهها به استخراج دو مقولۀ اصلی با پنج زیرمقوله انجامید: مقولۀ «تجربۀ مراقبت در بستر تعاملات اجتماعی بازدارنده» با زیرمقولههای «مواجهه با واکنشهای آزاردهنده و مداخلات بیجای اجتماعی»، «ازدسترفتن تدریجی پیوندهای اجتماعی» و «تنهایی مراقبتی در سایۀ مشارکت حداقلی» و مقولۀ «مراقبت در بستر تعاملات اجتماعی تسهیلکننده» با زیرمقولههای «واکنشهای اجتماعی بهمثابۀ منبعی برای تقویت تابآوری و معنا» و «سهیمشدن دیگران در بار مراقبت». یافتهها نشان داد مراقبت در بستر اجتماعی شکل میگیرد و بستر اجتماعی جامعۀ ایرانی در فرایند مراقبت میتواند نقش بازدارنده یا تسهیلکننده داشته باشد؛ امری که لازم است در مداخلات روانشناختی-آموزشی و سیاستگذاریهای عمومی لحاظ شود.https://japr.ut.ac.ir/article_106819_eddc6b307facb38593f5f473220da1c8.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701Effectiveness of the Optimal Experience Educational Package Based on Csikszentmihalyi's Theory on Innovative Behaviors and the Effective Teaching of Primary School Teachersاثربخشی بستۀ آموزشی تجربۀ بهینه مبتنی بر نظریۀ چیکسنت میهای بر رفتارهای نوآورانه و تدریس اثربخش معلمان دورۀ ابتدایی67799672410.22059/japr.2024.365352.644731FAزهراقادریگروه روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.ایلنازسجادیاندانشیار، گروه روانشناسی، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.محمدعلینادیگروه علوم تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.Journal Article20230914The objective of the current investigation was to evaluate the efficacy of the optimal experience educational package in accordance with csikszentmihalyi's theory on innovative behaviors and effective instruction of primary school teachers. The research method was quasi-experimental, involving a pretest, posttest, control group, and a two-month follow-up. The statistical population of the research included elementary school teachers in Isfahan city in the academic year of 2020-2021. In this research, 30 primary school teachers were randomly assigned to the experimental and control groups, with 15 teachers in the experimental group and 15 teachers in the control group, selected through the purposive sampling method. The teachers in the experimental group received the optimal experience educational package based on csikszentmihalyi’s theory during seven weeks in seven sessions of 90 minutes. The applied questionnaires in this study included innovative behaviors questionnaire and effective teaching questionnaire. The data from the study were analyzed through variance with repeated measures and Bonferroni post hoc test via SPSS-23 statistical software. The results indicated that the optimal experience educational package, which is founded on csikszentmihalyi's theory, has a suitable level of content validity in the eyes of the experts. Moreover, this package has influenced the innovative behaviors and effective teaching of primary school instructors. During the two-month follow-up period, these results remained consistent. According to the results, the optimal experience educational package can be implemented as an effective approach to enhance the innovative behaviors and effective teaching of primary school teachers by leveraging the reconstruction of awareness and activities, mental comprehension of challenges, control of mental energy, and activity targeting.پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بستۀ آموزشی تجربۀ بهینه مبتنی بر نظریۀ چیکسنت میهای بر رفتارهای نوآورانه و تدریس اثربخش معلمان دورۀ ابتدایی انجام گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش معلمان دورۀ ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. به این منظور 30 معلم دورۀ ابتدایی به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در 2 گروه آزمایش و گواه گمارده شدند (15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه گواه). گروه آزمایش بستۀ آموزشی تجربۀ بهینه مبتنی بر نظریۀ چیکسنت میهای را طی 7 جلسۀ 90 دقیقهای دریافت کردند. معلمان به پرسشنامههای پژوهش شامل رفتارهای نوآورانۀ معلمان (IBQ) و تدریس اثربخش (ETQ) پاسخ دادند. دادههای پژوهش با نرمافزار SPSS-23 به شیوۀ تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شد. نتایج نشان داد بستۀ آموزشی تجربۀ بهینه بر رفتارهای نوآورانه (0001>P؛ 66/0=Eta؛ 25/54=F) و تدریس اثربخش (0001>P؛ 62/0=Eta؛ 72/45=F) معلمان دورۀ ابتدایی تأثیر معنادار دارد. این نتایج در دورۀ پیگیری دوماهه نیز ثبات خود را حفظ کرد. براساس یافتهها، بستۀ آموزشی تجربۀ بهینه با بازسازی آگاهی و فعالیتها، درک ذهنی چالشها، کنترل انرژی روانی و هدفگذاری فعالیتها میتواند بهعنوان روشی کارآمد برای بهبود رفتارهای نوآورانه و تدریس اثربخش معلمان دورۀ ابتدایی استفاده شود.https://japr.ut.ac.ir/article_96724_c1c733c81c8df0fdb45e33c3294c500e.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260622The Lived Experiences of Mothers in Coping with Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD): Individual Challenges, Familial and Social Issuesتجربۀ زیستۀ مادران در مواجهه با کودکان دارای اختلال نقصتوجه-بیشفعالی: چالشهای فردی، مسائل خانوادگی و اجتماعی819410666810.22059/japr.2026.392659.645203FAفاطمهعزیزی رادگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.سوگندقاسم زادهدانشیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.باقرغباری بنابگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.پیوندقاسم زادهگروه اقتصاد و مدیریت دارو، دانشکدۀ داروسازی و علوم داروئی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.فائزهشعبانعلی فمیگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0003-4959-5271Journal Article20250411The objective of the current investigation was to ascertain and comprehend the lived experiences of mothers of children diagnosed with attention deficit hyperactivity disorder. The methodology employed in this investigation was qualitative and phenomenological. Mothers of children aged 6 to 12 who were diagnosed with this disorder comprised the research population. Purposive sampling was employed to identify participants from various locations throughout Iran in 2024. Semi-structured interviews were conducted with ten mothers of children diagnosed with attention deficit hyperactivity disorder to gather data. Thedata were systematically analyzed using Colaizzi’s seven-step method and MAXQDA24 software. The study’s findings encompassed two primary themes: individual issues of the mother (including sub-themes of awareness and recognition of the disorder, daily challenges, psychological experiences of the mother and concerns, and coping strategies) and family and social issues (including sub-themes of parent-child interaction, family challenges in responding to the disorder, and community attitudes toward the disorder and treatment). In general, the findings indicated that mothers of children with attention deficit hyperactivity disorder encounter a variety of psychological, familial, and social obstacles in addition to the direct consequences of the disorder. Among the issues that necessitate additional attention from health care providers and policymakers are mother-child interaction, community attitudes, and poor social support.