نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• بهار رفیع زاده ¹
• محمد علی بشارت ¹
• حجت الله فراهانی ²

¹ گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

² گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

چکیده

پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با روش شبه‌آزمایشی (طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با دوره‌های پیگیری یک‌ماهه و سه‌ماهه) انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه بیماران دیابتی مراجعه‌کننده به مطب فوق‌ تخصصان شهر یزد در سال ۱۴۰۲ بود. ۳۶ بیمار دیابتی دارای علائم اضطراب (۲۹ زن و ۷ مرد) به ‌صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس سلامت روانی (MHI-28) و مقیاس استحکام من (ESS) بودند. مداخله درمانی در قالب شش جلسه هر دو هفته یک‌بار اجرا شد و در پی آن پس‌آزمون و دو مرحله پیگیری انجام شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSSو آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پارادوکس درمانی منجر به افزایش معنادار بهزیستی و کاهش درماندگی روان‌شناختی و در نتیجه بهبود سلامت روانی بیماران دیابتی شد. همچنین، نمرات استحکام من پس از مداخله افزایش یافت و این بهبودها در دوره‌های پیگیری پایدار باقی ماندند. میزان تغییرات درمانی نیز از دیدگاه بیماران و درمانگر، مثبت و معنادار ارزیابی شد. پارادوکس درمانی می‌تواند به عنوان رویکردی کارآمد، کوتاه‌مدت و اقتصادی از طریق تقویت استحکام من، به بهبود سلامت روانی و کیفیت زندگی بیماران دیابتی کمک کند.

کلیدواژه‌ها

• استحکام من
• پارادوکس درمانی
• دیابت
• سلامت روانی

عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Paradox Therapy on Improving Mental Health and Ego Strength in Diabetic Patients type 1 and 2

نویسندگان [English]

• Bahar Rafiezadeh ¹
• Mohammad Ali Besharat ¹
• Hojjatollah Farahani ²

¹ , Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran.

² , Department of Psychology, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.

چکیده [English]

The aim of this study was to investigate the effectiveness of paradox therapy on improving mental health and enhancing ego strength in diabetic patients. This applied study was conducted using a quasi-experimental design with pre-test, post-test, and one- and three-month follow-up phases. The statistical population included all diabetic patients referred to endocrinology clinics in Yazd, Iran, in 2023. Out of 157 screened patients, 36 individuals with anxiety symptoms were purposefully selected. The instruments used were the Mental Health Inventory-28 (MHI-28) and the Ego Strength Scale (ESS). The intervention consisted of six sessions, held biweekly, followed by post-test and two follow-up assessments. Data were analyzed using repeated measures ANOVA in SPSS. The results indicated a significant increase in psychological well-being and a decrease in psychological distress following the intervention. Ego strength scores also improved significantly, and these positive outcomes remained stable during the one- and three-month follow-ups. Therapeutic changes were positively evaluated by both patients and the therapist. By reinforcing ego strength, Paradox therapy can act as an effecient, short-term and low-cost method to enhance psychological well-being and life quality in diabetic patients.

کلیدواژه‌ها [English]

• Diabetes
• Ego Strength
• Mental Health
• Paradox Therapy