نقش میانجی‌گر سازوکارهای دفاعی و احساس گناه در رابطه بین صفات شخصیت با تجارب تجزیه‌ای

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری روان‌شناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

2 استادیار گروه روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

3 دانشیار گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

10.22059/japr.2021.298565.643454

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، تعیین نقش میانجی­گر سازوکارهای دفاعی و احساس گناه در رابطه بین صفات شخصیت و تجارب تجزیه­ای بود. روش مطالعه توصیفی از نوع همبستگی و هدف کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام شهروندان ساکن در شهر کرج بود که از میان مراکز تفریحی، فرهنگی و هنری به روش نمونه ­برداری خوشه­ای در مرحله اول 5 منطقه و در مرحله دوم 10 مرکز و به صورت داوطلبانه 550 نفر (241 زن و 207 مرد) انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌های استاندارد پنج عاملی نئو (NEO)؛سازوکارهای دفاعی-40 (DSQ-40)؛ احساس گناه (GI) و مقیاس تجارب تجزیه­ای (DES)بود. جهت تحلیل داده­ها از روش مدلیابی معادلات ساختاری و نرم افزار Amos-24 استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد ضرایب مسیر غیرمستقیم بین روان‌رنجورخویی با تجارب تجزیه­ای (044/0=β و 01/0>P)، گشودگی به تجربه با تجارب تجزیه­ای (040/0=β و 01/0>P)، روان‌رنجورخویی با احساس گناه (72/0=β و 05/0>P)، گشودگی به تجربه با احساس گناه (081/0-=β و 05/0>P) و سازوکارهای دفاعی ناسازگارانه با تجارب تجزیه­ای (068/0=β و 01/0>P) معنادار بود. پیشنهاد می­شود که آن دسته از سازوکارهای دفاعی را در افراد هدف درمان قرار می­دهند که به هنگام اشتباهات و تخطی­گری، موجب سرزنش‌گری و احساس گناه بیش‌ازحد و غیرمنطقی و تجارب تجزیه­ای می­شوند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Mediating Role of Defense Mechanisms and Guilty Feeling in the Relationship between Personality Traits and Dissociation Experiences

نویسندگان [English]

  • Roya Aftab 1
  • Hamed Bermas 2
  • Khadijeh Abolmaali Alhosseini 3
1 , Ph.D. in General Psychology, Psychology department, Karaj branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran
2 Department of Psychology, Karaj branch, Islamic Azad University, Karaj Iran.
3 Department of Psychology, Roodehen Branch, Islamic Azad University, Roodehen, Iran
چکیده [English]

The purpose of the study was to determine the mediating role of defense mechanisms and guilty feeling in the relationship between personality traits with dissociation experiences. The research method was a descriptive-correlational type, and the goal was practical. The statistical population of the study consisted of all citizens living in Karaj which from recreational, cultural, and art centers using cluster sampling in the first phase 5 region and in the second phase 10 center, and finally, 550 people (241 female and 207 male) were selected. Research tools include standard questionnaires NEO Five-Factor (NEO (; Defense Style-40 (DSQ-40); Guilt Inventory (GI) & Dissociative Experiences (DES). Structural equation modeling and Amos-24 software were used to analyze the data. The results of the present study showed the indirect path coefficient between neuroticism with dissociation experiences (β=0.044, p < 0.01); openness to experience with dissociation experiences (β=0.040, p < 0.01); neuroticism with guilty feeling (β=0.72, p < 0.05); openness to experience with guilty feeling (β=-0.081, p < 0.05) and immature defense mechanisms with dissociation experiences (β=0.068, p < 0.01) were significant. Clinicians and therapists are advised to target those defensive mechanisms in the individual’s treatment that when making a mistake and violated, cause excessive irrationally blamed and guilty feelings and dissociation experiences.

کلیدواژه‌ها [English]

  • defense mechanisms
  • dissociation experiences
  • guilty feeling
  • neuroticism
  • openness to experience