هدف پژوهش حاضر، شناسایی و فهم تجربۀ زیستۀ مادران کودکان مبتلا به اختلال نقصتوجه-بیشفعالی بود. روش پژوهش کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. جامعۀ پژوهشی مادران کودکان 6 تا 12 سالۀ مبتلا به این اختلال بودند. شرکتکنندگان به شیوۀ نمونهگیری هدفمند از شهرهای مختلف ایران در سال 1403 انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از مصاحبههای نیمهساختاریافته استفاده شد و با ۱۰ مادر دارای کودک مبتلا به این اختلال مصاحبه انجام گرفت. دادهها با استفاده از روش هفتمرحلهای کلایزی و نرمافزار مکسکیودا 24 مورد تحلیل مضمونی قرار گرفتند. نتایج پژوهش شامل دو مضمون اصلی مسائل فردی مادر (شامل مضامین فرعی آگاهی و شناخت اختلال، چالشهای روزمره، تجربۀ روانی مادر و نگرانیها، و راهکارهای مقابلهای) و مسائل خانوادگی و اجتماعی (شامل مضامین فرعی تعامل والد-کودک، چالشهای خانوادگی در مواجهه با اختلال، و نگرشهای جامعه به اختلال و درمان) بود. بهطورکلی نتایج نشان داد مادران کودکان مبتلا به این اختلال علاوه بر مشکلات مستقیم ناشی از اختلال، با چالشهای روانی، خانوادگی و اجتماعی متعددی مواجه هستند. تعامل مادر و کودک، نگرشهای جامعه و کمبود حمایتهای اجتماعی از مسائلی است که نیازمند توجه بیشتر از سوی بخشهای خدمات درمانی و سیاستگذاران است.https://japr.ut.ac.ir/article_106668_1972b3013436573b834105a553c0ec91.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701The Effectiveness of Spiritual Self-Care Training on Post-Traumatic Growth, Distress Tolerance, and Cognitive Fusion in Women with Breast Cancerاثربخشی آموزش خودمراقبتی معنوی بر رشد پس از ضربه، تحمل پریشانی و همجوشی شناختی زنان مبتلا به سرطان پستان9511010382510.22059/japr.2025.396727.645270FAفرزینباقری شیخانگفشهدکتری تخصصی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.وحیدصوابی نیریگروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، اردبیل، ایران.موناباهریگروه روانشناسی بالینی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بهشهر، بهشهر، ایران.سیده آتوساافسرپورگروه روانشناسی اسلامی مثبت گرا، دانشگاه پیام نور، واحد بهشهر، بهشهر، ایران.علیفتحی آشتیانیگروه روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران.Journal Article20250604The purpose of this study was to investigate the efficacy of Spiritual Self-Care Training (SSCT) on posttraumatic growth (PTG), distress tolerance, and cognitive fusion in women diagnosed with breast cancer. A pretest-posttest control group design was implemented in this quasi-experimental investigation. The statistical population encompassed women who were referred to cancer treatment and support centers in Tehran in 2024. A total of 34 women were randomly assigned to the experimental and control groups through purposive sampling. Before and after the intervention, participants completed the Posttraumatic Growth Inventory (PTGI), the Distress Tolerance Scale (DTS), and the Cognitive Fusion Questionnaire (CFQ). However, the control group did not receive any intervention, whereas the experimental group was administered six 90-minute sessions of SSCT. SPSS-27 was employed to conduct multivariate analysis of covariance (MANCOVA) on the data. The results indicated that SSCT significantly enhanced posttraumatic growth and distress tolerance, while simultaneously significantly reducing cognitive fusion in the experimental group (P < 0.001). These findings suggest that spiritual self-care training can serve as an effective and complementary intervention alongside psychological therapies to foster resilience, promote posttraumatic psychological growth, and reduce cognitive entanglement in women with breast cancer.پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش خودمراقبتی معنوی بر رشد پس از ضربه، تحمل پریشانی و همجوشی شناختی زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد. روش پژوهش شبهتجربی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه آزمایش و گواه بود. جامعۀ آماری پژوهش زنان مراجعهکننده به مراکز درمانی و حمایتی سرطان شهر تهران در سال 1403 بودند. 34 زن به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند. گروهها با سیاهۀ رشد پسآسیب (PTGI)، مقیاس تحمل پریشانی (DTS)، و پرسشنامۀ همجوشی شناختی (CFQ) سنجش شدند. پس از 6 جلسۀ 90 دقیقهای آموزش خودمراقبتی معنوی برای گروه آزمایش، بار دیگر شرکتکنندگان به پرسشنامۀ پژوهش پاسخ دادند. دادهها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره بهوسیلۀ نرمافزار SPSS-27 تحلیل شدند. تحلیل کوواریانس نشان داد آموزش خودمراقبتی معنوی (SSCT) بهطور معناداری سبب افزایش رشد پس از ضربه، تحمل پریشانی و کاهش همجوشی شناختی در زنان مبتلا به سرطان پستان شده است (0/001>P). یافتههای این پژوهش نشان میدهد آموزش خودمراقبتی معنوی میتواند بهعنوان مداخلهای مؤثر و مکمل در کنار درمانهای روانشناختی برای افزایش تابآوری، تقویت رشد روانی پس از آسیب و کاهش درگیریهای ذهنی زنان مبتلا به سرطان پستان مورد استفاده قرار گیرد.https://japr.ut.ac.ir/article_103825_23f8c7c0073a739c9e17d42fcdeee552.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260622Attention Bias Patterns toward Bodily Signals in Patients with Irritable Bowel Syndrome, Individuals with High-Anxiety, and a Healthy Control Groupالگوهای سوگیری توجه نسبت به نشانههای بدنی در مبتلایان به سندرم رودۀ تحریکپذیر، افراد بسیار مضطرب و گروه سالم11113010566610.22059/japr.2026.401622.645339FAریحانهاکبریگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.فاطمهدهقانیآرانیگروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.محسنهنرگروه علوم شناختی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.نازیلاشاهمنصوریگروه روانپزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.احسانرضایتاستادیار، گروه علوم شناختی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20250903The objective of the current study was to compare and investigate attentional bias toward physiological symptoms in healthy individuals, high-anxiety individuals, and patients with irritable bowel syndrome. In 2024, a convenient sample of 15 patients with IBS who visited clinics, 15 high-anxiety individuals, and 15 healthy individuals who resided in Tehran was selected. The three groups were matched for sex, age, and education level. Participants were evaluated using the Spielberger State-Trait Anxiety Inventory (STAI), Beck Depression Inventory (BDI-II), Irritable Bowel Syndrome Severity Scale (IBS-SSS), and a computerized Dot-Probe task with a stimulus presentation duration of 500 milliseconds. SPSS 27 software was employed to analyze the results using mixed analysis of covariance (ANCOVA). The results revealed that patients with IBS had a substantial attentional avoidance of bloating-related pictorial stimuli in comparison to the healthy group (p=0.013). However, this difference was not observed for pain-related stimuli. Additionally, patients with IBS generally exhibited a slower overall reaction time than the healthy group (p=0.024). The results suggest that attentional bias in irritable bowel syndrome is characterized by the selective avoidance of specific bodily stimuli. Nevertheless, anxiety could perpetuate this avoidance, and it was not the sole exponent of the cognitive pattern of IBS. An independent role for the gut-brain axis in the cognitive-emotional processing of IBS is suggested by these results.پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسۀ سوگیری توجه به نشانههای بدنی در میان مبتلایان به سندروم روده، افراد بسیار مضطرب و افراد سالم انجام گرفت. پژوهش از نوع مقطعی و مقایسهای بود. نمونه شامل ۱۵ بیمار مبتلا به سندرم رودۀ تحریکپذیر مراجعهکننده به کلینیکها، ۱۵ فرد بسیار مضطرب و ۱۵ فرد سالم ساکن شهر تهران در سال 1403 بود که به روش در دسترس انتخاب و هر سه گروه از لحاظ سن، جنسیت و تحصیلات همتا شدند. شرکتکنندگان با استفاده از پرسشنامههای اضطراب حالت-صفت اشپیلبرگر (STAI)، افسردگی بک (BDI-II)، مقیاس شدت علائم سندرم رودۀ تحریکپذیر (IBS-SSS) و همچنین تکلیف رایانهای کاوش نقطه (Dot Probe) با مدت نمایش محرک ۵۰۰ میلیثانیه مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل نتایج با تحلیل کوواریانس آمیخته (ANCOVA) و با نرمافزار SPSS 27 انجام گرفت. مطابق یافتهها، مبتلایان به IBS در مقایسه با گروه سالم، بهطور معناداری به محرکهای تصویری مرتبط با نفخ، اجتناب توجه نشان دادند (013/0p=)، اما این تفاوت در محرکهای مرتبط با درد مشاهده نشد. علاوهبراین، مبتلایان به IBS بهطورکلی واکنش کندتری از گروه سالم داشتند (024/0p=). یافتهها نشان میدهد سوگیری توجه در سندرم رودۀ تحریکپذیر بهصورت اجتناب انتخابی از نشانههای خاص بروز میکند و هرچند اضطراب این اجتناب را تقویت میکند، اما بهتنهایی قادر به توضیح الگوی شناختی IBS نیست. این یافتهها بیانگر نقش مستقل محور روده-مغز در پردازش شناختی-هیجانی در IBS است.https://japr.ut.ac.ir/article_105666_5cd3dc7c6d2939a443e8ae3c2b116f8a.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701The Relationship between Basic Psychological Needs and Social Goal Orientation with Body Dissatisfaction in Female Students: The Mediating Role of Moral Emotionsرابطۀ بین نیازهای اساسی روانشناختی و جهتگیری هدف اجتماعی با نارضایتی بدنی در میان دانشآموزان دختر: نقش میانجی هیجانهای اخلاقی1311479581510.22059/japr.2024.366108.644747FAشهروزنعمتیاستاد، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.رحیمبدری گرگریگروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.شهرامواحدیگروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.سحرنوبریگروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.0009-0009-4177-8676Journal Article20231002The objective of the present study was to investigate the mediating role of moral emotions in the relationship between body dissatisfaction and fundamental psychological needs and social goal orientation. A correlational design and a structural equation model were implemented in this investigation. The sample of 250 high school female students from the 2021-2022 academic year was selected using Cochran’s formula through a multi-stage cluster random sampling procedure in the distinct 1 and 2 of Bonab City. The statistical population was composed of these students. The research employed a variety of measurement tools including the Body Shape Questionnaire (BSQ), Guilt and Shame Proneness Scale (GASP), Social Achievement Goal Scale (SAGS), and Self-Determination Scale (SDS). The Sobel test and the structural equation model were employed to investigate the direct and indirect paths of the research model. SPSS version 24 and AMOS version 24 software were employed to analyze all data that was collected. The results indicated significant relationships (p<0.05) between most research variables. The avoidant social objective variable was associated with the lowest mean and standard deviation, while the body dissatisfaction variable had the highest mean and standard deviation. The subscale of shame and guilt was identified as a significant mediator in the relationship between body dissatisfaction and fundamental psychological needs and social goal orientation. The structural coefficients of the research demonstrated that all path coefficients were statistically significant, with a calculated P value of less than 0.001 (P< 0.001). At the 0.01 level, the avoidance path to remorse was the only significant path. The findings of this research have the potential to assist clinical experts and counselors in the resolution of body image concerns among adolescent girls.هدف پژوهش حاضر آزمون نقش میانجیگری هیجانهای اخلاقی در رابطۀ بین نیازهای اساسی روانشناختی و جهتگیری هدف اجتماعی با نارضایتی بدنی بود. طرح پژوهش حاضر همبستگی و از نوع مدل معادلات ساختاری و جامعۀ آماری آن شامل دانشآموزان دختر دورۀ متوسطۀ سال تحصیلی 1401-1402 بود. در این میان 250 نفر با استفاده از فرمول کوکران از میان دانشآموزان متوسطۀ ناحیۀ 1 و 2 مدارس شهرستان بناب به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامۀ شکل بدن (BSQ)، مقیاس گرایش به گناه و شرم (GASP)، جهتگیری هدف اجتماعی (SAGS) و پرسشنامۀ خودتعیینگری (SDS) بود. آزمون مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم الگوی پژوهش، بهترتیب با استفاده از روشهای مدل معادلات ساختاری و آزمون سوبل انجام گرفت. دادهها با نرمافزارهای SPSS نسخۀ 24 و AMOS نسخۀ 24 تحلیل شدند. یافتهها نشان داد روابط میان بیشتر متغیرهای پژوهش معنیدار است ( 0/05>p) و بیشترین میزان میانگین و انحراف معیار مربوط به متغیر نارضایتی از بدن و کمترین میزان مربوط به متغیر هدف اجتماعی اجتنابی است. به عبارت دیگر خردهمقیاس شرم و احساس گناه میانجیگر معنیدار رابطۀ نیازهای اساسی روانشناختی و جهتگیری هدف اجتماعی به نارضایتی بدنی است. براساس نتایج ضرایب ساختاری، تمامی ضرایب مسیر معنادار هستند؛ چرا که P محاسبهشده کمتر از 0/001 است (0/001>p) و فقط مسیر اجتنابی به احساس گناه در سطح 01/0 معنادار است. یافتههای پژوهش حاضر میتواند برای مشاوران و متخصصان بالینی در حل مشکلات تصویر بدن دختران کاربرد فراوانی داشته باشد.https://japr.ut.ac.ir/article_95815_801e1fb3d295636f12dac7e6dda8a4b8.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701The Role of Defense Mechanisms in Predicting Adolescent Personality Traitsنقش سازوکارهای دفاعی در پیشبینی صفات شخصیتی نوجوانان14916410538110.22059/japr.2026.398716.645296FAلاللاومزوالیگروه رشد انسانی، مؤسسه آویناشیلینگام برای علوم خانواده و آموزش عالی زنان، کویمباتور، تامیلنادو، هند.رامیابهاسکارگروه رشد انسانی، مؤسسه آویناشیلینگام برای علوم خانواده و آموزش عالی زنان، کویمباتور، تامیلنادو، هند.ناتاراجانواسوجیرئیس امور دانشجویی، مؤسسه آویناشیلینگام برای علوم خانواده و آموزش عالی زنان، کویمباتور، تامیلنادو، هند.Journal Article20250716The objective of this cross-sectional study was to assess defense mechanisms and evaluate the predictive role of defense mechanisms in personality traits. The sample population consisted of 891 adolescents, aged between 17 and 19 years from Coimbatore, Tamil Nadu, India, selected through a systematic random sampling method, during the academic year 2023-2024. The data collected using the Eysenck Personality Inventory and a self-developed scale on defense mechanisms were analysed using SPSS 30 and Jamovi 2.6.44, 2025. The defense mechanism scale was validated through principal component analysis, resulting in 11 components with 30 items, with a factor loading threshold of 0.4. The scale demonstrated good internal consistency (Cronbach's alpha = .751), an adequate KMO (0.716), significant Bartlett's test of sphericity, and a 51.150 cumulative percentage. An r value of 0.991 in the test-retest indicated excellent reliability, and CFA (SEM)- Comparative Fit Index (CFI) showed .902, TLI .900; and a Parsimony Comparative Fit Index (PNFI) .621, which is greater than 0.50 confirmed a good fit. The findings of linear regression analysis depicted that reaction formation was a common defense mechanism among adolescents and significantly predicted introversion and neuroticism, while denial was the least used defense mechanism. Rationalization and projection were significant predictors of extroversion, whereas mature defenses, like sublimation, was found to be the predictor of stable personality traits. Notably, reaction formation, a neurotic defense mechanism, was used frequently by adolescents in this study, which is a cause for concern, to realize the need for tailored interventions to promote adolescents' healthy personality, mental health and well-being.هدف پژوهش حاضر، بررسی سازوکارهای دفاعی و ارزیابی نقش پیشبینیکنندۀ آنها در تبیین ویژگیهای شخصیتی نوجوانان بود. این مطالعه به روش مقطعی انجام شد و جامعۀ آماری آن شامل ۸۹۱ نوجوان ۱۷ تا ۱۹ سالۀ شهر کویمباتور، ایالت تامیلنادو هند بود که در سال تحصیلی ۲۰۲۴–۲۰۲۳ به روش نمونهگیری تصادفی نظاممند انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامۀ شخصیت آیزنک و مقیاس محققساختۀ سازوکارهای دفاعی گردآوری و با نرمافزارهای SPSS-30 و Jamovi نسخۀ 2/6/44 (۲۰۲۵) تحلیل شدند. مقیاس سازوکارهای دفاعی از طریق تحلیل مؤلفههای اصلی اعتبارسنجی شد که درنهایت شامل ۱۱ مؤلفه و ۳۰ گویه با آستانۀ بار عاملی 0/4 بود. این مقیاس از همسانی درونی مطلوبی برخوردار بود (آلفای کرونباخ 0/75) و شاخص کفایت نمونهگیری 0/71 بهدست آمد. آزمون کرویت بارتلت معنادار بود و درصد واریانس تجمعی 150/51 گزارش شد. ضریب همبستگی بازآزمایی (0/991= r) پایایی بسیار مطلوب ابزار را نشان داد. همچنین تحلیلعاملی تأییدی با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری نشاندهندۀ برازش مناسب مدل بود (0/90= CFI؛ 0/9= TLI؛ 0/621= PNFI). یافتههای تحلیل رگرسیون خطی نشان داد سازوکار دفاعی واکنش وارونه، شایعترین دفاع مورد استفادۀ نوجوانان است و بهطور معناداری ویژگیهای شخصیتی درونگرایی و روانرنجوری را پیشبینی میکند؛ درحالیکه انکار کمترین میزان استفاده را دارد. عقلانیسازی و فرافکنی پیشبینیکنندههای معنادار برونگرایی بودند و درنهایت، دفاع بالغانۀ والایش پیشبینیکنندۀ ویژگیهای شخصیتی ثبات بود. استفادۀ فراوان از واکنش وارونه، بهعنوان یک دفاع نوروتیک، زنگ خطری در جهت ضرورت طراحی مداخلات هدفمند برای ارتقای سلامت روان، بهزیستی و رشد سالم شخصیت نوجوانان محسوب میشود.https://japr.ut.ac.ir/article_105381_fd0a89a0123ad35c396d5c4e8a91edd4.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260622The Effectiveness of Online Positive Parenting Program on the Social-Emotional Skills and Emotion Recognition of Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorderاثربخشی برنامۀ فرزندپروری مثبت به شیوۀ برخط بر مهارتهای اجتماعی-هیجانی و بازشناسی هیجان کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه-بیشفعالی1651799586710.22059/japr.2024.357607.644590FAفاطمهنیکخوگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.زهراتلک آباد آرانیگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.زهرهجاویدمهرگروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.Journal Article20230410The objective of this study was to examine the efficacy of a positive online parenting program on the social-emotional skills and emotion recognition of children with attention deficit/hyperactivity disorder. The research method was quasi-experimental, utilizing a pre- and post-test design and a control group. The statistical population consisted of all parents of children aged 7 to 12 who were referred to rehabilitation and psychological centers in Tehran and were diagnosed with attention-hyperactivity disorder, as determined by specialists. The available sampling method was employed to identify 30 children. The Social-Emotional Assets and Resilience Scales (SEARS) and the Facial Emotion Recognition Task (FERT) were employed to assess social-emotional skills and emotion recognition. The data were analyzed using repeated measures analysis of variance (ANOVA) and SPSS version 15. The results indicated that a positive parenting program had a significant effect on improving empathy and self-regulation skills as well as emotional recognition (P<0.05). However, it did not have a significant influence on social responsibility and empowerment (P>0.05). Accordingly, it can be concluded that the implementation of positive parenting online should be taken into account by specialists and treatment centers for children with attention deficit hyperactivity disorder. Additionally, families who are unable to visit the centers in person can benefit from this intervention.این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامۀ فرزندپروری مثبت به شیوۀ برخط بر مهارتهای اجتماعی-هیجانی و بازشناسی هیجان در کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه-بیشفعالی صورت گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ والدین کودکان 7 تا 12 سال بود که به مراکز توانبخشی و روانشناسی شهر تهران مراجعه و براساس نظر متخصصان، تشخیص اختلال نارسایی توجه-بیشفعالی را دریافت کردند. به شیوۀ نمونهگیری در دسترس 30 کودک انتخاب شدند. برای بررسی مهارتهای اجتماعی-هیجانی و بازشناسی هیجان از مقیاس توانمندیهای اجتماعی-هیجانی و تابآوری (SEARS) و آزمون بازشناسی هیجان چهره (FERT) استفاده شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات به روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و با نرمافزار SPSS نسخۀ 15 انجام گرفت. یافتهها نشان داد برنامۀ فرزندپروری مثبت بر بهبود مهارتهای همدلی و خودتنظیمی و همچنین بازشناسی هیجانی اثربخشی معناداری داشته ( 0/05>p)، اما بر مسئولیتپذیری و توانمندی اجتماعی تأثیر معناداری نداشته است ( 0/05<p). بر همین اساس میتوان گفت فرزندپروری مثبت به شیوۀ برخط میتواند مورد توجه متخصصان و مراکز درمانی کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه-بیشفعالی قرار گیرد و خانوادههایی که امکان مراجعۀ حضوری به این مراکز را ندارند، از این مداخله بهرهمند شوند.https://japr.ut.ac.ir/article_95867_610263eaecf785a1d130a1bcc50c13e9.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260622Relationship of the Sleep Quality and Physical Activity with Perceived Academic Self-Efficacy among Children with Developmental Coordination Disorderرابطۀ کیفیت خواب و میزان فعالیت بدنی با خودکارآمدی تحصیلی درکشدۀ کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی18119510246810.22059/japr.2025.374124.644889FAسولمازرزمجوییگروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.رسولعابدان زادهدانشیار، گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.ابراهیمنوروزی سیدحسنیگروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی: 889-14665، تهران، ایران.0000-0003-1091-9371Journal Article20240318The purpose of this investigation was to examine the relationship of sleep quality and physical activity with academic achievement among children who have developmental coordination disorder. The research is descriptive- correlational in nature. The population of children with developmental coordination disorder in Ahvaz city was targeted in 2022, and 142 individuals were selected using G*Power software. The research tools consisted of the Children’s Sleep Habits Questionnaire (CSHQ), Physical Activity Questionnaire for Children (PAQ-C), Developmental Coordination Disorder Questionaire (DCDQ), and Children’s Perceived Academic Self-Efficacy Inventory (CPASEI). The structural model of the investigation was developed using AMOS18 software, and data analysis was conducted using Spss 25. The findings indicated that there is a positive and significant correlation between academic achievement and sleep quality, as well as between academic achievement and physical activity (P=0.001). Moreover, the findings indicated that the quality of sleep is significantly influenced by physical activity (P=0.001). The correlation between sleep quality and physical activity level was r=0.248. The regression results indicated a significant relationship between physical activity, sleep quality and academic achievement (P=0.001). In this way, the quality of slumber affects academic achievement indirectly (R coefficient=0.74; the net effect of physical activity: 0.16). The path analysis test results indicated that variations in academic achievement can be predicted by physical activity and sleep quality (P=0.001). It has been determined that the academic success of children with developmental coordination disorder will be influenced by their physical activity and subsequent sleep quality.هدف پژوهش حاضر بررسی رابطۀ کیفیت خواب و میزان فعالیت بدنی با پیشرفت تحصیلی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی بود. روش<strong> </strong>پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ آماری کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی شهر اهواز در سال 1401 بودند که از میان آنان بهصورت هدفمند و با نرمافزار جی پاور، 142 نفر (80 دختر و 82 پسر) انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامۀ عادات خواب کودکان (CSHQ)، پرسشنامۀ فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان (C-PAQ)، پرسشنامۀ اختلال هماهنگی رشدی (DCD) و پرسشنامۀ خودکارآمدی تحصیلی درک شدۀ دانشآموزان (CPASEI) بود. تجزیه و تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS-25 انجام گرفت و برای مدل ساختاری تحقیق از نرمافزار Amos-18 استفاده شد. یافتهها نشان داد بین کیفیت خواب و پیشرفت تحصیلی و بین فعالیت بدنی با پیشرفت تحصیلی رابطۀ مثبت و معنادار وجود دارد (0/001 =P). همچنین براساس نتایج، فعالیت بدنی بر کیفیت خواب اثر معنادار دارد (0/001=P). میزان رابطۀ بین کیفیت خواب با سطح فعالیت بدنی 0/248= r بود. نتایج رگرسیون مشخص کرد ارتباط معنیداری بین فعالیت بدنی، کیفیت خواب و پیشرفت تحصیلی وجود دارد (0/0001=P)، به این ترتیب که فعالیت بدنی بر پیشرفت تحصیلی از طریق کیفیت خواب اثر غیرمستقیم دارد (0/74=R؛ میزان اثر خالص فعالیت بدنی=0/16). مطابق نتایج آزمون تحلیل مسیر، فعالیت بدنی و کیفیت خواب درمجموع میتوانند تغییرات پیشرفت تحصیلی را پیشبینی کنند (0/0001=P). با توجه به یافتهها میتوان نتیجه گرفت فعالیت بدنی و سپس خواب مطلوب در میان کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی، پیشرفت تحصیلی آنها را در پی خواهد داشت.https://japr.ut.ac.ir/article_102468_d623e55eb902a49769ebad0c4e75672a.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701Evaluation of the Psychometric Properties of the Persian Version of the Social Motivation Questionnaire among Studentsبررسی ویژگیهای روانسنجی نسخۀ فارسی پرسشنامۀ انگیزۀ اجتماعی در بین دانشجویان19721210064510.22059/japr.2025.356699.644571FAمهسامسلمانگروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.محمدنریمانیاستاد، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.سیف الهآقاجانیگروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.سجادبشرپورگروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.احمدسهرابیگروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.Journal Article20230313The objective of this study was to investigate the psychometric properties of the Persian version of the social motivation questionnaire. The current research is a descriptive-correlational investigation. The research community comprised all students of Farhangian, Amol, and Shamal universities who were studying in the academic year 2020-2021 at Farhangian, Amol, and Shomal universities. Using the electronic sampling procedure, 502 students (425 girls and 77 boys) from this community completed the social motivation questionnaire (SMQ). The data were used with statistical software (SPSS version 20) and (LISREL) version 8.80 to check the reliability and validity of the questionnaire, internal consistency coefficient, and face validity and confirmatory factor analysis. The sample size was arbitrarily divided into two groups to conduct statistical analysis in accordance with the study’s objectives. The first group underwent exploratory factor analysis, while the second group underwent confirmatory factor analysis. The results of exploratory factor analysis indicated that 8 items were assigned onto 2 factors, which collectively accounted for 58% of the variance in the social motivation questionnaire. The model’s fit indices were at the optimal level, with CFI=0.98, NFI=0.96, NNFI=0.97, GFI=0.97, AGFI=0.94, and RMSEA=0.05. Additionally, the Cronbach’s alpha coefficient was calculated to be 0.71 for the entire 8-item questionnaire, indicating that the items possessed a high level of internal consistency. The confirmatory factor analysis results demonstrated that the two-factor model of the questionnaire is consistent with the data, as demonstrated by the structural equation modeling method and LISREL software. In general, the results suggested that the Persian version of the social motivation questionnaire’s psychometric properties were suitable for the Iranian population, and that this instrument could be employed in research.این پژوهش با هدف بررسی ویژگیهای روانسنجی نسخۀ فارسی پرسشنامۀ انگیزۀ اجتماعی انجام گرفت. پژوهش از نوع مطالعات توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ پژوهش شامل همۀ دانشجویان دانشگاه فرهنگیان، آمل و شمال بود که در سال تحصیلی 1400-1399 مشغول به تحصیل بودند. از میان این دانشجویان، 502 نفر (425 دختر و 77 پسر) به روش نمونهگیری در دسترس به پرسشنامۀ انگیزۀ اجتماعی (SMQ) بهصورت آنلاین پاسخ دادند. دادهها با نرمافزارهای آماری SPSS نسخۀ 20 و LISREL نسخۀ 8.80 تحلیل شدند. بررسی پایایی و روایی پرسشنامه به کمک ضریب همسانی درونی و روایی صوری و تحلیلعاملی تأییدی صورت گرفت. با توجه به هدف پژوهش، برای انجام تحلیلهای آماری، نمونهها بهصورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. برای گروه اول تحلیلعاملی اکتشافی و برای گروه دوم تحلیلعاملی تأییدی اجرا شد. نتایج تحلیلعاملی اکتشافی نشان داد هشت سؤال روی دو عامل بارگذاری شدهاند که درمجموع 58 درصد واریانس پرسشنامۀ انگیزۀ اجتماعی را تبیین میکنند. شاخصهای برازش مدل (CFI=0.98, NFI=0.96 NNFI=0.97, GFI=0.97, AGFI=0.94, RMSEA=0.05) در سطح مطلوب بود. همچنین ضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامۀ هشتسؤالی 71/0 محاسبه شد که نشان از هماهنگی درونی مناسب سؤالها داشت. نتایج تحلیلعاملی تأییدی با نرمافزار LISREL و روش مدلیابی معادلات ساختاری نیز نشان داد الگوی دوعاملی پرسشنامه با دادهها برازش دارد. بهطورکلی یافتهها حاکی از مناسببودن ویژگیهای روانسنجی نسخۀ فارسی پرسشنامۀ انگیزۀ اجتماعی در جمعیت ایرانی است و میتوان از این ابزار در پژوهشها استفاده کرد.https://japr.ut.ac.ir/article_100645_1a5999feafe55ca076c9198f45264964.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701Investigating the Psychometric Properties of the Persian Version of the Emotional Literacy Skill Scale in Adolescentsبررسی ویژگیهای روانسنجی نسخۀ فارسی مقیاس مهارت سواد هیجانی در نوجوانان2132309680810.22059/japr.2024.356709.644573FAرضوانصالحیاستادیار، گروه مشاوره، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.سلالهمحسنزاده کرمانیگروه مشاوره، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.محمدربیعیگروه مشاوره، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.Journal Article20230426The purpose of this study was to investigate the psychometric properties of the Persian version of the Emotional Literacy Skill Scale. The research method employed was a practical correlation. The statistical society consisted of all high school adolescents in Isfahan; consequently, 483 students were selected using the multi-stage cluster sampling method, with 38% of them being male and 62% being female. The instruments were the Emotional Literacy Skills Scale (ELSS) and the Schutte Emotional Intelligence Scale (SEIS). Data were analyzed using SPSS and Amos software, and the emotional literacy scale and its components were verified. Research results indicated a significant positive correlation between the components of emotional literacy and emotional intelligence, with a significance level of less than 0.01. Additionally, the ultimate model of the second-order factor analysis was verified. Confirmatory factor analysis and convergent construct validity were implemented to evaluate the scale’s validity. Cronbach's alpha coefficients were employed to determine the scale's reliability, and the combined reliability of all dimensions and the entire questionnaire exceeded 0.7. The 2χ∆ values, which were calculated for the chi-square test of the model with restrictions and the model without restrictions, demonstrated that the factor loadings of factors and items differed between the two genders. This was done to verify the gender invariance. The results suggest that this scale is a reliable and valid method for assessing the emotional literacy skills of adolescents. Therefore, the precise assessment of emotional literacy skills in adolescents can serve as an effective foundation for the development of training programs for this demographic.هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگیهای روانسنجی نسخۀ فارسی مقیاس مهارت سواد هیجانی بود. روش پژوهش کاربردی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش، نوجوانان شهر اصفهان (74718 نفر) بودند. حجم نمونه با فرمول کوکران، 483 نفر برآورد شد که به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند (38 درصد پسر و 62 درصد دختر). ابزارهای پژوهش شامل مقیاس مهارت سواد هیجانی (DISI-O) و هوش هیجانی (EIS) بودند. دادهها با نرمافزار SPSS-23 و Amos-23 به روش تحلیلعاملی و همبستگی تحلیل شدند. یافتهها نشان داد همبستگی مثبت معنیداری بین مؤلفههای سواد هیجانی و هوش هیجانی در سطح کمتر از 01/0 وجود دارد. همچنین مدل نهایی تحلیلعاملی مرتبۀ دوم تأیید شد و براساس شاخصهای برازش مدل، شاخص کای اسکوئر نسبی، مقدار شاخصهای تطبیقی TLI و CFI، مقدار PCFI و مقدار RMSEA نیز بهعنوان مهمترین شاخص برازش کلی از مقدار قابلقبولی برخوردار بود؛ بنابراین مقیاس سواد هیجانی با پنج مؤلفۀ انگیزش، همدلی، خودتنظیمی، آگاهی هیجانی و مهارت اجتماعی تأیید شد. پایایی مقیاس با استفاده از ضرایب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی در همۀ ابعاد و کل مقیاس بالاتر از 7/0 بهدست آمد. بهمنظور بررسی تغییرناپذیری جنسیتی نیز مقادیر ∆2χ نشان داد بارهای عاملی عوامل و گویهها (0/001=p؛ 154/54=∆2χ) در میان دختران و پسران تفاوت دارد؛ بنابراین با توجه به این یافتهها میتوان گفت نسخۀ فارسی مقیاس سواد هیجانی، از روایی و پایایی مناسبی در سنجش مهارت سواد هیجانی نوجوانان برخوردار است؛ بنابراین سنجش دقیق مهارت سواد هیجانی در نوجوانان میتواند بستر ایجاد دورههای مهارتافزایی آنان را فراهم کند.https://japr.ut.ac.ir/article_96808_07eed218f97cba57738843b3c1541a3c.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701Developing a Self-Determination Training (SDT) Package and Investigating Its Effectiveness on Psychological Symptoms (Depression, Anxiety and Stress) and Psychological Cohesion of Students: Three-Month Follow-Upتدوین بستۀ آموزش خودتعیینگری و بررسی اثربخشی آن بر نشانگان روانشناختی (افسردگی، اضطراب و استرس) و انسجام روانی دانشجویان: پیگیری سهماهه23124810297010.22059/japr.2025.369278.644809FAفرخ روجلیلیاستادیار گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665، تهران، ایران.Journal Article20231207The objective of the current investigation was to assemble a self-determination training package and assess its efficacy in enhancing the psychological coherence and alleviating symptoms of depression, anxiety, and tension in students. This research was a hybrid of exploratory designs, with the qualitative component being thematic analysis and the quantitative component being semi-experimental. The quantitative component included a control group and a three-month pre-test-post-test-follow-up plan. The desired package was compiled and its validity was confirmed after the themes were coded in the qualitative segment, which included scientific texts related to the theory of self-determination and the theoretical sampling method. In the quantitative part, the research community consisted of students studying at Farhangian University of Birjand, including Imam Sajjad and Shahid Bahonar campuses in the academic year of 2022-2023. The cohort consisted of 40 students (20 female and 20 male) who voluntarily registered and were randomly assigned to two experimental and control groups. The control group did not receive any training, while the experimental group was instructed in self-determination skills for three months in twelve 90-minute sessions. The psychological symptoms scale (DASS-21) and the psychological coherence questionnaire (PCQ) were employed as research tools. NVIVO-10 software was used to analyze qualitative data and SPSS-26 was used to analyze quantitative data. The results showed that self-determination training has an effect on reducing depression (F=83.92), anxiety (F=149.81) and stress (F=72.24) and increasing psychological cohesion (F=223.50) in students. This effectiveness continued in the follow-up period (P<0.001). The findings indicate that it is imperative to implement self-determination training in order to enhance the mental health of students.پژوهش حاضر با هدف تدوین بستۀ آموزش خودتعیینگری و تعیین اثربخشی آن بر نشانگان روانشناختی (افسردگی، اضطراب و استرس) و انسجام روانی دانشجویان انجام گرفت. طرح پژوهش، ترکیبی از نوع اکتشافی بود. این طرح در بخش کیفی از نوع تحلیل مضمون و در بخش کمی نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون-پیگیری (سهماهه) با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری بخش کیفی شامل متون علمی مربوط به نظریۀ خودتعیینگری و شیوۀ نمونهگیری نظری بود و پس از کدگذاری مضامین، بستۀ مورد نظر تدوین و اعتبار آن تأیید شد. در بخش کمی، جامعۀ پژوهش شامل دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه فرهنگیان بیرجند شامل پردیسهای امام سجاد (ع) و شهید باهنر در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. نمونه شامل 40 دانشجو (20 دختر و 20 پسر) بود که داوطلبانه ثبتنام کردند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. گروه آزمایش در 12 جلسۀ 90 دقیقهای (هر هفته یک جلسه در طول سه ماه)، تحت آموزش مهارتهای خودتعیینگری قرار گرفتند، اما گروه کنترل هیچگونه آموزشی دریافت نکردند. مقیاس نشانگان روانشناختی (DASS-21) و پرسشنامۀ انسجام روانی (PCQ) ابزارهای پژوهش بودند. از نرمافزار NVIVO نسخۀ 10 برای تحلیل دادههای کیفی و نرمافزار SPSS نسخۀ 26 برای تحلیل دادههای کمی (تحلیل کوواریانس با اندازهگیری مکرر) استفاده شد. یافتهها نشان داد آموزش بستۀ خودتعیینگری بر کاهش افسردگی (92/83=F)، اضطراب (81/149=F)، استرس (24/72=F) و افزایش انسجام روانی (50/223=F) دانشجویان اثربخش است و این اثربخشی در دورۀ پیگیری نیز ادامه داشت (001/0>P). طبق نتایج، بهکارگیری آموزش خودتعیینگری بهعنوان مداخلهای انگیزشی در بهبود سلامت روان دانشجویان ضروری است.https://japr.ut.ac.ir/article_102970_d02e20661bbbb3954358991a6ef57fcc.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701Development of a Structural Model to Explain Academic Motivation Based on Perceived Social Support and Mindfulness with the Mediation of Basic Psychological Needsتدوین مدل ساختاری تبیین انگیزش تحصیلی براساس حمایت اجتماعی ادراکشده و ذهنآگاهی با میانجیگری نیازهای بنیادین روانشناختی2492659808110.22059/japr.2024.364188.644710FAمعصومهعزیزیگروه روانشناسی، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.طاهرهحق طلباستادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.ابوالقاسمیعقوبیگروه روانشناسی، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.افشینافضلیگروه روانشناسی، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.Journal Article20230831The present study attempts to develop a model of academic motivation in female students based on perceived social support and mindfulness as mediated by basic psychological needs. This investigation was conducted using a correlational research design that involved structural equation modeling and is applied. All female first-grade secondary school pupils in Hamedan, Iran included in the statistical population. The Krejcie & Morgan table was used to select 388 pupils using the multistage cluster sampling method. The Academic Motivation Scale (AMS), the Multidimensional Perceived Social Support Scale (MSPSS), the Five Facet Mindfulness Questionnaire (FFMQ), and the Basic Psychological Needs Scale (BSNS) were the instruments employed. The data was analyzed using structural equation modeling on SPSS-27 and Lisrel-8.8 software. The model that was developed demonstrated a satisfactory fit, as indicated by the results (RMSEA = 0.062, CFI = 0.94, IFI = 0.93, GFI = 0.91, χ^2/df = 2.77). A direct and positive effect was observed in the relationships between the variables on academic motivation and fundamental psychological needs, as well as perceived social support and mindfulness. Furthermore, the relationship between academic motivation, mindfulness, and perceived social support was significantly mediated by fundamental psychological needs (p<0.01). The results indicate that perceived social support and mindfulness are significant social and psychological resources in female students, and they can have an influential impact on the components of fundamental psychological needs. Subsequently, students’ academic motivation may be improved by satisfying these fundamental psychological requirements. Therefore, it is imperative to prioritize the elements of the fundamental psychological requirements of female adolescents.هدف پژوهش حاضر، تدوین مدل انگیزش تحصیلی براساس حمایت اجتماعی ادراکشده و ذهنآگاهی با میانجیگری نیازهای بنیادین روانشناختی در میان دانشآموزان دختر بود. این پژوهش کاربردی بود و به روش پژوهش همبستگی به شیوۀ مدلیابی معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانشآموزان دختر دورۀ متوسطۀ اول شهر همدان بود. حجم نمونۀ آماری براساس جدول کرجسی-مورگان 388 نفر تعیین شد. دانشآموزان نمونه به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاسهای انگیزش تحصیلی (AMS)، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده (MSPSS)، پرسشنامۀ ذهنآگاهی (FFMQ-39) و پرسشنامۀ نیازهای بنیادین روانشناختی (BSNS) بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری، بهوسیلۀ نرمافزارهای SPSS-27 و Lisrel-8.8<sub> </sub>صورت گرفت. یافتههای حاصل از مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد مدل تدوینشده از برازش مناسبی برخوردار است (0/062=RMSEA؛ 0/94=CFI؛ 0/93=IFI؛ 0/91=GFI؛ 2/77=χ<sup> 2</sup>/ df). روابط متغیرها مشخص کرد حمایت اجتماعی ادراکشده و ذهنآگاهی بر انگیزش تحصیلی و نیازهای بنیادین روانشناختی اثر مستقیم و مثبتی دارد. همچنین نیازهای بنیادین روانشناختی نقش میانجی معناداری در رابطۀ بین حمایت اجتماعی ادراکشده، ذهنآگاهی و انگیزش تحصیلی داشت (0/01 <strong>></strong>p). براساس نتایج پژوهش، حمایت اجتماعی ادراکشده و ذهنآگاهی منابع اجتماعی و روانی قابلتوجهی در دانشآموزان دختر ایجاد میکنند. به این ترتیب میتوانند بر مؤلفههای نیازهای بنیادین روانشناختی تأثیرگذار باشند و ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی نیز در مرحلۀ بعدی بر افزایش انگیزش تحصیلی دانشآموزان مؤثر است؛ بنابراین پیشنهاد میشود به مؤلفههای نیازهای بنیادین روانشناختی در دانشآموزان دختر نوجوان توجه بیشتری شود.https://japr.ut.ac.ir/article_98081_2c09ad12e97ef8d22c1bc588874ac1de.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701Psychometric Properties of the Persian Version of Gullibility Scale in Studentsویژگیهای روانسنجی نسخۀ فارسی مقیاس سادهلوحی2672799655310.22059/japr.2024.357055.644582FAعلیترکاشوندگروه کودکان با نیازهای خاص، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. ایران.0000-0001-6529-7739فاطمهخونساریگروه کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.امیرقمرانیدانشیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.Journal Article20230324The objective of this study was to construct and standardize the gullibility personality questionnaire. This investigation was conducted in Isfahan city in 1401 and was of the standardization and validation type. The statistical population comprised all pupils enrolled in the University of Isfahan and the Isfahan University of Medical Sciences. The available sampling method was employed to select 200 individuals, including 109 males and 91 girls, from this group. The results of the analysis of the obtained data indicated the identification of four dimensions: persuasiveness, timidity, credulity, and trust. Additionally, the reliability of the scale was examined using the methods of internal consistency and split-half. The eigenvalue associated with principal components analysis is greater than one in four cases, as indicated by the results of factor analysis. This eigenvalue accounts for 82.56 percent of the scale's variances. The correlation between the two halves was 0.702, and the split-half coefficient for the first half of the data was 0.795, while the second half of the data was 0.760. These results suggest that the gullibility scale has an internal consistency reliability coefficient. Cronbach’s alpha was 0.95 for the entire test, 0.90 for persuasiveness, 0.89 for trust, 0.79 for credulity, and 0.75 for timidity after the scale's dimensions were determined. Additionally, the correlation between the entire scale and the subscales of persuasiveness, trust, credulity, and timidity was 0.94, 0.92, 0.91, and 0.87, respectively. The conclusions of this investigation indicate that this scale possesses the requisite reliability and validity to serve as an appropriate instrument for assessing gullibility in Isfahan.پژوهش حاضر با هدف ساخت و هنجاریابی پرسشنامۀ سادهلوحی شکل گرفت. روش مطالعه از نوع استانداردسازی و اعتبارسنجی بود که در شهر اصفهان انجام پذیرفت. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان، دانشگاههای اصفهان و علوم پزشکی، مشغول به تحصیل در سال 1401-1400 بود که از بین این افراد، 200 نفر (109 پسر و 91 دختر) به شیوۀ نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس 35 سؤالی سادهلوحی (MOG) بود. تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS نسخۀ 26 و AMOS نسخۀ 26 صورت گرفت. یافتهها حاکی از شناسایی چهار بعد متقاعدکننده، کمرویی، خوشباوری و اعتماد بود. نتایج تحلیلعاملی نشان داد ارزش ویژۀ مربوط به تحلیل مؤلفههای اصلی در چهار مورد بالاتر از 1 است که این عوامل 82/56 درصد واریانس مقیاس را تبیین میکنند. ضریب تنصیفی برای نیمۀ اول دادهها 0/795 و برای نیمۀ دوم دادهها 0/760 و همبستگی دو نیمه 0/7020 بود. این یافتهها حاکی از ضریب همسانی درونی مطلوب برای مقیاس بود. پس از تعیین ابعاد مقیاس، نتایج آلفای کرونباخ برای کل آزمون 0/95، برای خردهمقیاسهای متقاعدکننده 0/90، اعتماد 0/89، خوشخیالی 0/79و کمرویی 0/75 بود. همچنین همبستگی خردهمقیاسهای متقاعدکننده، اعتماد، خوشخیالی و کمرویی با کل مقیاس بهترتیب 0/94، 0/92، 0/91 و 0/87 بود. براساس یافتههای این مطالعه، نسخۀ فارسی مقیاس سادهلوحی از روایی و پایایی لازم برخوردار است و میتوان از آن بهعنوان ابزاری مطلوب برای ارزیابی سادهلوحی در اصفهان استفاده کرد.https://japr.ut.ac.ir/article_96553_b2fa17725a166a33036b8bac8e7c9d22.pdfدانشگاه تهرانفصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی2251-812617220260701Sex Differences in Task-based Functional Connectivity in Balanced Bilingualsتفاوتهای جنسیتی در اتصالات کارکردی تکلیفمحور در دوزبانههای متوازن2813009587310.22059/japr.2024.367586.644770FAسیمینمیکدهگروه زبانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.Journal Article20231102Investigating sex-related alterations in task-state functional connectivity (FC) within and between brain networks in balanced bilinguals was the goal of the current applied-fundamental research project. Turkish-Persian bilingual PhD students from prestigious public universities in Tehran made up the current statistical population in 2020. In this study, thirty bilinguals—fifteen males and fifteen females—were chosen using the purposivesample method. Every participant was a native Turkish speaker who started learning Persian when they were seven years old. Initially, the sampling was done in 2020 at Tarbiat Modares University’s Linguistics department using working memory tests, L1-L2 assessment interviews, and self-evaluations of L1 and L2. Functional Magnetic Resonance Imaging (fMRI) was then used to gather data during an auditory multilingual task. Grammaticality assessments of alternating L1-L2 sentences were required for the job. The language network’s target regions were chosen to be the left Pars Opercularis (PO) and the left posterior Superior Temporal Gyrus (pSTG). Additionally chosen as target regions in the language control network were the bilateral Planum Temporale (PT), bilateral Supplementary Motor Area (SMA), and bilateral Precentral Gyrus (PreCG). The CONN-fMRI functional Connectivity toolbox v20.b was used for FC, and SPSS-26 was used for statistical analysis. The findings showed that females had more connection within the language network from the left PO to the left pSTG (P = 0.001) than males. Accordingly, women outperformed men in terms of intra-network connectivities. When considered collectively, these results suggested that sex differences were consistently connected with the strength of task-state inter-network and intra-network FCs, confirming the notion of a female advantage in language use.هدف پژوهش کاربردی-بنیادی حاضر بررسی تغییرات مبتنی بر جنسیت در اتصالات کارکردی تکلیفمحور درونشبکهای و بیناشبکهای در دوزبانههای متوازن بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل دانشجویان دوزبانۀ ترکی-فارسی مقطع دکتری دانشگاههای دولتی برتر شهر تهران در سال 1398 بود. در مطالعۀ حاضر، 30 فرد دوزبانه (15 زن و 15 مرد) به روش هدفمند انتخاب شدند. همۀ شرکتکنندگان، سخنگویان بومی ترکزبان بودند که در هفتسالگی و در بدو ورود به مدرسه زبان فارسی را بهطور رسمی آموخته بودند. نخست، نمونهگیری برمبنای خودارزیابی، ارزیابیهای رفتاری مصاحبهگر از زبان اول و دوم افراد و نیز سنجش ظرفیت حافظۀ فعال در گروه زبانشناسی دانشگاه تربیتمدرس تهران انجام شد. سپس دادهها به روش تصویربرداری تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI) در حین اجرای یک تکلیف شنیداری دوزبانه در آزمایشگاه ملی نقشهبرداری مغز اخذ شدند. تکلیف شامل قضاوتهای دستوریبودگی به جملات متناوب زبان اول و دوم بود. نواحی پارسآپرکولاریس و شکنج خلفی-فوقانی-گیجگاهی در نیمکرۀ چپ بهعنوان نواحی هدف در شبکۀ زبان و نواحی پلنیوم گیجگاهی، ناحیۀ حرکتی تکمیلی و شکنج پیشمرکزی در نیمکرۀ چپ و راست بهعنوان نواحی هدف در شبکۀ کنترل زبان انتخاب شدند. تحلیل اتصالات کارکردی و آماری بهترتیب با استفاده از جعبهابزار اتصالات کارکردی CONN-fMRI-20.b و نرمافزار SPSS-26 انجام گرفت. نتایج نشان داد قدرت اتصالات کارکردی در شبکۀ زبان از پارسآپرکولاریس چپ به شکنج خلفی-فوقانی-گیجگاهی چپ در زنان بیشتر از مردان بود (0/001=P). به همین قیاس، زنان در اتصالات بیناشبکهای نیز بهتر از مردان عمل کردند. بهطورکلی، یافتههای حاضر حاکی از همبستگی قدرت اتصالات کارکردی تکلیفمحور درونشبکهای نحو-ویژه و بیناشبکهای با تفاوتهای جنسیتی است که ممکن است دال بر برتری زنان در کاربرد زبان باشد.https://japr.ut.ac.ir/article_95873_aa11bb28e2e4c848b6fbdca41f7ce61a.pdf